Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

มาตรวัดการให้ความสำคัญกับตลาด MARKOR

ผู้เสนอ
Ajay K. Kohli, Bernard J. Jaworski, Ajith Kumar
ปี
1993
ประเภท
Multi-dimensional organizational market orientation scale
กลุ่มวิธี
Organizational behavior

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

มาตรวัด MARKOR ซึ่งพัฒนาโดย Kohli, Jaworski, และ Kumar (1993) ใช้วัดการให้ความสำคัญกับตลาดขององค์กร (organizational market orientation) ซึ่งหมายถึงระดับที่องค์กรมีการรวบรวมและใช้ข้อมูลข่าวกรองทางการตลาดอย่างกระตือรือร้นเพื่อชี้นำกลยุทธ์และการตัดสินใจ MARKOR ครอบคลุมสามมิติหลัก ได้แก่ การสร้างข้อมูลข่าวกรอง (Intelligence Generation) (การรวบรวมข้อมูลลูกค้าและคู่แข่ง) การเผยแพร่ข้อมูล (Dissemination) (การแบ่งปันความรู้ทางการตลาดข้ามแผนก) และการตอบสนอง (Responsiveness) (การดำเนินการตามข้อมูลเชิงลึกทางการตลาด) มาตรวัดนี้มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการวิจัยการจัดการเชิงกลยุทธ์เพื่อวินิจฉัยว่าองค์กรให้ความสำคัญกับลูกค้าอย่างแท้จริง หรือดำเนินงานโดยเน้นปัจจัยภายในมากกว่า

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

การให้ความสำคัญกับตลาดสะท้อนถึงปรัชญาองค์กรที่เน้นความเข้าใจลูกค้าและการตระหนักรู้ถึงคู่แข่งเป็นหัวใจสำคัญของกลยุทธ์ องค์กรที่มีการให้ความสำคัญกับตลาดสูงจะรวบรวมข้อมูลข่าวกรองทางการตลาดอย่างเป็นระบบ แบ่งปันข้อมูลข้ามสายงาน และตอบสนองโดยการปรับผลิตภัณฑ์ บริการ และการดำเนินงานให้เข้ากับความต้องการของลูกค้า งานวิจัยเชื่อมโยงการให้ความสำคัญกับตลาดเข้ากับผลลัพธ์ด้านประสิทธิภาพอย่างสม่ำเสมอ (ความสามารถในการทำกำไร นวัตกรรม ความพึงพอใจของลูกค้า ส่วนแบ่งการตลาด) MARKOR ได้เปลี่ยนแนวคิดเชิงนามธรรมนี้ให้เป็นพฤติกรรมองค์กรที่วัดผลได้ ซึ่งช่วยให้สามารถวินิจฉัยช่องว่างของการให้ความสำคัญกับตลาด และสร้างความรับผิดชอบในการตัดสินใจที่ขับเคลื่อนด้วยตลาด

ประวัติศาสตร์

Kohli และ Jaworski พัฒนา MARKOR โดยอาศัยวรรณกรรมพฤติกรรมองค์กรและการวิจัยกลยุทธ์การตลาดที่เน้นความสำคัญของการทำความเข้าใจตลาด บทความใน Journal of Marketing Research ปี 1993 ของพวกเขานำเสนอมาตรวัดและหลักฐานเชิงประจักษ์ของความน่าเชื่อถือและความถูกต้องในหลายหน่วยธุรกิจ เครื่องมือนี้กลายเป็นมาตรวัดมาตรฐานของการให้ความสำคัญกับตลาดอย่างรวดเร็วในการวิจัยการตลาดเชิงกลยุทธ์ ก่อให้เกิดการศึกษาหลายร้อยชิ้นที่เชื่อมโยงการให้ความสำคัญกับตลาดกับประสิทธิภาพทางธุรกิจ นวัตกรรม และประสิทธิผลขององค์กร งานวิจัยต่อมาได้ปรับปรุงทฤษฎีการให้ความสำคัญกับตลาด แต่ MARKOR ยังคงเป็นเครื่องมือที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบท B2B และหน่วยธุรกิจ

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ MARKOR เพื่อวินิจฉัยการให้ความสำคัญกับตลาดขององค์กรก่อนการริเริ่มกลยุทธ์ที่สำคัญ ประเมินว่าโครงสร้างองค์กรและสิ่งจูงใจสนับสนุนการตัดสินใจที่ขับเคลื่อนด้วยตลาดหรือไม่ เปรียบเทียบการให้ความสำคัญกับตลาดกับคู่แข่งหรือมาตรฐานอุตสาหกรรม ประเมินประสิทธิภาพหลังการปรับโครงสร้างองค์กรในการรักษาการมุ่งเน้นลูกค้า และคาดการณ์แนวโน้มประสิทธิภาพที่น่าจะเป็น (การให้ความสำคัญกับตลาดสูงมีความสัมพันธ์กับนวัตกรรมและความสามารถในการทำกำไร) MARKOR มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับองค์กรที่กังวลเกี่ยวกับการเบี่ยงเบนเชิงกลยุทธ์จากความต้องการของลูกค้า หรือองค์กรที่กำลังอยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงองค์กร

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • พฤติกรรมองค์กรที่รายงานด้วยตนเองอาจมีอคติจากการเป็นที่ยอมรับทางสังคม (social desirability bias); ผู้ตอบแบบสอบถามอาจกล่าวเกินจริงถึงการให้ความสำคัญกับตลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากวัฒนธรรมองค์กรเน้นการมุ่งเน้นลูกค้าด้วยวาจา
  • MARKOR วัดการรับรู้การให้ความสำคัญกับตลาดขององค์กรในหมู่ผู้ตอบแบบสอบถามที่สุ่มตัวอย่าง; การให้ความสำคัญกับตลาดระดับองค์กรที่แท้จริงต้องอาศัยฉันทามติในการรวมข้อมูล ซึ่งอาจไม่มีอยู่จริงหากการจัดแนวองค์กรอ่อนแอ
  • มาตรวัดนี้ไม่ได้วัดคุณภาพของการให้ความสำคัญกับตลาด หรือความซับซ้อนของวิธีการวิจัยตลาดที่ใช้; องค์กรอาจได้คะแนนสูงในการสร้างข้อมูลข่าวกรอง แต่ใช้ข้อมูลข่าวกรองทางการตลาดที่ไม่เป็นระบบหรือมีอคติ
  • มิติการตอบสนองรวมเอาความตั้งใจ (กลยุทธ์มุ่งเน้นลูกค้า) เข้ากับการนำไปปฏิบัติจริง; ความมุ่งมั่นขององค์กรในการมุ่งเน้นลูกค้าอาจไม่นำไปสู่การดำเนินการที่มีประสิทธิภาพ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ครอบคลุมการให้ความสำคัญกับตลาดในฐานะกระบวนการพลวัต: การสร้างข้อมูล การเผยแพร่ความรู้ภายใน และการตอบสนองขององค์กร ล้วนถูกบันทึกไว้ ไม่ใช่แค่การตระหนักรู้ถึงลูกค้าเท่านั้น
  • ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องในหลายอุตสาหกรรม (การผลิต บริการ เทคโนโลยีขั้นสูง สินค้าอุปโภคบริโภค) และทั่วทุกภูมิภาค แสดงให้เห็นถึงการประยุกต์ใช้ที่แข็งแกร่ง
  • มิติการวินิจฉัยที่นำไปปฏิบัติได้: องค์กรสามารถระบุช่องว่างที่เฉพาะเจาะจงได้ (เช่น ข้อมูลข่าวกรองดีแต่การเผยแพร่ไม่ดี ซึ่งบ่งชี้ถึงปัญหาการสื่อสาร/กระบวนการ) และจัดลำดับความสำคัญของการปรับปรุง
  • ความถูกต้องในการทำนาย: คะแนน MARKOR ที่สูงมีความสัมพันธ์กับความสามารถในการทำกำไรของหน่วยธุรกิจ นวัตกรรม และความพึงพอใจของลูกค้า ซึ่งสนับสนุนการใช้งานในฐานะตัวบ่งชี้ชั้นนำของสุขภาพเชิงกลยุทธ์

การประยุกต์ใช้

  • การวินิจฉัยประสิทธิภาพของหน่วยธุรกิจเชิงกลยุทธ์ (SBU): บริษัทขนาดใหญ่ใช้ MARKOR กับ SBU ต่างๆ เพื่อระบุว่าช่องว่างด้านประสิทธิภาพมีความสัมพันธ์กับช่องว่างของการให้ความสำคัญกับตลาดหรือไม่; SBU ที่มีประสิทธิภาพต่ำมักจะเผยให้เห็นการสร้างข้อมูลข่าวกรองหรือการเผยแพร่ข้อมูลที่อ่อนแอ ซึ่งนำไปสู่การปรับโครงสร้างองค์กรหรือการเปลี่ยนแปลงกระบวนการ
  • การประเมินการรวมกิจการหลังการควบรวมและซื้อกิจการ (M&A): องค์กรประเมิน MARKOR ก่อนและหลังการควบรวมกิจการเพื่อวินิจฉัยว่าหน่วยงานที่ควบรวมยังคงรักษาการมุ่งเน้นตลาดและบรรลุการรวมวัฒนธรรมหรือไม่; คะแนน MARKOR ที่แตกต่างกันบ่งชี้ถึงช่องว่างในการรวมกิจการที่ต้องได้รับการดูแลจากผู้บริหาร
  • การประเมินประสิทธิผลของแผนกการตลาด: ฝ่ายการตลาดใช้ MARKOR เพื่อประเมินว่าการวิจัยตลาดและข้อมูลเชิงลึกของลูกค้าได้รับการเผยแพร่และนำไปปฏิบัติหรือไม่; คะแนนการเผยแพร่ข้อมูลหรือการตอบสนองที่ต่ำเผยให้เห็นอุปสรรคขององค์กร (ไซโลการทำงาน, สิ่งจูงใจที่ไม่ดี) ที่ขัดขวางการตัดสินใจที่ขับเคลื่อนด้วยตลาด
  • การปรับปรุงประสิทธิภาพการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ (NPD): บริษัทเชื่อมโยงคะแนนมิติ MARKOR กับอัตราความสำเร็จของ NPD; ผลการวิจัยมักแสดงให้เห็นว่าการสร้างข้อมูลข่าวกรอง + การตอบสนองที่สูง (แต่การเผยแพร่ข้อมูลต่ำ) บ่งชี้ถึงนวัตกรรมที่เน้นผลิตภัณฑ์ซึ่งไม่เชื่อมโยงกับตลาด ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการบูรณาการข้ามสายงาน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ผู้จัดการแผนกหรือพนักงานให้คะแนน 20 รายการบนมาตรวัด Likert 5 ระดับ (1=ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ถึง 5=เห็นด้วยอย่างยิ่ง) ซึ่งสะท้อนถึงการรับรู้พฤติกรรมองค์กรในสามด้าน: การสร้างข้อมูลข่าวกรอง (6 รายการ: เช่น 'เราเก็บรวบรวมข้อมูลอุตสาหกรรมด้วยวิธีการที่ไม่เป็นทางการ'; 'เราทบทวนผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจของเราที่มีต่อลูกค้าเป็นระยะ') การเผยแพร่ข้อมูล (5 รายการ: เช่น 'ข้อมูลทางการตลาดมีการสื่อสารข้ามแผนกบ่อยครั้ง'; 'เมื่อมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นกับลูกค้ารายใหญ่ หน่วยธุรกิจทั้งหมดจะได้รับแจ้ง') และการตอบสนอง (9 รายการ: เช่น 'กลยุทธ์ทางธุรกิจของเราขับเคลื่อนด้วยความเชื่อที่ว่าเราจะสร้างคุณค่าที่มากขึ้นให้กับลูกค้าได้อย่างไร'; 'เราปรับผลิตภัณฑ์และ/หรือบริการให้เข้ากับความต้องการของลูกค้า') โดยทั่วไป การสำรวจจะดำเนินการกับหัวหน้าหน่วยธุรกิจหรือหัวหน้าแผนก (ผู้ตอบแบบสอบถาม 5–10 คนต่อหน่วยธุรกิจสำหรับการให้คะแนนระดับองค์กร)

2

คำนวณคะแนนเฉลี่ยสำหรับแต่ละมิติทั้งสามโดยการหาค่าเฉลี่ยของรายการที่เกี่ยวข้อง: การสร้างข้อมูลข่าวกรอง (รายการที่ 1–6, ช่วง 1–5) การเผยแพร่ข้อมูล (รายการที่ 7–11, ช่วง 1–5) และการตอบสนอง (รายการที่ 12–20, ช่วง 1–5) คำนวณคะแนน MARKOR โดยรวมเป็นค่าเฉลี่ยของทั้ง 20 รายการ หรือเป็นดัชนีถ่วงน้ำหนักตามมิติ หากงานวิจัยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญที่แตกต่างกัน คะแนน MARKOR ระดับองค์กรคือค่าเฉลี่ยของคะแนนผู้ตอบแบบสอบถามแต่ละคนภายในหน่วยธุรกิจ โดยทั่วไป คะแนน MARKOR ขององค์กรจะอยู่ในช่วง 2.5–4.5 บนมาตรวัด 1–5

3

องค์กรที่ได้คะแนนสูงกว่า 4.0 (บนมาตรวัด 1–5) ถือว่ามีการให้ความสำคัญกับตลาดสูง; คะแนน 3.0–4.0 บ่งชี้ถึงการให้ความสำคัญกับตลาดปานกลาง; คะแนนต่ำกว่า 3.0 ชี้ให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับตลาดที่อ่อนแอและความเสี่ยงขององค์กร โปรไฟล์มิติจะเปิดเผยช่องว่างที่เฉพาะเจาะจง: การสร้างข้อมูลข่าวกรองที่อ่อนแอชี้ให้เห็นว่าลูกค้าและคู่แข่งไม่เป็นที่เข้าใจดีพอ; การเผยแพร่ข้อมูลที่ต่ำบ่งชี้ถึงไซโลองค์กรที่ขัดขวางการแบ่งปันความรู้; การตอบสนองที่ต่ำชี้ให้เห็นว่าแม้ข้อมูลข่าวกรองทางการตลาดที่ดีก็ไม่ถูกนำไปปฏิบัติ การเปรียบเทียบระหว่างหน่วยธุรกิจจะระบุว่าแผนกใดมีการขับเคลื่อนด้วยตลาดมากหรือน้อยกว่ากัน

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การบริหารจัดการ MARKOR เฉพาะกับผู้บริหารระดับสูงเท่านั้น; เนื่องจากการให้ความสำคัญกับตลาดเป็นคุณสมบัติขององค์กร การสุ่มตัวอย่างผู้ตอบแบบสอบถามที่หลากหลาย (การตลาด, R&D, การดำเนินงาน, การขาย) ในระดับลำดับชั้นที่แตกต่างกันจะให้ค่าประมาณระดับองค์กรที่ถูกต้องมากขึ้น
  • การตีความคะแนน MARKOR เพียงอย่างเดียวโดยไม่เชื่อมโยงกับผลลัพธ์ทางธุรกิจ; การให้ความสำคัญกับตลาดสูงจะมีคุณค่าก็ต่อเมื่อองค์กรมีความสามารถในการเปลี่ยนข้อมูลเชิงลึกให้เป็นความได้เปรียบในการแข่งขัน
  • การสันนิษฐานว่ามิติ MARKOR มีความสำคัญเท่ากันในทุกประเภทตลาด; ในอุตสาหกรรมที่มีพลวัตสูงและมีนวัตกรรม การสร้างข้อมูลข่าวกรองอาจมีความสำคัญอย่างยิ่ง ในขณะที่ในตลาดที่เติบโตเต็มที่และมีเสถียรภาพ ประสิทธิภาพของการตอบสนองอาจมีความสำคัญมากกว่า

คำถามที่พบบ่อย

ใครควรตอบแบบสอบถาม MARKOR?

ควรใช้ MARKOR กับผู้ตอบแบบสอบถามหลายคนต่อหน่วยธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งควรครอบคลุมหน้าที่ที่แตกต่างกัน (การตลาด, R&D, การดำเนินงาน, การขาย) และระดับองค์กร (ผู้จัดการถึงผู้นำระดับสูง) แนวทางข้ามสายงานและหลายระดับนี้ให้ค่าประมาณระดับองค์กรที่ได้รับผลกระทบจากอคติส่วนบุคคลน้อยลง แนะนำให้มีผู้ตอบแบบสอบถามอย่างน้อย 5–10 คนต่อหน่วยธุรกิจ; SBU ขนาดใหญ่จะได้ประโยชน์จาก 15–20 คน หาค่าเฉลี่ยคำตอบของผู้ตอบแบบสอบถามเพื่อประมาณค่า MARKOR ขององค์กร

MARKOR เกี่ยวข้องกับความมุ่งเน้นลูกค้าหรือการขับเคลื่อนด้วยลูกค้าอย่างไร?

MARKOR ทำให้ความมุ่งเน้นลูกค้าเป็นแนวปฏิบัติขององค์กร ไม่ใช่แค่คุณค่าที่กล่าวอ้าง องค์กรที่อ้างว่าขับเคลื่อนด้วยลูกค้าแต่ได้คะแนน MARKOR ต่ำ มักจะมีกระบวนการที่อ่อนแอในการทำความเข้าใจและตอบสนองความต้องการของลูกค้า MARKOR วัดระดับที่ความเข้าใจลูกค้าได้รับการรวบรวม สื่อสารภายใน และนำไปปฏิบัติอย่างเป็นระบบ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่แสดงออกถึงความมุ่งเน้นลูกค้า

ฉันต้องใช้ขนาดตัวอย่างเท่าใดสำหรับการประมาณค่า MARKOR ระดับองค์กร?

แนะนำให้มีผู้ตอบแบบสอบถามอย่างน้อย 5 คนต่อหน่วยธุรกิจหรือแผนก; 10–15 คนจะดีที่สุดหากมีความหลากหลายในองค์กรสูง สำหรับบริษัทขนาดใหญ่ที่ประเมิน SBU หลายแห่ง ควรกำหนดเป้าหมายผู้ตอบแบบสอบถามรวม 50–100 คนทั่วทั้งหน่วยงาน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าผู้ตอบแบบสอบถามครอบคลุมพื้นที่การทำงานและระดับลำดับชั้นเพื่อลดอคติในการตอบจากมุมมองเดียว (เช่น แผนกการตลาดอาจกล่าวเกินจริงถึงการให้ความสำคัญกับตลาด)

ฉันควรใช้ MARKOR หรือไม่หากองค์กรของฉันไม่ใหญ่มากหรือไม่มี SBU อย่างเป็นทางการ?

ได้ MARKOR สามารถปรับใช้กับองค์กรขนาดเล็กหรือบริษัทที่มีธุรกิจเดียวได้ แทนที่ 'หน่วยธุรกิจ' ด้วย 'แผนก' หรือ 'พื้นที่การทำงาน' และประเมินการให้ความสำคัญกับตลาดในฐานะระดับที่องค์กรโดยรวมรวบรวมและตอบสนองต่อข้อมูลลูกค้า/ตลาด ในองค์กรขนาดเล็กมาก (ต่ำกว่า 20 คน) ให้บริหารจัดการกับพนักงานทุกคน; ในองค์กรขนาดกลาง ให้สุ่มตัวอย่างข้ามสายงาน

ฉันควรวัด MARKOR บ่อยแค่ไหน?

การวัดประจำปีเป็นมาตรฐานสำหรับองค์กรที่มีเสถียรภาพ; การวัดทุกครึ่งปีหรือรายไตรมาสเหมาะสมหากมีการริเริ่มกลยุทธ์ที่มุ่งเป้าไปที่การปรับปรุงการให้ความสำคัญกับตลาด หรือหากมีการเปลี่ยนแปลงองค์กรบ่อยครั้ง (การปรับโครงสร้าง, การเปลี่ยนผู้นำ, M&A) หลีกเลี่ยงการวัดทันทีหลังการเปลี่ยนแปลงองค์กร (6 เดือนแรก); ให้เวลาสำหรับกระบวนการใหม่ๆ ในการสร้างเสถียรภาพก่อนที่จะวัดซ้ำเพื่อแยกแยะการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่แท้จริงออกจากความผันผวนในช่วงเปลี่ยนผ่าน

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Kohli, A. K., Jaworski, B. J., & Kumar, A. (1993). MARKOR: A Measure of Market Orientation. Journal of Marketing Research, 30(4), 467-477.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Jaworski, B. J., & Kohli, A. K. (1993). Market Orientation: Antecedents and Consequences. Journal of Marketing, 57(3), 53-70.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว