Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

แบบทดสอบการทำงานของมือเจบเซน-เทย์เลอร์ (Jebsen-Taylor Hand Function Test: JHFT)

ผู้เสนอ
Jebsen, R. H., Taylor, N., Trieschmann, R. B., Trotter, M. J., & Howard, L. A.
ปี
1969
ประเภท
Performance-based, timed assessment by clinician
กลุ่มวิธี
hand and finger dexterity

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

Jebsen-Taylor Hand Function Test (JHFT) เป็นมาตรวัดการทำงานของมือตามประสิทธิภาพที่เป็นมาตรฐาน พัฒนาขึ้นเพื่อให้การประเมินความคล่องแคล่วของมือและความสามารถของมือเป็นไปอย่างเป็นรูปธรรมและวัดปริมาณได้ สร้างขึ้นโดย Jebsen และคณะ (1969) ที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา JHFT ประกอบด้วยงานมือเชิงหน้าที่ 7 อย่างที่จับเวลา ซึ่งสะท้อนกิจกรรมมือในชีวิตประจำวัน JHFT ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการบำบัดมือ กิจกรรมบำบัด และเวชศาสตร์ฟื้นฟู เพื่อประเมินการทำงานของมือในบุคคลที่มีภาวะข้ออักเสบ การบาดเจ็บที่มือ กลุ่มอาการเส้นประสาทถูกกดทับ โรคหลอดเลือดสมอง และภาวะอื่นๆ ที่ส่งผลต่อความคล่องแคล่ว

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

JHFT วัดว่าบุคคลสามารถใช้มือทำภารกิจที่ใช้งานได้เร็วและมีประสิทธิภาพเพียงใด—การเขียน การหยิบวัตถุขนาดเล็ก การวางซ้อนสิ่งของ การยก การป้อนอาหาร แตกต่างจากการทดสอบกำลัง (การวัดแรงบีบ/แรงหยิบ) หรือการวัดช่วงการเคลื่อนไหว JHFT ประเมินการประสานงาน ความคล่องแคล่ว และความเร็วที่จำเป็นสำหรับการใช้งานมือในชีวิตจริง การทดสอบนี้ใช้งานได้จริง: ใช้อุปกรณ์น้อยที่สุดและสามารถดำเนินการได้ในคลินิกใดก็ได้ โดยการวัดปริมาณเวลาที่ใช้ในการทำภารกิจที่เป็นมาตรฐาน JHFT ให้การวัดที่เป็นรูปธรรมและทำซ้ำได้ซึ่งไวต่อการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในการทำงานของมือ เวลาเป็นผลลัพธ์หลัก: เวลาที่ช้าลงบ่งชี้ถึงการทำงานของมือที่แย่ลง ไม่ว่าจะเนื่องมาจากความอ่อนแรง อาการปวด การขาดการประสานงาน หรือการสูญเสียความคล่องแคล่ว ข้อมูลอ้างอิงตามอายุและเพศช่วยให้ผู้ประเมินสามารถเปรียบเทียบประสิทธิภาพของผู้ป่วยกับบุคคลที่มีสุขภาพดีที่มีลักษณะทางประชากรคล้ายคลึงกัน

ประวัติศาสตร์

Jebsen-Taylor Hand Function Test ได้รับการพัฒนาโดย Jebsen, Taylor, Trieschmann, Trotter และ Howard ที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตาในปี 1969 เพื่อเป็นทางเลือกที่เป็นรูปธรรมและเป็นมาตรฐานสำหรับการประเมินการทำงานของมือแบบอัตนัย JHFT เกิดจากความต้องการมาตรวัดการทำงานของมือที่รวดเร็ว ใช้งานได้จริง และวัดปริมาณได้ เหมาะสำหรับการใช้งานทางคลินิก การตีพิมพ์ในช่วงแรกๆ รวมถึงข้อมูลอ้างอิงสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งเป็นการสร้างความตรงและประโยชน์ของเครื่องมือ ในช่วงทศวรรษ 1980–1990 JHFT ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในการบำบัดมือ กิจกรรมบำบัด และการฟื้นฟู มีการศึกษาหลายร้อยชิ้นที่ใช้ JHFT ข้อมูลอ้างอิงได้ขยายไปยังผู้สูงอายุและกลุ่มผู้ป่วยต่างๆ มีการสำรวจการปรับปรุงสำหรับประชากรเด็กและผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลัก JHFT ยังคงเป็นหนึ่งในการทดสอบการทำงานของมือตามประสิทธิภาพที่ใช้กันมากที่สุดในการปฏิบัติทางคลินิก

ควรใช้เมื่อใด

JHFT มีข้อบ่งชี้สำหรับการวัดการทำงานของมือในบุคคลที่มีการบาดเจ็บที่มือ (บาดแผลฉีกขาด กระดูกหัก การบดขยี้) หลังการผ่าตัดมือ (การซ่อมแซมเอ็น การซ่อมแซมเส้นประสาท การเชื่อมข้อ) การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ กลุ่มอาการ carpal tunnel หรือการกดทับเส้นประสาทอื่นๆ โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์หรือโรคข้อเสื่อมที่มือ/ข้อมือ โรคหลอดเลือดสมองที่ส่งผลต่อมือ/แขน และภาวะอื่นๆ ที่ส่งผลต่อความคล่องแคล่วหรือความแข็งแรงของมือ มีประโยชน์อย่างยิ่งในการบำบัดมือและกิจกรรมบำบัด ซึ่งการประเมินการทำงานของมืออย่างละเอียดจะนำไปสู่เป้าหมายการบำบัด JHFT เหมาะสำหรับผู้ใหญ่ ข้อมูลอ้างอิงสำหรับเด็กมีจำกัด แต่มีการปรับการทดสอบสำหรับเด็ก JHFT ไม่เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอัมพาตที่มือโดยสมบูรณ์ (ไม่สามารถเริ่มการเคลื่อนไหวของมือได้) หรือมีความบกพร่องทางการรู้คิดที่ทำให้ไม่สามารถเข้าใจภารกิจได้

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ขึ้นอยู่กับอายุและเพศ: เวลาปกติแตกต่างกันอย่างมากตามอายุ (อายุมาก = ช้าลง) และบางงานขึ้นอยู่กับเพศ จำเป็นต้องเปรียบเทียบกับข้อมูลอ้างอิงที่เหมาะสม
  • ได้รับอิทธิพลจากหลายปัจจัย: เวลาได้รับผลกระทบจากความแข็งแรงของมือ ความคล่องแคล่ว การประสานงาน อาการปวด แรงจูงใจ การมองเห็น และความสามารถทางการรู้คิด ไม่ได้แยกเฉพาะเจาะจงเพียงปัจจัยเดียว
  • ไม่ได้วัดความแข็งแรงหรือช่วงการเคลื่อนไหวแยกกัน: JHFT สะท้อนถึงการทำงานแบบบูรณาการ การประเมินความแข็งแรงหรือช่วงการเคลื่อนไหวแยกต่างหากต้องใช้การทดสอบเพิ่มเติม
  • ปัจจัยทางวัฒนธรรม/การศึกษา: งานเขียนสมมติว่ามีความรู้หนังสือ อาจมีปัญหาในประชากรที่ไม่รู้หนังสือ
  • การจัดชุดทดสอบขึ้นอยู่กับผู้ทดสอบ: ความแตกต่างเล็กน้อยในการจัดชุดงาน (ความสูงโต๊ะ ตำแหน่งวัตถุ ตำแหน่งเริ่มต้น) อาจส่งผลต่อเวลา การทำให้เป็นมาตรฐานเป็นสิ่งสำคัญ
  • จำกัดสำหรับผู้ที่มีความบกพร่องรุนแรง: บุคคลที่ไม่สามารถทำงานได้ (เช่น อัมพาตสมบูรณ์ การสั่นอย่างรุนแรง) อาจได้คะแนนสูงสุด ซึ่งส่งผลให้เกิด floor effect
  • ผลของความเหนื่อยล้า: ประสิทธิภาพตามเวลาอาจได้รับผลของความเหนื่อยล้าของผู้ป่วย อาการปวดกำเริบ หรือแรงจูงใจ สภาพการทดสอบควรได้รับการควบคุม
  • ไม่มีมาตรวัดย่อย: เวลาของงานทั้งเจ็ดรายงานแยกกันหรือรวมเป็นคะแนนรวม ไม่มีโครงสร้างปัจจัยที่จัดกลุ่มงานเป็นหน่วยย่อยตามแนวคิด

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เป็นรูปธรรม วัดปริมาณได้: การให้คะแนนตามเวลาเป็นรูปธรรมและไม่ขึ้นกับการตัดสินของผู้อื่น (เวลาที่เร็วขึ้นหรือช้าลงสามารถวัดได้)
  • งานที่เป็นมาตรฐานและใช้งานได้จริง: ทั้ง 7 งานเลียนแบบกิจกรรมมือในชีวิตจริง (การเขียน การจับ การวางซ้อน การยก) ผลลัพธ์มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับความสามารถในการทำงาน
  • ดำเนินการได้อย่างรวดเร็ว: โดยทั่วไป 10–15 นาที เหมาะสำหรับสถานพยาบาลที่มีผู้ป่วยจำนวนมาก
  • ใช้อุปกรณ์น้อยที่สุด: ใช้วัตถุทั่วไป (กระดาษ ไพ่ วัตถุขนาดเล็ก กระป๋อง) ไม่ต้องเตรียมการมาก
  • ข้อมูลเกณฑ์ปกติ (norms): ข้อมูลอ้างอิงที่ตีพิมพ์ตามอายุและเพศ ช่วยให้ผู้ประเมินสามารถเปรียบเทียบประสิทธิภาพและวัดระดับความรุนแรงของความพิการได้
  • ไวต่อการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย: การวัดตามเวลาไวต่อการปรับปรุงการทำงานของมือทีละน้อย ตอบสนองต่อการบำบัดมือ
  • การเปรียบเทียบสองข้าง: การเปรียบเทียบโดยตรงระหว่างมือข้างที่ได้รับผลกระทบกับมือข้างที่ไม่ได้รับผลกระทบ แสดงให้เห็นความไม่สมดุลหรือความผิดปกติเฉพาะที่ได้อย่างชัดเจน
  • การตีความงานแต่ละอย่าง: การวิเคราะห์เวลาของงานเฉพาะ เผยให้เห็นว่าความบกพร่องนั้นเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวอย่างละเอียด การเคลื่อนไหวหยาบ ความแข็งแรง หรือความเร็ว

การประยุกต์ใช้

  • ผลลัพธ์หลังการผ่าตัดมือ: การวัดการฟื้นตัวของการทำงานของมือหลังการซ่อมแซมเอ็น การซ่อมแซมเส้นประสาท การยึดตรึงกระดูกหัก หรือการผ่าตัดข้ออักเสบ การติดตามความคืบหน้าสู่ความเป็นอิสระในการทำงาน
  • การฟื้นฟูการบาดเจ็บที่มือ: การประเมิน JHFT เป็นระยะในบุคคลที่กำลังฟื้นตัวจากการบาดเจ็บที่มือ การบาดแผล หรือการบดขยี้ การบันทึกการกลับคืนของความคล่องแคล่วและความแข็งแรง
  • การประเมินกลุ่มอาการ carpal tunnel: การวัดการเปลี่ยนแปลงการทำงานของมือทั้งก่อนและหลังการผ่าตัดคลายการกดทับ หรือเพื่อตอบสนองต่อการรักษาแบบอนุรักษ์นิยม
  • ความสามารถในการทำงานของผู้ป่วยโรคข้ออักเสบ: การติดตามการเปลี่ยนแปลงการทำงานของมือตามกิจกรรมของโรคหรือการรักษาที่ปรับเปลี่ยนโรคในโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์หรือโรคข้อเสื่อม การวัดความสามารถในการทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน (ADLs)
  • ความผิดปกติจากการใช้งานซ้ำๆ และการบาดเจ็บจากการทำงาน: การวัดการทำงานของมือในคนงานที่มีการบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ การให้ข้อมูลสำหรับการประเมินความสามารถในการทำงานและการตัดสินใจกลับไปทำงาน
  • การฟื้นตัวของมือหลังโรคหลอดเลือดสมอง: การประเมินการฟื้นตัวของการเคลื่อนไหวอย่างละเอียดของมือและแขนในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง มักใช้ร่วมกับการวัดแขนขาบนอื่นๆ
  • การประเมินความสามารถในการทำงานและเวชศาสตร์อุตสาหกรรม: การประเมินความสามารถในการทำงานของมืออย่างเป็นรูปธรรมในคนงาน การให้ข้อมูลสำหรับการปรับเปลี่ยนงานหรือการจำกัดงาน
  • ผลลัพธ์ของการทดลองทางเภสัชวิทยาหรือการแทรกแซง: ผลลัพธ์หลักหรือรองในการทดลองที่ประเมินการปรับปรุงการทำงานของมือจากยา การบำบัด หรืออุปกรณ์

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

JHFT ประกอบด้วยงานย่อย 7 อย่างของการทำงานของมือที่ดำเนินการตามลำดับที่เป็นมาตรฐาน แต่ละงานจะทำด้วยมือข้างที่ได้รับผลกระทบ (หรือในกรณีที่บาดเจ็บที่มือทั้งสองข้าง ให้ทำทีละข้าง) งานต่างๆ ได้แก่: (1) การเขียน: ผู้ป่วยเขียนประโยคมาตรฐาน ('The quick brown fox jumps over the lazy dog.') ลงบนกระดาษ บันทึกเวลาตั้งแต่เริ่มต้นจนเสร็จสิ้น (2) การพลิกไพ่: ผู้ป่วยพลิกไพ่ขนาด 3x5 นิ้วที่วางเป็นกอง ทีละใบให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ พลิกไพ่ 30 ใบ บันทึกเวลา (3) การหยิบวัตถุขนาดเล็ก: ผู้ป่วยหยิบวัตถุขนาดเล็กทั่วไป (เหรียญ คลิปหนีบกระดาษ ถั่ว) จากพื้นผิวเรียบแล้วใส่ลงในภาชนะ เวลาในการหยิบวัตถุ 10 ชิ้น (4) การจำลองการป้อนอาหาร: ผู้ป่วยใช้ช้อนย้ายวัตถุขนาดเล็ก (จำลองการรับประทานอาหาร) จากชามไปยังถ้วย ทำซ้ำ 10 ครั้ง (5) การวางซ้อนหมากฮอส (checkers): ผู้ป่วยวางชิ้นหมากฮอส (เส้นผ่านศูนย์กลาง 1 นิ้ว) บนหมุด วางซ้อน 10 ชิ้น (6) การเคลื่อนย้ายวัตถุขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักเบา: ผู้ป่วยย้ายกระป๋องอาหารขนาด 2.5 ปอนด์ จำนวน 5 กระป๋อง จากชั้นหนึ่งไปยังอีกชั้นหนึ่ง เคลื่อนย้ายในระยะทาง บันทึกเวลา (7) การเคลื่อนย้ายวัตถุขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักมาก: ผู้ป่วยย้ายกระป๋องขนาด 4.75 ปอนด์ จำนวน 5 กระป๋อง ระยะทางคล้ายกัน บันทึกเวลา แต่ละงานใช้การจัดชุดทดสอบและคำแนะนำที่เป็นมาตรฐาน เวลาในการดำเนินการทั้งหมดโดยทั่วไปคือ 10–15 นาที ผู้ทดสอบใช้นาฬิกาจับเวลาเพื่อจับเวลาแต่ละงาน

สูตร
Client performs 7 timed hand function subtasks in standardized sequence: writing, card turning, picking up small objects, simulated feeding, stacking checkers, large light object moving, large heavy object moving. Each task timed from start to completion using stopwatch; completion time in seconds recorded.
2

งานย่อยทั้ง 7 อย่างจะถูกจับเวลาเป็นวินาที เวลาจะถูกบันทึกสำหรับแต่ละงาน (โดยมีค่าสูงสุดมาตรฐาน เช่น สูงสุด 120 วินาที หากไม่สามารถทำได้) คะแนน JHFT รวม = ผลรวมของเวลาสำหรับทั้ง 7 งาน ตัวอย่างเช่น หากการเขียนใช้เวลา 30 วินาที การพลิกไพ่ 45 วินาที การหยิบวัตถุ 20 วินาที และอื่นๆ คะแนนรวมอาจอยู่ที่ 120–200+ วินาที เวลาที่เร็วขึ้นสะท้อนถึงการทำงานของมือที่ดีขึ้น หรืออีกทางหนึ่ง สามารถคำนวณเวลาเฉลี่ย (ค่าเฉลี่ยของทั้ง 7 งาน) สำหรับการวิเคราะห์บางอย่างได้ คะแนนจะถูกเปรียบเทียบกับข้อมูลอ้างอิงที่ตีพิมพ์โดย Jebsen และคณะ ซึ่งแบ่งตามอายุ (20–59 ปี, 60–84 ปี) และความถนัดของมือ (ขวาเทียบกับซ้าย) นอกจากนี้ยังสามารถวิเคราะห์เวลาของแต่ละงานแยกกันเพื่อระบุข้อบกพร่องเฉพาะ (เช่น การเขียนไม่ดี แต่การจัดการวัตถุรวดเร็ว)

สูตร
Time (in seconds) recorded for each of 7 subtasks. Total JHFT score = sum of all 7 task times (range approximately 25–120+ seconds depending on hand function level). Alternatively, mean time across subtasks calculated. Faster time = better hand function. Normative data by age and gender available for comparison.
3

การเปรียบเทียบกับข้อมูลเกณฑ์ปกติ (norms)เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการตีความ ตัวอย่างเช่น ผู้ใหญ่ชายอายุ 30–59 ปี ที่มีการทำงานของมือปกติ โดยทั่วไปจะทำภารกิจ JHFT ทั้ง 7 อย่างเสร็จสิ้นภายใน 120–150 วินาที คะแนน 200+ วินาที บ่งชี้ถึงความผิดปกติของการทำงานของมืออย่างมีนัยสำคัญ ผู้สูงอายุ (70 ปีขึ้นไป) มีเวลาปกติที่นานขึ้นเนื่องจากการช้าลง เวลาโดยรวมปกติคือ 200–250+ วินาที ความแตกต่างอย่างมากระหว่างมือข้างที่ได้รับผลกระทบและมือข้างที่ไม่ได้รับผลกระทบ (เช่น มือข้างถนัด 130 วินาที มือข้างไม่ถนัด 300 วินาที) บ่งชี้ถึงความผิดปกติของการทำงานของมือเฉพาะที่ การวิเคราะห์งานแต่ละอย่างเผยให้เห็นความบกพร่องเฉพาะ: การเขียนที่ช้ามากอาจสะท้อนถึงการสูญเสียการเคลื่อนไหวอย่างละเอียด การเคลื่อนย้ายวัตถุหนักที่ช้าอาจสะท้อนถึงความอ่อนแรงในการบีบ การพลิกไพ่ที่ช้าอาจสะท้อนถึงการสูญเสียความคล่องแคล่วโดยรวม การปรับปรุงเวลา JHFT รวมในช่วงหลายสัปดาห์/หลายเดือน สะท้อนถึงการฟื้นตัวของการทำงานของมือ การเปลี่ยนแปลง 20–30 วินาทีในเวลาโดยรวม ถือว่ามีความสำคัญทางคลินิก การปรับปรุงเฉพาะงาน (เช่น เวลาเขียนเร็วขึ้น 10 วินาที) ก็อาจมีความสำคัญเช่นกัน

สูตร
Completion times compared to normative reference data stratified by age and gender. Slower times indicate hand dysfunction (weakness, incoordination, pain). Individual task analysis reveals specific hand deficits (e.g., fine motor slower than gross motor, or vice versa). Changes in total time or individual task times reflect improvement or deterioration in hand function. Comparison to age-matched norms determines severity of disability.

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การเปรียบเทียบคะแนนโดยไม่มีการเทียบกับเกณฑ์ปกติ (norms): เวลาสัมบูรณ์ไม่มีความหมายหากไม่มีการอ้างอิงถึงเกณฑ์ปกติตามอายุ/เพศ ควรเปรียบเทียบกับข้อมูลอ้างอิงที่เหมาะสมเสมอ
  • การให้กำลังใจหรือการทำให้เป็นมาตรฐานไม่เพียงพอ: ความแตกต่างในการให้คำแนะนำ (เช่น 'เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้' เทียบกับคำแนะนำที่เป็นกลาง) หรือการจัดชุดทดสอบ (setup) อาจส่งผลต่อเวลาที่ใช้ในการทำภารกิจให้เสร็จ
  • การหยุดงานก่อนกำหนด: บางงาน (เช่น การพลิกไพ่) มีจำนวนครั้งที่ทำซ้ำที่ชัดเจน บางงานอาจไม่ชัดเจน (เช่น 'การป้อนอาหาร' สิ้นสุดเมื่อใด) ควรชี้แจงจุดสิ้นสุด
  • ไม่คำนึงถึงอาการปวดหรืออาการอื่นๆ: หากอาการปวดเพิ่มขึ้นระหว่างการทดสอบ ควรบันทึกไว้ การชะลอตัวที่เกิดจากอาการปวดอาจไม่สะท้อนถึงการปรับปรุงความคล่องแคล่วที่แท้จริง จำเป็นต้องใช้ดุลยพินิจทางคลินิก
  • การใช้ JHFT สำหรับความบกพร่องทางการรู้คิดหรือการรับรู้เพียงอย่างเดียว: JHFT วัดการทำงานของมือ ไม่ใช่วัดการรู้คิดหรือการรับรู้ จำเป็นต้องมีการทดสอบเพิ่มเติมสำหรับโดเมนเหล่านั้น
  • การสลับมือโดยไม่บันทึก: หากทำการทดสอบมือข้างที่ไม่ได้รับผลกระทบในตอนเริ่มต้น แล้วสลับไปทดสอบมือข้างที่ได้รับผลกระทบในการติดตามผล การเปรียบเทียบจะไม่ถูกต้อง ควรทดสอบมือข้างเดียวกันเสมอ
  • การไม่คำนึงถึงผลจากการฝึก (practice effect): การทำ JHFT ซ้ำๆ แสดงให้เห็นผลจากการฝึก (practice effect)เล็กน้อย (เวลาเร็วขึ้น) ควรบันทึกไว้เมื่อตีความการปรับปรุงเล็กน้อย

คำถามที่พบบ่อย

JHFT แตกต่างจาก Nine-Hole Peg Test (9HPT) อย่างไร?

JHFT ประกอบด้วยงานการทำงานของมือที่หลากหลาย 7 อย่าง (การเขียน การจับ การวางซ้อน การยก) ในขณะที่ 9HPT วัดความเร็วในงานการเคลื่อนไหวอย่างละเอียดเพียงอย่างเดียว (กระดานหมุด) JHFT มีขอบเขตกว้างกว่า ประเมินการทำงานของมือทั้งการเคลื่อนไหวหยาบและละเอียด ในขณะที่ 9HPT มีขอบเขตแคบกว่าและเฉพาะเจาะจงกับความคล่องแคล่วในการเคลื่อนไหวอย่างละเอียดมากกว่า เวลาโดยรวมของ JHFT โดยทั่วไปคือ 120–200 วินาที ส่วน 9HPT เร็วกว่า (~1–2 นาที) ทั้งสองอย่างตอบสนองต่อการบำบัดมือ แม้ว่า JHFT อาจแสดงผล ceiling effect ที่มากกว่าในกรณีที่มีความบกพร่องเล็กน้อยมาก

จะเกิดอะไรขึ้นหากผู้ป่วยมีอาการปวดระหว่างการทำ JHFT ควรหยุดการทดสอบหรือไม่?

อาการปวดระหว่างการทำ JHFT ควรได้รับการบันทึกไว้ หากอาการปวดรุนแรงหรือแย่ลง อาจหยุดพักหรือหยุดการทดสอบได้ ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด อาการปวดเล็กน้อยถึงปานกลางที่ผู้ป่วยจัดการได้ โดยทั่วไปจะอนุญาตให้ทำต่อไปได้ (เนื่องจากสะท้อนถึงการทำงานของมือในชีวิตจริงภายใต้ความรู้สึกไม่สบาย) อย่างไรก็ตาม การชะลอตัวที่เกิดจากอาการปวดควรแยกแยะจากการชะลอตัวที่เกิดจากความบกพร่อง จำเป็นต้องใช้ดุลยพินิจทางคลินิก การทดสอบซ้ำควรเกิดขึ้นภายใต้สภาวะอาการปวดที่สม่ำเสมอเพื่อให้แน่ใจว่าการเปรียบเทียบมีความถูกต้อง

การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญทางคลินิกในเวลาโดยรวมของ JHFT คืออะไร?

การเปลี่ยนแปลง 20–30 วินาทีในเวลาโดยรวมของ JHFT (รวมทั้ง 7 งาน) โดยทั่วไปถือว่ามีความสำคัญทางคลินิก การเปลี่ยนแปลงเฉพาะงาน 5–10 วินาที (เช่น การเขียนหรือการพลิกไพ่เร็วขึ้น) ก็ควรสังเกตเช่นกัน ในช่วงต้นหลังการบาดเจ็บที่มือหรือหลังการผ่าตัด การปรับปรุง 30–60 วินาทีในช่วง 4–8 สัปดาห์ ถือเป็นเรื่องปกติ ในภาวะเรื้อรัง การเพิ่มขึ้น 10–20 วินาที บ่งชี้ถึงความก้าวหน้าที่สำคัญ

สามารถใช้ JHFT ในเด็กได้หรือไม่?

JHFT สามารถปรับใช้กับเด็กวัยเรียน (อายุ 6 ปีขึ้นไป) ได้ แม้ว่าข้อมูลอ้างอิงสำหรับเด็กจะมีจำกัด การทำความเข้าใจภารกิจเป็นสิ่งสำคัญ เด็กเล็กอาจไม่เข้าใจคำแนะนำของภารกิจที่จับเวลาอย่างถ่องแท้ ไม่ควรใช้ข้อมูลอ้างอิงสำหรับผู้ใหญ่ ควรค้นหาข้อมูลอ้างอิงสำหรับเด็กที่ตีพิมพ์ หรือข้อมูลอ้างอิงสำหรับเด็กในท้องถิ่น ศูนย์บำบัดมือบางแห่งได้พัฒนาการปรับปรุงที่เหมาะสำหรับเด็ก (เช่น ใช้คำว่า 'แข่ง' แทน 'เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้')

จะเกิดอะไรขึ้นหากมีคนไม่สามารถทำงานให้เสร็จได้ (เช่น ไม่สามารถเขียนได้)?

หากไม่สามารถทำงานให้เสร็จได้ภายในเวลาที่กำหนด (เช่น 120 วินาที) งานนั้นจะถูกให้คะแนนที่เวลาสูงสุด ควรบันทึกงานที่ไม่สามารถทำให้เสร็จได้ หากไม่สามารถทำงานได้หลายอย่าง คะแนน JHFT รวมจะสะท้อนถึงความบกพร่องของการทำงานของมืออย่างรุนแรง การประเมินเพิ่มเติม (ความแข็งแรง ช่วงการเคลื่อนไหว การรับความรู้สึก) อาจช่วยอธิบายได้ว่าเหตุใดจึงไม่สามารถทำงานให้เสร็จได้ (เช่น อัมพาต ข้อติดแข็งรุนแรง (contracture) หรือการสูญเสียการรับความรู้สึก)

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Jebsen, R. H., Taylor, N., Trieschmann, R. B., Trotter, M. J., & Howard, L. A. (1969). An objective and standardized test of hand function. Archives of Physical Medicine and Rehabilitation, 50(6), 311-319.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Hackel, M. E., Wolfe, G. A., Bang, S. M., & Canfield, J. S. (1992). Changes in hand function in the aging adult as determined by the Jebsen Test of Hand Function. Physical Therapy, 72(5), 373-377.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว