Jones Calculus
- ผู้เสนอ
- Robert Clark Jones
- ปี
- 1941
- ประเภท
- Vector-matrix formalism
- กลุ่มวิธี
- Polarization
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
Jones calculus เป็นรูปแบบทางคณิตศาสตร์สำหรับการวิเคราะห์การแพร่กระจายและการจัดการแสงโพลาไรซ์โดยใช้เวกเตอร์และเมทริกซ์ พัฒนาโดย Robert Clark Jones ในปี 1941 รูปแบบนี้แสดงสนามไฟฟ้าของลำแสงออปติคัลที่สอดคล้องกันเป็นเวกเตอร์เชิงซ้อนสององค์ประกอบ (Jones vector) และองค์ประกอบทางแสงเป็นเมทริกซ์ (Jones matrices) ซึ่งช่วยให้สามารถติดตามโพลาไรเซชันผ่านระบบแสงได้อย่างสง่างาม
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
แนวคิดหลักคือแสงที่สอดคล้องกันซึ่งมีสถานะโพลาไรเซชันที่แน่นอนสามารถแสดงได้ด้วยเวกเตอร์เชิงซ้อนสององค์ประกอบ โดยองค์ประกอบจะแสดงแอมพลิจูดสนามไฟฟ้าในสองทิศทางที่ตั้งฉากกัน (เช่น แนวนอนและแนวตั้ง) องค์ประกอบทางแสงที่ปรับเปลี่ยนโพลาไรเซชัน—โพลาริเซอร์, แผ่นคลื่น, โรเตเตอร์—คือเมทริกซ์ขนาด 2×2 ที่แปลงเวกเตอร์นี้ ด้วยการเรียงต่อกันของเมทริกซ์และเวกเตอร์ จึงสามารถคาดการณ์สถานะโพลาไรเซชันและกำลังของแสงขาออกหลังจากผ่านระบบควบคุมโพลาไรเซชันใดๆ ตั้งแต่โพลาริเซอร์อย่างง่ายไปจนถึงอินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ที่ซับซ้อน
ประวัติศาสตร์
Robert Clark Jones ได้นำเสนอสัญกรณ์ Jones vector และ Jones matrix ในปี 1941 ในชุดบทความในวารสาร Journal of the Optical Society of America ผลงานของเขาเป็นครั้งแรกที่ให้การวิเคราะห์ทางพีชคณิตอย่างเป็นระบบของโพลาไรเซชัน รูปแบบนี้กลายเป็นมาตรฐานในตำราเรียนทัศนศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการตีพิมพ์ 'Principles of Optics' ฉบับปี 1980 ของ Born และ Wolf ในศตวรรษที่ 20 และ 21 Jones calculus ได้กลายเป็นสิ่งจำเป็นในด้านใยแก้วนำแสง, โพลาริเมทรี, และทัศนศาสตร์ควอนตัม
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ Jones calculus สำหรับแสงโพลาไรซ์สมบูรณ์ที่สอดคล้องกันในระบบแสงโพลาไรเซชัน, กลุ่มแผ่นคลื่น, โพลาริเมทรี, และการใช้งานเลเซอร์ ห้ามใช้สำหรับแสงโพลาไรซ์บางส่วนหรือแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชัน—ให้ใช้ Mueller-Stokes calculus แทน Jones calculus เหมาะอย่างยิ่งเมื่อคุณต้องการการวิเคราะห์เชิงสัญลักษณ์หรือเชิงตัวเลขอย่างรวดเร็วของระบบที่ควบคุมโพลาไรเซชัน
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ใช้ได้เฉพาะกับแสงโพลาไรซ์สมบูรณ์ที่สอดคล้องกันเท่านั้น ไม่สามารถใช้กับแสงโพลาไรซ์บางส่วนหรือแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชันได้
- ไม่พิจารณาการสูญเสียกำลังหรือผลกระทบการลดโพลาไรเซชัน
- Jones vectors เป็นจำนวนเชิงซ้อนและอาจกำกวมได้ถึงเฟสโดยรวม
- ไม่ได้ให้ข้อมูลกำลังโดยตรงโดยไม่ต้องคำนวณ |J|²
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- การแสดงการแปลงโพลาไรเซชันด้วยพีชคณิตที่กะทัดรัดและสง่างาม
- การคูณเมทริกซ์โดยตรงช่วยให้สามารถวิเคราะห์องค์ประกอบที่เรียงต่อกันได้อย่างเป็นระบบ
- เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาเชิงสัญลักษณ์และการวิเคราะห์ระบบโพลาไรเซชัน
- การคำนวณเชิงตัวเลขที่มีประสิทธิภาพสำหรับระบบแสงขนาดใหญ่
- ส่วนขยายตามธรรมชาติของวิธีการเมทริกซ์ ABCD สำหรับลำแสงโพลาไรซ์
การประยุกต์ใช้
- การออกแบบเครื่องวิเคราะห์สถานะโพลาไรเซชันสำหรับการวัดคุณลักษณะโพลาไรเซชันของเลเซอร์
- การเรียงต่อกันของแผ่นคลื่นเพื่อสร้างสถานะโพลาไรเซชันตามอำเภอใจในระบบเลเซอร์
- การสื่อสารข้อมูลด้วยแสงโดยใช้ช่องสัญญาณแบบโพลาไรเซชันมัลติเพล็กซ์
- การทดลองทัศนศาสตร์ควอนตัมกับโฟตอนพันกันและความสัมพันธ์ของโพลาไรเซชัน
- การวัดความเค้นแบบโฟโตอิลาสติกและการวิเคราะห์ตัวอย่างแบบสองหักเห
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
แสดงสนามไฟฟ้าขาเข้าเป็น Jones vector J_in = [E_x; E_y] โดยที่ E_x และ E_y คือแอมพลิจูดเชิงซ้อนสำหรับองค์ประกอบโพลาไรเซชันที่ตั้งฉากกัน
แสดงองค์ประกอบที่เปลี่ยนแปลงโพลาไรเซชันแต่ละอย่าง (โพลาริเซอร์, รีทาร์เดอร์, โรเตเตอร์, PBS) เป็น Jones matrix ขนาด 2×2 ที่เรียกว่า J ซึ่งกระทำต่อสถานะโพลาไรเซชัน
เรียงต่อองค์ประกอบทางแสงโดยการคูณ Jones matrices ตามลำดับไปข้างหน้า (องค์ประกอบแรกก่อน) เพื่อให้ได้เมทริกซ์ระบบทั้งหมด
ใช้เมทริกซ์ระบบกับ Jones vector ขาเข้าเพื่อให้ได้สถานะโพลาไรเซชันขาออก J_out = J_system × J_in
จาก J_out ให้ดึงข้อมูลกำลังขาออก, ทิศทางของวงรีโพลาไรเซชัน, และระดับของโพลาไรเซชัน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- สับสน Jones matrices กับ Mueller matrices; วัตถุประสงค์ของทั้งสองแตกต่างกันและไม่สามารถแปลงกลับกันได้โดยตรง
- สมมติว่า Jones calculus ใช้ได้กับแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชันหรือการผสมสถานะโพลาไรเซชันแบบสถิติ
- ลืมปรับค่า Jones vectors ให้เป็นมาตรฐานหรือตีความเฟสโดยรวม ซึ่งไม่สามารถสังเกตได้ในกำลังของแสง
- ใช้คอนเวนชันผิดสำหรับเวกเตอร์ฐาน (เช่น [x; y] เทียบกับ [s; p] สำหรับโพลาไรเซชันแบบ p และ s)
คำถามที่พบบ่อย
ความแตกต่างระหว่าง Jones calculus และ Mueller calculus คืออะไร?
Jones vectors และ matrices แสดงถึงแสงโพลาไรซ์สมบูรณ์ที่สอดคล้องกันและใช้จำนวนเชิงซ้อน Mueller matrices แสดงการแปลงกำลังของแสงโพลาไรซ์บางส่วนหรือแสงที่ไม่มีโพลาไรเซชันและใช้จำนวนจริง Mueller calculus มีความทั่วไปมากกว่าแต่สง่างามน้อยกว่า; ใช้ Jones สำหรับแสงที่สอดคล้องกัน, Mueller สำหรับแสงที่ไม่สอดคล้องกันหรือแสงผสม
เหตุใดเฟสโดยรวมใน Jones vector จึงไม่มีความสำคัญ?
กำลังของแสงเป็นสัดส่วนกับ |E|² โดยที่ E คือสนามไฟฟ้า เฟสโดยรวม e^{iφ} (เหมือนกันสำหรับทั้งสององค์ประกอบ) จะหักล้างกัน: |e^{iφ}E|² = |E|² เฉพาะเฟสสัมพัทธ์ระหว่างสององค์ประกอบเท่านั้นที่มีความสำคัญต่อสถานะโพลาไรเซชัน
Quarter-wave plate คืออะไร และแสดงด้วยสัญลักษณ์อย่างไร?
Quarter-wave plate (ตัวหน่วง λ/4) ทำให้เกิดการเลื่อนเฟส π/2 ระหว่างโพลาไรเซชันเชิงเส้นที่ตั้งฉากกันสองแบบ Jones matrix คือ M_QWP = [e^{iδ/2} 0; 0 e^{-iδ/2}] โดยที่ δ = π/2 มันจะแปลงโพลาไรเซชันเชิงเส้นเป็นโพลาไรเซชันวงกลม (หรือกลับกัน) ขึ้นอยู่กับทิศทาง
ฉันจะแสดง Linear polarizer ใน Jones calculus ได้อย่างไร?
Linear polarizer ที่จัดแนวกับแกน x มี Jones matrix P_x = [1 0; 0 0] มันส่งผ่านเฉพาะองค์ประกอบ x ของสนามไฟฟ้าและปิดกั้นองค์ประกอบ y โพลาริเซอร์ที่มุม θ จะแสดงด้วยเมทริกซ์ที่หมุน
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Jones, R. C. (1941). A new calculus for the treatment of optical systems: I. Description and discussion of the calculus. Journal of the Optical Society of America, 31(7), 488-493.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วBorn, M., & Wolf, E. (1980). Principles of Optics (6th ed.). Pergamon Press.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วGoldstein, D. H. (2003). Polarized Light (2nd ed.). Marcel Dekker.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว