Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

แคลอริเมทรีแบบไทเทรตที่อุณหภูมิคงที่

ผู้เสนอ
Terrence Wiseman
ปี
1989
ประเภท
Biophysical technique
กลุ่มวิธี
Thermodynamic Characterization

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

แคลอริเมทรีแบบไทเทรตที่อุณหภูมิคงที่ (Isothermal Titration Calorimetry, ITC) เป็นเทคนิคทางเทอร์โมไดนามิกส์ที่ใช้วัดความร้อนที่ถูกปล่อยออกมาหรือดูดซับเข้าไประหว่างเหตุการณ์การจับกันของโมเลกุลชีวภาพที่อุณหภูมิคงที่ ITC ถูกพัฒนาขึ้นโดย Wiseman และคณะในปี 1989 สามารถวัดค่าสัมพรรคภาพการจับ (Kd), เอนทาลปี (ΔH), และเอนโทรปี (ΔS) ได้โดยตรงในการทดลองครั้งเดียว ทำให้เป็นหนึ่งในวิธีที่ครอบคลุมที่สุดสำหรับการจำแนกลักษณะอันตรกิริยาของโมเลกุลโดยไม่ต้องใช้สารบ่งชี้หรือการตรึง.

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

เมื่อโมเลกุลสองชนิดจับกัน พันธะเคมีจะแตกและก่อตัวขึ้น พลังงานจะถูกปล่อยออกมาหรือดูดซับเข้าไปในรูปของความร้อน ITC วัดความร้อนนี้ได้อย่างแม่นยำโดยการติดตามกำลังที่จำเป็นในการรักษาเซลล์ตัวอย่างและเซลล์อ้างอิงให้อยู่ในอุณหภูมิที่เหมือนกัน ขณะที่มีการไทเทรตสารลิแกนด์เข้าไปในสารละลายโปรตีน การฉีดลิแกนด์แต่ละครั้งทำให้เกิดการจับกันและสร้างความร้อน เมื่อโปรตีนอิ่มตัวด้วยลิแกนด์ การจับกันจะเกิดขึ้นน้อยลงและความร้อนที่ผลิตได้จะลดลง โดยการปรับเส้นโค้งความร้อนเทียบกับอัตราส่วนโมลาร์ให้เข้ากับแบบจำลองการจับ จะสามารถสกัดค่าคงที่การจับ (Kd), ความร้อนสูงสุด (ΔH), และเอนโทรปีทางเทอร์โมไดนามิกส์ (ΔS) ออกมาได้.

ประวัติศาสตร์

แคลอริเมทรีมีรากฐานที่ลึกซึ้งในเทอร์โมเคมี แต่การประยุกต์ใช้ทางชีววิทยาถูกจำกัดด้วยความไว จนกระทั่งทศวรรษ 1970-1980 เมื่อเครื่องวัดความร้อนขนาดเล็กแบบแบตช์ (batch microcalorimeters) ทำให้สามารถวัดผลความร้อนขนาดเล็กได้ การนำเสนอ ITC แบบต่อเนื่องอัตโนมัติโดย Wiseman ในปี 1989 ได้ปฏิวัติวงการโดยทำให้สามารถทำการไทเทรตได้อย่างรวดเร็วด้วยความไวระดับเฟมโตโมล ITC กลายเป็นมาตรฐานสำหรับการคัดกรองยาและการจำแนกลักษณะโมเลกุลชีวภาพในช่วงทศวรรษ 1990-2000 เครื่องมือสมัยใหม่ (Malvern MicroCal, TA Instruments) เป็นแบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบและรวมเข้ากับการจัดการตัวอย่าง ทำให้ ITC เป็นกระบวนการมาตรฐานในห้องปฏิบัติการเภสัชกรรมและชีววิทยาสร้างโครงสร้าง.

ควรใช้เมื่อใด

นำ ITC ไปใช้เพื่อจำแนกลักษณะอันตรกิริยาแบบสองโมเลกุลทุกชนิด: โปรตีน-ลิแกนด์, โปรตีน-โปรตีน, โปรตีน-ดีเอ็นเอ, ดีเอ็นเอ-อาร์เอ็นเอ ฯลฯ ITC เหมาะสมที่สุดเมื่อ Kd อยู่ในช่วงไมโครโมลาร์ถึงพิโคโมลาร์ (การจับที่แน่นกว่าต้องการสารละลายที่เจือจางมาก การจับที่อ่อนกว่าต้องการความเข้มข้นสูง) ITC ไม่ต้องการสารบ่งชี้และวัดพารามิเตอร์ทางเทอร์โมไดนามิกส์ได้โดยตรง สมมติว่าการจับถึงสมดุลภายในช่วงเวลาของการทดลอง.

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • จลนศาสตร์ช้า: แต่ละจุดของการไทเทรตใช้เวลาหลายนาที การทดลองที่สมบูรณ์อาจต้องใช้เวลา 1-2 ชั่วโมง
  • ความไวจำกัดสำหรับการจับที่แน่นมาก (Kd < 1 นาโนโมลาร์): ต้องการสารละลายที่เจือจางมาก ทำให้เกิดความไม่แน่นอนในการปฏิบัติงานเพิ่มขึ้น
  • การจับที่อ่อนมาก (Kd > 1 มิลลิโมลาร์): ต้องการความเข้มข้นที่สูงมากจนไม่สามารถปฏิบัติได้จริง และความร้อนปริมาณมากวัดได้ยากอย่างแม่นยำ
  • ตัวอย่างที่จับตัวเป็นก้อนหรือมีความหลากหลายจะสร้างความร้อนที่ผิดปกติและทำให้การตีความสับสน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ไม่ใช้สารบ่งชี้ (Label-free): ไม่จำเป็นต้องใช้แท็กเรืองแสงหรือสารกัมมันตรังสี ตรวจจับความร้อนจากการจับได้โดยตรง
  • ข้อมูลเทอร์โมไดนามิกส์ที่ครอบคลุม: วัดค่า Kd, ΔH, และ ΔS ได้พร้อมกันจากการไทเทรตเพียงครั้งเดียว
  • ไม่ขึ้นกับแบบจำลอง (Model-independent): ไม่ได้สมมติแบบจำลองการจับ ข้อมูลมักจะเผยให้เห็นพฤติกรรมการจับที่ไม่ปรากฏจากการวัดจลนศาสตร์เพียงอย่างเดียว
  • ใช้ได้กับการจับทุกชนิด รวมถึงการจับที่อ่อนแอและไม่จำเพาะ

การประยุกต์ใช้

  • การคัดกรองสัมพรรคภาพการจับของยา: การกำหนดค่าคงที่การจับของสารประกอบยาโมเลกุลเล็กกับโปรตีนเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว
  • การจำแนกลักษณะอันตรกิริยาระหว่างโปรตีน: การวัดสัมพรรคภาพและเทอร์โมไดนามิกส์ของการจับของเอนไซม์-สารตั้งต้น หรือสารประกอบแอนติบอดี-แอนติเจน
  • การศึกษาการจับดีเอ็นเอ-ลิแกนด์: การวัดปริมาณการแทรก (intercalation) และการจับที่ร่อง (groove-binding) ของยาต้านมะเร็งและผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ
  • การตรวจสอบความถูกต้องของการศึกษาโครงสร้างและการกลายพันธุ์: การยืนยันหมู่กรดอะมิโนในตำแหน่งจับที่คาดการณ์ไว้ โดยการวัดเทอร์โมไดนามิกส์ของการจับของโปรตีนกลายพันธุ์

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ใส่ตัวอย่างโปรตีนลงในเซลล์ตัวอย่างของ ITC (โดยทั่วไปมีปริมาตร 1.4 มิลลิลิตร) ที่อุณหภูมิคงที่ (37°C หรืออุณหภูมิที่ผู้ใช้เลือก).

2

โหลดสารละลายลิแกนด์ลงในกระบอกฉีดยาขนาด 250 ไมโครลิตรที่อยู่เหนือเซลล์ตัวอย่าง การฉีดครั้งแรกปริมาตร 2 ไมโครลิตร โดยทั่วไปจะถูกทิ้งไป (ไม่นำมาวิเคราะห์).

3

ทำการฉีดลิแกนด์ปริมาตร 10 ไมโครลิตรเป็นลำดับ การจับกันแต่ละครั้งจะปล่อยความร้อนออกมา ซึ่งถูกวัดโดยเครื่องวัดความร้อนที่มีความไวสูง.

4

พล็อตค่าความร้อนต่อการฉีดเทียบกับอัตราส่วนโมลาร์ และปรับข้อมูลให้เข้ากับแบบจำลองการจับ (โดยทั่วไปคือการจับแบบหนึ่งตำแหน่ง หรือสองตำแหน่ง).

5

การปรับค่าจะได้ค่า Kd (ค่าคงที่การแตกตัว), ΔH (เอนทาลปี), และ n (จำนวนตำแหน่งการจับ); ΔS จะถูกคำนวณจาก ΔG = ΔH - TΔS.

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การไม่คำนึงถึงความร้อนจากการเจือจาง: ต้องวัดความร้อนจากการเจือจางลิแกนด์ในบัฟเฟอร์เพียงอย่างเดียวเสมอ เพื่อหักลบความร้อนพื้นหลัง
  • การบังคับข้อมูลให้เข้ากับแบบจำลองการจับแบบหนึ่งตำแหน่ง ทั้งที่มีสองตำแหน่งขึ้นไป: ควรลองใช้แบบจำลองหลายแบบ
  • ดำเนินการวิเคราะห์ต่อไปทั้งที่โปรตีนจับตัวเป็นก้อน: ควรทำการทดสอบ Dynamic Light Scattering หรือ Size Exclusion Chromatography ก่อน

คำถามที่พบบ่อย

ค่า ΔH ที่เป็นลบใน ITC หมายความว่าอย่างไร?

ค่า ΔH ที่เป็นลบหมายความว่าปฏิกิริยาการจับมีการคายความร้อน ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของอันตรกิริยาระหว่างโปรตีน-ลิแกนด์ส่วนใหญ่ ที่ซึ่งอันตรกิริยาไฟฟ้าสถิตและวานเดอร์วาลส์ที่เอื้ออำนวยมีบทบาทสำคัญ ค่า ΔH ที่เป็นบวกบ่งชี้การจับแบบดูดความร้อน ซึ่งพบได้น้อยกว่าแต่สามารถเกิดขึ้นได้ในอันตรกิริยาที่ขับเคลื่อนด้วยเอนโทรปี.

Kd ถูกกำหนดจากข้อมูล ITC ได้อย่างไร?

ค่าความร้อนสูงสุดของการฉีดแต่ละครั้งจะถูกพล็อตเทียบกับอัตราส่วนโมลาร์ (ลิแกนด์/โปรตีน) เส้นโค้งการไทเทรตจะแบนลงเมื่อเข้าใกล้จุดอิ่มตัว เส้นโค้งจะถูกปรับให้เข้ากับแบบจำลองการจับ โดย Kd คือความเข้มข้นของลิแกนด์ที่การจับอิ่มตัว 50% รูปร่างและตำแหน่งของเส้นโค้งการไทเทรตจะเผยให้เห็นค่า Kd และการทำงานร่วมกันของการจับ.

เหตุใดการฉีดครั้งแรกจึงมักถูกทิ้งไปในการทดลอง ITC?

การฉีดครั้งแรกปริมาตรน้อย (โดยทั่วไป 2 ไมโครลิตร) มีการผสมที่ไม่ดีเนื่องจากรูปทรงของเซลล์และกระบอกฉีดยา ทำให้เกิดความร้อนที่ผิดปกติ การฉีดครั้งต่อไปปริมาตร 10 ไมโครลิตรจะผสมกันอย่างสม่ำเสมอ ดังนั้นข้อมูลจากการฉีดครั้งที่ 2 เป็นต้นไปจึงมักนำมาใช้ในการวิเคราะห์.

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Wiseman, T., Williston, S., Brandts, J. F., & Lin, L. N. (1989). Rapid measurement of binding constants and heats of binding using a new titration calorimeter. Analytical Biochemistry, 179(1), 131-137.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Garbett, N. C., & Chaires, J. B. (2012). Binding: A statistical thermodynamic model. Biophysical Journal, 86(6), 3493-3494.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว