Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

คะแนนสำหรับ Neonatal Acute Physiology-II (SNAP-II)

ผู้เสนอ
David K. Richardson
ปี
2001
ประเภท
Clinician-rated
กลุ่มวิธี
severity-stratification

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

SNAP-II เป็นระบบการให้คะแนนทางสรีรวิทยาที่มีหกตัวแปร ออกแบบมาเพื่อวัดระดับความรุนแรงของอาการป่วยเฉียบพลันในทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยมาก (VLBW) และคาดการณ์ความเสี่ยงของการเสียชีวิต พัฒนาโดย Richardson และคณะในปี 2001 โดยเป็นการปรับปรุงจาก SNAP ฉบับดั้งเดิม โดยรวบรวมตัวแปรทางสรีรวิทยาที่พร้อมใช้งาน ณ จุดดูแลผู้ป่วย (ความดันโลหิตเฉลี่ย อุณหภูมิร่างกายต่ำสุด ภาวะพร่องออกซิเจน อาการชัก ปริมาณปัสสาวะ และตัวบ่งชี้การติดเชื้อในกระแสเลือด) ที่วัดได้ภายใน 12 ชั่วโมงแรกหลังคลอด SNAP-II ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการปรับปรุงคุณภาพทารกแรกเกิด การวิจัยทางคลินิก และการเปรียบเทียบผลลัพธ์ของ NICU

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

SNAP-II มีพื้นฐานมาจากหลักการที่ว่าความผิดปกติทางสรีรวิทยาเฉียบพลันในช่วงชั่วโมงแรกของชีวิตสะท้อนถึงความรุนแรงของการบาดเจ็บปริกำเนิดและคาดการณ์ความเสี่ยงของการเสียชีวิตในระยะสั้น ต่างจากมาตรวัดที่ประเมินผลการตรวจร่างกายทางระบบประสาท (ซึ่งอาจล่าช้ากว่าการเสื่อมสภาพทางสรีรวิทยา) SNAP-II จะจับการทำงานที่ผิดปกติของระบบสรีรวิทยาแบบเรียลไทม์: ภาวะความดันโลหิตต่ำสะท้อนถึงการไหลเวียนเลือดไม่เพียงพอ ภาวะอุณหภูมิต่ำสะท้อนถึงความผิดปกติของเมแทบอลิซึม ภาวะพร่องออกซิเจนสะท้อนถึงความไม่เพียงพอของระบบทางเดินหายใจ/ระบบไหลเวียนโลหิต และภาวะปัสสาวะออกน้อยสะท้อนถึงการไหลเวียนเลือดไปเลี้ยงไตไม่เพียงพอ มาตรวัดนี้มีความกระชับ (เพียงหกตัวแปร ทั้งหมดได้รับการตรวจสอบเป็นประจำ) ทำให้สามารถคำนวณและจัดลำดับความเสี่ยง ณ จุดดูแลผู้ป่วยได้อย่างรวดเร็ว ด้วยการวัดปริมาณทางสรีรวิทยาเฉียบพลัน SNAP-II ช่วยให้แพทย์สามารถระบุทารกที่มีความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตสูงสุด ทำให้สามารถตัดสินใจคัดแยกผู้ป่วย ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับพยากรณ์โรค และเปรียบเทียบคุณภาพได้

ประวัติศาสตร์

SNAP ฉบับดั้งเดิมได้รับการตีพิมพ์โดย Richardson et al. ในปี 1993 โดยรวมตัวแปรทางสรีรวิทยา 34 ตัวในทารกน้ำหนักน้อยมาก การตระหนักว่า SNAP มีความซับซ้อนและคำนวณได้ยาก ณ จุดดูแลผู้ป่วย นำไปสู่การพัฒนาเวอร์ชันที่ง่ายขึ้น SNAP-II ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2001 โดยคงไว้เพียงหกตัวแปรที่มีอำนาจในการคาดการณ์สูงสุด ในขณะที่ยังคงรักษาอำนาจในการจำแนกที่แข็งแกร่ง การศึกษาตรวจสอบความถูกต้องใน NICU ทั่วอเมริกาเหนือ (สถาบัน Vermont Oxford Network) ยืนยันความแม่นยำและความสามารถในการนำไปใช้ได้ทั่วไปของ SNAP-II SNAP-II ยังคงเป็นคะแนนความรุนแรงของอาการป่วยหลักที่แนะนำโดย National Institute of Child Health and Human Development (NICHD) สำหรับการปรับปรุงคุณภาพ NICU และได้รับการยอมรับจาก National Quality Forum สำหรับการรายงานผลลัพธ์ของ NICU

ควรใช้เมื่อใด

SNAP-II ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องสำหรับทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยมาก (VLBW, <1500 กรัม) และทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยมากเป็นพิเศษ (ELBW, <1000 กรัม) ในช่วง 12 ชั่วโมงแรกของการเข้ารับการรักษาใน NICU ข้อบ่งใช้ ได้แก่: (1) การจัดลำดับความเสี่ยงทางพยากรณ์และการคาดการณ์การเสียชีวิตในทารก VLBW/ELBW ที่ป่วยเฉียบพลัน (2) การประเมินคุณภาพ: เปรียบเทียบอัตราการเสียชีวิตที่สังเกตได้กับอัตราการเสียชีวิตที่คาดการณ์โดย SNAP-II ในฐานะมาตรวัดคุณภาพ NICU และการเปรียบเทียบผลลัพธ์ระหว่างสถาบันต่างๆ (3) การวิจัยทางคลินิก: การปรับค่าความรุนแรงของอาการป่วยเมื่อเปรียบเทียบกลุ่มการรักษาหรือผลลัพธ์ระหว่างประชากรที่แตกต่างกัน (4) การให้คำปรึกษาผู้ปกครอง: ข้อมูลทางสรีรวิทยาที่เป็นรูปธรรมเพื่อสื่อสารพยากรณ์โรค (5) การตัดสินใจคัดแยกผู้ป่วยในสถานการณ์ที่มีทรัพยากรจำกัด ซึ่งทารกที่มีความเสี่ยงสูงอาจต้องถูกส่งต่อไปยังศูนย์ที่มีระดับสูงกว่า

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • จำกัดเฉพาะประชากร VLBW/ELBW (<1500 กรัม) ไม่ได้ตรวจสอบความถูกต้องในทารกปกติหรือทารกที่มีขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับอายุครรภ์ ทำให้การนำไปใช้ใน NICU ทารกครบกำหนดมีข้อจำกัด
  • กรอบเวลา 12 ชั่วโมงแรกจับภาพความเจ็บป่วยเฉียบพลัน ณ เวลาคลอด ไม่ได้ประเมินการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาหรือการปรับตัวที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นในช่วงสัปดาห์แรกของชีวิต ทารกอาจมีอาการดีขึ้นหรือแย่ลงอย่างมากหลังจากคำนวณ SNAP-II ครั้งแรก
  • การคาดการณ์การเสียชีวิตเป็นความเสี่ยงเฉลี่ยของประชากร ความเสี่ยงของการเสียชีวิตของทารกแต่ละรายอาจแตกต่างกันอย่างมาก ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ไม่ได้วัด (ความผิดปกติแต่กำเนิด ภาวะทางพันธุกรรม คุณภาพของการช่วยชีวิตทารกแรกเกิด ความชอบของผู้ปกครอง)
  • ตัวแปรบางตัวเป็นตัวแทนที่หยาบ: การมี/ไม่มีอาการชักเป็นแบบทวิภาค (ไม่คำนึงถึงความถี่/ระยะเวลา); การติดเชื้อเป็นการวินิจฉัยทางคลินิก (ยังไม่มีผลเพาะเชื้อ ณ เวลา 12 ชั่วโมง); อัตราส่วน PaO2/FiO2 อาจไม่มีให้หากทารกได้รับการสนับสนุนแบบไม่รุกราน
  • ไม่ได้คำนึงถึงการเสื่อมสภาพภายหลังหรือการบาดเจ็บทุติยภูมิ (การติดเชื้อหลังคลอด NEC IVH) ที่เกิดขึ้นหลังจาก 12 ชั่วโมงแรก จำเป็นต้องมีการประเมินซ้ำเป็นระยะ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การออกแบบที่กระชับด้วยหกตัวแปร ใช้เฉพาะข้อมูลที่พร้อมใช้งาน ณ จุดดูแลผู้ป่วย ไม่ต้องมีการทดสอบพิเศษ คำนวณ ณ จุดดูแลผู้ป่วยได้อย่างรวดเร็วภายใน 12 ชั่วโมงแรกหลังเข้ารับการรักษา
  • ความถูกต้องในการคาดการณ์ที่แข็งแกร่ง: การตรวจสอบความถูกต้องเบื้องต้นในทารก VLBW จำนวน 6,093 ราย แสดงให้เห็นถึงความแม่นยำในการคาดการณ์การเสียชีวิตของ SNAP-II (พื้นที่ใต้เส้นโค้ง ROC 0.82–0.85) ซึ่งเหนือกว่าการตัดสินใจทางคลินิกเพียงอย่างเดียว
  • สอดคล้องทางสรีรวิทยา: ตัวแปรแต่ละตัว (ความดันโลหิต อุณหภูมิ การออกซิเจน อาการชัก ปริมาณปัสสาวะ การติดเชื้อ) สะท้อนถึงแง่มุมที่แตกต่างกันของการทำงานผิดปกติของระบบอวัยวะเฉียบพลัน ลดความซ้ำซ้อน
  • ได้รับการยอมรับและตรวจสอบความถูกต้องจากภายนอกอย่างกว้างขวาง: ใช้ใน NICU มากกว่า 500 แห่งในอเมริกาเหนือและต่างประเทศ การศึกษาตรวจสอบความถูกต้องหลายครั้งในประชากรที่หลากหลายยืนยันถึงความสามารถในการนำไปใช้ได้ทั่วไป
  • สนับสนุนการปรับปรุงคุณภาพ: อัตราส่วนการเสียชีวิตมาตรฐาน (อัตราการเสียชีวิตที่สังเกตได้/อัตราการเสียชีวิตที่คาดการณ์) ช่วยในการเปรียบเทียบ การติดตามคุณภาพ และการระบุ NICU ที่มีผลลัพธ์ดีกว่าค่าเฉลี่ย

การประยุกต์ใช้

  • การคาดการณ์การเสียชีวิตของทารกแรกเกิดและการให้คำปรึกษาพยากรณ์โรค: แพทย์คำนวณ SNAP-II สำหรับทารก VLBW ที่เข้ารับการรักษาใหม่ และสื่อสารประมาณการความเสี่ยงของการเสียชีวิตแก่ผู้ปกครอง เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจอย่างมีข้อมูลเกี่ยวกับการดูแลอย่างเข้มข้นและการวางแผนล่วงหน้า
  • การปรับปรุงคุณภาพและเปรียบเทียบคุณภาพ NICU: โปรแกรมคุณภาพของสถาบันคำนวณอัตราส่วนการเสียชีวิตมาตรฐาน (อัตราการเสียชีวิตที่สังเกตได้ / อัตราการเสียชีวิตที่คาดการณ์โดย SNAP-II) เพื่อประเมินคุณภาพและระบุช่องว่างด้านประสิทธิภาพ อัตราส่วน <1.0 บ่งชี้ถึงผลลัพธ์ที่ดีกว่าที่คาดการณ์ไว้
  • การปรับความรุนแรงในการวิจัยทางคลินิก: การทดลองเปรียบเทียบประสิทธิภาพใช้คะแนน SNAP-II เพื่อปรับความรุนแรงของอาการป่วยพื้นฐาน เพื่อให้แน่ใจว่ากลุ่มต่างๆ มีความสมดุล นี่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการศึกษาเชิงสังเกตที่การกำหนดกลุ่มการรักษาอาจมีความสัมพันธ์กับความรุนแรง
  • การจัดสรรทรัพยากรและการคัดแยกผู้ป่วย: ในสถานการณ์ที่มีทรัพยากรจำกัดหรือในช่วงที่มีความต้องการสูง SNAP-II จะระบุทารกที่มีความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตสูงสุด ซึ่งสมควรได้รับการส่งต่อไปยังศูนย์ที่มีความสามารถขั้นสูง (ECMO การผ่าตัด)
  • การติดตามแนวโน้มและผลลัพธ์: คะแนน SNAP-II เป็นระยะ (ณ เวลา 12 ชั่วโมง 24 ชั่วโมง 48 ชั่วโมง) หรือการให้คะแนนทางสรีรวิทยาที่คล้ายคลึงกัน อาจติดตามการปรับปรุงหรือการเสื่อมสภาพเมื่อเวลาผ่านไป เพื่อแจ้งการตัดสินใจเพิ่มหรือลดระดับการดูแล

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

SNAP-II คำนวณจากข้อมูลทางสรีรวิทยาที่ได้จากการตรวจวัดเป็นประจำในช่วง 12 ชั่วโมงแรกของชีวิตทารกแรกเกิดในหอผู้ป่วยวิกฤต ไม่จำเป็นต้องมีขั้นตอนการประเมินพิเศษ แพทย์จะดึงค่าจากสัญญาณชีพ ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ และการสังเกตทางคลินิกที่มีอยู่ ตัวแปรทั้งหก ได้แก่: (1) ความดันโลหิตแดงเฉลี่ย (mmHg); (2) อุณหภูมิร่างกายต่ำสุด (°C); (3) อัตราส่วน P/F (ความดันย่อยของออกซิเจนหารด้วยเศษส่วนของออกซิเจนที่หายใจเข้าไป หรือค่าประมาณ SpO2/FiO2); (4) การมีอาการชัก (ใช่/ไม่ใช่); (5) ปริมาณปัสสาวะ (mL/kg/hour); (6) การติดเชื้อหรือการใช้ยาปฏิชีวนะ (ใช่/ไม่ใช่ บ่งชี้ถึงการสงสัยการติดเชื้อ) การรวบรวมข้อมูลใช้เวลาน้อยกว่า 5 นาที เมื่อมีสัญญาณชีพและผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการแล้ว

2

การให้คะแนน SNAP-II เป็นดังนี้: ความดันโลหิตแดงเฉลี่ย: <30 mmHg = 3 คะแนน; 30–45 mmHg = 0 คะแนน; 46–55 mmHg = 2 คะแนน; >55 mmHg = 0 คะแนน. อุณหภูมิร่างกายต่ำสุด: <35.0°C = 3 คะแนน; 35.0–35.9°C = 0 คะแนน; 36.0–36.9°C = 0 คะแนน; ≥37.0°C = 0 คะแนน. PaO2/FiO2 (หรือ SpO2/FiO2 หากไม่มี PaO2): <100 = 3 คะแนน; 100–299 = 0 คะแนน; ≥300 = 0 คะแนน. อาการชัก: มี = 3 คะแนน; ไม่มี = 0 คะแนน. ปริมาณปัสสาวะ: <0.5 mL/kg/hour = 3 คะแนน; 0.5–1.0 mL/kg/hour = 1 คะแนน; >1.0 mL/kg/hour = 0 คะแนน. การรักษาหรือสงสัยการติดเชื้อ: ใช่ (เริ่มยาปฏิชีวนะ) = 3 คะแนน; ไม่ = 0 คะแนน. คะแนน SNAP-II รวมมีตั้งแต่ 0 ถึง 18 คะแนน แต่ละตัวแปรจะถูกให้คะแนนแยกกัน คะแนนที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความผิดปกติทางสรีรวิทยาที่มากขึ้น คะแนนรวมใช้ในการคาดการณ์ความเสี่ยงของการเสียชีวิต

3

คะแนน SNAP-II จัดระดับความเสี่ยงของการเสียชีวิตดังนี้: 0–4 คะแนน: ความเสี่ยงต่ำ (อัตราการเสียชีวิตประมาณ 1–2%). 5–8 คะแนน: ความเสี่ยงต่ำถึงปานกลาง (อัตราการเสียชีวิตประมาณ 3–5%). 9–12 คะแนน: ความเสี่ยงปานกลางถึงสูง (อัตราการเสียชีวิตประมาณ 10–15%). 13–18 คะแนน: ความเสี่ยงสูง (อัตราการเสียชีวิตประมาณ 30–50% หรือสูงกว่า). นี่คือการประมาณความเสี่ยงในระดับประชากร ความเสี่ยงของการเสียชีวิตของทารกแต่ละรายจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับอายุครรภ์ น้ำหนักแรกเกิด และปัจจัยทางคลินิกอื่นๆ SNAP-II ใช้ในทางคลินิกเพื่อ: (1) ระบุทารกที่มีความเสี่ยงสูงสุดและต้องการการรักษาอย่างเข้มข้น (2) ให้ข้อมูลพยากรณ์โรคแก่ผู้ปกครอง (3) กำหนดแนวทางการจัดสรรทรัพยากรในสถานการณ์ที่มีทรัพยากรจำกัด (4) ช่วยในการปรับปรุงคุณภาพ NICU โดยการเปรียบเทียบอัตราการเสียชีวิตที่สังเกตได้กับอัตราการเสียชีวิตที่คาดการณ์ไว้ (อัตราส่วนการวัดต่อการคาดการณ์) อัตราการเสียชีวิตที่วัดได้ต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้บ่งชี้ถึงคุณภาพที่ดีกว่าค่าเฉลี่ย อัตราการเสียชีวิตที่วัดได้สูงกว่าอาจบ่งชี้ถึงความจำเป็นในการริเริ่มปรับปรุงคุณภาพ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การใช้ SNAP-II เพียงอย่างเดียวในการให้คำปรึกษาพยากรณ์โรคโดยไม่รวมอายุครรภ์และน้ำหนักแรกเกิด; SNAP-II ที่มีค่า 12 มีความหมายต่ออัตราการเสียชีวิตที่แตกต่างกันอย่างมากในทารกอายุครรภ์ 24 สัปดาห์ เทียบกับ 30 สัปดาห์
  • การใช้ SNAP-II กับทารกนอกช่วง VLBW ที่แบบจำลองการคาดการณ์ไม่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้อง; ทารกครบกำหนดที่มี SNAP-II 10 ไม่สามารถตีความได้โดยใช้เกณฑ์การเสียชีวิตที่เผยแพร่
  • การตีความคะแนน SNAP-II ต่ำผิดพลาดว่าบ่งชี้ถึงภาวะที่ปลอดภัยและคงที่; คะแนน 0–4 สะท้อนถึงความเสี่ยงการเสียชีวิตต่ำ แต่ไม่ได้หมายความว่าทารกมีสุขภาพดีหรือไม่มีข้อกังวลร้ายแรง (เช่น ทารกครบกำหนดที่มีภาวะสำลักขี้เทาและสรีรวิทยาดี อาจมี SNAP-II ต่ำ แต่ต้องการการดูแลอย่างเข้มข้น)
  • เกณฑ์คงที่โดยไม่มีการประเมินซ้ำ; SNAP-II คำนวณ ณ เวลา 12 ชั่วโมง; ทารกที่อาการดีขึ้นในวันที่ 2 หรือแย่ลง จำเป็นต้องมีการคำนวณใหม่ ไม่ใช่การพึ่งพาคะแนน 12 ชั่วโมงแรก
  • การสับสนระหว่าง SNAP-II (สรีรวิทยาเฉียบพลัน 12 ชั่วโมงแรก) กับมาตรวัดความรุนแรงเรื้อรัง เช่น CRIB (Clinical Risk Index for Babies) ซึ่งรวมน้ำหนักแรกเกิดและคะแนน Apgar; มาตรวัดเหล่านี้เสริมกันแต่ไม่สามารถใช้แทนกันได้

คำถามที่พบบ่อย

ทารกมีค่า SNAP-II เท่ากับ 9 หมายความว่าอย่างไรสำหรับอัตราการเสียชีวิต?

ค่า SNAP-II ที่ 9 จัดทารกอยู่ในกลุ่มความเสี่ยงปานกลางถึงสูง ซึ่งสอดคล้องกับความเสี่ยงของการเสียชีวิตประมาณ 10–15% นี่ไม่ได้หมายความว่าทารกจะเสียชีวิตอย่างแน่นอน แต่บ่งชี้ถึงอาการป่วยเฉียบพลันที่สำคัญและความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับทารกที่มีคะแนนต่ำกว่า ในทางคลินิก สิ่งนี้บ่งชี้ถึงความจำเป็นในการดูแลประคับประคองอย่างเข้มข้น การเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด และการหารือเกี่ยวกับพยากรณ์โรคกับผู้ปกครองเกี่ยวกับผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ รวมถึงความเป็นไปได้ของการเสียชีวิตหรือภาวะทุพพลภาพรุนแรง

สามารถใช้ SNAP-II ในทารกครบกำหนดได้หรือไม่?

SNAP-II ได้รับการพัฒนาขึ้นโดยเฉพาะสำหรับทารก VLBW (<1500 กรัม) และไม่ได้ตรวจสอบความถูกต้องในทารกครบกำหนด แม้ว่าตัวแปรทางสรีรวิทยาจะถูกวัดในทารกแรกเกิดทั้งหมด แต่แบบจำลองการคาดการณ์และเกณฑ์การเสียชีวิตที่เผยแพร่ไม่สามารถนำไปใช้กับประชากรทารกครบกำหนดได้ ให้ใช้มาตรวัดความรุนแรงของโรคเฉพาะ หรือการจัดลำดับความเสี่ยงทางเลือกสำหรับทารกครบกำหนด (เช่น PIM-3 สำหรับผู้ป่วยกุมารเวชกรรมวิกฤต หรือมาตรวัดเฉพาะสำหรับภาวะสำลักขี้เทา การติดเชื้อในกระแสเลือด ฯลฯ)

จะเกิดอะไรขึ้นหากตัวแปร SNAP-II ของทารกเปลี่ยนแปลงไปหลังจาก 12 ชั่วโมง ควรคำนวณใหม่หรือไม่?

SNAP-II ฉบับดั้งเดิมคำนวณเพียงครั้งเดียว ณ เวลา 12 ชั่วโมงหลังเข้ารับการรักษา ในทางคลินิก สภาพทางสรีรวิทยาเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากในช่วงสองสามวันแรกของชีวิต และทารกที่อาการดีขึ้นอาจมีคะแนนต่ำลงอย่างมากในวันที่ 3 กลุ่มวิจัยบางกลุ่มได้ขยาย SNAP ไปยังช่วงเวลาต่อมา (SNAP-PE ณ เวลา 24–48 ชั่วโมง) แต่ SNAP-II มาตรฐานไม่ได้มีไว้สำหรับการคำนวณซ้ำเป็นระยะๆ แทนที่จะเป็นเช่นนั้น แพทย์จะใช้ SNAP-II เป็นการประเมินความเสี่ยงพื้นฐาน และบูรณาการการเปลี่ยนแปลงทางคลินิกที่เกิดขึ้นภายหลังเข้ากับการปรับปรุงพยากรณ์โรคอย่างต่อเนื่อง

SNAP-II แตกต่างจาก CRIB (Clinical Risk Index for Babies) อย่างไร?

SNAP-II และ CRIB เป็นส่วนเสริมกันแต่แตกต่างกัน SNAP-II ใช้ตัวแปรทางสรีรวิทยาหกตัวที่วัดได้ในช่วง 12 ชั่วโมงแรก และคาดการณ์การเสียชีวิตในทารก VLBW CRIB รวมน้ำหนักแรกเกิด อายุครรภ์ เพศ และคะแนน Apgar ณ เวลาเข้ารับการรักษา และเดิมออกแบบมาสำหรับประชากรในสหราชอาณาจักร แบบจำลองการคาดการณ์และเกณฑ์ที่แตกต่างกันจะถูกนำมาใช้ ในทางปฏิบัติ NICU บางแห่งคำนวณทั้งสองคะแนน โดย SNAP-II มุ่งเน้นไปที่สรีรวิทยาเฉียบพลัน ในขณะที่ CRIB เน้นปัจจัยด้านประชากรศาสตร์และการคลอด

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Richardson, D. K., Gray, J. E., Gortmaker, S. L., Goldmann, D. A., Purohit, D. M., & Paige, D. (2001). Declining Severity Adjusted Mortality: Evidence of Improving Neonatal Intensive Care. Pediatrics, 108(2), 331-337.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Richardson, D. K., Corcoran, J. D., Escobar, G. J., & Lee, S. K. (1993). SNAP-II: Simplified Newborn Physiology Score and Estimation of Mortality Risk in Very Low Birth Weight Infants. Pediatrics, 91(1), 33-41.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว