Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การวิเคราะห์บทสนทนาเชิงตีความ

ผู้เสนอ
Harvey Sacks, Emanuel Schegloff, Gail Jefferson (CA foundations); interpretive extension by discourse scholars including Margaret Wetherell
ปี
1960s–1970s (CA); interpretive strand formalised 1990s–2000s
ประเภท
Qualitative discourse research design
กลุ่มวิธี
Qualitative design / analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การวิเคราะห์บทสนทนาเชิงตีความ (Interpretive Conversation Analysis: ICA) เป็นการตรวจสอบว่าความหมายถูกสร้างร่วมกันอย่างไรในแต่ละช่วงของการสนทนา โดยผสมผสานความเข้มงวดเชิงลำดับขั้นสูงของการวิเคราะห์บทสนทนาแบบดั้งเดิมเข้ากับมุมมองเชิงตีความที่ชัดเจน แทนที่จะมองว่าการจัดลำดับตามลำดับเป็นวัตถุวิเคราะห์เพียงอย่างเดียว ICA จะตั้งคำถามว่าผู้เข้าร่วมกำลังทำอะไรในเชิงสังคมและวาทกรรมผ่านการสนทนาของพวกเขา — อัตลักษณ์ วาระสถาบัน และความสัมพันธ์เชิงอำนาจใดที่ถูกสร้างขึ้นและโต้แย้งกันในการปฏิสัมพันธ์ ICA ใช้ข้อมูลการสนทนาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือบันทึกเสียงจากการตั้งค่าทางสังคม สถาบัน หรือการสัมภาษณ์

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

การวิเคราะห์บทสนทนาแบบดั้งเดิม (Classic Conversation Analysis: CA) ถือว่าการสนทนาเป็นระบบที่จัดระเบียบตัวเองและยืนยันให้นักวิเคราะห์ยึดติดกับสิ่งที่ผู้เข้าร่วมแสดงออกอย่างชัดเจน ICA เชิงตีความยังคงรักษาวินัยเชิงลำดับขั้นนั้นไว้ แต่จะเปิดเลนส์การวิเคราะห์ให้กว้างขึ้น: ผู้วิจัยยังตั้งคำถามว่าการปฏิสัมพันธ์นั้นเปิดเผยเกี่ยวกับความหมายทางสังคมที่กว้างขึ้น บทบาทสถาบัน หรือการทำงานเชิงอุดมการณ์อย่างไร ลองนึกภาพว่าเป็นการใช้ชุดเครื่องมือที่มีรายละเอียดสูงของ CA — การสลับตา การจับคู่ประโยค การแก้ไข ความชอบ — เป็นกล้องจุลทรรศน์ จากนั้นจึงถอยออกมาเพื่อตีความว่าสิ่งมีชีวิตนั้นกำลังทำอะไรอยู่ในสภาพแวดล้อมทางสังคมของมัน ขอบเขตการตีความของนักวิเคราะห์เองจะได้รับการยอมรับและนำมาใช้ ไม่ใช่ถูกระงับ

ประวัติศาสตร์

การวิเคราะห์บทสนทนาถูกก่อตั้งขึ้นโดย Harvey Sacks, Emanuel Schegloff และ Gail Jefferson ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 โดยการบรรยายที่สำคัญของ Sacks (1964–1972) ได้วางรากฐานระบบการสลับตาและการจัดระเบียบตามลำดับของการสนทนา ประเพณีดั้งเดิมนั้นเป็นแบบ emic อย่างเคร่งครัดและต่อต้านการนำหมวดหมู่ทางสังคมวิทยาเข้ามาใช้ ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา นักวิชาการเช่น Paul Drew, John Heritage และ Anita Pomerantz ได้ขยาย CA ไปสู่สภาพแวดล้อมเชิงสถาบัน และนักจิตวิทยาด้านวาทกรรมรวมถึง Jonathan Potter และ Margaret Wetherell ได้พัฒนาจิตวิทยาเชิงวาทกรรม ซึ่งนำชั้นเชิงตีความที่ชัดเจนมาสู่ข้อมูลการปฏิสัมพันธ์ สายการตีความนี้ — การตรวจสอบอัตลักษณ์ อุดมการณ์ และการกระทำทางสังคมผ่านหลักฐานเชิงลำดับขั้น — ได้รวมตัวกันเป็นแนวทางที่แตกต่างกันในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ ICA เชิงตีความเมื่อคุณต้องการทำความเข้าใจว่าความหมาย อัตลักษณ์ หรือการกระทำเชิงสถาบันถูกสร้างขึ้นอย่างไรในแต่ละช่วงของการสนทนา และเมื่อการวิเคราะห์ตามลำดับเพียงอย่างเดียวจะทำให้ความสำคัญทางสังคมขาดทฤษฎี ICA เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการวิจัยในการสื่อสารสุขภาพ การปฏิสัมพันธ์ทางการศึกษา สภาพแวดล้อมองค์กร และวาทกรรมสื่อ ที่ทั้งรายละเอียดของการปฏิสัมพันธ์และความหมายทางสังคมที่กว้างขึ้นมีความสำคัญ ข้อมูลที่เหมาะสมคือการบันทึกเสียงการสนทนาจริง — การสนทนาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือการสัมภาษณ์ที่ถูกกระตุ้น อย่าใช้เมื่อคุณไม่มีการบันทึกเสียง (บทสรุปที่ถอดความไม่เพียงพอ) เมื่อคำถามการวิจัยต้องการการวัดทัศนคติหรือความเชื่อ หรือเมื่อต้องการการสรุปทั่วไปทางสถิติ ICA ไม่เหมาะสมสำหรับคำถาม CA เชิงโครงสร้างที่ต้องการการวิเคราะห์ตามลำดับอย่างเคร่งครัดโดยไม่มีการตีความเพิ่มเติม

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องใช้การบันทึกเสียงหรือวิดีโอคุณภาพสูงและการถอดความอย่างระมัดระวัง — การเข้าถึงภาคสนามและการได้รับอนุญาตให้บันทึกอาจเป็นเรื่องยาก
  • การผสมผสานการวิเคราะห์ตามลำดับและการตีความต้องการความรู้ความเข้าใจทางระเบียบวิธีที่สำคัญทั้งใน CA และทฤษฎีวาทกรรม
  • ผลการวิเคราะห์มีความเฉพาะเจาะจงตามบริบทและไม่สามารถสรุปทั่วไปทางสถิติได้ การถ่ายทอดขึ้นอยู่กับการสรุปทั่วไปเชิงวิเคราะห์มากกว่าตรรกะการสุ่มตัวอย่าง
  • ความตึงเครียดระหว่างจริยธรรมแบบ emic ที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลของ CA กับกรอบการตีความของนักวิเคราะห์ไม่เคยได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์และต้องได้รับการจัดการอย่างชัดเจน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ยึดการวิเคราะห์กับสิ่งที่ผู้เข้าร่วมแสดงออกอย่างชัดเจน ให้ฐานเชิงประจักษ์ที่แข็งแกร่งซึ่งแนวทางเชิงตีความเพียงอย่างเดียวขาดไป
  • จับภาพการผลิตความหมายตามลำดับแบบเรียลไทม์ในลักษณะที่บัญชีหลังเหตุการณ์ (แบบสอบถาม การสัมภาษณ์สะท้อนคิด) ไม่สามารถทำได้
  • สามารถเปิดเผยว่าอำนาจสถาบัน อัตลักษณ์ และอุดมการณ์ถูกแสดงออกผ่านกลไกการปฏิสัมพันธ์ทั่วไปอย่างไร
  • มีความยืดหยุ่นเพียงพอที่จะรวมกับการวิเคราะห์การจำแนกประเภทสมาชิก ทฤษฎีการวางตำแหน่ง หรือมุมมองวาทกรรมเชิงวิพากษ์
  • การถอดความทำหน้าที่เป็นข้อมูลที่โปร่งใสและตรวจสอบได้ ซึ่งผู้วิจารณ์สามารถตรวจสอบเพื่อประเมินข้อเรียกร้องเชิงตีความ

การประยุกต์ใช้

  • การวิเคราะห์ว่าแพทย์และผู้ป่วยเจรจาอำนาจการวินิจฉัยในการปรึกษาทางการแพทย์อย่างไร
  • การตรวจสอบว่าครูสร้างความสามารถหรือความล้มเหลวของนักเรียนผ่านปฏิสัมพันธ์ในชั้นเรียนอย่างไร
  • การตรวจสอบว่าหมวดหมู่อัตลักษณ์ทางเพศหรือเชื้อชาติถูกอ้างถึงหรือต่อต้านอย่างไรในการสนทนาในที่ทำงาน
  • การศึกษาว่าผู้สัมภาษณ์และผู้ตอบสนองสร้างข้อมูลการวิจัยร่วมกันอย่างไรในการสัมภาษณ์เชิงคุณภาพ
  • การสำรวจว่าตัวแทนบริการลูกค้าจัดการข้อจำกัดเชิงสถาบันอย่างไรในการสนทนาทางโทรศัพท์สายด่วน
  • การตรวจสอบว่านักการเมืองแสดงความเป็นของแท้หรือปัดเป่าความรับผิดชอบในการสัมภาษณ์สื่ออย่างไร

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ชุดของการปฏิสัมพันธ์ที่บันทึกไว้จะถูกเลือกเพื่อตอบคำถามการวิจัย — สิ่งเหล่านี้อาจเป็นการสนทนาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ การเผชิญหน้าเชิงสถาบัน (การปรึกษาทางการแพทย์ การแลกเปลี่ยนในชั้นเรียน การโทรศัพท์บริการ) หรือการสัมภาษณ์วิจัย การสุ่มตัวอย่างเป็นการเจาะจง: ตอนจะถูกเลือกเพราะเป็นแหล่งข้อมูลที่สมบูรณ์สำหรับปรากฏการณ์ที่กำลังตรวจสอบ ไม่ใช่เพื่อความเป็นตัวแทนทางสถิติ

2

การบันทึกเสียงหรือวิดีโอจะถูกถอดความโดยใช้สัญกรณ์ Jefferson หรือรูปแบบที่ง่ายขึ้น ระดับรายละเอียดจะถูกจับคู่กับจุดเน้นของการวิเคราะห์: หากสถาปัตยกรรมตามลำดับมีความสำคัญ การทับซ้อน การหยุดชั่วคราว และคุณลักษณะทางเสียงจะถูกทำเครื่องหมาย หากเป้าหมายเป็นการตีความในวงกว้างมากขึ้น การถอดความที่อ่านง่ายพร้อมขอบเขตการสนทนาอาจเพียงพอ การถอดความที่ถูกต้องถือเป็นขั้นตอนการวิเคราะห์แรก ไม่ใช่เพียงการเตรียมการ

3

นักวิจัยจะทำงานผ่านการถอดความเพื่อระบุลำดับการปฏิสัมพันธ์ที่น่าสนใจ — การจับคู่ประโยค ลำดับก่อน การเริ่มต้นการแก้ไข การเปลี่ยนหัวข้อ และโครงสร้างตามลำดับอื่นๆ กรณีที่ผิดปกติ (ที่รูปแบบปกติถูกละเมิด) จะถูกค้นหาเป็นพิเศษ เนื่องจากมักจะเปิดเผยโครงสร้างตามบรรทัดฐานได้ชัดเจนที่สุด ขั้นตอนนี้รักษาพันธสัญญาของ CA ต่อการให้ความสำคัญกับสิ่งที่ผู้เข้าร่วมแสดงออกอย่างชัดเจน

4

นอกเหนือจากลำดับขั้นแล้ว นักวิเคราะห์จะตรวจสอบสิ่งที่ผู้เข้าร่วมกำลังบรรลุ: บทบาทสถาบันถูกแสดงออกหรือต่อต้านอย่างไร หมวดหมู่อัตลักษณ์ถูกอ้างถึงหรือหลีกเลี่ยงอย่างไร ความไม่สมดุลทางญาณวิทยาถูกจัดการอย่างไร กรอบการตีความ — เช่น การวิเคราะห์การจำแนกประเภทสมาชิก ทฤษฎีการวางตำแหน่ง หรือแนวคิดวาทกรรมเชิงวิพากษ์ — จะถูกนำมาใช้เพื่อกำหนดบริบทของผลการวิเคราะห์ตามลำดับภายในกระบวนการทางสังคมและสถาบันที่กว้างขึ้น

5

ผลการวิเคราะห์จากตอนต่างๆ จะถูกรวมเข้ากับการบรรยายเชิงวิเคราะห์ของปรากฏการณ์การปฏิสัมพันธ์ บัญชีนี้จะอธิบายทั้งกลไกตามลำดับ (วิธีการจัดระเบียบการสนทนา) และความสำคัญเชิงตีความ (สิ่งที่ผู้เข้าร่วมกำลังทำในเชิงสังคม) การสังเคราะห์จะแสดงด้วยตัวอย่างการถอดความที่เลือกซึ่งยึดการตีความกับข้อมูล

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การนำหมวดหมู่เชิงตีความมาก่อนการวิเคราะห์ตามลำดับ — การถือว่าอัตลักษณ์หรืออำนาจเป็นสิ่งที่กำหนดไว้แล้ว แทนที่จะแสดงให้เห็นว่าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในการสนทนาอย่างไร มีความเสี่ยงที่จะบดบังสิ่งที่ผู้เข้าร่วมให้ความสำคัญด้วยตนเอง
  • การถอดความแบบบาง — การละเว้นการทับซ้อน การหยุดชั่วคราว หรือลำดับการแก้ไข ทำให้สูญเสียความแม่นยำตามลำดับที่ทำให้ ICA แตกต่างจากการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาทั่วไป
  • การเลือกตัวอย่างเฉพาะ — การเลือกเฉพาะตอนที่ยืนยันการตีความโดยไม่ตรวจสอบกรณีที่ผิดปกติหรือกรณีที่เป็นลบ ทำให้ความน่าเชื่อถือของการวิเคราะห์อ่อนแอลง
  • การผสมผสาน ICA กับการวิเคราะห์วาทกรรมเชิงวิพากษ์ — CDA ให้ความสำคัญกับโครงสร้างอำนาจระดับมหภาค ในขณะที่ ICA ได้รับข้อเรียกร้องเชิงตีความจากหลักฐานเชิงลำดับขั้นสูง การรวมทั้งสองเข้าด้วยกันโดยไม่มีความชัดเจนจะทำให้ทั้งสองพร่ามัว

คำถามที่พบบ่อย

ICA เชิงตีความแตกต่างจาก CA แบบดั้งเดิมอย่างไร

CA แบบดั้งเดิมยืนยันให้นักวิเคราะห์ยึดติดกับสิ่งที่ผู้เข้าร่วมแสดงออกอย่างชัดเจนในลำดับขั้น โดยหลีกเลี่ยงแนวคิดทางสังคมวิทยาที่นำเข้ามา ICA เชิงตีความยังคงรักษาความเข้มงวดตามลำดับขั้น แต่เชื่อมโยงรูปแบบตามลำดับขั้นกับความหมายทางสังคมที่กว้างขึ้น — อัตลักษณ์ อำนาจ บทบาทสถาบัน — โดยใช้กรอบการตีความ ความแตกต่างไม่ได้อยู่ที่เครื่องมือตามลำดับขั้น แต่อยู่ที่ว่านักวิเคราะห์ก้าวไปไกลแค่ไหนเกินกว่าข้อมูลเพื่อสร้างทฤษฎีความสำคัญทางสังคม

ฉันต้องใช้สัญกรณ์ Jefferson หรือไม่

หากจุดเน้นการวิเคราะห์ของคุณรวมถึงคุณลักษณะตามลำดับขั้น เช่น การทับซ้อน การแก้ไข หรือการออกเสียง สัญกรณ์ Jefferson (หรือเวอร์ชันที่ง่ายขึ้นซึ่งเอกสารชัดเจน) จะจำเป็น หากจุดเน้นเชิงตีความของคุณอยู่ที่เนื้อหาความหมายและการกระทำทางสังคมเป็นหลัก แทนที่จะเป็นกลไกตามลำดับขั้น การถอดความที่อ่านง่ายพร้อมขอบเขตการสนทนาอาจเพียงพอ — แต่คุณควรให้เหตุผลสำหรับการเลือกนี้และยอมรับสิ่งที่สูญเสียไป

ฉันต้องใช้การถอดความหรือตอนกี่ตอน

ไม่มีจำนวนที่แน่นอน การศึกษาที่ได้รับอิทธิพลจาก CA มักจะวิเคราะห์ชุดตอนเล็กๆ (5–30 กรณีของปรากฏการณ์) อย่างละเอียด เกณฑ์คือความอิ่มตัวเชิงวิเคราะห์ — เมื่อตอนเพิ่มเติมไม่เปิดเผยรูปแบบตามลำดับขั้นหรือเชิงตีความใหม่ๆ กรณีเดียวที่วิเคราะห์อย่างละเอียดสามารถมีความสำคัญทางทฤษฎีได้ ความกว้างที่แลกมาด้วยความลึกตามลำดับขั้นจะทำให้จุดประสงค์เสียไป

ICA เชิงตีความสามารถรวมกับชาติพันธุ์วรรณนาได้หรือไม่

ได้ — การผสมผสานนี้เป็นเรื่องปกติในการศึกษาปฏิสัมพันธ์เชิงสถาบัน บริบทชาติพันธุ์วรรณนา (การสังเกตภาคสนาม ความรู้เชิงสถาบัน) สามารถให้ข้อมูลแก่ชั้นเชิงตีความของการวิเคราะห์ ช่วยให้นักวิจัยเข้าใจสิ่งที่ผู้เข้าร่วมถือเป็นเรื่องปกติและสิ่งที่กำลังจัดการในเชิงปฏิสัมพันธ์ การวิเคราะห์ตามลำดับยังคงยึดตามการบันทึกเสียง บริบทชาติพันธุ์วรรณนาช่วยเสริมการตีความ

ICA เชิงตีความเหมาะสมกับข้อมูลการสัมภาษณ์หรือไม่

สามารถทำได้ แต่ต้องระมัดระวัง การสัมภาษณ์วิจัยไม่ใช่การสนทนาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ — มีความไม่สมดุลเชิงปฏิสัมพันธ์และผู้ริเริ่มโดยนักวิจัย การใช้ ICA กับข้อมูลการสัมภาษณ์นั้นถูกต้องตามกฎหมายเมื่อความสนใจในการวิจัยอยู่ที่วิธีการที่ผู้เข้าร่วมสร้างคำอธิบาย การจัดการกับการสัมภาษณ์ในฐานะการเผชิญหน้าเชิงสถาบัน หรือการสร้างข้อมูลร่วมกัน เหมาะสมน้อยกว่าเมื่อการสัมภาษณ์ถูกใช้เพียงเป็นเครื่องมือในการเข้าถึงทัศนคติหรือประสบการณ์ ซึ่งการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาอาจเหมาะสมกว่า

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. ten Have, P. (2007). Doing Conversation Analysis: A Practical Guide (2nd ed.). Sage.

    ISBN: 978-1412922271
    คัดลอกแล้ว
  2. Wetherell, M., Taylor, S., & Yates, S. J. (Eds.) (2001). Discourse Theory and Practice: A Reader. Sage.

    ISBN: 978-0761971566
    คัดลอกแล้ว