Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์ — การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงแนวคิดและเชิงวิพากษ์

ผู้เสนอ
George Lakoff & Mark Johnson (Conceptual Metaphor Theory); Jonathan Charteris-Black (Critical Metaphor Analysis)
ปี
Theoretical foundation 1980; systematic research applications from 1990s onward
ประเภท
Qualitative research method
กลุ่มวิธี
Textual Analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์ (Metaphor Analysis) เป็นวิธีการเชิงคุณภาพที่ระบุ จำแนก และตีความอุปมานิทัศน์ที่แฝงอยู่ในภาษา เพื่อเผยให้เห็นว่าผู้พูดและผู้เขียนมีแนวคิดเกี่ยวกับประสบการณ์อย่างไร สร้างความหมายอย่างไร และใช้อิทธิพลเชิงอุดมการณ์อย่างไร โดยมีพื้นฐานมาจากทฤษฎีอุปมานิทัศน์เชิงแนวคิด (Conceptual Metaphor Theory) ของ Lakoff และ Johnson ซึ่งมองว่าอุปมานิทัศน์ไม่ใช่เพียงการตกแต่งทางวรรณกรรม แต่เป็นโครงสร้างทางปัญญาพื้นฐาน — เช่น การโต้เถียงคือสงคราม (ARGUMENT IS WAR), เวลาคือเงิน (TIME IS MONEY) — ที่หล่อหลอมวิธีคิด การให้เหตุผล และการกระทำของผู้คน วิธีการนี้มีการประยุกต์ใช้อย่างกว้างขวางในสาขาจิตวิทยา การศึกษา วาทกรรมทางการเมือง การสื่อสารด้านสุขภาพ และการวิจัยองค์กร

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

เมื่อนักการเมืองกล่าวถึงการอพยพว่าเหมือน 'น้ำท่วม' หรือแพทย์เรียกมะเร็งว่า 'การต่อสู้' พวกเขาไม่ได้เพียงแค่ใช้ภาษาให้มีสีสัน แต่กำลังกำหนดกรอบแนวคิดที่เน้นลักษณะบางอย่าง (ปริมาณ การรุกราน การต่อสู้) และละเลยลักษณะอื่น ๆ (เรื่องราวส่วนบุคคล การจัดการโรคเรื้อรัง) การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์ทำให้กรอบแนวคิดเหล่านี้ปรากฏชัดเจน ผู้วิจัยรวบรวมข้อความที่ผู้เข้าร่วมวิจัยหรือผู้เขียนพูดถึงปรากฏการณ์หนึ่ง ๆ ระบุการจับคู่เชิงอุปมานิทัศน์ที่เป็นระบบ ถามว่าโดเมนต้นทาง (SOURCE domain) ใด (เช่น น้ำ สงคราม การเดินทาง) กำลังถูกฉายไปยังโดเมนเป้าหมาย (TARGET domain) ใด (เช่น การอพยพ ความเจ็บป่วย การปฏิรูป) และจากนั้นจึงถามว่าการจับคู่นั้นรับใช้อุดมการณ์ของใคร การวิเคราะห์จะเคลื่อนจากพื้นผิวทางภาษาไปยังโครงสร้างทางปัญญา และไปยังความหมายทางสังคม

ประวัติศาสตร์

การศึกษาอุปมานิทัศน์ในยุคปัจจุบันได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยหนังสือ Metaphors We Live By ของ George Lakoff และ Mark Johnson ในปี 1980 ซึ่งโต้แย้งว่าอุปมานิทัศน์เป็นกลไกทางปัญญามากกว่าจะเป็นกลวิธีทางวาทศิลป์ โดยจัดระเบียบโดเมนประสบการณ์ที่เป็นนามธรรมผ่านการจับคู่จากโดเมนต้นทางที่เป็นรูปธรรมและเกี่ยวข้องกับร่างกาย ตลอดช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 นักภาษาศาสตร์เชิงปัญญา (Lakoff, Turner, Kövecses) ได้สำรวจอุปมานิทัศน์เชิงแนวคิดหลายร้อยแบบเชิงประจักษ์ Pragglejaz Group ได้เผยแพร่กระบวนการระบุ MIP ในปี 2007 และ Steen กับเพื่อนร่วมงานได้ปรับปรุงให้เป็น MIPVU ในปี 2010 ซึ่งเป็นมาตรฐานการกำกับดูแลที่ทำซ้ำได้ Jonathan Charteris-Black ได้พัฒนา Critical Metaphor Analysis ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2000 โดยบูรณาการวิธีการคลังข้อมูลเข้ากับการวิเคราะห์วาทกรรมเชิงวิพากษ์ เพื่อตรวจสอบหน้าที่เชิงอุดมการณ์ของอุปมานิทัศน์ในข้อความทางการเมืองและสื่อ

ควรใช้เมื่อใด

การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์มีความเหมาะสมเมื่อคำถามวิจัยเกี่ยวข้องกับวิธีที่ผู้คนสร้างกรอบแนวคิด (cognitively frame) ประสบการณ์ ประเด็น หรือปรากฏการณ์ — เช่น แนวคิดเกี่ยวกับความเจ็บป่วย ความเป็นผู้นำ การเปลี่ยนแปลง การเรียนรู้ หรือนโยบายในภาษา แทนที่จะวัดทัศนคติหรือพฤติกรรม วิธีการนี้เหมาะสำหรับคำถามเชิงสำรวจและเชิงตีความในการศึกษา (นักเรียนมีแนวคิดเกี่ยวกับวิชาอย่างไร) สุขภาพ (ผู้ป่วยพูดถึงความเจ็บป่วยอย่างไร) รัฐศาสตร์ (ผู้นำสร้างกรอบนโยบายอย่างไร) และการวิจัยองค์กร (พนักงานอธิบายวัฒนธรรมองค์กรอย่างไร) วิธีการนี้ **ไม่** เหมาะสมเมื่อเป้าหมายการวิจัยคือการวัดความถี่ของทัศนคติ ทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับพฤติกรรม หรือสร้างทฤษฎีฐานรากของกระบวนการทางสังคม — วัตถุประสงค์เหล่านั้นต้องการวิธีการสำรวจ การออกแบบการทดลอง หรือทฤษฎีฐานรากตามลำดับ การมีคลังข้อมูลข้อความที่เพียงพอเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นที่สำคัญ — ข้อมูลที่น้อยหรือมีโครงสร้างสูง (แบบสอบถามปลายปิด แบบสำรวจแบบเลือกตอบ) จะไม่ให้ผลการวิเคราะห์อุปมานิทัศน์ที่มีความหมาย

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ความน่าเชื่อถือระหว่างผู้ประเมิน (inter-rater reliability) ในการระบุอุปมานิทัศน์อาจอยู่ในระดับปานกลาง ขอบเขตระหว่างภาษารูปนัยและภาษาตรงไปตรงมาเป็นที่ถกเถียงกัน และ MIP/MIPVU ไม่สามารถขจัดข้อผิดพลาดจากการตัดสินใจได้
  • ผลการวิจัยมีความเฉพาะเจาะจงตามบริบทและเป็นการตีความ — ผลลัพธ์จะอธิบายกรอบแนวคิดในคลังข้อมูลเฉพาะ และไม่สามารถสรุปผลเชิงสถิติไปยังประชากรได้
  • วิธีการนี้ไม่สามารถจับความหมายที่ไม่ใช่ภาษา (ท่าทาง ภาพ น้ำเสียง) ได้ ซึ่งจำกัดขอบเขตเมื่อข้อมูลหลายรูปแบบมีความเกี่ยวข้อง
  • การรวบรวมคลังข้อมูลและการระบุอุปมานิทัศน์อย่างเป็นระบบต้องใช้เวลามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับชุดข้อมูลขนาดใหญ่ที่ความช่วยเหลือจากซอฟต์แวร์เป็นเพียงส่วนเสริม

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เผยให้เห็นกรอบความคิดเชิงปัญญาที่ผู้พูดอาจไม่รู้ตัว ทำให้เข้าถึงความหมายโดยนัยที่ไม่ได้ถูกวัดโดยมาตรวัดทัศนคติที่ชัดเจน
  • สามารถนำไปใช้กับข้อมูลข้อความที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือถูกกระตุ้นได้ทุกรูปแบบ — ตั้งแต่การสัมภาษณ์ทางคลินิกไปจนถึงสุนทรพจน์ทางการเมืองหรือคลังข้อมูลโซเชียลมีเดีย — โดยไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงปฏิกิริยาของผู้เข้าร่วมวิจัย
  • มีพื้นฐานมาจากแนวคิดทางทฤษฎีที่พัฒนามาอย่างดี (Conceptual Metaphor Theory; Critical Metaphor Analysis) พร้อมกระบวนการระบุที่เป็นมาตรฐาน (MIP/MIPVU) ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการทำซ้ำ
  • เชื่อมโยงระหว่างการรู้คิดของปัจเจกบุคคลและวาทกรรมทางสังคม ทำให้มีประโยชน์สำหรับคำถามวิจัยทั้งทางจิตวิทยาและสังคมวิทยาเชิงวิพากษ์
  • สามารถรวมเข้ากับเครื่องมือภาษาศาสตร์คลังข้อมูล (corpus linguistics tools) เพื่อจัดการกับชุดข้อมูลขนาดใหญ่ ทำให้สามารถอ่านอย่างละเอียดในระดับจุลภาค (micro-level) และการวิเคราะห์ความถี่ในระดับมหภาค (macro-level) ได้

การประยุกต์ใช้

  • การวิเคราะห์ว่าผู้นำทางการเมืองสร้างกรอบอุปมานิทัศน์เกี่ยวกับวิกฤตเศรษฐกิจ การอพยพ หรือสาธารณสุข เพื่อระดมการสนับสนุนหรือกำหนดความผิดอย่างไร
  • การตรวจสอบอุปมานิทัศน์ที่ผู้ป่วยใช้เพื่ออธิบายโรคเรื้อรังหรือสภาวะสุขภาพจิต เพื่อเป็นข้อมูลในการสื่อสารทางคลินิกและภาษาบำบัด
  • การตรวจสอบว่านักเรียนและครูมีแนวคิดเกี่ยวกับการเรียนรู้ คณิตศาสตร์ หรือการสืบเสาะทางวิทยาศาสตร์อย่างไร เพื่อระบุกรอบความคิดที่ส่งเสริมและเป็นอุปสรรคต่อการสอน
  • การศึกษาวัฒนธรรมองค์กรโดยการกระตุ้นและวิเคราะห์อุปมานิทัศน์ที่พนักงานใช้เพื่ออธิบายสถานที่ทำงาน ความเป็นผู้นำ หรือกระบวนการเปลี่ยนแปลง
  • การติดตามการเปลี่ยนแปลงกรอบความคิดของสื่อเกี่ยวกับประเด็นทางสังคม (เช่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การย้ายถิ่น) เมื่อเวลาผ่านไป ผ่านการวิเคราะห์ความถี่ของอุปมานิทัศน์โดยใช้คลังข้อมูล
  • การสำรวจความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมในกรอบแนวคิด โดยการเปรียบเทียบอุปมานิทัศน์ข้ามภาษาหรือชุมชนสำหรับโดเมนเป้าหมายเดียวกัน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

มีการรวบรวมคลังข้อมูลข้อความ (text corpus) ที่เหมาะสมกับคำถามวิจัย เช่น บทถอดเสียงการสัมภาษณ์ สุนทรพจน์ในรัฐสภา บทความหนังสือพิมพ์ โพสต์ในโซเชียลมีเดีย ส่วนหนึ่งของตำราเรียน หรือคำตอบที่เป็นลายลักษณ์อักษรต่อคำถาม เช่น 'องค์กรของฉันเปรียบเหมือน...' คลังข้อมูลต้องมีความหลากหลายเพียงพอของภาษาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือภาษาที่ถูกกระตุ้น เพื่อให้ได้การแสดงออกเชิงอุปมานิทัศน์ที่หลากหลาย การตัดสินใจในการสุ่มตัวอย่าง — แบบเจาะจง ตามเกณฑ์ หรือตามคลังข้อมูล — จะต้องได้รับการบันทึกไว้เพื่อให้สามารถทำซ้ำและประเมินผลเชิงวิพากษ์ได้

2

มีการระบุการแสดงออกเชิงอุปมานิทัศน์โดยใช้กระบวนการระบุที่เป็นหลักการ MIP (Metaphor Identification Procedure) ที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย และเวอร์ชันปรับปรุง MIPVU ที่พัฒนาโดย Pragglejaz Group ได้กำหนดเกณฑ์ทีละขั้นตอน: สำหรับแต่ละหน่วยคำศัพท์ (lexical unit) ผู้วิจัยจะถามว่าความหมายในบริบทแตกต่างจากความหมายพื้นฐาน (พื้นฐานที่สุดหรือเกี่ยวกับร่างกาย) หรือไม่ และความหมายในบริบทสามารถเข้าใจได้โดยเปรียบเทียบกับความหมายพื้นฐานนั้นหรือไม่ การแสดงออกที่เข้าเกณฑ์ทั้งสองจะถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นอุปมานิทัศน์

3

อุปมานิทัศน์ทางภาษาที่ระบุได้จะถูกจัดกลุ่มเป็นอุปมานิทัศน์เชิงแนวคิด (conceptual metaphors) — ซึ่งเป็นการจับคู่พื้นฐานที่ขับเคลื่อนการแสดงออกบนพื้นผิวหลายรูปแบบ ตัวอย่างเช่น 'การโจมตีปัญหา' (attacking the problem), 'การป้องกันตำแหน่ง' (defending the position), และ 'การเอาชนะการโต้เถียง' (winning the argument) ล้วนแสดงถึงอุปมานิทัศน์เชิงแนวคิด การโต้เถียงคือสงคราม (ARGUMENT IS WAR) การจัดกลุ่มจะยึดตามโดเมนต้นทาง: ประสบการณ์ทางร่างกาย การวางแนวในเชิงพื้นที่ การเดินทาง ภาชนะ สงคราม เครื่องจักร สิ่งมีชีวิต ฯลฯ การจำแนกประเภทนี้จะเผยให้เห็นโครงสร้างเชิงแนวคิดที่โดดเด่นในคลังข้อมูล

4

นักวิเคราะห์จะตีความว่าอุปมานิทัศน์ที่โดดเด่นแต่ละอันเน้นอะไร ซ่อนอะไร และบอกเป็นนัยอะไรเกี่ยวกับโดเมนเป้าหมาย โดยอาศัยบริบททางสังคมและวาทกรรม การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงวิพากษ์ (Critical Metaphor Analysis โดย Charteris-Black) จะถามเพิ่มเติมว่าใครได้ประโยชน์จากอุปมานิทัศน์นั้น อุดมการณ์ใดที่อุปมานิทัศน์นั้นทำให้เป็นเรื่องปกติ และอุปมานิทัศน์ทางเลือกใดที่อาจปรับเปลี่ยนมุมมองของประเด็นนั้น ในการประยุกต์ใช้ทางจิตวิทยาและการศึกษา จะเน้นที่ความหมายเชิงปัญญาและอารมณ์มากกว่าอำนาจ โดยปรับเลนส์การตีความให้เหมาะสม

5

ผลการวิจัยจะนำเสนอในรูปแบบของรายงานที่มีโครงสร้างเกี่ยวกับอุปมานิทัศน์เชิงแนวคิดที่พบบ่อยที่สุดหรือโดดเด่นที่สุด โดยมีตัวอย่างข้อความที่เป็นตัวแทนประกอบ การนับความถี่เชิงปริมาณอาจใช้ประกอบกับการตีความเชิงคุณภาพเพื่อแสดงความโดดเด่นสัมพัทธ์ในกลุ่มต่าง ๆ หรือช่วงเวลาต่าง ๆ จะมีการบันทึกการสะท้อนคิด (reflexivity) เกี่ยวกับทางเลือกในการตีความของนักวิเคราะห์เองและการอ่านที่เป็นไปได้ทางเลือกอื่น ๆ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การเลือกยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน แทนที่จะใช้กระบวนการระบุที่เป็นหลักการ เช่น MIP/MIPVU — สิ่งนี้จะทำให้เกิดการอ่านที่เลือกสรรและไม่สามารถทำซ้ำได้ แทนที่จะเป็นการวิเคราะห์ที่เป็นระบบ
  • การสับสนระหว่างอุปมานิทัศน์ทางภาษา (linguistic metaphors) กับอุปมานิทัศน์เชิงแนวคิด (conceptual metaphors) — การแสดงออกแต่ละครั้ง ('เขาโจมตีการโต้เถียง') จะต้องถูกจัดกลุ่มเป็นโครงสร้างพื้นฐาน (เช่น การโต้เถียงคือสงคราม) ก่อนที่การตีความจะมีค่า
  • การกล่าวอ้างเจตนาเชิงอุดมการณ์เกินจริง — ไม่ใช่อุปมานิทัศน์ทุกอันถูกนำมาใช้เชิงกลยุทธ์ หลายอันเป็นสำนวนที่ตายตัวซึ่งโครงสร้างเชิงแนวคิดจะถูกกระตุ้นเฉพาะในการวิเคราะห์เท่านั้น นักวิเคราะห์ต้องแยกแยะอุปมานิทัศน์ที่โดดเด่นและมีแรงจูงใจออกจากอุปมานิทัศน์ที่ตายแล้วหรือตามธรรมเนียม
  • การละเลยบริบท — อุปมานิทัศน์เดียวกัน (เช่น 'องค์ความรู้' - the body of knowledge) อาจมีความหมายที่แตกต่างกันในบริบททางการแพทย์ การศึกษา หรือการเมือง การตีความต้องมีพื้นฐานมาจากชุมชนวาทกรรมและสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง
  • การปฏิบัติต่อข้อมูลการเติมประโยคที่ถูกกระตุ้น ('X เปรียบเหมือน...') เสมือนกับภาษาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ — อุปมานิทัศน์ที่ถูกกระตุ้นเผยให้เห็นทฤษฎีพื้นบ้าน (folk theories) แต่อาจไม่สะท้อนโครงสร้างเชิงแนวคิดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในวาทกรรมจริง

คำถามที่พบบ่อย

การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์แตกต่างจากการวิเคราะห์วาทกรรมอย่างไร

การวิเคราะห์วาทกรรม (Discourse Analysis) ตรวจสอบว่าภาษาประกอบสร้างความเป็นจริงทางสังคมอย่างไรในระดับของข้อความและบริบท — ความสัมพันธ์เชิงอำนาจ ประเภท (genre) อุดมการณ์ และอัตลักษณ์ทางสังคม ล้วนอยู่ในขอบเขต การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์มุ่งเน้นไปที่การจับคู่เชิงอุปมานิทัศน์ระหว่างโดเมนเชิงแนวคิดที่แคบกว่า ทั้งสองมักจะทับซ้อนกัน: การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงวิพากษ์เป็นสาขาย่อยของการวิเคราะห์วาทกรรมเชิงวิพากษ์อย่างชัดเจน โดยใช้อุปมานิทัศน์เป็นจุดเริ่มต้นในการวิเคราะห์ การศึกษาหนึ่งสามารถใช้วิธีการทั้งสองได้: การวิเคราะห์วาทกรรมสำหรับลักษณะโครงสร้างที่กว้าง และการวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เพื่อเจาะลึกกรอบแนวคิด

ฉันต้องใช้คลังข้อมูลขนาดใหญ่สำหรับการวิเคราะห์อุปมานิทัศน์หรือไม่

ไม่จำเป็นเสมอไป การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์ในกรณีเดียวหรือคลังข้อมูลขนาดเล็ก — เช่น การอ่านอย่างละเอียดจากการสัมภาษณ์ครั้งเดียวหรือสุนทรพจน์ครั้งเดียว — เป็นสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมายและสามารถให้ข้อมูลเชิงตีความที่ลึกซึ้งได้ คลังข้อมูลขนาดใหญ่ช่วยให้สามารถอ้างความถี่และทำการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มหรือช่วงเวลาต่าง ๆ ได้ การตัดสินใจขึ้นอยู่กับคำถามวิจัยของคุณ: ความลึกของการตีความเทียบกับความกว้างของรูปแบบ ไม่ว่าจะใช้ขนาดใดก็ตาม ควรบันทึกกระบวนการระบุและนำไปใช้อย่างสม่ำเสมอ

เครื่องมือซอฟต์แวร์ใดบ้างที่รองรับการวิเคราะห์อุปมานิทัศน์

สำหรับงานระดับคลังข้อมูล ซอฟต์แวร์สร้างพจนานุกรมคำประสม (concordancing software) เช่น AntConc, Sketch Engine, Wordsmith ช่วยในการดึงรายการคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับโดเมนต้นทางในชุดข้อความขนาดใหญ่ ATLAS.ti และ NVivo สามารถรองรับการเข้ารหัสและการจัดกลุ่มการแสดงออกเชิงอุปมานิทัศน์ เครื่องมือเฉพาะทาง เช่น MetaNet และคู่มือการกำกับดูแล MIPVU ช่วยในการระบุที่เป็นระบบ อย่างไรก็ตาม การจัดกลุ่มเชิงแนวคิดและการตีความยังคงเป็นงานวิเคราะห์ของมนุษย์ — ไม่มีซอฟต์แวร์ใดที่สามารถทำงานด้านปัญญาหลักโดยอัตโนมัติได้

การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์สามารถรวมกับวิธีการเชิงปริมาณได้หรือไม่

ได้ การนับความถี่ของตระกูลอุปมานิทัศน์ในกลุ่มต่าง ๆ (ผู้ป่วยเทียบกับแพทย์ หนังสือพิมพ์ฝ่ายซ้ายเทียบกับฝ่ายขวา) ให้มิติเชิงปริมาณโดยไม่ต้องใช้การอนุมานทางสถิติ นักวิจัยบางคนรวมความถี่ของอุปมานิทัศน์โดยใช้คลังข้อมูลกับข้อมูลสำรวจเพื่อทดสอบว่ากรอบแนวคิดทำนายทัศนคติหรือพฤติกรรมได้หรือไม่ — ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการออกแบบวิธีผสม อย่างไรก็ตาม งานตีความเชิงคุณภาพจะต้องมาก่อนการวัดปริมาณ เนื่องจากอุปมานิทัศน์จะต้องถูกระบุและจัดหมวดหมู่ก่อนที่จะสามารถนับได้อย่างมีความหมาย

อะไรคือความแตกต่างระหว่างการวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงแนวคิดและการวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงวิพากษ์

การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงแนวคิด (มีต้นกำเนิดจาก Lakoff และ Johnson) มุ่งเน้นไปที่การจับคู่โครงสร้างทางปัญญาของการฉายภาพจากโดเมนต้นทางไปยังโดเมนเป้าหมาย — เป้าหมายคือการพรรณนาและเชิงปัญญา การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงวิพากษ์ (Charteris-Black) เพิ่มมิติเชิงบรรทัดฐานและเชิงการเมือง: มันถามว่าอุปมานิทัศน์ใดถูกเลือกใช้เชิงกลยุทธ์โดยผู้มีอำนาจ งานเชิงอุดมการณ์ที่อุปมานิทัศน์เหล่านั้นทำ รับใช้อุดมการณ์ของใคร และมีกรอบทางเลือกใดบ้าง CMA มีการประเมินอย่างชัดเจน ในขณะที่การวิเคราะห์อุปมานิทัศน์เชิงแนวคิดมีเป้าหมายเพื่อการพรรณนา

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Lakoff, G., & Johnson, M. (1980). Metaphors We Live By. University of Chicago Press.

    ISBN: 978-0226468013
    คัดลอกแล้ว
  2. Charteris-Black, J. (2004). Corpus Approaches to Critical Metaphor Analysis. Palgrave Macmillan.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว