Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความ

ผู้เสนอ
Barney G. Glaser and Anselm L. Strauss (classic GT); interpretivist framing elaborated by Merilyn Annells and others
ปี
1967 (classic GT); interpretivist epistemological framing: mid-1990s onward
ประเภท
Qualitative theory-building method
กลุ่มวิธี
Qualitative design / analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความ (Interpretive classic grounded theory) ประยุกต์ใช้กระบวนการทฤษฎีฐานรากที่เน้นการค้นพบแบบดั้งเดิมของ Glaser และ Strauss ภายใต้ญาณวิทยาเชิงตีความอย่างชัดเจน โดยยังคงยึดมั่นในหลักการของ GT แบบคลาสสิกที่เน้นการเกิดขึ้นของทฤษฎี — หลีกเลี่ยงกรอบแนวคิดที่ถูกบังคับ — ขณะเดียวกันก็ตระหนักว่าเลนส์การตีความของนักวิจัยมีอิทธิพลต่อสิ่งที่ถูกสังเกตและวิธีการสร้างความหมายจากข้อมูล จุดยืนนี้ทำให้ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความแตกต่างจากการตีความงานเดี่ยวในภายหลังของ Glaser ที่เป็นวัตถุวิสัยอย่างแท้จริง และแตกต่างจากทฤษฎีฐานรากเชิงสร้างสรรค์ในระดับของการเปิดกว้างแบบอุปนัย

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิก ตามที่ Glaser และ Strauss พัฒนาขึ้นในปี 1967 กำหนดให้นักวิจัยปล่อยให้ทฤษฎีเกิดขึ้นจากข้อมูลผ่านการเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบ — ต้านทานการล่อลวงที่จะบังคับใช้กรอบแนวคิดที่มีอยู่ก่อน การตีความแบบเชิงตีความยอมรับตรรกะของการเกิดขึ้นนี้ แต่เพิ่มชั้นของการสะท้อนกลับ: นักวิจัยไม่ใช่ผู้สังเกตการณ์ที่เป็นกลาง แต่เป็นผู้ตีความซึ่งภูมิหลังและมุมมองมีอิทธิพลต่อแนวคิดที่ปรากฏขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ลองนึกภาพว่าเป็นการฟังสิ่งที่ข้อมูล 'ต้องการจะบอก' อย่างตั้งใจมาก ขณะเดียวกันก็ซื่อสัตย์ว่าผู้ฟังไม่เคยหายไปจากการสนทนาอย่างแท้จริง ผลลัพธ์ที่ได้คือทฤษฎีเนื้อหาที่ตั้งอยู่บนประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมและถูกกรองผ่านมุมมองเชิงตีความที่ได้รับการยอมรับ

ประวัติศาสตร์

ทฤษฎีฐานรากถูกนำเสนอโดยนักสังคมวิทยา Barney Glaser และ Anselm Strauss ในหนังสือ The Discovery of Grounded Theory ในปี 1967 ซึ่งท้าทายตรรกะแบบนิรนัยที่ครอบงำการวิจัยทางสังคมศาสตร์ในขณะนั้น หลังจากผู้ก่อตั้งทั้งสองมีความเห็นต่างกันในทศวรรษ 1990 — Strauss และ Corbin ขยายความกระบวนทัศน์การเข้ารหัสที่มีโครงสร้าง ขณะที่ Glaser สนับสนุนการเกิดขึ้นอย่างเคร่งครัด — Merilyn Annells (1996) และคนอื่นๆ เริ่มจัดหมวดหมู่ทฤษฎีฐานรากในรูปแบบต่างๆ ตามกระบวนทัศน์ทางปรัชญา โดยแสดงออกอย่างชัดเจนถึงการตีความประเพณีคลาสสิก กรอบแนวคิดนี้ได้รับความนิยมเมื่อระเบียบวิธีเชิงคุณภาพมีความตระหนักในญาณวิทยามากขึ้นตลอดช่วงปี 2000

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความเมื่อเป้าหมายการวิจัยคือการสร้างทฤษฎีเนื้อหาที่อธิบายกระบวนการทางสังคมหรือปรากฏการณ์จากมุมมองของผู้เข้าร่วม และเมื่อนักวิจัยดำเนินงานจากตำแหน่งทางภววิทยาเชิงตีความหรือเชิงสร้างสรรค์ที่ต้องการความโปร่งใส วิธีนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับพื้นที่ที่ยังไม่มีทฤษฎีรองรับซึ่งกรอบแนวคิดที่มีอยู่จะจำกัดการค้นพบ วิธีการนี้ต้องการข้อมูลเชิงคุณภาพที่เข้มข้น — โดยทั่วไปคือการสัมภาษณ์ 15–30 ครั้ง แม้ว่าจุดอิ่มตัวทางทฤษฎีจะเป็นตัวกำหนดความเพียงพอมากกว่าจำนวนที่แน่นอน อย่าใช้เมื่อต้องทดสอบกรอบทฤษฎีที่มีอยู่ก่อน (ใช้การวิเคราะห์เชิงคุณภาพแบบนิรนัยหรือวิธีการเชิงปริมาณที่ขับเคลื่อนด้วยสมมติฐาน) เมื่อข้อมูลเป็นตัวเลข หรือเมื่อคำถามการวิจัยต้องการการสรุปผลทางสถิติ นอกจากนี้ ควรหลีกเลี่ยงเมื่อระยะเวลาสั้นเกินไปสำหรับการสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎีแบบวนซ้ำ เนื่องจากจุดอิ่มตัวที่เพียงพออาจต้องใช้เวลาหลายเดือนในการเก็บข้อมูลและการเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่อง

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • จุดอิ่มตัวทางทฤษฎีเป็นเรื่องยากที่จะระบุได้อย่างแม่นยำ และอาจถึงก่อนกำหนดหรือยืดเยื้อเกินไป
  • ความตึงเครียดระหว่างรากฐานวัตถุวิสัยของ GT แบบคลาสสิกกับจุดยืนเชิงตีความต้องการการให้เหตุผลเชิงปรัชญาอย่างรอบคอบในส่วนวิธีการวิจัย
  • ใช้เวลามาก: การเก็บข้อมูลแบบวนซ้ำ การเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่อง และการเขียนบันทึกต้องการความมุ่งมั่นของนักวิจัยอย่างต่อเนื่อง
  • ผลการวิจัยสามารถถ่ายทอดได้ด้วยความเหมาะสมเชิงแนวคิดมากกว่าการสรุปผลทางสถิติ; ผู้ชมที่คาดหวังตัวอย่างที่เป็นตัวแทนอาจท้าทายแนวทางนี้

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • สร้างทฤษฎีใหม่ที่อิงข้อมูลในพื้นที่ที่แบบจำลองแนวคิดก่อนหน้าอ่อนแอหรือไม่ปรากฏ
  • วิธีการเปรียบเทียบคงที่สร้างความเข้มงวดเชิงวิเคราะห์ที่เป็นระบบและตรวจสอบย้อนกลับได้ ซึ่งหาได้ยากในแนวทางอุปนัยบริสุทธิ์
  • การสะท้อนกลับเชิงตีความทำให้นักวิจัยมีบทบาทที่ชัดเจน ซึ่งช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือและความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย
  • การสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎีช่วยให้มั่นใจว่าการเก็บข้อมูลในภายหลังถูกขับเคลื่อนด้วยความต้องการเชิงแนวคิดมากกว่าความสะดวก
  • มีความยืดหยุ่นในหลากหลายสาขาวิชา — สามารถนำไปใช้ได้ในสังคมวิทยา สุขภาพ การศึกษา การจัดการ และสังคมศาสตร์

การประยุกต์ใช้

  • การพัฒนาทฤษฎีว่าบุคลากรทางการแพทย์แนวหน้าจัดการกับข้อจำกัดของสถาบันในการปฏิบัติงานประจำวันอย่างไร
  • การสร้างแบบจำลองแนวคิดว่าเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ภายใต้ความไม่แน่นอนอย่างไร
  • การสร้างทฤษฎีว่านักศึกษาประสบกับการสร้างอัตลักษณ์ทางวิชาการอย่างไรในระหว่างการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
  • การสร้างทฤษฎีเกี่ยวกับกระบวนการทางสังคมที่ชุมชนฟื้นตัวและสร้างความหมายใหม่หลังจากความบอบช้ำทางจิตใจร่วมกัน
  • การอธิบายว่าผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงนโยบายที่ก่อกวนเมื่อเวลาผ่านไปอย่างไร

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ก่อนและระหว่างการเก็บข้อมูล นักวิจัยจะระบุความอ่อนไหวทางทฤษฎี — ความรู้เดิม กรอบแนวคิดทางวินัย และข้อสันนิษฐานส่วนบุคคล — ที่อาจมีอิทธิพลต่อการสร้างแนวคิด ซึ่งแตกต่างจาก GT แบบวัตถุวิสัยบริสุทธิ์ จุดยืนเชิงตีความถือว่าความอ่อนไหวเหล่านี้เป็นทรัพยากรที่ต้องทำให้โปร่งใสและสะท้อนกลับตลอดกระบวนการ แทนที่จะเป็นอุปสรรคที่ต้องกำจัดออกไป

2

ข้อมูลถูกรวบรวมผ่านการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงเบื้องต้น — การเลือกผู้เข้าร่วมที่มีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ — ตามด้วยการสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎี ซึ่งการเก็บข้อมูลในภายหลังจะถูกชี้นำโดยหมวดหมู่แนวคิดที่กำลังเกิดขึ้น GT แบบคลาสสิกมักจะอาศัยการสัมภาษณ์ แต่ก็อนุญาตให้ใช้แหล่งข้อมูลใดๆ (การสังเกตการณ์ เอกสาร) ที่ให้ความกระจ่างในพื้นที่เนื้อหาได้

3

ข้อมูลทั้งหมดจะถูกนำไปเข้ารหัสแบบเปิด: การติดป้ายแนวคิดทีละบรรทัดหรือทีละเหตุการณ์ โดยใช้ภาษาของผู้เข้าร่วมเองเท่าที่จะทำได้ (รหัส in-vivo) การวางแนวเชิงตีความหมายความว่านักวิจัยจะบันทึกอย่างชัดเจนว่าการตีความของตนเกี่ยวข้องกับการก้าวกระโดดเชิงอนุมานที่เกินกว่าข้อความตามตัวอักษร ซึ่งสนับสนุนการตรวจสอบย้อนกลับของการตัดสินใจเชิงวิเคราะห์

4

วิธีการเปรียบเทียบคงที่ถูกนำมาใช้อย่างเป็นระบบ: เหตุการณ์ รหัส และหมวดหมู่ที่เกิดขึ้นใหม่แต่ละรายการจะถูกเปรียบเทียบกับกรณีที่ผ่านมาเพื่อระบุความคล้ายคลึง ความแตกต่าง และความหลากหลาย การเปรียบเทียบนี้ขับเคลื่อนการเคลื่อนย้ายจากรหัสแบบเปิดไปยังรหัสที่เน้น และจากนั้นไปยังหมวดหมู่หลักที่เป็นนามธรรมมากขึ้น การเขียนบันทึกประกอบการเปรียบเทียบ โดยบันทึกเหตุผลเชิงตีความที่กำลังพัฒนาของนักวิจัย

5

เมื่อถึงจุดอิ่มตัวทางทฤษฎี — ข้อมูลใหม่ไม่เพิ่มความหนาแน่นเชิงแนวคิดให้กับหมวดหมู่หลักอีกต่อไป — นักวิจัยจะรวมหมวดหมู่ต่างๆ เข้าเป็นทฤษฎีฐานรากเนื้อหา ทฤษฎีนี้ถูกนำเสนอเป็นการตีความที่ยึดโยงกับข้อมูล โดยตำแหน่งสะท้อนกลับของนักวิจัยได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของการอ้างสิทธิ์ความรู้ แทนที่จะถูกละเลยไป

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การบังคับใช้ทฤษฎีที่มีอยู่กับข้อมูล — GT แบบคลาสสิกห้ามอย่างชัดเจนไม่ให้เริ่มต้นด้วยกรอบแนวคิดที่อิ่มตัวด้วยวรรณกรรม; การทบทวนวรรณกรรมควรตามมา ไม่ใช่มาก่อนการพัฒนาแนวคิดเบื้องต้น
  • การปิดตัวลงก่อนกำหนดในหมวดหมู่หลักก่อนที่จะถึงจุดอิ่มตัวทางทฤษฎีที่แท้จริง ทำให้เกิดทฤษฎีที่บางหรือบิดเบี้ยว
  • การละเลยความมุ่งมั่นเชิงตีความโดยการเขียนทฤษฎีราวกับว่าเป็นการค้นพบที่เป็นวัตถุวิสัย ซึ่งบิดเบือนจุดยืนทางญาณวิทยาและบ่อนทำลายความน่าเชื่อถือ
  • การสับสนระหว่าง GT แบบคลาสสิกกับ GT แบบ Straussian — กระบวนการที่ Strauss และ Corbin ประมวลผลในภายหลัง (การเข้ารหัสแบบแกน, กระบวนทัศน์การเข้ารหัส) แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากแนวทางที่เกิดขึ้นของ Glaser; การผสมผสานทั้งสองทำให้เกิดความไม่สอดคล้องกันทางระเบียบวิธี
  • การละเลยการเขียนบันทึก — บันทึกเป็นแหล่งหลักที่เหตุผลเชิงตีความได้รับการพัฒนาและบันทึก; การละเว้นบันทึกทำให้ทฤษฎีขาดการสนับสนุนที่ดี

คำถามที่พบบ่อย

ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความแตกต่างจากทฤษฎีฐานรากเชิงสร้างสรรค์อย่างไร?

ทฤษฎีฐานรากเชิงสร้างสรรค์ (Constructivist grounded theory) (Charmaz, 2006) เน้นการสร้างข้อมูลร่วมกันระหว่างนักวิจัยและผู้เข้าร่วม และถือว่าหมวดหมู่ต่างๆ ถูกสร้างขึ้นมากกว่าถูกค้นพบ ทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความยังคงเน้นการเกิดขึ้นและการค้นพบแบบอุปนัยของ Glaser แต่เพิ่มความโปร่งใสในการสะท้อนกลับเกี่ยวกับอิทธิพลเชิงตีความของนักวิจัยโดยไม่ละทิ้งภาษาของการค้นพบโดยสิ้นเชิง ในทางปฏิบัติความแตกต่างคือระดับของความชัดเจนทางญาณวิทยามากกว่าการแตกหักทางระเบียบวิธีที่ชัดเจน

ฉันยังคงต้องหลีกเลี่ยงวรรณกรรมก่อนการวิเคราะห์ในรูปแบบเชิงตีความหรือไม่?

ใช่ — คำสั่งของ GT แบบคลาสสิกที่ห้ามการทบทวนวรรณกรรมอย่างกว้างขวางก่อนการศึกษาจะยังคงอยู่ จุดยืนเชิงตีความยอมรับความรู้ที่มีอยู่ของนักวิจัยว่าเป็นทรัพยากรที่ช่วยให้เกิดความอ่อนไหว แต่ไม่อนุญาตให้มีกรอบทฤษฎีล่วงหน้า การทบทวนวรรณกรรมเนื้อหามักจะดำเนินการหลังจากหมวดหมู่หลักปรากฏขึ้น เพื่อวางตำแหน่งทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับงานที่มีอยู่

ฉันต้องการผู้เข้าร่วมกี่คน?

GT แบบคลาสสิกไม่ได้ระบุขนาดตัวอย่างที่แน่นอน; ความเพียงพอถูกกำหนดโดยจุดอิ่มตัวทางทฤษฎี — จุดที่ข้อมูลใหม่ไม่เพิ่มความหนาแน่นเชิงแนวคิดให้กับหมวดหมู่ที่กำลังเกิดขึ้นอีกต่อไป ในทางปฏิบัติ การสัมภาษณ์ 15–30 ครั้งเป็นช่วงที่พบบ่อยสำหรับทฤษฎีฐานรากเนื้อหา แต่จุดอิ่มตัวอาจมาถึงเร็วกว่าในปรากฏการณ์ที่มีขอบเขตแคบ หรือช้ากว่าในกระบวนการทางสังคมที่ซับซ้อน

ความแตกต่างระหว่างการเข้ารหัสแบบเปิดและการเข้ารหัสที่เน้นใน GT แบบคลาสสิกคืออะไร?

การเข้ารหัสแบบเปิดคือการสำรวจข้อมูลเบื้องต้นที่ทุกเหตุการณ์หรือข้อความถูกติดป้ายด้วยแนวคิด — โดยทั่วไปใช้ภาษา in-vivo จากผู้เข้าร่วม จากนั้นการเข้ารหัสที่เน้นจะเลือกและใช้รหัสที่มีพลังวิเคราะห์มากที่สุดกับข้อมูลส่วนใหญ่ เริ่มสร้างหมวดหมู่ที่เป็นนามธรรมมากขึ้นซึ่งทฤษฎีจะเกิดขึ้น จุดยืนเชิงตีความต้องการบันทึกในทั้งสองขั้นตอนเพื่อบันทึกเหตุผลเบื้องหลังการเลือกแนวคิด

ฉันสามารถใช้ NVivo หรือ Atlas.ti สำหรับทฤษฎีฐานรากแบบคลาสสิกเชิงตีความได้หรือไม่?

ซอฟต์แวร์สามารถจัดการและเรียกค้นข้อมูลที่เข้ารหัสได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่งานทางปัญญาของการเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่อง การเขียนบันทึก และการรวมหมวดหมู่ต้องดำเนินการโดยนักวิจัย ผู้ที่ยึดมั่นใน GT แบบคลาสสิก (ตาม Glaser) ระมัดระวังเกี่ยวกับการเข้ารหัสที่ขับเคลื่อนด้วยซอฟต์แวร์ เนื่องจากอาจส่งเสริมการนับผิวเผินมากกว่าการเปรียบเทียบแนวคิดเชิงลึก อย่างไรก็ตาม เครื่องมือที่ใช้เป็นตัวช่วยในการจัดระเบียบมากกว่าการทดแทนการวิเคราะห์เป็นที่ยอมรับ

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Glaser, B. G., & Strauss, A. L. (1967). The Discovery of Grounded Theory: Strategies for Qualitative Research. Aldine.

    ISBN: 978-0202302607
    คัดลอกแล้ว
  2. Annells, M. (1996). Grounded theory method: Philosophical perspectives, paradigm of inquiry, and postmodernism. Qualitative Health Research, 6(3), 379–393.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว