Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

กระบวนการส่งต้นฉบับวารสาร: จากการเตรียมต้นฉบับสู่การตีพิมพ์

ผู้เสนอ
Journal editors and publishing community; standards documented by ICMJE and COPE
ปี
1950
ประเภท
Guideline
กลุ่มวิธี
publication-process

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การส่งต้นฉบับวารสารวิชาการแบบตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (peer-reviewed journal) เป็นกระบวนการหลายขั้นตอน: การเตรียม การส่ง การคัดกรองเบื้องต้นโดยบรรณาธิการ การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ การแก้ไข และการตีพิมพ์ การทำความเข้าใจแต่ละขั้นตอนจะช่วยให้นักวิจัยหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดทั่วไปและตั้งความคาดหวังที่เป็นจริง วารสารส่วนใหญ่ใช้ระบบการส่งต้นฉบับออนไลน์ (ScholarOne, Editorial Manager, OJS) ซึ่งจะแนะนำนักวิจัยตลอดกระบวนการ โดยทั่วไปแล้ว ระยะเวลาตั้งแต่การส่งจนถึงการตัดสินใจครั้งแรกของบรรณาธิการจะใช้เวลา 30–90 วัน และระยะเวลาตั้งแต่การยอมรับจนถึงการตีพิมพ์อาจใช้เวลาอีก 30–180 วัน ขึ้นอยู่กับปริมาณงานค้างและการดำเนินการของวารสาร วารสารมีความแตกต่างกันในอัตราการยอมรับ (Nature ~5%, วารสารเฉพาะทาง 30–50%) และระยะเวลาการตรวจสอบ การทราบถึงนโยบายและระยะเวลาของวารสารก่อนส่งจะช่วยป้องกันความหงุดหงิดได้

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

กระบวนการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิทำหน้าที่ควบคุมคุณภาพ: บรรณาธิการและผู้ทรงคุณวุฒิจะประเมินว่างานวิจัยมีความใหม่ มีระเบียบวิธีที่ถูกต้อง และมีการรายงานอย่างเหมาะสมหรือไม่ ก่อนที่จะใช้พื้นที่วารสารและความสนใจของผู้อ่าน ในมุมมองของวารสาร พวกเขาได้รับต้นฉบับหลายร้อยฉบับต่อเดือน พวกเขาต้องคัดกรองอย่างมีประสิทธิภาพ โดยปฏิเสธงานวิจัยที่อ่อนแอตั้งแต่ 'การตรวจสอบเบื้องต้น' (desk review) ก่อนการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิเต็มรูปแบบ ส่งงานที่ก้ำกึ่งให้ผู้ทรงคุณวุฒิ และยอมรับเฉพาะงานที่แข็งแกร่งที่สุด ในมุมมองของนักวิจัย หมายความว่า (1) การเลือกวารสารที่เหมาะสม (ที่มีกลุ่มผู้อ่านสนใจในหัวข้อของคุณและตรงกับขอบเขตของวารสาร) (2) การส่งต้นฉบับที่สมบูรณ์ (การปฏิเสธเบื้องต้นมักเกิดจากการเขียนที่ไม่ดีหรือข้อบกพร่องที่ชัดเจน) และ (3) การเตรียมพร้อมสำหรับการถูกปฏิเสธและการแก้ไข นักวิจัยส่วนใหญ่ประสบกับการถูกปฏิเสธหลายครั้งก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งเป็นเรื่องปกติ

ประวัติศาสตร์

การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิเกิดขึ้นอย่างไม่เป็นทางการในศตวรรษที่ 17 ราชสมาคมแห่งลอนดอน (Royal Society of London ก่อตั้งปี 1660) ได้นำมาใช้เป็นกลไกในการประเมินคุณภาพของบทความก่อนตีพิมพ์ การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิสมัยใหม่ได้รับการทำให้เป็นทางการในวารสารทางการแพทย์ในช่วงทศวรรษ 1960–1970 กระบวนการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิอย่างเป็นทางการครั้งแรก (พร้อมผู้ทรงคุณวุฒิระบุชื่อและการประเมินที่มีโครงสร้าง) ถูกนำมาใช้โดยวารสารทางการแพทย์ในทศวรรษ 1990 ปัจจุบัน การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิเป็นมาตรฐานทองคำสำหรับการตีพิมพ์ทางวิชาการ แม้ว่าจะมีการถกเถียงกัน: นักวิจารณ์ชี้ให้เห็นว่ากระบวนการนี้ช้า มีอคติ และแบกรับภาระหนักเกินไปจากปริมาณต้นฉบับ ทางเลือกอื่น (open peer review, fast-track journals, preprints) ได้เกิดขึ้น แต่การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิแบบดั้งเดิมยังคงเป็นมาตรฐานสำหรับการตีพิมพ์ทางวิชาการที่น่าเชื่อถือ ICMJE และ COPE ได้จัดทำมาตรฐานสำหรับการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อปรับปรุงความโปร่งใสและความเป็นธรรม

ควรใช้เมื่อใด

ใช้กระบวนการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิอย่างเป็นทางการสำหรับงานวิจัยต้นฉบับทั้งหมดที่ตั้งใจจะตีพิมพ์ในวารสารวิชาการแบบตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ นี่คือเส้นทางมาตรฐานสู่การตีพิมพ์ทางวิชาการที่น่าเชื่อถือ ทางเลือกอื่น (preprints, คลังข้อมูลแบบเปิด, การเผยแพร่ด้วยตนเอง) ขาดการควบคุมคุณภาพจากการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิและมีความน่าเชื่อถือต่ำกว่า (แม้ว่า preprints จะถูกใช้มากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อการสื่อสารที่รวดเร็วก่อนการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิอย่างเป็นทางการ) เพื่อผลกระทบสูงสุด ให้กำหนดเป้าหมายวารสารที่ตรงกับคุณภาพและความใหม่ของงานของคุณ เพื่อการตีพิมพ์ที่รวดเร็วขึ้น ให้เลือกวารสารแบบเปิด (open-access journals) ที่มีระยะเวลาดำเนินการสั้นกว่า (แม้ว่าระยะเวลาดำเนินการจะแตกต่างกันอย่างมาก) ส่งไปยังวารสารเพียงฉบับเดียวในแต่ละครั้ง (วารสารส่วนใหญ่กำหนดให้เป็นเช่นนี้) หากถูกปฏิเสธ คุณสามารถส่งไปยังวารสารอื่นได้

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • การตีพิมพ์ที่ล่าช้า: ตั้งแต่การส่งจนถึงการตีพิมพ์โดยทั่วไปคือ 6–12 เดือน สำหรับหัวข้อที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว (เช่น การวิจัยโรคระบาด) ความล่าช้าหมายถึงผลการวิจัยล้าสมัย
  • ความเสี่ยงจากการถูกปฏิเสธ: ต้นฉบับคุณภาพดีจำนวนมากถูกปฏิเสธ (โดยเฉพาะในวารสารที่มีผลกระทบสูง) การถูกปฏิเสธหลายครั้งก่อนได้รับการยอมรับเป็นเรื่องปกติ
  • อคติของผู้ทรงคุณวุฒิ: ผู้ทรงคุณวุฒิอาจเป็นคู่แข่งหรือมีผลประโยชน์ทับซ้อน วารสารและผู้ทรงคุณวุฒิบางรายจัดการกับปัญหานี้ได้ดีกว่ารายอื่น
  • ข้อจำกัดด้านพื้นที่: วารสารจำกัดความยาวของต้นฉบับและจำนวนรูปภาพ/ตาราง รายละเอียดที่สำคัญอาจถูกย้ายไปไว้ในเอกสารประกอบ
  • อคติในการตีพิมพ์: ผลลัพธ์เชิงบวกมีแนวโน้มที่จะถูกส่งและยอมรับมากกว่า ผลลัพธ์ที่เป็นกลางหรือเชิงลบมีจำนวนน้อยเกินไป ทำให้การสังเคราะห์หลักฐานบิดเบือน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การประกันคุณภาพ: การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิช่วยตรวจจับข้อผิดพลาด ระบุอคติ และปรับปรุงความชัดเจน เอกสารที่ตีพิมพ์ได้รับการตรวจสอบก่อนถึงมือผู้อ่าน
  • ความน่าเชื่อถือ: การตีพิมพ์ในวารสารวิชาการแบบตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิบ่งชี้ว่างานได้ผ่านมาตรฐานทางวิทยาศาสตร์ นายจ้าง ผู้ให้ทุน และสาธารณชนไว้วางใจสิ่งพิมพ์ที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ
  • ข้อเสนอแนะ: ความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ แม้ว่าต้นฉบับจะถูกปฏิเสธ ก็ให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่าในการปรับปรุงงานและสำหรับการส่งครั้งต่อไป
  • การค้นพบ: เอกสารที่ตีพิมพ์จะถูกจัดทำดัชนีในฐานข้อมูล (MEDLINE, Web of Science, Scopus) สถานะการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิช่วยเพิ่มความสามารถในการค้นหา
  • การอ้างอิง: สิ่งพิมพ์ที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิถือเป็นหลักฐาน 'มาตรฐานทองคำ' (gold standard) มีน้ำหนักมากขึ้นในการทบทวนอย่างเป็นระบบและแนวทางทางคลินิก

การประยุกต์ใช้

  • การเตรียมต้นฉบับฉบับแรกของคุณสำหรับการส่ง: ตรวจสอบคำแนะนำสำหรับผู้เขียนของวารสารอย่างละเอียด ใช้เทมเพลตหากมี ให้ผู้เขียนร่วมตรวจสอบและให้ข้อเสนอแนะก่อนส่ง
  • การจัดการกับการถูกปฏิเสธ: วิเคราะห์ข้อเสนอแนะของบรรณาธิการ หากถูกปฏิเสธเบื้องต้น (โดยทั่วไปไม่มีการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ) ให้พิจารณาว่าวารสารนั้นเหมาะสมหรือไม่ หากถูกปฏิเสธหลังการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (มีข้อเสนอแนะจากผู้ทรงคุณวุฒิ) ให้ใช้ความคิดเห็นเหล่านั้นเพื่อปรับปรุงต้นฉบับสำหรับวารสารอื่น
  • การตอบสนองต่อคำขอแก้ไข: ตอบสนองต่อความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิทีละข้อ หากคุณไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นใด ให้ชี้แจงเหตุผลให้ชัดเจน พร้อมให้หลักฐาน (การอ้างอิง ข้อมูล) เพื่อสนับสนุนจุดยืนของคุณ แม้ว่าคุณจะไม่เห็นด้วยกับทุกความคิดเห็น ก็ให้แสดงความเคารพและการมีส่วนร่วม
  • การเลือกผู้ทรงคุณวุฒิ: หากวารสารขอรายชื่อผู้ทรงคุณวุฒิที่แนะนำ ให้เสนอชื่อนักวิจัย 3–5 ท่านที่มีงานเกี่ยวข้องแต่ไม่แข่งขันกัน (หลีกเลี่ยงอดีตอาจารย์ ผู้ร่วมงาน หรือคู่แข่งที่บาดหมางกัน)

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

กระบวนการส่งต้นฉบับวารสารทั่วไป: (1) การเตรียมต้นฉบับ: เขียนและแก้ไขต้นฉบับตาม 'คำแนะนำสำหรับผู้เขียน' (author guidelines) ของวารสาร ตรวจสอบให้แน่ใจว่าระเบียบวิธีสามารถทำซ้ำได้ ผลลัพธ์สอดคล้องกับคำถามวิจัย และบทอภิปรายตีความผลการวิจัยโดยไม่เกินขอบเขต ตรวจสอบความชัดเจน ความถูกต้อง และความสมบูรณ์ด้วยตนเอง (2) การเลือกวารสาร: ระบุวารสารเป้าหมายโดยพิจารณาจากขอบเขต (วารสารตีพิมพ์งานวิจัยประเภทของคุณหรือไม่?) กลุ่มผู้อ่าน (ใครอ่าน?) และผลกระทบ/ชื่อเสียง (อันดับของวารสารคืออะไร?) ตรวจสอบอัตราการยอมรับของวารสาร (หาได้จาก Journal Citation Reports หรือเว็บไซต์ของวารสาร) (3) การส่งต้นฉบับ: ลงทะเบียนในระบบการส่งต้นฉบับของวารสาร อัปโหลดต้นฉบับ รูปภาพ ตาราง และเอกสารประกอบ ให้จดหมายนำ (cover letter) (1–2 ย่อหน้า) สรุปเนื้อหางาน ความสำคัญ และเหตุผลที่เหมาะสมกับวารสาร ระบุชื่อผู้เขียน สังกัด และข้อมูลติดต่อ แนะนำผู้ทรงคุณวุฒิที่มีศักยภาพ (เป็นทางเลือก แต่มีประโยชน์ บรรณาธิการจะใช้หรือไม่ขึ้นอยู่กับนโยบาย) (4) การคัดกรองเบื้องต้น (1–2 สัปดาห์): บรรณาธิการอ่านชื่อเรื่อง บทคัดย่อ และบทนำ เพื่อประเมินความใหม่และความเหมาะสม หากต้นฉบับไม่ตรงกับขอบเขตของวารสารหรือมีข้อบกพร่องที่ชัดเจน (ข้อผิดพลาดด้านระเบียบวิธีที่สำคัญ การใช้ภาษาอังกฤษไม่ดี) จะถูกปฏิเสธเบื้องต้น (desk rejection) โดยไม่ต้องผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ อัตราการปฏิเสธเบื้องต้นโดยทั่วไปอยู่ที่ 20–50% ขึ้นอยู่กับชื่อเสียงของวารสาร (5) การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (หากไม่ถูกปฏิเสธเบื้องต้น): บรรณาธิการจะส่งต้นฉบับให้ผู้ทรงคุณวุฒิประมาณ 2–4 ท่าน (โดยทั่วไปเป็นอาสาสมัครที่ไม่ได้รับค่าตอบแทน) ผู้ทรงคุณวุฒิมีเวลา 4–8 สัปดาห์ในการประเมินต้นฉบับและส่งรายงาน การตรวจสอบจะประเมินความถูกต้องของระเบียบวิธี ความสำคัญของผลการวิจัย ความชัดเจนของการเขียน และความเหมาะสมกับขอบเขตของวารสาร (6) การตัดสินใจของบรรณาธิการ: บรรณาธิการจะรวบรวมรายงานของผู้ทรงคุณวุฒิและตัดสินใจ: ยอมรับ (ยอมรับโดยไม่มีการแก้ไข หรือแก้ไขเล็กน้อย - Accept, Minor Revisions) (ซึ่งหายากในการส่งครั้งแรก) แก้ไขเล็กน้อย (แก้ไขตามความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ แล้วส่งกลับมาใหม่ - Minor Revisions) แก้ไขใหญ่ (ต้องมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ มักต้องมีการตรวจสอบใหม่ - Major Revisions) หรือ ปฏิเสธ (Reject) การตัดสินใจจะแจ้งให้นักวิจัยทราบ ระยะเวลาโดยทั่วไป: การแก้ไขเล็กน้อยใช้เวลา 3–4 สัปดาห์ในการดำเนินการ การแก้ไขใหญ่ใช้เวลา 6–8 สัปดาห์ (7) การแก้ไขและส่งกลับ: นักวิจัยแก้ไขต้นฉบับโดยตอบสนองต่อความคิดเห็นทั้งหมดของผู้ทรงคุณวุฒิและบรรณาธิการ จัดทำเอกสารตอบกลับทีละข้อ (point-by-point response) อธิบายว่าความคิดเห็นแต่ละข้อได้รับการแก้ไขอย่างไร (เช่น 'ผู้ทรงคุณวุฒิ 1 ความคิดเห็น A: เราได้เพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับเกณฑ์การคัดออก (ดูหน้า 5 บรรทัด 12–15)') ส่งต้นฉบับที่แก้ไขพร้อมจดหมายตอบกลับ (8) การตรวจสอบครั้งที่สอง (หากเป็นการแก้ไขใหญ่): บรรณาธิการอาจส่งต้นฉบับที่แก้ไขกลับไปยังผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อยืนยันว่าข้อกังวลได้รับการแก้ไขแล้ว การตรวจสอบครั้งที่สองอาจนำไปสู่การยอมรับหรือการแก้ไขเพิ่มเติม (9) การยอมรับและการตีพิมพ์: เมื่อได้รับการยอมรับ ต้นฉบับจะเข้าสู่กระบวนการผลิต (การพิสูจน์อักษร การจัดรูปแบบ) จะมีการส่งฉบับพิสูจน์ (page proofs) ให้นักวิจัยตรวจสอบขั้นสุดท้าย แก้ไขข้อผิดพลาด ต้นฉบับจะได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ก่อน (โดยทั่วไป 1–2 สัปดาห์หลังการยอมรับ) จากนั้นจึงตีพิมพ์ในฉบับพิมพ์หากวารสารมีรูปแบบตีพิมพ์ ระยะเวลาตั้งแต่การยอมรับจนถึงการตีพิมพ์ออนไลน์: โดยเฉลี่ย 2–4 สัปดาห์ จนถึงการตีพิมพ์ในฉบับพิมพ์: 3–6 เดือน

2

ต้นฉบับที่มีคุณภาพตรงตามเกณฑ์เหล่านี้: (1) การปฏิบัติตามคำแนะนำสำหรับผู้เขียน: รูปแบบต้นฉบับ รูปแบบการอ้างอิง รูปแบบรูปภาพ/ตาราง ตรงตามข้อกำหนดของวารสารทั้งหมด (2) ความสมบูรณ์: มีส่วนประกอบที่จำเป็นทั้งหมดและสมบูรณ์ (ระเบียบวิธีเพียงพอสำหรับการทำซ้ำได้ ผลลัพธ์ตอบคำถามวิจัย บทอภิปรายจัดบริบทของผลการวิจัย) (3) ความชัดเจน: การเขียนมีความชัดเจน ไวยากรณ์ถูกต้อง และเนื้อหามีการจัดระเบียบอย่างดี (4) การเลือกวารสารที่เหมาะสม: ขอบเขตและกลุ่มผู้อ่านของวารสารตรงกับหัวข้อของต้นฉบับ (5) ความใหม่: งานวิจัยเป็นการนำเสนอสิ่งใหม่ (ไม่เคยตีพิมพ์มาก่อน ไม่ซ้ำซ้อนกับงานที่ส่งไปพร้อมกัน) (6) ระเบียบวิธีที่ถูกต้อง: การออกแบบการศึกษาเหมาะสม ขนาดตัวอย่างสมเหตุสมผล แผนการวิเคราะห์ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าหรืออธิบายไว้อย่างเหมาะสม (7) ความโปร่งใส: ยอมรับข้อจำกัด เปิดเผยผลประโยชน์ทับซ้อน รายงานแหล่งทุน บรรณาธิการประเมินปัจจัยเหล่านี้อย่างไม่เป็นทางการระหว่างการตรวจสอบเบื้องต้น ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินอย่างเป็นทางการระหว่างการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิเต็มรูปแบบ

3

นักวิจัยมักจะได้รับการตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่งจากสี่ประเภท: (1) การยอมรับ (Accept) (หายากในการส่งครั้งแรก โดยทั่วไป <5%): ต้นฉบับได้รับการยอมรับโดยไม่มีการแก้ไขหรือแก้ไขเล็กน้อย (2) การแก้ไขเล็กน้อย (Minor Revisions): ขอให้ผู้เขียนแก้ไขตามความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิและส่งกลับมาใหม่ การแก้ไขเล็กน้อยมักได้รับการยอมรับในการส่งกลับครั้งแรกหากผู้เขียนแก้ไขความคิดเห็นอย่างละเอียด โอกาสในการยอมรับ: 70–90% (3) การแก้ไขใหญ่ (Major Revisions): จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ต้นฉบับที่ส่งกลับมาใหม่มักจะต้องได้รับการตรวจสอบอีกครั้ง การยอมรับไม่รับประกัน โอกาสในการยอมรับเมื่อส่งกลับมาใหม่: 40–60% (4) การปฏิเสธ (Rejection): ต้นฉบับไม่เหมาะสมสำหรับวารสารในรูปแบบปัจจุบัน ผู้เขียนอาจส่งไปยังวารสารอื่น หรือทำการวิจัยเพิ่มเติมและส่งกลับไปยังวารสารเดิมหลังจากการแก้ไขใหญ่ (แม้ว่าบรรณาธิการมักจะไม่แนะนำให้ส่งต้นฉบับที่ถูกปฏิเสธกลับมาใหม่) โอกาสในการยอมรับหากส่งกลับมาใหม่: <20% เว้นแต่จะมีการเพิ่มข้อมูลใหม่ที่สำคัญ อัตราการปฏิเสธในวารสารระดับสูง (Nature, Science, Lancet) คือ 85–95%; วารสารเฉพาะทางมีอัตราการปฏิเสธต่ำกว่า (50–70%)

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การเลือกวารสารผิด: การส่งต้นฉบับไปยังวารสารที่อยู่นอกขอบเขตของต้นฉบับ (มีผลกระทบสูงเกินไป กลุ่มผู้อ่านต่างกัน ประเภทการศึกษาต่างกัน) เพิ่มโอกาสในการถูกปฏิเสธเบื้องต้น
  • การนำเสนอที่ไม่ดี: การส่งต้นฉบับที่มีข้อผิดพลาดที่ชัดเจน (ไวยากรณ์ การจัดรูปแบบ การเขียนไม่ชัดเจน) เป็นการส่งสัญญาณให้บรรณาธิการทราบว่าคุณไม่ได้ใส่ใจ มีแนวโน้มที่จะถูกปฏิเสธเบื้องต้น
  • ระเบียบวิธีที่ไม่สมบูรณ์: หากระเบียบวิธีคลุมเครือหรือไม่เพียงพอสำหรับการทำซ้ำได้ ผู้ทรงคุณวุฒิจะแนะนำให้ปฏิเสธหรือแก้ไขใหญ่
  • การส่งพร้อมกันไปยังวารสารหลายฉบับ: วารสารส่วนใหญ่ห้ามส่งต้นฉบับเดียวกันไปยังหลายแห่งพร้อมกัน การละเมิดอาจส่งผลให้ถูกปฏิเสธและเสียชื่อเสียง
  • ความคาดหวังที่ไม่สมจริง: คาดหวังการตีพิมพ์ที่รวดเร็วหรือการยอมรับที่รับประกัน การตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิมีความละเอียดและใช้เวลา การปฏิเสธเป็นเรื่องปกติ
  • การเพิกเฉยต่อความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ: การละเลยความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิโดยไม่ตอบสนองอย่างมีสาระเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ถูกปฏิเสธเมื่อแก้ไข

คำถามที่พบบ่อย

ใช้เวลานานเท่าใดตั้งแต่การส่งจนถึงการตีพิมพ์?

ระยะเวลาโดยทั่วไป: การส่งถึงการตัดสินใจครั้งแรก: 30–90 วัน (ค่ามัธยฐาน ~60 วัน) การส่งแก้ไขเล็กน้อยถึงการยอมรับ: 2–4 สัปดาห์ การส่งแก้ไขใหญ่ถึงการตัดสินใจ: 4–8 สัปดาห์ การยอมรับถึงการตีพิมพ์ออนไลน์: 2–4 สัปดาห์ การยอมรับถึงการตีพิมพ์ในฉบับพิมพ์ (ถ้ามี): 3–6 เดือน ระยะเวลารวมตั้งแต่การส่งถึงการตีพิมพ์ออนไลน์: โดยเฉลี่ย 6–12 เดือน วารสารที่มีผลกระทบสูงอาจใช้เวลานานกว่า (12–18 เดือน) วารสารแบบ fast-track หรือ open-access อาจเร็วกว่า (3–6 เดือน)

ฉันควรใส่อะไรในจดหมายนำ?

จดหมายนำ (cover letter) (1–2 ย่อหน้า) ควรสรุป: (1) ชื่อเรื่องของต้นฉบับและข้อมูลติดต่อของผู้เขียนที่รับผิดชอบ (2) สรุปสั้นๆ ว่างานวิจัยทำอะไรและทำไมจึงมีความสำคัญ (3) เหตุผลที่ต้นฉบับเหมาะสมกับวารสารนี้ (ขอบเขต กลุ่มผู้อ่าน ผลกระทบ) (4) การยืนยันว่าต้นฉบับเป็นต้นฉบับ ไม่เคยตีพิมพ์มาก่อน และไม่ได้อยู่ระหว่างการพิจารณาที่อื่น (5) แนะนำผู้ทรงคุณวุฒิที่คาดหวัง 3–5 ท่าน (เป็นทางเลือก แต่มีประโยชน์) (6) ทางเลือก: เน้นย้ำถึงการมีส่วนร่วมใหม่ๆ หรือนัยยะเชิงปฏิบัติใดๆ ทำให้กระชับและเป็นมืออาชีพ

ฉันสามารถแก้ไขและส่งกลับได้กี่ครั้งก่อนที่บรรณาธิการจะปฏิเสธต้นฉบับ?

โดยทั่วไป หลังจากการ 'แก้ไขใหญ่' (Major Revisions) คุณจะมีโอกาสส่งกลับหนึ่งครั้ง (บางครั้งอาจมากกว่านั้นหากบรรณาธิการเห็นว่าข้อกังวลสามารถแก้ไขได้) หากบรรณาธิการปฏิเสธหลังจากการส่งกลับเพื่อแก้ไขใหญ่ โดยปกติแล้วจะถือเป็นที่สิ้นสุด อย่างไรก็ตาม คุณสามารถส่งไปยังวารสารอื่น หรือแก้ไขอย่างมีนัยสำคัญและส่งกลับไปยังวารสารเดิมในอีกหลายเดือนต่อมา (แต่บรรณาธิการมักไม่แนะนำ) ณ จุดหนึ่ง ต้นฉบับอาจต้องการข้อมูลใหม่ที่สำคัญหรือการคิดทบทวนใหม่เพื่อให้เป็นที่ยอมรับ

ฉันสามารถอุทธรณ์การตัดสินใจของบรรณาธิการได้หรือไม่?

ได้ แต่การอุทธรณ์มักไม่ประสบความสำเร็จ หากคุณเชื่อว่าบรรณาธิการทำผิดพลาด (เช่น เข้าใจผิดเกี่ยวกับต้นฉบับ ไม่ได้ส่งให้ผู้ทรงคุณวุฒิที่เหมาะสม) คุณสามารถเขียนจดหมายอุทธรณ์สั้นๆ ถึงบรรณาธิการบริหาร อธิบายข้อกังวล อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจของบรรณาธิการถือเป็นที่สิ้นสุดและมีผลผูกพันตามกฎหมาย ใช้การอุทธรณ์อย่างจำกัด บรรณาธิการส่วนใหญ่จะยึดตามการตัดสินใจของตนเอง แทนที่จะปรับปรุงต้นฉบับและส่งไปยังวารสารอื่น

จะทำอย่างไรหากผู้ทรงคุณวุฒิไม่ยุติธรรมหรือไม่ถูกต้อง?

ในจดหมายตอบกลับการแก้ไข คุณสามารถตอบสนองต่อความคิดเห็นที่ไม่ยุติธรรมหรือไม่ถูกต้องอย่างสุภาพ (เช่น 'ผู้ทรงคุณวุฒิ 2 แนะนำว่าเราใช้การทดสอบทางสถิติที่ไม่เหมาะสม อย่างไรก็ตาม การทดสอบ t-test สำหรับกลุ่มตัวอย่างอิสระเป็นการทดสอบมาตรฐานสำหรับการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างสองกลุ่ม ตามที่อธิบายไว้ใน [การอ้างอิง]') ให้หลักฐาน (การอ้างอิง ข้อมูล) เพื่อสนับสนุนจุดยืนของคุณ บรรณาธิการชื่นชมการมีส่วนร่วมอย่างเคารพต่อข้อกังวลของผู้ทรงคุณวุฒิ แม้ว่าคุณจะไม่เห็นด้วยก็ตาม หากความคิดเห็นนั้นไม่ยุติธรรมอย่างแท้จริง (เช่น 'ผู้เขียนไม่ได้อ้างอิงงานของฉัน' ซึ่งเป็นผลประโยชน์ทับซ้อน) ให้กล่าวถึงเรื่องนี้ในการตอบกลับของคุณ และบรรณาธิการอาจเข้ามาแทรกแซง

ฉันควรส่งไปยังวารสารแบบเปิด (open-access) หรือวารสารแบบสมัครสมาชิก (subscription journal) ดี?

นี่เป็นการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ วารสารแบบเปิด (Open-access journals): การตีพิมพ์ที่รวดเร็วกว่า (มักจะ 3–6 เดือน) กลุ่มผู้อ่านกว้างกว่า (ไม่มี paywall) แต่อาจมีชื่อเสียงน้อยกว่า (แม้ว่าจะมีวารสาร OA ระดับสูง) ค่าธรรมเนียมการประมวลผลบทความ (Article Processing Charges - APC) โดยทั่วไปอยู่ที่ $1,500–$5,000 ผู้เขียนบางคนหาทุนสนับสนุนได้ วารสารแบบสมัครสมาชิก (Subscription journals): ระยะเวลาการตีพิมพ์นานกว่า (6–12 เดือน) กลุ่มผู้อ่านทันทีน้อยกว่า (อยู่หลัง paywall) แต่มีชื่อเสียงสูงกว่า (โดยเฉพาะวารสารระดับสูง เช่น Lancet, JAMA) เลือกตามกรอบเวลา กลุ่มเป้าหมาย และงบประมาณของคุณ Green OA (การเก็บถาวรด้วยตนเองหลังการตีพิมพ์ในคลังข้อมูล) มีให้ใช้งานมากขึ้นและให้การเข้าถึงโดยไม่มี APC

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. International Committee of Medical Journal Editors (2023). Recommendations for the Conduct, Reporting, Editing, and Publication of Scholarly Work in Medical Journals.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Committee on Publication Ethics (2019). COPE Handbook on Publication Ethics. Retrieved from https://publicationethics.org/

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. Wager, E., & Wieland, B. (2011). Responsibilities of journal editors. Lancet, 337(9834), 1807–1809.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว