Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การวิเคราะห์กรอบข่าวสาร (Media Framing Analysis)

ผู้เสนอ
Erving Goffman, Robert Entman
ปี
1974
ประเภท
Analytical method for identifying how media structures and presents information
กลุ่มวิธี
Qualitative media analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การวิเคราะห์กรอบข่าวสาร (Media Framing Analysis) เป็นวิธีการที่เป็นระบบสำหรับการตรวจสอบว่าการนำเสนอข่าวและสารจากสื่อจัดระเบียบและนำเสนอข้อมูลอย่างไร โดยส่งเสริมการตีความเฉพาะกลุ่ม ขณะเดียวกันก็บดบังการตีความกลุ่มอื่น วิธีการนี้มีต้นกำเนิดมาจากงานสังคมวิทยาของ Erving Goffman (1974) และได้รับการพัฒนาอย่างกว้างขวางโดยนักวิชาการด้านนิเทศศาสตร์ เช่น Robert Entman โดยถอดรหัสกรอบข่าวสาร (frames)—ซึ่งเป็นหลักการจัดระเบียบและโครงสร้างการเล่าเรื่อง—ที่ฝังอยู่ในรายงานข่าว ภาพยนตร์ โฆษณา และวาทกรรมสาธารณะ วิธีการนี้เผยให้เห็นว่าการที่สื่อเลือกเน้นประเด็นใด ละเว้นประเด็นใด และให้บริบทการเล่าเรื่องแบบใด เป็นการกำหนดความเข้าใจของผู้ชมเกี่ยวกับเหตุการณ์และประเด็นต่างๆ อย่างไร

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

แนวคิดหลักคือการวางกรอบข่าวสารเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และมีผลกระทบ การสื่อสารทุกรูปแบบเป็นการเน้นย้ำบางแง่มุมของความเป็นจริง ขณะเดียวกันก็ทำให้แง่มุมอื่นเป็นฉากหลัง ความขัดแย้งทางการเมืองสามารถถูกวางกรอบได้ว่าเป็นความขัดแย้งทางค่านิยม การต่อสู้เพื่อทรัพยากร ภัยคุกคามต่อเสถียรภาพ หรือการอภิปรายเชิงประชาธิปไตย—แต่ละกรอบจะกระตุ้นค่านิยมที่แตกต่างกันและเสนอแนะแนวทางการตอบสนองที่แตกต่างกัน โดยการระบุกรอบข่าวสาร วิเคราะห์องค์ประกอบของกรอบ และตรวจสอบว่ากรอบเหล่านั้นทำให้มองเห็นหรือไม่มองเห็นอะไร เราจะเข้าใจว่าสื่อมีอิทธิพลต่อการรับรู้และความเชื่ออย่างไร โดยไม่ขึ้นกับข้อเท็จจริงเชิงวัตถุประสงค์ การวางกรอบข่าวสารไม่ใช่การโกหก แต่เป็นการจัดโครงสร้าง

ประวัติศาสตร์

Erving Goffman ได้นำเสนอการวิเคราะห์กรอบข่าวสารในการศึกษาทางสังคมวิทยา (1974) ในฐานะทฤษฎีเกี่ยวกับวิธีที่บุคคลจัดระเบียบประสบการณ์ นักวิชาการด้านนิเทศศาสตร์ได้นำแนวคิดนี้มาปรับใช้กับการวิเคราะห์สื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Robert Entman (1993) ซึ่งได้ชี้แจงว่ากรอบข่าวสารของสื่อเลือก เน้นย้ำ และตีความข้อมูลอย่างไรเพื่อส่งเสริมคำจำกัดความและลำดับเหตุและผลเฉพาะ George Lakoff ได้ทำงานเกี่ยวกับกรอบแนวคิดในภาษา (2004) โดยเน้นย้ำว่าการวางกรอบข่าวสารเชิงอุปมาอุปไมย (เช่น 'สงครามต่อต้านการก่อการร้าย' เทียบกับ 'การปราบปรามการก่อความไม่สงบ') กระตุ้นค่านิยมและการให้เหตุผลที่แตกต่างกัน การวิเคราะห์กรอบข่าวสารได้กลายเป็นหัวใจสำคัญของการศึกษาผลกระทบของสื่อ การสื่อสารทางการเมือง และความคิดเห็นสาธารณะในช่วงทศวรรษ 2000 และยังคงเป็นหนึ่งในแนวคิดที่มีอิทธิพลมากที่สุดในการศึกษาเกี่ยวกับสื่อ

ควรใช้เมื่อใด

ใช้วิธีการนี้เมื่อตรวจสอบว่าการนำเสนอข่าวสารสร้างการตีความเฉพาะเกี่ยวกับเหตุการณ์อย่างไร เปรียบเทียบว่าแหล่งข่าวต่างๆ นำเสนอเรื่องเดียวกันอย่างไร วิเคราะห์กลยุทธ์การสื่อสารทางการเมืองหรือขององค์กร หรือตรวจสอบว่าประเด็นทางสังคมถูกเข้าใจในสาธารณะอย่างไร วิธีการนี้มีคุณค่าสำหรับการศึกษาอคติของสื่อ (ไม่ใช่ในฐานะอคติส่วนบุคคล แต่เป็นกรอบข่าวสารเชิงโครงสร้าง) การวิเคราะห์กระบวนการผลิตข่าว หรือการติดตามว่ากรอบข่าวสารมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาอย่างไร วิธีการนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าการคัดเลือกและการเน้นย้ำเป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสาร และการวิเคราะห์อย่างเป็นระบบสามารถทำให้การเลือกเหล่านี้ปรากฏให้เห็นได้

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องมีการกำหนดกรอบข่าวสารให้ชัดเจนตั้งแต่ต้น กลุ่มประเภทของกรอบอาจถูกกำหนดโดยผู้วิเคราะห์มากกว่าที่จะถูกรับรู้โดยผู้ชม
  • การตัดสินใจที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจส่วนบุคคลในการระบุว่าอะไรคือกรอบข่าวสารที่แตกต่างกันเมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงของการเน้นย้ำ
  • ไม่ได้วัดการตีความหรือผลกระทบที่แท้จริงของผู้ชมหากไม่มีการศึกษาการรับสารเพิ่มเติม

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เผยให้เห็นรูปแบบเชิงโครงสร้างในสื่อ แทนที่จะเป็นอคติส่วนบุคคลหรือการสมรู้ร่วมคิด
  • สามารถนำไปใช้ได้กับสื่อทุกประเภท: ข่าว โฆษณา บันเทิง โซเชียลมีเดีย
  • ระบุข้อสมมติฐานและค่านิยมที่ซ่อนเร้นซึ่งฝังอยู่ใน 'การสื่อสารที่เป็นกลาง'
  • อธิบายผลกระทบของสื่อต่อความคิดเห็นสาธารณะที่นอกเหนือไปจากเนื้อหาของสารแต่ละฉบับ

การประยุกต์ใช้

  • การวิเคราะห์ว่าแหล่งข่าวต่างๆ วางกรอบการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแตกต่างกันอย่างไร—ในฐานะฉันทามติทางวิทยาศาสตร์ โอกาสทางเศรษฐกิจ การอภิปรายทางการเมือง หรือภัยคุกคามจากอุตสาหกรรม
  • การเปรียบเทียบว่าการรณรงค์ทางการเมืองวางกรอบคู่ต่อสู้อย่างไร: ในฐานะภัยคุกคามอันตราย ผู้นำที่ไร้ความสามารถ หรือคู่ต่อสู้ทางอุดมการณ์
  • การศึกษาว่าสื่อด้านสาธารณสุขวางกรอบการป้องกันโรคอย่างไร—การสื่อสารที่เน้นความกลัว เทียบกับการเสริมพลัง หรือกรอบความเท่าเทียม
  • การตรวจสอบว่าการรายงานอาชญากรรมวางกรอบระบบยุติธรรมทางอาญาอย่างไร: อาชญากรรมข้างถนน เทียบกับอาชญากรรมขององค์กร ปัจจัยเชิงระบบ เทียบกับความรับผิดชอบส่วนบุคคล

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

รวบรวมข้อความจากสื่อ (บทความข่าว รายงานข่าว หัวข้อข่าว รูปภาพ โฆษณา) ที่เกี่ยวข้องกับประเด็น เหตุการณ์ หรือการอภิปรายเฉพาะเรื่อง จากแหล่งข่าวต่างๆ และช่วงเวลาต่างๆ

2

เข้ารหัสข้อความอย่างเป็นระบบ ระบุประเด็นสำคัญ สำนวนโวหาร การเลือกใช้คำศัพท์ แหล่งข่าวที่อ้างอิง ตัวแสดงที่ถูกนำเสนอ และองค์ประกอบทางภาพที่ปรากฏซ้ำๆ ในกลุ่มตัวอย่าง

3

ระบุโครงกรอบข่าวสารหลักโดยการวิเคราะห์ว่าแง่มุมใดของประเด็นถูกเน้นย้ำหรือถูกลดทอนลง ข้อสมมติฐานเบื้องหลังใดถูกนำมาใช้ และแนวทางแก้ไขหรือค่านิยมใดถูกนำเสนอว่าเป็นเรื่องปกติหรือสมเหตุสมผล

4

พัฒนากลุ่มประเภทของกรอบข่าวสารที่ทำงานอยู่ในกลุ่มตัวอย่าง โดยจับคู่ว่าแหล่งข่าวหรือช่วงเวลาที่แตกต่างกันใช้กลยุทธ์การวางกรอบข่าวสารที่แตกต่างกันอย่างไร และผลประโยชน์เชิงอุดมการณ์หรือเชิงพาณิชย์ใดที่การเลือกกรอบข่าวสารนั้นๆ รับใช้

5

สังเคราะห์ผลการวิจัยเพื่ออธิบายว่าการวางกรอบข่าวสารมีอิทธิพลต่อการรับรู้ของสาธารณชนอย่างไร มีกรอบข่าวสารทางเลือกใดบ้าง และการเลือกกรอบข่าวสารมีผลกระทบต่อความเข้าใจในประเด็นนั้นๆ อย่างไร

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การปะปนกันระหว่างกรอบข่าวสารกับอคติ—กรอบข่าวสารเป็นเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่การบิดเบือนโดยเจตนา (แม้ว่าจะมีผลกระทบทางการเมืองก็ตาม)
  • การสรุปเกินจริงจากกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็กไปสู่ข้อกล่าวอ้างที่กว้างขวางเกี่ยวกับ 'สื่อ' หรือ 'ข่าว'
  • การนำกรอบข่าวสารของนักวิจัยเองเข้ามาในการวิเคราะห์กรอบข่าวสารโดยไม่ตระหนักถึงสิ่งนั้น

คำถามที่พบบ่อย

อะไรคือความแตกต่างระหว่างการวางกรอบข่าวสารกับอคติ?

อคติโดยทั่วไปหมายถึงอคติส่วนบุคคลหรือการบิดเบือนโดยเจตนา การวางกรอบข่าวสารเป็นเชิงโครงสร้าง—การสื่อสารทุกรูปแบบเกี่ยวข้องกับการเลือกเน้นย้ำบางสิ่ง อคติอาจเป็นผลมาจากการเลือกกรอบข่าวสาร แต่การวางกรอบข่าวสารนั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้และไม่ได้เป็นการหลอกลวงโดยเนื้อแท้ การที่หนังสือพิมพ์เลือกเน้นผลกระทบทางเศรษฐกิจของนโยบายมากกว่าผลกระทบทางสังคม ถือเป็นการวางกรอบข่าวสาร โดยไม่คำนึงถึงแนวทางการเมืองของแหล่งข่าว การตระหนักถึงการวางกรอบข่าวสารไม่จำเป็นต้องสันนิษฐานถึงเจตนาร้าย

ฉันจะระบุโครงกรอบข่าวสารในบทความข่าวได้อย่างไร?

มองหา: (1) การนิยามปัญหา—ประเด็นหลักคืออะไร? (2) การระบุสาเหตุ—อะไรเป็นสาเหตุ? (3) การประเมินทางศีลธรรม—ดีหรือไม่ดี? (4) แนวทางแก้ไขที่เสนอ—ควรทำอย่างไร? กรอบข่าวสารมักปรากฏในหัวข้อข่าว ประโยคนำ การเลือกแหล่งข่าว สำนวนอุปมาอุปไมย และข้อมูลบริบท เปรียบเทียบหลายบทความในหัวข้อเดียวกันเพื่อดูว่ากรอบข่าวสารใดปรากฏอย่างสม่ำเสมอและกรอบใดหายาก

เนื้อหาสื่อเดียวกันสามารถมีกรอบข่าวสารได้หลายแบบหรือไม่?

ได้ บทความข่าวอาจนำเสนอกรอบข่าวสารหลักในหัวข้อข่าวและประโยคนำ แต่ปรับให้ละเอียดขึ้นด้วยกรอบข่าวสารรองในคำพูดหรือย่อหน้าบริบท รูปภาพอาจวางกรอบเหตุการณ์ผ่านองค์ประกอบและการบรรยายภาพไปพร้อมๆ กัน การวิเคราะห์ที่ซับซ้อนจะตระหนักถึงการซ้อนทับของกรอบข่าวสารและความตึงเครียด

กรอบข่าวสารมีผลกระทบต่อการตีความของผู้ชมอย่างไร?

งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าการรับรู้กรอบข่าวสารที่แตกต่างกันของประเด็นเดียวกันมีอิทธิพลต่อวิธีที่ผู้คนคิดเกี่ยวกับประเด็นนั้นๆ—การพิจารณาใดที่พวกเขาถือว่าเกี่ยวข้อง ค่านิยมใดที่นำมาใช้ และแนวทางแก้ไขใดที่ดูสมเหตุสมผล อย่างไรก็ตาม การตีความของผู้ชมไม่ได้ถูกกำหนดโดยกรอบข่าวสารทั้งหมด—ผู้ชมมีความรู้เดิม ค่านิยม และความรู้เท่าทันสื่อที่โต้ตอบกับกรอบข่าวสาร การวิเคราะห์กรอบข่าวสารไม่ได้อ้างถึงความเป็นเหตุเป็นผลโดยตรง แต่เป็นการระบุอิทธิพลเชิงโครงสร้างของสื่อ

ต้องใช้ขนาดตัวอย่างเท่าใดสำหรับการวิเคราะห์กรอบข่าวสาร?

ขึ้นอยู่กับความหลากหลายที่คุณกำลังตรวจสอบ การวิเคราะห์แหล่งข่าวเดียวในช่วงเวลาหนึ่งอาจต้องใช้บทความ 20-50 ชิ้นเพื่อระบุรูปแบบ การเปรียบเทียบแหล่งข่าวหลายแห่งอาจต้องมีการสุ่มตัวอย่างจากแหล่งข่าวและวันที่ต่างๆ การวิเคราะห์กรอบข่าวสารเชิงคุณภาพให้ความสำคัญกับความลึกของการตีความมากกว่าการครอบคลุมทางสถิติ แต่การสุ่มตัวอย่างอย่างเป็นระบบจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งของข้อกล่าวอ้าง

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Goffman, E. (1974). Frame Analysis: An Essay on the Organization of Experience. Harvard University Press.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51-58.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  3. Lakoff, G. (2004). Don't Think of an Elephant!: Know Your Values and Frame Your Arguments. Chelsea Green Publishing.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  4. Scheufele, D. A. (2000). Agenda-setting, priming, and framing revisited: Another look at cognitive effects of political communication. Mass Communication & Society, 3(2-3), 297-316.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว