Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

Jones Calculus

ผู้เสนอ
Robert Clark Jones
ปี
1941
ประเภท
Vector-matrix formalism
กลุ่มวิธี
Polarization

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

Jones calculus เป็นรูปแบบทางคณิตศาสตร์สำหรับการวิเคราะห์การแพร่กระจายและการจัดการแสงโพลาไรซ์โดยใช้เวกเตอร์และเมทริกซ์ พัฒนาโดย Robert Clark Jones ในปี 1941 รูปแบบนี้แสดงสนามไฟฟ้าของลำแสงออปติคัลที่สอดคล้องกันเป็นเวกเตอร์เชิงซ้อนสององค์ประกอบ (Jones vector) และองค์ประกอบทางแสงเป็นเมทริกซ์ (Jones matrices) ซึ่งช่วยให้สามารถติดตามโพลาไรเซชันผ่านระบบแสงได้อย่างสง่างาม

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

แนวคิดหลักคือแสงที่สอดคล้องกันซึ่งมีสถานะโพลาไรเซชันที่แน่นอนสามารถแสดงได้ด้วยเวกเตอร์เชิงซ้อนสององค์ประกอบ โดยองค์ประกอบจะแสดงแอมพลิจูดสนามไฟฟ้าในสองทิศทางที่ตั้งฉากกัน (เช่น แนวนอนและแนวตั้ง) องค์ประกอบทางแสงที่ปรับเปลี่ยนโพลาไรเซชัน—โพลาริเซอร์, แผ่นคลื่น, โรเตเตอร์—คือเมทริกซ์ขนาด 2×2 ที่แปลงเวกเตอร์นี้ ด้วยการเรียงต่อกันของเมทริกซ์และเวกเตอร์ จึงสามารถคาดการณ์สถานะโพลาไรเซชันและกำลังของแสงขาออกหลังจากผ่านระบบควบคุมโพลาไรเซชันใดๆ ตั้งแต่โพลาริเซอร์อย่างง่ายไปจนถึงอินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ที่ซับซ้อน

ประวัติศาสตร์

Robert Clark Jones ได้นำเสนอสัญกรณ์ Jones vector และ Jones matrix ในปี 1941 ในชุดบทความในวารสาร Journal of the Optical Society of America ผลงานของเขาเป็นครั้งแรกที่ให้การวิเคราะห์ทางพีชคณิตอย่างเป็นระบบของโพลาไรเซชัน รูปแบบนี้กลายเป็นมาตรฐานในตำราเรียนทัศนศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการตีพิมพ์ 'Principles of Optics' ฉบับปี 1980 ของ Born และ Wolf ในศตวรรษที่ 20 และ 21 Jones calculus ได้กลายเป็นสิ่งจำเป็นในด้านใยแก้วนำแสง, โพลาริเมทรี, และทัศนศาสตร์ควอนตัม

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ Jones calculus สำหรับแสงโพลาไรซ์สมบูรณ์ที่สอดคล้องกันในระบบแสงโพลาไรเซชัน, กลุ่มแผ่นคลื่น, โพลาริเมทรี, และการใช้งานเลเซอร์ ห้ามใช้สำหรับแสงโพลาไรซ์บางส่วนหรือแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชัน—ให้ใช้ Mueller-Stokes calculus แทน Jones calculus เหมาะอย่างยิ่งเมื่อคุณต้องการการวิเคราะห์เชิงสัญลักษณ์หรือเชิงตัวเลขอย่างรวดเร็วของระบบที่ควบคุมโพลาไรเซชัน

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ใช้ได้เฉพาะกับแสงโพลาไรซ์สมบูรณ์ที่สอดคล้องกันเท่านั้น ไม่สามารถใช้กับแสงโพลาไรซ์บางส่วนหรือแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชันได้
  • ไม่พิจารณาการสูญเสียกำลังหรือผลกระทบการลดโพลาไรเซชัน
  • Jones vectors เป็นจำนวนเชิงซ้อนและอาจกำกวมได้ถึงเฟสโดยรวม
  • ไม่ได้ให้ข้อมูลกำลังโดยตรงโดยไม่ต้องคำนวณ |J|²

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การแสดงการแปลงโพลาไรเซชันด้วยพีชคณิตที่กะทัดรัดและสง่างาม
  • การคูณเมทริกซ์โดยตรงช่วยให้สามารถวิเคราะห์องค์ประกอบที่เรียงต่อกันได้อย่างเป็นระบบ
  • เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาเชิงสัญลักษณ์และการวิเคราะห์ระบบโพลาไรเซชัน
  • การคำนวณเชิงตัวเลขที่มีประสิทธิภาพสำหรับระบบแสงขนาดใหญ่
  • ส่วนขยายตามธรรมชาติของวิธีการเมทริกซ์ ABCD สำหรับลำแสงโพลาไรซ์

การประยุกต์ใช้

  • การออกแบบเครื่องวิเคราะห์สถานะโพลาไรเซชันสำหรับการวัดคุณลักษณะโพลาไรเซชันของเลเซอร์
  • การเรียงต่อกันของแผ่นคลื่นเพื่อสร้างสถานะโพลาไรเซชันตามอำเภอใจในระบบเลเซอร์
  • การสื่อสารข้อมูลด้วยแสงโดยใช้ช่องสัญญาณแบบโพลาไรเซชันมัลติเพล็กซ์
  • การทดลองทัศนศาสตร์ควอนตัมกับโฟตอนพันกันและความสัมพันธ์ของโพลาไรเซชัน
  • การวัดความเค้นแบบโฟโตอิลาสติกและการวิเคราะห์ตัวอย่างแบบสองหักเห

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

แสดงสนามไฟฟ้าขาเข้าเป็น Jones vector J_in = [E_x; E_y] โดยที่ E_x และ E_y คือแอมพลิจูดเชิงซ้อนสำหรับองค์ประกอบโพลาไรเซชันที่ตั้งฉากกัน

2

แสดงองค์ประกอบที่เปลี่ยนแปลงโพลาไรเซชันแต่ละอย่าง (โพลาริเซอร์, รีทาร์เดอร์, โรเตเตอร์, PBS) เป็น Jones matrix ขนาด 2×2 ที่เรียกว่า J ซึ่งกระทำต่อสถานะโพลาไรเซชัน

3

เรียงต่อองค์ประกอบทางแสงโดยการคูณ Jones matrices ตามลำดับไปข้างหน้า (องค์ประกอบแรกก่อน) เพื่อให้ได้เมทริกซ์ระบบทั้งหมด

4

ใช้เมทริกซ์ระบบกับ Jones vector ขาเข้าเพื่อให้ได้สถานะโพลาไรเซชันขาออก J_out = J_system × J_in

5

จาก J_out ให้ดึงข้อมูลกำลังขาออก, ทิศทางของวงรีโพลาไรเซชัน, และระดับของโพลาไรเซชัน

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • สับสน Jones matrices กับ Mueller matrices; วัตถุประสงค์ของทั้งสองแตกต่างกันและไม่สามารถแปลงกลับกันได้โดยตรง
  • สมมติว่า Jones calculus ใช้ได้กับแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชันหรือการผสมสถานะโพลาไรเซชันแบบสถิติ
  • ลืมปรับค่า Jones vectors ให้เป็นมาตรฐานหรือตีความเฟสโดยรวม ซึ่งไม่สามารถสังเกตได้ในกำลังของแสง
  • ใช้คอนเวนชันผิดสำหรับเวกเตอร์ฐาน (เช่น [x; y] เทียบกับ [s; p] สำหรับโพลาไรเซชันแบบ p และ s)

คำถามที่พบบ่อย

ความแตกต่างระหว่าง Jones calculus และ Mueller calculus คืออะไร?

Jones vectors และ matrices แสดงถึงแสงโพลาไรซ์สมบูรณ์ที่สอดคล้องกันและใช้จำนวนเชิงซ้อน Mueller matrices แสดงการแปลงกำลังของแสงโพลาไรซ์บางส่วนหรือแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชันและใช้จำนวนจริง Mueller calculus มีความทั่วไปมากกว่าแต่สง่างามน้อยกว่า; ใช้ Jones สำหรับแสงที่สอดคล้องกัน, Mueller สำหรับแสงที่ไม่สอดคล้องกันหรือแสงผสม

เหตุใดเฟสโดยรวมใน Jones vector จึงไม่มีความสำคัญ?

กำลังของแสงเป็นสัดส่วนกับ |E|² โดยที่ E คือสนามไฟฟ้า เฟสโดยรวม e^{iφ} (เหมือนกันสำหรับทั้งสององค์ประกอบ) จะหักล้างกัน: |e^{iφ}E|² = |E|² เฉพาะเฟสสัมพัทธ์ระหว่างสององค์ประกอบเท่านั้นที่มีความสำคัญต่อสถานะโพลาไรเซชัน

Quarter-wave plate คืออะไร และแสดงด้วยสัญลักษณ์อย่างไร?

Quarter-wave plate (ตัวหน่วง λ/4) ทำให้เกิดการเลื่อนเฟส π/2 ระหว่างโพลาไรเซชันเชิงเส้นที่ตั้งฉากกันสองแบบ Jones matrix คือ M_QWP = [e^{iδ/2} 0; 0 e^{-iδ/2}] โดยที่ δ = π/2 มันจะแปลงโพลาไรเซชันเชิงเส้นเป็นโพลาไรเซชันวงกลม (หรือกลับกัน) ขึ้นอยู่กับทิศทาง

ฉันจะแสดง Linear polarizer ใน Jones calculus ได้อย่างไร?

Linear polarizer ที่จัดแนวกับแกน x มี Jones matrix P_x = [1 0; 0 0] มันส่งผ่านเฉพาะองค์ประกอบ x ของสนามไฟฟ้าและปิดกั้นองค์ประกอบ y โพลาริเซอร์ที่มุม θ จะแสดงด้วยเมทริกซ์ที่หมุน

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Jones, R. C. (1941). A new calculus for the treatment of optical systems: I. Description and discussion of the calculus. Journal of the Optical Society of America, 31(7), 488-493.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Born, M., & Wolf, E. (1980). Principles of Optics (6th ed.). Pergamon Press.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. Goldstein, D. H. (2003). Polarized Light (2nd ed.). Marcel Dekker.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว