มาตรวัดการเดินในผู้ป่วยปลอกประสาทเสื่อมแข็ง 12 (MSWS-12)
- ผู้เสนอ
- Jeremy C. Hobart, University of Plymouth
- ปี
- 2003
- ประเภท
- Self-report questionnaire
- กลุ่มวิธี
- disease-specific walking disability
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
MSWS-12 เป็นมาตรวัดผลลัพธ์ที่รายงานโดยผู้ป่วย (patient-reported outcome measure) ที่สั้น กระชับ ออกแบบมาเพื่อประเมินผลกระทบของโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งต่อความสามารถในการเดินและข้อจำกัดในการเดิน มาตรวัดนี้ประกอบด้วย 12 ข้อ พัฒนาโดย Hobart และคณะในปี 2003 สามารถวัดทั้งความยากลำบากทางกายภาพและผลกระทบเชิงหน้าที่ของการบกพร่องทางการเดินที่เกี่ยวข้องกับโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงสูง และนิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในการทดลองทางคลินิกและการปฏิบัติงานกับผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โดยใช้เป็นมาตรวัดผลลัพธ์หลักในการประเมินผลของการรักษาต่อการเคลื่อนไหว
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ความยากลำบากในการเดินเป็นหนึ่งในอาการที่พบบ่อยที่สุดและส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันอย่างมากในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ซึ่งผู้ป่วยมักกล่าวว่าเป็นข้อกังวลหลักที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตและความเป็นอิสระ แม้ว่ามาตรวัดเชิงวัตถุ เช่น การทดสอบการเดิน 25 ฟุต (Timed 25-Foot Walk test) จะสามารถวัดความเร็วในการเดินได้ แต่ก็ไม่สามารถวัดความยากลำบากที่ผู้ป่วยรับรู้ ข้อจำกัดของระยะทางหรือบริบทในการเดิน หรือผลกระทบทางจิตใจจากการจำกัดการเคลื่อนไหวได้ MSWS-12 วัดผลกระทบโดยตรงว่าความบกพร่องทางการเดินจากโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งส่งผลต่อกิจกรรมและการมีส่วนร่วมอย่างไร เช่น ผู้ป่วยสามารถเดินได้ไกลแค่ไหน ความมั่นใจในการทรงตัว อุปสรรคทางสภาพแวดล้อม และความกลัวการหกล้ม แนวทางที่เน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางนี้แสดงให้เห็นว่าข้อจำกัดในการเดินที่ผู้ป่วยรับรู้ไม่ได้เป็นเพียงผลมาจากความเร็วในการเดินเชิงวัตถุเท่านั้น ผู้ป่วยบางรายที่มีความเร็วในการเดินช้าอย่างมีนัยสำคัญสามารถปรับตัวได้ดี ในขณะที่ผู้ป่วยรายอื่นที่มีความเร็วลดลงเล็กน้อยกลับรายงานข้อจำกัดอย่างมากเนื่องจากความเหนื่อยล้า ความมั่นใจ หรือความทุกข์ทางจิตใจ
ประวัติศาสตร์
MSWS-12 พัฒนาโดย Jeremy Hobart ที่ University of Plymouth ในปี 2003 เพื่อตอบสนองความต้องการมาตรวัดผลลัพธ์ที่รายงานโดยผู้ป่วยเกี่ยวกับข้อจำกัดในการเดินของผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งที่สั้นและมีความไวสูง ได้รับการพัฒนาอย่างเข้มงวดผ่านการลดจำนวนข้อจากชุดข้อคำถามที่ใหญ่ขึ้นและการทดสอบคุณสมบัติทางจิตวิทยาในกลุ่มผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งขนาดใหญ่ มาตรวัดนี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Neurology และได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วว่าเป็นผลลัพธ์มาตรฐานในการวิจัยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ความสั้นกระชับและความไวต่อการเปลี่ยนแปลงทำให้มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับการปฏิบัติทางคลินิกและการทดลองขนาดใหญ่ MSWS-12 ได้รับการแปลและตรวจสอบความถูกต้องในกว่า 25 ภาษา และได้รับการแนะนำโดยสมาคมวิชาชีพโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ยังไม่มีการปรับปรุงแก้ไขที่สำคัญเผยแพร่ รุ่น 12 ข้อดั้งเดิมยังคงเป็นมาตรฐาน
ควรใช้เมื่อใด
MSWS-12 เหมาะอย่างยิ่งเมื่อต้องการการประเมินผลกระทบต่อการเดินในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งอย่างรวดเร็ว: การทดลองทางคลินิกของการรักษาที่มุ่งเป้าไปที่การเคลื่อนไหว (การฟื้นฟูสมรรถภาพ การออกกำลังกาย การรักษาเฉพาะทางสำหรับการเดิน) การติดตามผลทางคลินิกตามปกติในคลินิกผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งเพื่อประเมินผลของการรักษาต่อการเคลื่อนไหว การศึกษาตามยาวที่ตรวจสอบปัจจัยทำนายความเสื่อมของการเดิน การวิจัยเปรียบเทียบประสิทธิผลของการรักษาการเคลื่อนไหว และการเฝ้าระวังผลลัพธ์ที่รายงานโดยผู้ป่วย มาตรวัดนี้ช่วยเสริมมาตรวัดการเดินเชิงวัตถุ (Timed 25-Foot Walk, 6-Minute Walk Test) โดยการวัดประสบการณ์การเดินที่ผู้ป่วยรับรู้ เหมาะน้อยกว่าเมื่อต้องประเมินผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งที่ไม่สามารถเดินได้ (ควรใช้มาตรวัดคุณภาพชีวิตที่ครอบคลุมกว่า เช่น MSQOL-54) หรือเมื่อความเร็วในการเดินเชิงวัตถุเป็นผลลัพธ์เดียวที่สนใจ
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- คะแนนอยู่ในช่วง 0-100 โดยคะแนนสูง = แย่กว่า ซึ่งตรงกันข้ามกับมาตรวัดคุณภาพชีวิตส่วนใหญ่ และอาจทำให้สับสนได้ ต้องแปลงคะแนนให้ถูกต้อง
- ไม่เหมาะสำหรับผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งที่ไม่สามารถเดินได้ (ไม่สามารถเดินได้ตั้งแต่เริ่มต้น) ไม่ได้วัดประสบการณ์การใช้วีลแชร์/อุปกรณ์ช่วยเดิน
- อาจมีผลกระทบจากขีดจำกัดบน (ceiling effect) ในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งระยะเริ่มต้นที่มีข้อจำกัดในการเดินน้อยที่สุด (หลายคนได้คะแนนใกล้ 0)
- โครงสร้างแบบมิติเดียวหมายความว่าไม่สามารถแยกแยะสาเหตุของข้อจำกัดได้ (เช่น กล้ามเนื้ออ่อนแรง ความเกร็ง หรือความเหนื่อยล้า) จำเป็นต้องมีการตรวจเพิ่มเติมเพื่อระบุสาเหตุ
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- สั้นมาก (12 ข้อ, 3-5 นาที) และใช้งานได้จริงสำหรับการใช้งานทางคลินิกตามปกติและการติดตามผลอย่างต่อเนื่องโดยไม่สร้างภาระแก่ผู้ตอบมากนัก
- มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงสูง—สามารถตรวจจับการปรับปรุงการเดินที่มีนัยสำคัญจากการฟื้นฟูสมรรถภาพหรือการรักษาได้
- คุณสมบัติทางจิตวิทยาที่แข็งแกร่ง: แสดงให้เห็นถึงความตรง ความเที่ยง และผลกระทบจากขีดจำกัดล่าง/บนน้อยที่สุดในประชากรผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งที่หลากหลายตลอดระยะของโรค
- การวัดที่เน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง สามารถวัดประสบการณ์การเดินที่ผู้ป่วยรับรู้และข้อจำกัดเชิงหน้าที่ที่นอกเหนือไปจากความเร็วในการเดินเชิงวัตถุ
- ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในการวิจัยและการปฏิบัติทางคลินิกโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งทั่วโลก มีการแปลและตรวจสอบความถูกต้องในหลายภาษา
การประยุกต์ใช้
- การทดลองทางคลินิกของการรักษาการเคลื่อนไหว (กายภาพบำบัด การเดินด้วยหุ่นยนต์ช่วย การรักษาด้วยยาสำหรับภาวะกล้ามเนื้อหดเกร็ง) เพื่อวัดการปรับปรุงการเดินที่ผู้ป่วยรับรู้เป็นผลลัพธ์หลัก
- การติดตามผลทางคลินิกตามปกติในคลินิกผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง เพื่อติดตามข้อจำกัดในการเดินเมื่อเวลาผ่านไปและเพื่อเป็นแนวทางในการตัดสินใจส่งต่อเพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพ
- การศึกษาผลลัพธ์ตามยาวที่ตรวจสอบประวัติธรรมชาติของความบกพร่องทางการเดินในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ปัจจัยพยากรณ์ และความสัมพันธ์ระหว่างข้อจำกัดในการเดินกับคุณภาพชีวิตโดยรวม
- การวิจัยเปรียบเทียบประสิทธิผลของการรักษาการเคลื่อนไหวรูปแบบต่างๆ (การบำบัดแบบพบหน้าเทียบกับทางไกล การบำบัดแบบกลุ่มเทียบกับรายบุคคล ความเข้มข้นที่แตกต่างกัน)
- ทะเบียนผลลัพธ์ที่รายงานโดยผู้ป่วยและการศึกษาประสิทธิผลในโลกแห่งความเป็นจริงที่วัดประสบการณ์การเดินของผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งในชุมชนและที่บ้าน
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
MSWS-12 เป็นแบบสอบถามที่ผู้ป่วยกรอกด้วยตนเอง ประกอบด้วย 12 ข้อ โดยใช้มาตรวัดแบบ Likert 5 ระดับ (1 = ไม่เลย ถึง 5 = อย่างยิ่ง) ข้อคำถามเกี่ยวกับข้อจำกัดในการเดิน ความมั่นใจ และความยากลำบากในบริบทต่างๆ ระยะเวลาในการตอบประมาณ 3-5 นาที ผู้ป่วยกรอกแบบสอบถามโดยไม่มีแรงกดดันด้านเวลา ไม่ต้องมีการฝึกอบรมทางคลินิกสำหรับการบริหารจัดการ สามารถกรอกบนกระดาษ อิเล็กทรอนิกส์ หรือตอบด้วยวาจาหากมีข้อจำกัดทางกายภาพในการเขียน เหมาะสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งและมีความสามารถในการเดิน (สามารถเดินได้ระยะทางสั้นๆ อย่างน้อยที่สุด แม้จะใช้อุปกรณ์ช่วยพยุงก็ตาม)
การตอบสนองจะถูกรวมคะแนนทั้ง 12 ข้อ โดยแต่ละข้อมีคะแนน 1-5 คะแนนดิบรวมอยู่ในช่วง 12-60 คะแนน จากนั้นคะแนนดิบจะถูกแปลงเป็นมาตรวัด 0-100 โดยใช้สูตร: [(คะแนนดิบ - 12) / 48] × 100 ดังนั้นคะแนน MSWS-12 สุดท้ายจะอยู่ในช่วง 0-100 โดยคะแนนที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงข้อจำกัดในการเดินที่มากขึ้น (ซึ่งตรงกันข้ามกับมาตรวัดคุณภาพชีวิตส่วนใหญ่ที่คะแนนสูง = ดีกว่า) ผู้เขียนบางรายรายงานคะแนนดิบ 12-60 โปรดตรวจสอบความสอดคล้องในการรายงาน โดยทั่วไปไม่มีการคำนวณคะแนนย่อย มาตรวัดนี้ถูกตีความว่าเป็นมาตรวัดมิติเดียวของผลกระทบต่อการเดินในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
คะแนน MSWS-12 อยู่ในช่วง 0-100 โดยคะแนนที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงข้อจำกัดในการเดินที่รุนแรงขึ้น การตีความคะแนน: 0-20 = ข้อจำกัดน้อยที่สุด, 21-40 = ข้อจำกัดน้อยถึงปานกลาง, 41-60 = ข้อจำกัดปานกลางถึงรุนแรง, 61-80 = ข้อจำกัดรุนแรง, 81-100 = ข้อจำกัดรุนแรงมาก ไม่มีเกณฑ์ตัดทางคลินิกที่แน่นอน การตีความเป็นการเปรียบเทียบ: การเปลี่ยนแปลงภายในผู้ป่วย (ดีขึ้นหรือแย่ลง) การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม (ผลของการรักษาในการทดลอง) หรือการเปรียบเทียบกับประชากรอ้างอิง การเปลี่ยนแปลง 4-5 คะแนน ถือเป็นความแตกต่างทางคลินิกที่มีนัยสำคัญน้อยที่สุด (minimal clinically important difference - MCID) บนมาตรวัด 0-100 มาตรวัดนี้มีความไวสูง สามารถแสดงการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญได้ภายในไม่กี่สัปดาห์ถึงหลายเดือนหลังการรักษา
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- อย่าลืมแปลงคะแนนดิบ (12-60) เป็นมาตรวัด 0-100 โดยใช้สูตรที่เผยแพร่ การรายงานคะแนนดิบโดยไม่แปลงจะทำให้เกิดความสับสน
- อย่าตีความคะแนนสูงผิดว่าเป็นคะแนนที่ดี—MSWS-12 มีทิศทางตรงกันข้าม: คะแนนสูง = ข้อจำกัดมากขึ้น, คะแนนต่ำ = ข้อจำกัดน้อยลง ซึ่งตรงกันข้ามกับ MSQOL-54 และมาตรวัดคุณภาพชีวิตอื่นๆ ส่วนใหญ่
- หลีกเลี่ยงการใช้กับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเดินได้ตั้งแต่เริ่มต้น มาตรวัดนี้ใช้วัดประสบการณ์ข้อจำกัดในการเดิน ไม่ใช่วัดความสามารถในการเคลื่อนไหวโดยรวมของผู้ใช้วีลแชร์
- อย่าใช้ MSWS-12 แทนที่มาตรวัดการเดินเชิงวัตถุ มาตรวัดนี้ช่วยเสริม แต่ไม่สามารถทดแทนการทดสอบ Timed 25-Foot Walk หรือการทดสอบตามสมรรถนะอื่นๆ ได้
คำถามที่พบบ่อย
คะแนน MSWS-12 สูง หมายถึงการเดินดีหรือไม่ดี?
คะแนน MSWS-12 สูง หมายถึงข้อจำกัดในการเดินที่แย่ลง บนมาตรวัด 0-100, 0-20 = ข้อจำกัดน้อยที่สุด (ดี), 81-100 = ข้อจำกัดรุนแรงมาก (แย่) ซึ่งตรงกันข้ามกับมาตรวัดคุณภาพชีวิตส่วนใหญ่ (เช่น MSQOL-54, SF-36) ที่คะแนนสูง = ดีกว่า โปรดตรวจสอบทิศทางของมาตรวัดเสมอเมื่อเปรียบเทียบมาตรวัด
การเปลี่ยนแปลง MSWS-12 เท่าใดจึงจะมีความสำคัญทางคลินิก?
การเปลี่ยนแปลง 4-5 คะแนนบนมาตรวัด 0-100 ถือเป็นความแตกต่างทางคลินิกที่มีนัยสำคัญน้อยที่สุด (MCID) ดังนั้นการปรับปรุง (ลดลง) จากค่าพื้นฐาน 50 เป็น 45 ถือว่ามีความหมาย ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงเป็น 48 อาจไม่มีนัยสำคัญ ในการทดลองทางคลินิก ขนาดของผลกระทบและความแตกต่างระหว่างกลุ่มมีความให้ข้อมูลมากกว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นคะแนนรายจุด
ฉันควรใช้ MSWS-12 หรือการทดสอบ Timed 25-Foot Walk?
MSWS-12 วัดข้อจำกัดในการเดินที่ผู้ป่วยรับรู้; Timed 25-Foot Walk วัดความเร็วในการเดินเชิงวัตถุ ทั้งสองอย่างมีคุณค่าและมักใช้ร่วมกัน: T25FW สำหรับความบกพร่องเชิงวัตถุ, MSWS-12 สำหรับผลกระทบเชิงอัตวิสัย ผู้ป่วยบางรายที่มีความเร็วในการเดินช้าแต่รายงานข้อจำกัดน้อย ในขณะที่ผู้ป่วยรายอื่นที่มีความเร็วในการเดินเร็วกว่ารายงานข้อจำกัดอย่างมาก ทั้งสองอย่างวัดแง่มุมที่สำคัญ ใช้ MSWS-12 สำหรับการติดตามผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตทางคลินิก; ใช้ T25FW เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงความเร็วในการเดินเชิงวัตถุ
สามารถใช้ MSWS-12 ในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งที่ใช้วีลแชร์ได้หรือไม่?
ไม่ได้ MSWS-12 วัดประสบการณ์ข้อจำกัดในการเดิน และออกแบบมาสำหรับผู้ป่วยที่เดินได้ (ด้วยหรือไม่มีอุปกรณ์ช่วยเดิน) สำหรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเดินได้ ควรใช้มาตรวัดคุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งที่ครอบคลุมกว่า (MSQOL-54) หรือมาตรวัดการเคลื่อนไหวเฉพาะสำหรับผู้ใช้วีลแชร์ หากผู้ป่วยเปลี่ยนจากการเดินไปใช้วีลแชร์ระหว่างการติดตามผลระยะยาว MSWS-12 จะไม่สามารถใช้ได้หลังจากการเปลี่ยนแปลงนั้น ให้เปลี่ยนไปใช้มาตรวัดอื่น ณ จุดนั้น
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Hobart, J. C., Riazi, A., Lamping, D. L., Fitzpatrick, R., & Thompson, A. J. (2003). Measuring the impact of MS on walking ability: The 12-Item MS Walking Scale (MSWS-12). Neurology, 60(1), 31-36.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว