Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

มาตรวัดการประเมินการเคลื่อนไหว

ผู้เสนอ
Carr, J. H., Shepherd, R. B., Nordholm, L., & Lynne, D.
ปี
1985
ประเภท
Performance-based, clinician-rated observation
กลุ่มวิธี
post-stroke motor recovery

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

มาตรวัดการประเมินการเคลื่อนไหว (MAS) เป็นมาตรวัดที่ผู้เชี่ยวชาญให้คะแนนตามสมรรถภาพ ซึ่งพัฒนาขึ้นโดยเฉพาะสำหรับผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง MAS สร้างขึ้นโดย Carr, Shepherd และคณะ (1985) ที่มหาวิทยาลัยซิดนีย์ ประเมิน 8 กิจกรรมการเคลื่อนไหวพื้นฐานที่สะท้อนถึงความคล่องตัวในการทำงานและการควบคุมการเคลื่อนไหวที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นตัวหลังโรคหลอดเลือดสมอง MAS ได้กลายเป็นมาตรวัดผลลัพธ์มาตรฐานในการวิจัยและการปฏิบัติทางคลินิกด้านการฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมอง ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในการประเมินและติดตามการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวหลังโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันและเรื้อรัง

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

MAS จับภาพการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โดยให้ผู้ป่วยทำกิจกรรมการเคลื่อนไหวที่สมจริง เช่น การลุกจากเตียง การยืน การเดิน การขึ้นบันได การเอื้อม และให้คะแนนว่าพวกเขาทำแต่ละกิจกรรมได้ดีเพียงใด แทนที่จะทดสอบความแข็งแรงหรือการสะท้อนกลับที่แยกจากกัน MAS จะวัดว่าผู้ป่วยสามารถเริ่มและทำกิจกรรมการเคลื่อนไหวให้เสร็จสิ้นได้หรือไม่ โดยมีการกระจายน้ำหนักและการประสานงานที่เหมาะสม สิ่งนี้สะท้อนถึงความเข้าใจสมัยใหม่เกี่ยวกับการฟื้นตัวจากโรคหลอดเลือดสมอง: การฟื้นตัวไม่ใช่การฟื้นฟูความแข็งแรงของกล้ามเนื้อที่แยกจากกัน แต่เป็นการจัดระเบียบการควบคุมการเคลื่อนไหวเพื่อทำกิจกรรมการเคลื่อนไหวที่มีจุดประสงค์และใช้งานได้จริง MAS สามารถบริหารจัดการได้อย่างรวดเร็วและให้คะแนนเดียวที่วัดความสามารถในการเคลื่อนไหวโดยรวม ทำให้เหมาะสำหรับการติดตามระยะยาวในระหว่างการฟื้นฟู

ประวัติศาสตร์

มาตรวัดการประเมินการเคลื่อนไหว (MAS) ได้รับการพัฒนาโดย Carr, Shepherd, Nordholm และ Lynne ที่มหาวิทยาลัยซิดนีย์ในปี 1985 เพื่อตอบสนองความต้องการเครื่องมือประเมินการเคลื่อนไหวที่ใช้งานได้จริงและเฉพาะเจาะจงสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง MAS เกิดจากกรอบชีวกลศาสตร์และการเรียนรู้การเคลื่อนไหว โดยเน้นการประเมินการเคลื่อนไหวตามกิจกรรมที่ใช้งานได้จริง แทนที่จะเป็นการทดสอบทางระบบประสาทแบบดั้งเดิม (การสะท้อนกลับ, ความตึง) การศึกษาตรวจสอบความถูกต้องในระยะแรกได้สร้างความน่าเชื่อถือระหว่างผู้ประเมินและการทดสอบซ้ำในระดับสูง และแสดงให้เห็นถึงความไวต่อการฟื้นตัวในประชากรหลังโรคหลอดเลือดสมอง ภายในทศวรรษที่ 1990 MAS ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในหน่วยฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมองและการวิจัยทั่วออสเตรเลีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ MAS ได้รับการรับรองจาก Australian Stroke Foundation และ American Heart Association ในฐานะมาตรวัดผลลัพธ์การเคลื่อนไหวของโรคหลอดเลือดสมองที่ถูกต้องและเชื่อถือได้ การศึกษาการฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมองหลายร้อยรายการได้ใช้ MAS; มีข้อมูลบรรทัดฐานและการตอบสนองจำนวนมากสำหรับประชากรโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันและเรื้อรัง

ควรใช้เมื่อใด

MAS เหมาะสำหรับบุคคลที่เป็นโรคหลอดเลือดสมอง (ขาดเลือดหรือเลือดออก) ในทุกระยะ—เฉียบพลัน (วันหลังเกิดเหตุ), กึ่งเฉียบพลัน (สัปดาห์), หรือเรื้อรัง (เดือนถึงปี) มีประโยชน์อย่างยิ่งในสภาพแวดล้อมการฟื้นฟูเฉียบพลัน (หน่วยผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในโรงพยาบาล, โรงพยาบาลฟื้นฟู) ซึ่งการประเมินซ้ำบ่อยครั้งเป็นแนวทางในการกำหนดความเข้มข้นของการบำบัดและการวางแผนจำหน่าย MAS ยังมีคุณค่าในการทดลองทางคลินิกเพื่อประเมินการแทรกแซงการฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมอง (กายภาพบำบัด, ยา, การกระตุ้นระบบประสาท) เหมาะสำหรับผู้ใหญ่ทุกวัย MAS สามารถปรับใช้กับภาวะทางระบบประสาทอื่นๆ ที่ทำให้เกิดความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว (การบาดเจ็บที่สมองจากการกระทบกระแทก, การบาดเจ็บที่ไขสันหลัง, โรคพาร์กินสัน, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง) แม้ว่าจะได้รับการตรวจสอบความถูกต้องในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองโดยเฉพาะ MAS เหมาะสมน้อยกว่าสำหรับผู้ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาอย่างรุนแรงหรือความผิดปกติในการสื่อสารที่ขัดขวางการเข้าใจคำแนะนำกิจกรรม

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องการผู้ประเมินที่ผ่านการฝึกอบรม: ผู้เชี่ยวชาญต้องอยู่สังเกตและให้คะแนนสมรรถภาพ; ไม่เหมาะสำหรับการบริหารจัดการด้วยตนเองหรือการประเมินจากระยะไกล
  • การประเมินแขนส่วนบนจำกัด: เพียง 2 ใน 8 รายการที่เน้นแขนส่วนบน (การเอื้อม); รายละเอียดการควบคุมการเคลื่อนไหวละเอียดของมือ/แขนมีจำกัด
  • การตอบสนองในระยะเรื้อรังจำกัด: ในผู้ป่วยหลายปีหลังโรคหลอดเลือดสมองที่มีการทำงานของการเคลื่อนไหวคงที่ ผลกระทบจากเพดานอาจลดความไวต่อการเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
  • การให้คะแนนแบบแบ่งประเภท (0-6) อาจขาดความแม่นยำ: ความแตกต่างเล็กน้อยของคุณภาพสมรรถภาพอาจไม่ถูกบันทึกไว้ในหมวดหมู่การให้คะแนนที่แยกจากกัน
  • ข้อจำกัดด้านสิ่งแวดล้อม: ต้องการพื้นที่และอุปกรณ์ (เตียง, เก้าอี้, บันได, วัตถุ); สภาพแวดล้อมทางคลินิกบางแห่งอาจไม่มีสภาพแวดล้อมการทดสอบที่เป็นมาตรฐาน
  • ไม่วัดความแข็งแรงหรือ ROM แยกต่างหาก: เน้นการเคลื่อนไหวที่ใช้งานได้จริง ไม่ใช่ความแข็งแรงหรือช่วงการเคลื่อนไหวที่แยกจากกัน; ต้องการการทดสอบเพิ่มเติม
  • ขึ้นอยู่กับภาษา/สติปัญญา: ผู้ป่วยต้องเข้าใจคำแนะนำกิจกรรม; ภาวะสมองเสื่อมหรือความบกพร่องทางสติปัญญาอย่างรุนแรงอาจจำกัดประโยชน์
  • ความแปรปรวนของเวอร์ชันที่เผยแพร่: บางเวอร์ชันใช้มาตรวัด 0–5 หรือ 0–4 ทำให้เกิดความท้าทายในการเปรียบเทียบระหว่างสถานที่ต่างๆ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เฉพาะเจาะจงโรคหลอดเลือดสมอง: พัฒนาขึ้นและตรวจสอบความถูกต้องในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง; รายการต่างๆ สะท้อนถึงลำดับความสำคัญของการฟื้นตัวจากการทำงานหลังโรคหลอดสมองโดยตรง
  • มุ่งเน้นการทำงาน: ทั้ง 8 รายการแสดงถึงกิจกรรมการเคลื่อนไหวและการเคลื่อนไหวที่สมจริง (ADLs, การเคลื่อนไหวที่ใช้งานได้จริง); สะท้อนถึงการฟื้นตัวจากการเคลื่อนไหวในโลกแห่งความเป็นจริง
  • บริหารจัดการอย่างรวดเร็ว: โดยทั่วไป 10–15 นาที; เหมาะสมสำหรับสภาพแวดล้อมการฟื้นฟูที่ยุ่ง
  • การให้คะแนนอย่างง่าย: มาตรวัด 0–6 ที่ตรงไปตรงมาต่อรายการ; ไม่มีการคำนวณที่ซับซ้อนหรืออุปกรณ์พิเศษ
  • เป็นมาตรฐานและเชื่อถือได้: คำอธิบายกิจกรรมและเกณฑ์การให้คะแนนที่ชัดเจนช่วยให้มั่นใจในความสอดคล้อง; ความน่าเชื่อถือระหว่างผู้ประเมินและการทดสอบซ้ำสูง
  • ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลง: มีความไวต่อการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวในช่วงหลายวันและหลายสัปดาห์; ใช้กันอย่างแพร่หลายในการศึกษาผลลัพธ์ที่แสดงถึงการตอบสนอง
  • โครงสร้างตามลำดับชั้น: รายการต่างๆ ก้าวหน้าจากขั้นพื้นฐาน (พลิกตัวไปนั่ง) ไปสู่ขั้นซับซ้อน (ขึ้นบันได) สะท้อนถึงลำดับการฟื้นตัวตามธรรมชาติ
  • ผู้ประเมินให้คะแนน: การสังเกตเชิงวัตถุช่วยลดอคติจากการรายงานตนเองเมื่อเทียบกับมาตรวัดตามแบบสอบถาม

การประยุกต์ใช้

  • การฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน: การประเมิน MAS เป็นระยะ (รายวันหรือรายสัปดาห์) เพื่อติดตามการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวในหน่วยผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในโรงพยาบาล; เป็นแนวทางในการกำหนดความเข้มข้นของการฟื้นฟูและการวางแผนจำหน่าย
  • การฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมองกึ่งเฉียบพลัน: การติดตามการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวและความเป็นอิสระในการทำงานในระหว่างโปรแกรมการฟื้นฟูผู้ป่วยในหรือผู้ป่วยนอกหลังโรคหลอดเลือดสมอง
  • การทดลองการแทรกแซงกายภาพบำบัด: มาตรวัดผลลัพธ์หลักหรือรองในการทดลองประเมินการฝึกกิจกรรม การฝึกซ้ำ หรือโปรโตคอลกายภาพบำบัดในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
  • การวิจัยการฟื้นตัวจากการเคลื่อนไหวของโรคหลอดเลือดสมองเรื้อรัง: การประเมินการปรับปรุงการเคลื่อนไหวเล็กน้อยในบุคคลหลายปีหลังโรคหลอดเลือดสมองที่เข้าร่วมในการวิจัยหรือโปรแกรมการแทรกแซงที่เข้มข้น
  • การทดลองการกระตุ้นระบบประสาทในโรคหลอดเลือดสมอง: การวัดการตอบสนองของการเคลื่อนไหวต่อการกระตุ้นด้วยแม่เหล็กไฟฟ้าผ่านกะโหลกศีรษะ (rTMS), การกระตุ้นด้วยไฟฟ้ากระแสตรงผ่านกะโหลกศีรษะ (tDCS) หรือการกระตุ้นสมองอื่นๆ ในโรคหลอดเลือดสมอง
  • การบำบัดด้วยการจำกัดการเคลื่อนไหว (CIMT): การติดตามการทำงานของการเคลื่อนไหวของขา ก่อน ระหว่าง และหลังโปรโตคอล CIMT สำหรับขา
  • การแพทย์ทางไกลและการติดตามโรคหลอดเลือดสมองจากระยะไกล: แม้ว่าจะไม่เหมาะสำหรับการบริหารจัดการจากระยะไกล แต่บางศูนย์ได้สำรวจการปรับเปลี่ยน MAS สำหรับการสังเกตผ่านวิดีโอเพื่อติดตามผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองเรื้อรัง
  • การอภิปรายเกี่ยวกับพยากรณ์โรค: คะแนน MAS พื้นฐานและคะแนนในช่วงต้นช่วยในการสนทนากับผู้ป่วยและครอบครัวเกี่ยวกับแนวโน้มการฟื้นตัวที่คาดหวังและผลลัพธ์จากการทำงาน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

MAS ประกอบด้วย 8 รายการที่บริหารจัดการตามลำดับมาตรฐาน ผู้ป่วยจะถูกสังเกตขณะทำแต่ละกิจกรรม และผู้ประเมินจะให้คะแนนตามเกณฑ์เฉพาะ รายการต่างๆ ได้แก่: (1) การพลิกตัวจากท่านอนหงายไปนั่ง: ความสามารถในการพลิกตัวคว่ำและดันตัวขึ้นนั่งโดยไม่ใช้แขนช่วย; (2) การลุกจากท่านั่งไปยืน: ความสามารถในการยืนจากท่านั่งโดยไม่ใช้แขนช่วย; (3) การยืนโดยไม่ใช้สิ่งพยุง: ความสามารถในการยืนโดยไม่ใช้สิ่งพยุงเป็นเวลา 3 วินาที โดยเท้าชิดกัน; (4) การยืนบนขาข้างที่อ่อนแรง: ความสามารถในการยืนบนขาข้างที่ได้รับผลกระทบ (มีสิ่งพยุงเพื่อการทรงตัว) เป็นเวลา 3 วินาที ขณะยกขาอีกข้างขึ้น; (5) การก้าวเท้า: ความสามารถในการก้าวขึ้นบันไดสูง 15 ซม. ด้วยขาข้างที่อ่อนแรง; (6) การเดิน: ความสามารถในการเดิน 10 เมตร โดยไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่น ด้วยความเร็วที่สบาย สังเกตลักษณะการเดินและการถ่ายน้ำหนัก; (7) การขึ้นลงบันได: ความสามารถในการขึ้นและลงบันไดหนึ่งเที่ยว (13 ขั้น) โดยใช้ราวจับ; (8) การทำงานของแขนส่วนบน: ความสามารถในการเอื้อมไปข้างหน้าด้วยแขนข้างที่ได้รับผลกระทบเพื่อสัมผัสวัตถุที่ระดับไหล่ซึ่งอยู่ห่างออกไปเท่ากับความยาวแขน เวลาบริหารจัดการทั้งหมดโดยทั่วไปคือ 10–15 นาที ผู้ประเมินต้องสังเกตแต่ละกิจกรรมอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินระดับความช่วยเหลือที่จำเป็นและคุณภาพของการเคลื่อนไหว

สูตร
Client performs 8 motor tasks in standardized sequence, seated or standing as appropriate: supine-to-sitting, sitting to standing, standing unsupported, standing on paretic leg, stepping, walking, stair climbing, upper arm function (reaching). Each task observed and rated on ability to initiate and complete movement with appropriate weight shift and coordination.
2

แต่ละรายการจาก 8 รายการจะให้คะแนนตั้งแต่ 0–6: 0=ไม่สามารถทำกิจกรรมใดๆ ได้เลย (หรือไม่พยายาม), 1=ทำกิจกรรมได้ด้วยความยากลำบากอย่างมาก (ต้องการความช่วยเหลืออย่างมาก), 2=ทำกิจกรรมได้ด้วยความยากลำบากปานกลาง (ต้องการความช่วยเหลือหรือการชี้แนะบางส่วน), 3=ทำกิจกรรมได้ด้วยความยากลำบากเล็กน้อย (อาจต้องการความช่วยเหลือหรือการชี้แนะเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่ทำได้ด้วยตนเอง), 4=ทำกิจกรรมได้ด้วยตนเองแต่ช้าหรือคุณภาพลดลง, 5=ทำกิจกรรมได้ด้วยตนเองด้วยความเร็วและคุณภาพที่เหมาะสม, 6=ทำกิจกรรมได้ตามปกติ (ไม่แตกต่างจากการเคลื่อนไหวของคนปกติ) บางเวอร์ชันใช้ 0–6; บางเวอร์ชันย่อเหลือ 0–5 หรือ 0–4 คะแนนรวม MAS = ผลรวมของทั้ง 8 รายการ อยู่ในช่วง 0–48 สามารถคำนวณคะแนนย่อยของขา (รายการ 1–6, ช่วง 0–36) และคะแนนย่อยของแขนส่วนบน (รายการ 7–8, ช่วง 0–12) ได้หากต้องการ คะแนนรวมที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงการทำงานของการเคลื่อนไหวที่ดีขึ้น

สูตร
Each of 8 items rated 0-6 scale: 0=unable to perform, 3=performs with assistance, 6=normal performance without difficulty. Total MAS score ranges 0-48. Higher score indicates better motor function. Alternatively, subscale scores for lower extremity (items 1-6) and upper extremity (items 7-8) can be calculated.
3

การตีความคะแนนรวม MAS: 0–16 คะแนน โดยทั่วไปบ่งชี้ถึงความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง (ส่วนใหญ่ต้องพึ่งพาความช่วยเหลือในการเคลื่อนไหว), 17–31 บ่งชี้ถึงความบกพร่องปานกลาง (สามารถเคลื่อนไหวได้ตามการใช้งานแต่ด้วยความยากลำบากหรือความเร็วลดลง), 32–48 บ่งชี้ถึงการทำงานของการเคลื่อนไหวเล็กน้อยหรือปกติ (เคลื่อนไหวได้ด้วยตนเอง ใกล้เคียงปกติ) การเปลี่ยนแปลงที่มีความสำคัญทางคลินิกโดยทั่วไปคือ ≥5–6 คะแนนจากคะแนนรวม แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงของแต่ละรายการจะให้ข้อมูลเช่นกัน ในระยะเฉียบพลันของโรคหลอดเลือดสมอง (เดือนแรก) การปรับปรุง 10–15 คะแนน MAS เป็นเรื่องปกติ; ในระยะเรื้อรัง การเพิ่มขึ้นเล็กน้อยสะท้อนถึงการฟื้นตัวที่ช้าลง การวัด MAS เป็นระยะ (พื้นฐาน, รายสัปดาห์หรือสองสัปดาห์) จะบันทึกแนวโน้มการฟื้นตัว รูปแบบของแต่ละรายการเผยให้เห็นการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวที่เฉพาะเจาะจง (เช่น การทรงตัวขณะยืนอาจฟื้นตัวก่อนการขึ้นบันได) ซึ่งเป็นแนวทางในการมุ่งเน้นการบำบัดและการอภิปรายเกี่ยวกับพยากรณ์โรค

สูตร
Total MAS score 0-48; interpret as: 0-16=severe motor impairment, 17-31=moderate impairment, 32-48=mild impairment or normal motor recovery. Changes of ≥5-6 points considered clinically meaningful. Useful for tracking recovery trajectory in post-stroke rehabilitation. Individual item improvement tracks specific motor gains (e.g., standing balance improves before stair climbing).

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การตั้งค่ากิจกรรมหรือความแปรปรวนของสิ่งแวดล้อมที่ไม่สอดคล้องกัน: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าใช้อุปกรณ์ที่เป็นมาตรฐาน (ความสูงเตียง, ความสูงเก้าอี้, ขนาดบันได) เพื่อเพิ่มความสอดคล้องในการประเมิน
  • การสังเกตการเคลื่อนไหวไม่เพียงพอ: ผู้ประเมินต้องสังเกตการณ์เคลื่อนไหวทั้งหมด; การสังเกตบางส่วนอาจนำไปสู่การให้คะแนนที่ไม่ถูกต้อง
  • ทิศทางมาตรวัดการให้คะแนนที่สับสน: ผู้ประเมินบางคนอาจลืมว่าคะแนนที่สูงขึ้น = การทำงานที่ดีขึ้น; ตรวจสอบทิศทางการให้คะแนนอีกครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงผลรวมที่กลับด้าน
  • การให้ความช่วยเหลือหรือการชี้แนะมากเกินไปโดยไม่ได้บันทึก: หากผู้ประเมินให้ความช่วยเหลือด้วยวาจาหรือทางกายภาพที่ไม่ใช่มาตรฐานของการทดสอบ ควรบันทึกไว้ เนื่องจากจะส่งผลต่อคะแนนรายการ
  • การบริหารจัดการโดยไม่มีการเตรียมการที่เพียงพอ: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าผู้ป่วยได้รับการพักผ่อนและควบคุมความเจ็บปวด; ความเหนื่อยล้าหรือความเจ็บปวดเฉียบพลันอาจทำให้คะแนนลดลงอย่างผิดปกติ
  • การใช้ MAS เวอร์ชันที่แตกต่างกันโดยไม่มีการบันทึก: หากมีการเปลี่ยนเวอร์ชันที่มีมาตรวัดต่างกัน (0–5 เทียบกับ 0–6) กลางคันระหว่างการฟื้นฟู คะแนนจะไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้โดยตรง
  • การไม่สอบถามเมื่อผลการปฏิบัติงานไม่ชัดเจน: หากผลการปฏิบัติงานอยู่ระหว่างสองระดับคะแนน (เช่น ระหว่าง 2 และ 3) ผู้ประเมินควรอธิบายให้ชัดเจนว่าอะไรที่ทำให้ไม่สามารถได้คะแนนที่สูงขึ้น

คำถามที่พบบ่อย

อะไรคือความแตกต่างระหว่าง MAS และ Berg Balance Scale (BBS)?

MAS เป็นมาตรวัดการเคลื่อนไหวที่ใช้งานได้จริง 8 รายการ ครอบคลุมตั้งแต่การพลิกตัวไปนั่ง การยืน การเดิน บันได และการเอื้อม; มีรายการเกี่ยวกับการทรงตัวบางส่วน แต่ไม่ได้เน้นเฉพาะการทรงตัว BBS เป็นมาตรวัดการทรงตัวและความเสี่ยงต่อการหกล้ม 14 รายการ ออกแบบมาเฉพาะสำหรับผู้สูงอายุและการคัดกรองความเสี่ยงต่อการหกล้ม MAS ครอบคลุมการประเมินการฟื้นตัวจากการเคลื่อนไหวที่กว้างกว่า; BBS แคบกว่าและเน้นการทรงตัวมากกว่า ทั้งสองรายการมักใช้ในการฟื้นฟูโรคหลอดเลือดสมอง ผู้เชี่ยวชาญมักใช้ทั้งสองรายการเพื่อประเมินการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวและการทรงตัวอย่างครอบคลุม

สามารถใช้ MAS ในประชากรที่ไม่ใช่โรคหลอดเลือดสมองได้หรือไม่?

MAS ได้รับการพัฒนาสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง แต่ได้ถูกนำไปใช้และตรวจสอบความถูกต้องในภาวะทางระบบประสาทอื่นๆ ที่ทำให้เกิดความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว รวมถึงการบาดเจ็บที่สมองจากการกระทบกระแทก การบาดเจ็บที่ไขสันหลัง และโรคพาร์กินสัน อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบความถูกต้องในประชากรที่ไม่ใช่โรคหลอดเลือดสมองนั้นมีน้อยกว่า ผู้เชี่ยวชาญควรทราบว่ารายการต่างๆ (เช่น การพลิกตัวไปนั่ง) มุ่งเน้นไปที่การฟื้นตัวจากโรคหลอดเลือดสมอง; อาจจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนสำหรับประชากรที่มีรูปแบบความบกพร่องที่แตกต่างกัน

การเปลี่ยนแปลงที่มีความสำคัญทางคลินิกในคะแนน MAS คืออะไร?

การเปลี่ยนแปลงคะแนนรวม MAS ≥5–6 คะแนน โดยทั่วไปถือว่ามีความสำคัญทางคลินิกในประชากรโรคหลอดเลือดสมอง ในช่วงต้นหลังโรคหลอดเลือดสมอง (เดือนแรก) การปรับปรุง 10–20 คะแนนเป็นเรื่องปกติ การปรับปรุงของแต่ละรายการก็ให้ข้อมูลเช่นกัน การเลื่อนจากคะแนน '2' เป็น '4' ในรายการเฉพาะสะท้อนถึงการเพิ่มขึ้นของการทำงานที่สำคัญ ความสำคัญของการเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับคะแนนพื้นฐานและระยะของการฟื้นตัว; การเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงต้นเป็นสิ่งที่คาดหวัง แต่การเพิ่มขึ้น 2–3 คะแนนในระยะเรื้อรังอาจบ่งชี้ถึงการปรับปรุงการทำงานที่สำคัญ

จำเป็นต้องมีการฝึกอบรมหรือการรับรองพิเศษในการบริหารจัดการ MAS หรือไม่?

ไม่จำเป็นต้องมีการรับรองอย่างเป็นทางการ แต่ขอแนะนำให้ฝึกอบรม ผู้เชี่ยวชาญควรอ่านคู่มือ MAS ทำความเข้าใจมาตรวัด 0–6 และเกณฑ์เฉพาะสำหรับแต่ละรายการ และควรฝึกบริหารจัดการกับผู้ประเมินที่ผ่านการฝึกอบรม การบริหารจัดการที่ไม่สอดคล้องกัน (เช่น การตั้งค่ากิจกรรมที่แตกต่างกัน การสังเกตที่ไม่สมบูรณ์) จะลดความน่าเชื่อถือ; ผู้ประเมินที่ผ่านการฝึกอบรมอย่างดีจะทำให้คะแนนมีความสอดคล้องกันตลอดเวลาและระหว่างสถานที่ต่างๆ

สามารถบริหารจัดการ MAS จากระยะไกลหรือผ่าน telehealth ได้หรือไม่?

การบริหารจัดการ MAS มาตรฐานต้องการให้ผู้เชี่ยวชาญอยู่สังเกตคุณภาพการเคลื่อนไหวอย่างละเอียด จับเวลาการปฏิบัติงาน และจัดเตรียมอุปกรณ์ที่เหมาะสม (เตียง เก้าอี้ บันได) ไม่แนะนำให้บริหารจัดการจากระยะไกลเพื่อความเข้มงวดในการวิจัย อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญบางคนได้ปรับเปลี่ยน MAS สำหรับการสังเกตผ่านวิดีโอในการติดตามผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองเรื้อรัง เวอร์ชันที่ใช้ผ่านวิดีโอขาดความเป็นมาตรฐานและควรได้รับการบันทึกเมื่อรายงาน

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Carr, J. H., Shepherd, R. B., Nordholm, L., & Lynne, D. (1985). Investigation of a new motor assessment scale for stroke patients. Physical Therapy, 65(2), 175-180.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Carr, J. H., & Shepherd, R. B. (2010). Neurological rehabilitation: Optimizing motor performance (2nd ed.). Churchill Livingstone Elsevier.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว