การสร้างแบบจำลองอาหารจากไอโซโทป
- ผู้เสนอ
- Margaret Schoeninger
- ปี
- 1983
- ประเภท
- Geochemical diet analysis
- กลุ่มวิธี
- Biogeochemistry
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การสร้างแบบจำลองอาหารจากไอโซโทปใช้สัดส่วนไอโซโทปเสถียรของคาร์บอน (C13/C12) และไนโตรเจน (N15/N14) ในคอลลาเจนกระดูกมนุษย์ เพื่ออนุมานองค์ประกอบของอาหารในอดีต วิธีการนี้ซึ่งริเริ่มโดย Margaret Schoeninger และ Michael DeNiro ในทศวรรษที่ 1980 เผยให้เห็นรูปแบบอาหารระยะยาวโดยการวิเคราะห์ลายเซ็นทางเคมีของอาหารที่ถูกดูดซึมเข้าสู่เนื้อเยื่อโครงกระดูก ไอโซโทปเสถียรให้ข้อมูลเชิงปริมาณเกี่ยวกับสัดส่วนของอาหารจากบกเทียบกับอาหารจากทะเล และระหว่างแหล่งอาหารจากพืชและสัตว์ ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการทำความเข้าใจแนวทางการดำรงชีวิตในอดีต
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
อาหารที่เรากินกลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเรา พืชจะดูดซับไอโซโทปคาร์บอนและไนโตรเจนเบาเป็นพิเศษในระหว่างการสังเคราะห์ด้วยแสง แต่สัดส่วนของไอโซโทปหนักต่อเบาจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับวิถีการสังเคราะห์ด้วยแสง (พืช C3 เทียบกับ C4) และแหล่งอาหาร (ทะเล เทียบกับ บก) สัตว์ที่กินพืชจะดูดซับสัดส่วนไอโซโทปเหล่านี้เข้าสู่เนื้อเยื่อของพวกมัน และสัตว์นักล่าจะได้รับสัดส่วนไอโซโทปจากเหยื่อของพวกมันด้วยการเพิ่มขึ้นที่คาดการณ์ได้ (เอนเอียงไปทางไอโซโทปที่หนักกว่า) โดยการวัดสัดส่วนของไอโซโทปเสถียรในคอลลาเจนกระดูกมนุษย์ นักมานุษยวิทยาจะสามารถกำหนดได้ว่าอาหารชนิดใดมีบทบาทสำคัญในอาหาร การเพิ่มขึ้นของไนโตรเจน-15 ในระดับสูงบ่งชี้ถึงการบริโภคโปรตีนจากสัตว์ รูปแบบของคาร์บอน-13 เผยให้เห็นสัดส่วนของพืช C3, พืช C4 (เช่น ข้าวโพด) และอาหารทะเล
ประวัติศาสตร์
การวิเคราะห์ไอโซโทปเสถียรด้านอาหารเกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1970-1980 ผ่านงานของ Margaret Schoeninger, Michael DeNiro และคนอื่นๆ ที่ตระหนักว่าสัดส่วนไอโซโทปในคอลลาเจนกระดูกสะท้อนองค์ประกอบอาหาร การศึกษาในช่วงแรกในอเมริกาใต้และแอฟริกาแสดงให้เห็นถึงพลังของวิธีการในการตรวจจับการเกษตรข้าวโพดและการวัดปริมาณการใช้ทรัพยากรทางทะเล ในช่วงทศวรรษที่ 1990-2000 มีการปรับปรุงค่าพื้นฐานไอโซโทปและการพัฒนาแนวทางการสร้างแบบจำลองที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น ปัจจุบัน การวิเคราะห์ไอโซโทปเสถียรเป็นเครื่องมือมาตรฐานในการสร้างแบบจำลองอาหารในอดีต มักใช้ร่วมกับการวิเคราะห์รอยขีดข่วนบนฟันและข้อมูลทางสัตวโบราณคดี
ควรใช้เมื่อใด
ใช้การสร้างแบบจำลองอาหารจากไอโซโทปเมื่อต้องการข้อมูลอาหารเชิงปริมาณจากซากโครงกระดูก มีประโยชน์มากที่สุดในบริบทที่ซากสัตว์หรือพืชมีน้อย หรือเมื่อความหลากหลายของอาหารสูง มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับการแยกแยะอาหารทะเลเทียบกับอาหารบก หรือสำหรับการติดตามการนำพืชเกษตร เช่น ข้าวโพด มาใช้ ทำงานได้ดีที่สุดกับคอลลาเจนที่คงสภาพดีในกระดูกหรือฟัน น่าเชื่อถือที่สุดเมื่อค่าพื้นฐานไอโซโทปของอาหารที่มีอยู่ในภูมิภาคได้รับการอธิบายอย่างดีผ่านการศึกษาซากสัตว์และพืช
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ขึ้นอยู่กับค่าพื้นฐานไอโซโทปในท้องถิ่นอย่างมาก แหล่งอาหารที่อธิบายได้ไม่ดีจำกัดการตีความ
- ไม่สามารถแยกแยะระหว่างแหล่งอาหารที่มีไอโซโทปใกล้เคียงกันได้หากไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม
- สมมติว่าการคงสภาพของคอลลาเจนดี คอลลาเจนที่เปลี่ยนแปลงจากกระบวนการทางธรณีวิทยาให้ผลลัพธ์ที่ไม่น่าเชื่อถือ
- สะท้อนเฉพาะแหล่งโปรตีนเท่านั้น ไม่สามารถวัดปริมาณคาร์โบไฮเดรตและไขมันได้โดยตรง
- ต้องการตัวอย่างกระดูกขนาดใหญ่กว่าการวิเคราะห์ไอโซโทปบางประเภท ซึ่งอาจเป็นปัญหาสำหรับซากที่เปราะบาง
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ให้ข้อมูลอาหารระยะยาวเชิงปริมาณที่บูรณาการตลอดหลายปีถึงหลายทศวรรษของชีวิต
- แยกแยะแหล่งอาหารทะเลเทียบกับอาหารบกได้อย่างน่าเชื่อถือสูง
- สามารถตรวจจับการนำพืชผลใหม่ (โดยเฉพาะพืช C4 เช่น ข้าวโพด) มาใช้ในอาหารได้
- ทำงานได้ดีในกลุ่มตัวอย่างที่ขาดแคลนซากสัตว์ที่คงสภาพดี
- สามารถเก็บตัวอย่างแบบไม่ทำลายจากชิ้นส่วนกระดูกหรือฟันขนาดเล็กได้
การประยุกต์ใช้
- การตรวจจับการเปลี่ยนผ่านสู่การเกษตรข้าวโพดในทวีปอเมริกาโดยการติดตามการเพิ่มขึ้นของคาร์บอน-13 ตามช่วงเวลาในแหล่งโบราณคดี
- การวัดปริมาณการใช้ทรัพยากรทางทะเลในประชากรชายฝั่งโดยการระบุสัญญาณไนโตรเจน-15 ในระดับสูงในซากโครงกระดูก
- การอนุมานความหลากหลายและความเชี่ยวชาญด้านอาหารในหมู่ผู้ล่าและเก็บของป่าในอดีตโดยการเปรียบเทียบความแปรปรวนของไอโซโทปภายในประชากร
- การบันทึกการเปลี่ยนแปลงอาหารที่เกี่ยวข้องกับการย้ายถิ่นหรือการติดต่อทางวัฒนธรรมผ่านการวิเคราะห์ไอโซโทปของโครงกระดูกผู้อพยพเทียบกับโครงกระดูกในท้องถิ่น
- การประเมินสถานะทางโภชนาการและความเพียงพอของโปรตีนในอาหารในประชากรเกษตรกรรมยุคแรกที่อยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
เก็บตัวอย่างกระดูกหรือฟันจากซากโครงกระดูกทางโบราณคดี เลือกวัสดุจากบริบทที่มีความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมและช่วงเวลาที่แน่นอน เก็บตัวอย่างจากบุคคลหลายคนเท่าที่เป็นไปได้เพื่อประเมินความแปรปรวนในระดับประชากร
กำจัดสิ่งปนเปื้อนบนพื้นผิวและบำบัดตัวอย่างกระดูก/ฟันเพื่อสกัดคอลลาเจนบริสุทธิ์ สลายแร่ด้วยกรด กำจัดน้ำมันที่ตกค้าง และแยกส่วนคอลลาเจนที่เป็นโปรตีนออกผ่านกระบวนการทางเคมี
วัดสัดส่วนคาร์บอน-13/คาร์บอน-12 และไนโตรเจน-15/ไนโตรเจน-14 โดยใช้แมสสเปกโตรเมตรี วิเคราะห์สารสกัดคอลลาเจนเพื่อให้ได้สัดส่วนไอโซโทปเสถียรที่ปรับเทียบกับมาตรฐานสากล ประเมินคุณภาพการคงสภาพของคอลลาเจนผ่านสัดส่วน C:N และองค์ประกอบกรดอะมิโน
พล็อตค่าไอโซโทปที่วัดได้เทียบกับค่าพื้นฐานไอโซโทปในระดับท้องถิ่นหรือภูมิภาค (วัดจากซากสัตว์และแหล่งอาหารที่เป็นไปได้) ใช้ข้อมูลไอโซโทปเพื่อประมาณสัดส่วนของสัตว์กินพืชบก ทรัพยากรทางทะเล และพืชประเภทต่างๆ (C3 เทียบกับ C4) ในอาหาร
อนุมานองค์ประกอบอาหารจากรูปแบบไอโซโทป ใช้การสร้างแบบจำลองหลายตัวแปรเมื่อแหล่งอาหารที่เป็นไปได้หลายแหล่งทำให้การตีความซับซ้อน เปรียบเทียบผลลัพธ์ไอโซโทปข้ามช่วงเวลา แหล่งที่ตั้ง หรือบุคคล เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงและความแปรปรวนของอาหาร บูรณาการกับข้อมูลทางสัตวโบราณคดีและพืชโบราณคดีเพื่อการสร้างแบบจำลองการดำรงชีวิตแบบองค์รวม
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การใช้ค่าพื้นฐานไอโซโทปที่เผยแพร่จากภูมิภาคที่ห่างไกลโดยไม่ได้ตรวจสอบความแปรปรวนในท้องถิ่นของค่าไอโซโทปพืชและสัตว์
- การสมมติว่าปัจจัยการแยกไอโซโทปคงที่ในประชากรหรือช่วงเวลาที่แตกต่างกัน การเพิ่มขึ้นของระดับโภชการอาจแตกต่างกัน
- การรวมคอลลาเจนที่คงสภาพไม่ดี (ระบุโดยสัดส่วน C:N ที่ไม่ดีหรือองค์ประกอบกรดอะมิโน) ในการวิเคราะห์ ทำให้เกิดสัญญาณรบกวน
- การตีความผลลัพธ์ไอโซโทปมากเกินไปเมื่อแหล่งอาหารที่เป็นไปได้ไม่มีการอธิบายไอโซโทปอย่างเพียงพอ
คำถามที่พบบ่อย
ค่าคาร์บอน-13 ที่เพิ่มขึ้นบ่งชี้อะไรเกี่ยวกับอาหาร?
คาร์บอน-13 ที่เพิ่มขึ้น (ค่า delta-13C สูงขึ้น) อาจบ่งชี้ถึงการบริโภคพืช C4 เช่น ข้าวโพด ข้าวฟ่าง หรือลูกเดือย หรืออาจบ่งชี้ถึงทรัพยากรทางทะเล (ซึ่งก็มีคาร์บอน-13 สูงเช่นกัน) เพื่อแยกแยะระหว่างแหล่งที่มาเหล่านี้ จะมีการตรวจสอบค่าไนโตรเจน-15: อาหารทะเลแสดงค่าไนโตรเจน-15 สูง ในขณะที่อาหารที่เน้นพืช C4 แสดงค่าไนโตรเจน-15 ปานกลาง บริบททางภูมิภาคและข้อมูลเสริมช่วยชี้แจงว่าแหล่งใดเป็นสาเหตุของการเพิ่มขึ้นของคาร์บอน-13
คุณภาพการคงสภาพของคอลลาเจนส่งผลต่อผลลัพธ์ไอโซโทปอย่างไร?
การเปลี่ยนแปลงจากกระบวนการทางธรณีวิทยาอาจเปลี่ยนแปลงสัดส่วนไอโซโทปในคอลลาเจนกระดูกเมื่อเวลาผ่านไป ตัวบ่งชี้คุณภาพของคอลลาเจน ได้แก่ สัดส่วนอะตอมคาร์บอนต่อไนโตรเจน (ควรอยู่ที่ 2.9-3.6) และองค์ประกอบกรดอะมิโน ตัวอย่างที่คงสภาพไม่ดีซึ่งมีสัดส่วน C:N ผิดปกติหรือมีหลักฐานการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ ควรถูกแยกออกจากการวิเคราะห์ โรงงานแมสสเปกโตรเมตรีสมัยใหม่จะประเมินคุณภาพคอลลาเจนเป็นประจำก่อนรายงานผลลัพธ์ไอโซโทป
การสร้างแบบจำลองอาหารจากไอโซโทปสามารถแยกแยะระหว่างแหล่งโปรตีนจากสัตว์ที่แตกต่างกันได้หรือไม่?
การวิเคราะห์ไอโซโทปเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแยกแยะระหว่างโปรตีนจากสัตว์กินพืช (เช่น กวาง) และสัตว์กินเนื้อ (เช่น หมี) ได้อย่างน่าเชื่อถือหากไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม ทั้งสองชนิดมีค่าไนโตรเจน-15 สูงกว่าพืช แต่ระดับการเพิ่มขึ้นแตกต่างกันเล็กน้อย การรวมผลลัพธ์ไอโซโทปกับหลักฐานทางสัตวโบราณคดี (ซากสัตว์และการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวกระดูก) เป็นแนวทางที่ดีที่สุดในการระบุแหล่งโปรตีน
ค่าพื้นฐานไอโซโทปสำหรับการตีความถูกสร้างขึ้นอย่างไร?
ค่าพื้นฐานถูกสร้างขึ้นโดยการวัดสัดส่วนไอโซโทปจากซากสัตว์ (สัตว์กินพืช สัตว์กินเนื้อ ปลาทะเล) และซากพืชจากภูมิภาคและช่วงเวลาเดียวกันกับซากมนุษย์ สิ่งนี้จะกำหนดช่วงของค่าไอโซโทปสำหรับอาหารที่เป็นไปได้ หากไม่มีค่าพื้นฐาน สามารถใช้ค่าที่เผยแพร่จากภูมิภาคที่มีระบบนิเวศคล้ายคลึงกันได้ แม้ว่าสิ่งนี้จะนำมาซึ่งความไม่แน่นอนก็ตาม การศึกษาซากสัตว์และพืชอย่างละเอียดควรดำเนินการควบคู่ไปกับการวิเคราะห์ไอโซโทปอาหาร
การเพิ่มขึ้นของไนโตรเจน-15 ในระดับสูงบ่งชี้อะไร?
ไนโตรเจน-15 ในระดับสูง (ค่า delta-15N สูง) บ่งชี้ถึงอาหารที่อุดมด้วยโปรตีนจากสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากแหล่งทะเลหรือสัตว์นักล่า อาหารทะเลแสดงค่าไนโตรเจน-15 เพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมอเนื่องจากห่วงโซ่อาหารในทะเลมีความยาวกว่า (มีระดับโภชนาการมากกว่า) ระบบบนบก ทำให้ค่าไนโตรเจน-15 เพิ่มขึ้น สัตว์กินเนื้อบนบกและประชากรที่กินปลาในน้ำจืดก็แสดงค่าไนโตรเจน-15 สูงเช่นกัน อาหารมังสวิรัติแสดงค่าไนโตรเจน-15 ต่ำ
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Schoeninger, M. J., & DeNiro, M. J. (1983). Nitrogen and carbon isotopic composition of bone collagen from marine and terrestrial animals. Geochimica et Cosmochimica Acta, 47(4), 625-639.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วAmbrose, S. H. (1990). Preparation and characterization of bone and tooth collagen for isotopic analysis. Journal of Archaeological Science, 17(4), 431-451.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วKatzenberg, M. A. (2008). Stable isotope analysis: a tool for studying past diet, demography, and life history. In M. A. Katzenberg & S. R. Saunders (Eds.), Biological Anthropology of the Human Skeleton (pp. 413-441). Wiley-Liss.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว