Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

พลังงานทรานส์เวิร์สที่หายไป

ผู้เสนอ
Neutrino physics community (post-1960s)
ปี
1990
ประเภท
Invisible particle detection method
กลุ่มวิธี
Event reconstruction

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

พลังงานทรานส์เวิร์สที่หายไป (MET) เป็นเทคนิคที่ทรงพลังซึ่งใช้ในฟิสิกส์พลังงานสูงเพื่ออนุมานการมีอยู่ของอนุภาคที่มองไม่เห็น โดยหลักคือ นิวตริโน ซึ่งหลุดรอดจากเครื่องตรวจจับโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้ ด้วยการวัดความไม่สมดุลของโมเมนตัมทรานส์เวิร์สในเหตุการณ์ นักฟิสิกส์สามารถตรวจจับสัญญาณของอนุภาคที่มีอันตรกิริยาอย่างอ่อน ซึ่งมีความสำคัญต่อการศึกษาแบบจำลองมาตรฐาน (Standard Model) และการค้นหาฟิสิกส์ใหม่ที่นอกเหนือจากนั้น

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ในการชนกันของอนุภาค โมเมนตัมทรานส์เวิร์สทั้งหมดควรสมดุลกันเหมือนตาชั่งที่สมบูรณ์แบบ หากอนุภาคที่มองเห็นได้ (อิเล็กตรอน มิวออน แฮดรอน) ไม่ได้คิดเป็นโมเมนตัมทั้งหมด โมเมนตัมที่หายไปจะต้องถูกนำพาไปโดยอนุภาคที่มองไม่เห็น MET คำนวณโดยการรวมเวกเตอร์ของโมเมนตัมทรานส์เวิร์สของอนุภาคที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด และมองหาความไม่สมดุลของเวกเตอร์ ค่า MET ที่สูงมักบ่งชี้ถึงการมีอยู่ของอนุภาคที่มีอันตรกิริยาอย่างอ่อน หรือฟิสิกส์ใหม่ ทิศทางและขนาดของ MET ให้เบาะแสที่สำคัญเกี่ยวกับองค์ประกอบของเหตุการณ์

ประวัติศาสตร์

แนวคิดของโมเมนตัมที่หายไปเกิดขึ้นในปี 1960 จากฟิสิกส์นิวตริโน ซึ่งอันตรกิริยาอย่างอ่อนผลิตนิวตริโนที่ไม่ถูกตรวจจับ เทคนิค MET สมัยใหม่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการที่เครื่องชนอนุภาคแฮดรอน (Tevatron, LHC) ซึ่งความสมดุลของโมเมนตัมที่แม่นยำเป็นสิ่งจำเป็น ความร่วมมือของ ATLAS และ CMS ได้พัฒนาการสร้าง MET ขึ้นใหม่ที่ซับซ้อนและการจัดการความไม่แน่นอนเชิงระบบในระหว่าง Run 1 ของ LHC (2010–2012) การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องในการลดการทับซ้อนและการสอบเทียบแคลอริมิเตอร์ทำให้ MET มีประสิทธิภาพมากขึ้นสำหรับการวัดที่แม่นยำและการค้นหาฟิสิกส์ใหม่

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ MET เมื่อค้นหากระบวนการที่เกี่ยวข้องกับนิวตริโน (การสลายตัวของ W โบซอน, เลปตอนทาว, การสลายตัวเบตา) หรืออนุภาคที่มีอันตรกิริยาอย่างอ่อน (สสารมืด, เลปตอนกลางหนัก) มีความสำคัญต่อการวิเคราะห์กระบวนการที่มีสัญญาณพลังงานที่หายไป ซึ่งการสมดุลของโมเมนตัมเผยให้เห็นฟิสิกส์ MET กลายเป็นเรื่องท้าทายเมื่อมีการทับซ้อนสูง (การชนกันพร้อมกันหลายครั้ง) หรือในช่องทางแฮดรอนิกที่มีเจ็ตส์ รวม MET ในการวิเคราะห์หลายตัวแปรเพื่อความไวต่อฟิสิกส์ใหม่ที่ไม่ใช่เรโซแนนซ์

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • มีความไวสูงต่อมาตราส่วนพลังงานของเจ็ตและความละเอียด ความไม่แน่นอนเล็กน้อยในการสอบเทียบแคลอริมิเตอร์ส่งผลให้เกิดข้อผิดพลาด MET ขนาดใหญ่
  • เสื่อมสภาพอย่างมีนัยสำคัญเมื่อมีการทับซ้อนสูง (การชนกันพร้อมกันหลายครั้ง) ซึ่งต้องใช้เทคนิคการลบที่ซับซ้อน
  • ไวต่อบริเวณที่เครื่องตรวจจับขาดหายและรอยแตก การยอมรับขึ้นอยู่กับรูปทรงเรขาคณิตของเครื่องตรวจจับ
  • ไม่สามารถแยกแยะระหว่างอนุภาคที่มองไม่เห็นประเภทต่างๆ ได้ ต้องใช้สมมติฐานแบบจำลองสำหรับการตีความ
  • ความผันผวนทางสถิติใน MET เพิ่มขึ้นตามการวัดโมเมนตัมทรานส์เวิร์สที่ผิดพลาด

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ความไวโดยตรงต่ออนุภาคที่มีอันตรกิริยาอย่างอ่อนที่ไม่สามารถตรวจจับได้ด้วยวิธีอื่น
  • ให้ข้อมูลแบบเหตุการณ์ต่อเหตุการณ์ที่เชื่อมโยงกับกระบวนการทางฟิสิกส์ที่เฉพาะเจาะจง
  • เสริมกับการวัดอนุภาคที่มองเห็นได้ จับข้อมูลทางฟิสิกส์ที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของแคลอริมิเตอร์
  • ค่อนข้างง่ายในการคำนวณและนำไปรวมในอัลกอริทึมการวิเคราะห์
  • เป็นตัวแยกแยะที่ทรงพลังในการวิเคราะห์ที่ค้นหาสสารมืดและอนุภาคที่มองไม่เห็นอื่นๆ

การประยุกต์ใช้

  • การศึกษาการผลิตและการสลายตัวของ W โบซอน ซึ่งสัญญาณ W → lν อาศัย MET จากนิวตริโน
  • การวัดการผลิตคู่ควาร์กท็อปและการผลิตควาร์กท็อปเดี่ยวผ่านช่องทางกึ่งเลปตอนิก
  • การค้นหาสสารมืดที่เครื่องชนอนุภาค (การสลายตัวที่มองไม่เห็นของฮิกส์, แบบจำลองสสารมืดแบบง่ายที่มีสัญญาณ MET+jets)
  • การค้นหาซูเปอร์สมมาตรที่มองหาโมเมนตัมทรานส์เวิร์สที่หายไปจากการหลบหนีของนิวตรัลลิโนสสารมืด
  • เหตุการณ์ไดเลปตอนและไตรเลปตอนในการวัดอิเล็กโตรวีกซึ่งต้องคำนึงถึงนิวตริโนหลายตัว

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

สร้างอนุภาคที่มองเห็นได้ทั้งหมดในเหตุการณ์ขึ้นใหม่โดยใช้แคลอริมิเตอร์และเครื่องตรวจจับร่องรอย วัดโมเมนตัมทรานส์เวิร์สและพลังงานที่ตกค้าง

2

ใช้การแก้ไขการสอบเทียบกับการวัดพลังงานของแคลอริมิเตอร์ และส่งผ่านร่องรอยประจุผ่านสนามแม่เหล็กเพื่อให้ได้โมเมนตัมที่แม่นยำ

3

รวมโมเมนตัมทรานส์เวิร์สที่มองเห็นได้ทั้งหมดแบบเวกเตอร์ทีละองค์ประกอบในทิศทาง x และ y ที่ตั้งฉากกับแกนลำแสง

4

คำนวณโมเมนตัมทรานส์เวิร์สที่หายไปเป็นค่าลบของผลรวมที่มองเห็นได้ ใช้การแก้ไขการทับซ้อน (pile-up corrections) และการทำให้เบลอ (smearing) เพื่ออธิบายผลกระทบของเครื่องตรวจจับและการชนกันอื่นๆ

5

ใช้ MET ร่วมกับตัวแปรเหตุการณ์อื่นๆ เพื่อระบุกระบวนการที่มีนิวตริโน หรือเพื่อตรวจจับสัญญาณของอนุภาคสสารมืดและฟิสิกส์ใหม่อื่นๆ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • ลืมใช้การสอบเทียบและการแก้ไขที่เหมาะสม การใช้พลังงานแคลอริมิเตอร์ที่ไม่ได้สอบเทียบนำไปสู่ MET ที่มีอคติ
  • ละเลยการแก้ไขการทับซ้อนในชุดข้อมูลที่มีความส่องสว่างสูง การทับซ้อนทำให้การกระจาย MET เปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ
  • ตีความ MET มากเกินไปว่าเป็นหลักฐานของฟิสิกส์ใหม่โดยไม่พิจารณาผลกระทบของเครื่องมือและพื้นหลังทางฟิสิกส์ที่ทราบ
  • ใช้ MET โดยไม่เข้าใจความสัมพันธ์กับลักษณะของอนุภาคที่มองเห็นได้ MET เพียงอย่างเดียวไม่ได้ระบุอนุภาคได้อย่างเฉพาะเจาะจง

คำถามที่พบบ่อย

อะไรคือความแตกต่างระหว่าง MET และโมเมนตัมที่หายไป?

พลังงานทรานส์เวิร์สที่หายไป (MET) หมายถึงองค์ประกอบทรานส์เวิร์ส (ตั้งฉากกับแกนลำแสง) ของโมเมนตัมที่หายไปโดยเฉพาะ โมเมนตัมตามยาวมักไม่ถูกสร้างขึ้นใหม่เนื่องจากเราไม่ทราบโมเมนตัมของพาร์ตอนที่เริ่มต้นการชนกัน MET จับข้อมูลทางฟิสิกส์ที่เกี่ยวข้องที่เครื่องชนอนุภาค

ประสิทธิภาพของเครื่องตรวจจับส่งผลต่อ MET อย่างไร?

รอยแตกและบริเวณที่ตายแล้วของเครื่องตรวจจับสามารถทำให้อนุภาคหลุดรอดจากการวัดได้ ทำให้เกิด MET เทียม การทำแผนที่เครื่องตรวจจับและการแก้ไขการยอมรับอย่างระมัดระวังจะอธิบายถึงบริเวณเหล่านี้ มิวออนที่หลุดรอดจากเครื่องตรวจจับจะปรากฏเป็น MET เว้นแต่การครอบคลุมของระบบมิวออนจะสมบูรณ์

ทำไมการทับซ้อนจึงเป็นปัญหาสำหรับ MET?

การชนกันของโปรตอน-โปรตอนเพิ่มเติมจะสะสมพลังงานพิเศษในแคลอริมิเตอร์ ทำให้ผลรวมโมเมนตัมทรานส์เวิร์สพื้นฐานเพิ่มขึ้น การทับซ้อนทำให้การกระจาย MET เปลี่ยนไปและเพิ่มความผันผวน ซึ่งต้องใช้อัลกอริทึมการลบที่ซับซ้อนเพื่อกู้คืน MET ที่แท้จริงจากกระบวนการทางฟิสิกส์ที่สนใจ

ฉันสามารถใช้ MET เพียงอย่างเดียวเพื่อระบุสสารมืดได้หรือไม่?

ไม่ได้ MET เป็นอาการของอนุภาคที่มองไม่เห็นแต่ไม่ได้ระบุอนุภาคเหล่านั้นได้อย่างเฉพาะเจาะจง สัญญาณสสารมืดมักใช้ MET ร่วมกับสัญญาณที่มองเห็นได้ (เจ็ตส์, เลปตอน) เพื่อลดพื้นหลังของแบบจำลองมาตรฐานและยืนยันความสอดคล้องกับแบบจำลองสสารมืด

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Khachatryan, V., et al. (CMS Collaboration). (2014). Performance of missing transverse momentum reconstruction in proton-proton collisions at 7 TeV with ATLAS. Journal of High Energy Physics, 2012(07), 167.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Aad, G., et al. (ATLAS Collaboration). (2015). Performance of the reconstruction and identification of high-momentum isolated photons in pp collisions at s = 8 TeV with the ATLAS detector. The European Physical Journal C, 75(6), 303.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. Sirunyan, A. M., et al. (CMS Collaboration). (2019). Missing transverse momentum performance of the CMS detector. Journal of Instrumentation, 12(02), P02014.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว