Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ดัชนีการตอบสนองระหว่างบุคคล

ผู้เสนอ
Mark H. Davis
ปี
1980
ประเภท
Self-report Likert scale
กลุ่มวิธี
Social cognition

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ดัชนีการตอบสนองระหว่างบุคคล (IRI) เป็นแบบวัดตนเอง 28 ข้อที่พัฒนาโดย Mark H. Davis ในปี 1980 เพื่อประเมินความแตกต่างระหว่างบุคคลในเรื่องความเห็นอกเห็นใจในฐานะโครงสร้างหลายมิติ แทนที่จะมองความเห็นอกเห็นใจเป็นลักษณะนิสัยเดียว IRI วัดมิติความเห็นอกเห็นใจที่แตกต่างกันสี่ประการ ได้แก่ การรับรู้มุมมอง จินตนาการ ความห่วงใย และความทุกข์ส่วนบุคคล ได้กลายเป็นมาตรวัดความเห็นอกเห็นใจหลายมิติที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในการวิจัยทางจิตวิทยาและสังคมศาสตร์

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

IRI ตระหนักว่าความเห็นอกเห็นใจประกอบด้วยองค์ประกอบหลายอย่างที่มีต้นกำเนิดและผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน การรับรู้มุมมองและความห่วงใยเป็นมิติทางปัญญาและอารมณ์ของการทำความเข้าใจและใส่ใจประสบการณ์ของผู้อื่น ซึ่งทั้งสองอย่างนี้มักเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เอื้อต่อสังคม จินตนาการและความทุกข์ส่วนบุคคลอาจแสดงถึงแนวโน้มในการมีส่วนร่วมเชิงจินตนาการและปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่มุ่งเน้นตนเอง แนวทางหลายมิติของมาตรวัดนี้จับความแตกต่างระหว่างบุคคลในวิธีที่ผู้คนประสบและตอบสนองต่ออารมณ์ของผู้อื่น

ประวัติศาสตร์

พัฒนาโดย Mark H. Davis ในปี 1980 IRI เกิดจากการมองความเห็นอกเห็นใจในหลายมิติ Davis เสนอว่าความเห็นอกเห็นใจประกอบด้วยองค์ประกอบทางปัญญาและอารมณ์ที่แตกต่างกันซึ่งอาจมีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกันกับผลลัพธ์ที่เอื้อต่อสังคมและต่อต้านสังคม ตีพิมพ์ในวารสาร Journal of Personality and Social Psychology ในปี 1983 มาตรวัดนี้ได้กลายเป็นมาตรวัดความเห็นอกเห็นใจหลายมิติที่ใช้บ่อยที่สุด สร้างการศึกษาเชิงประจักษ์หลายร้อยรายการ

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ IRI ในการวิจัยเกี่ยวกับความเห็นอกเห็นใจ พฤติกรรมที่เอื้อต่อสังคม การช่วยเหลือ ความก้าวร้าว และความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล เหมาะสำหรับกลุ่มตัวอย่างผู้ใหญ่ทั่วไป นักศึกษามหาวิทยาลัย กลุ่มผู้ป่วย และเด็ก/วัยรุ่น (พร้อมฉบับที่เหมาะสม) มาตรวัดนี้มีคุณค่าอย่างยิ่งเมื่อตรวจสอบว่าความสามารถในการเห็นอกเห็นใจที่แตกต่างกันทำนายผลลัพธ์ทางสังคมที่หลากหลายได้อย่างไร

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ข้อย่อยจินตนาการแสดงคุณสมบัติทางจิตวิทยาที่อ่อนแอกว่าสามข้อย่อยอื่น ๆ ในบางกลุ่มตัวอย่าง
  • ความทุกข์ส่วนบุคคลอาจสะท้อนถึงความวิตกกังวลหรืออารมณ์เชิงลบมากกว่าความเห็นอกเห็นใจที่บริสุทธิ์
  • ข้อคำถามค่อนข้างโปร่งใส อาจเชิญชวนให้เกิดอคติในการยอมรับทางสังคมไปสู่การเห็นอกเห็นใจที่สูงขึ้น
  • มาตรวัดวัดความเห็นอกเห็นใจที่รายงานด้วยตนเอง ซึ่งอาจไม่สอดคล้องกับมาตรวัดความเห็นอกเห็นใจเชิงพฤติกรรมอย่างสมบูรณ์

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • แนวทางหลายมิติที่จับแง่มุมที่แตกต่างกันของความเห็นอกเห็นใจซึ่งมีความสัมพันธ์และผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน
  • ความน่าเชื่อถือและความเที่ยงตรงที่ยอดเยี่ยมในกลุ่มประชากรที่หลากหลายตลอดหลายทศวรรษของการวิจัย
  • ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างดีพร้อมความสัมพันธ์ที่คาดการณ์ไว้ตามทฤษฎี (เช่น การรับรู้มุมมองทำนายการช่วยเหลือ ความทุกข์ส่วนบุคคลทำนายการหลีกเลี่ยง)
  • ค่อนข้างสั้น (28 ข้อ) สำหรับการวัดสี่มิติ ทำให้ใช้งานได้จริงสำหรับการศึกษาขนาดใหญ่

การประยุกต์ใช้

  • การทำนายพฤติกรรมที่เอื้อต่อสังคม การเสียสละ และการช่วยเหลือในสถานการณ์ที่หลากหลายในการวิจัยจิตวิทยาสังคม
  • การทำความเข้าใจความแตกต่างในการตอบสนองต่อความทุกข์และความเดือดร้อนของผู้อื่นในการวิจัยจิตวิทยาคลินิกและการให้คำปรึกษา
  • การตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการขาดความเห็นอกเห็นใจกับความก้าวร้าว การกลั่นแกล้ง และความผิดปกติทางจิตในจิตวิทยาทางนิติเวชและพัฒนาการ
  • การวัดการเปลี่ยนแปลงความเห็นอกเห็นใจอันเป็นผลมาจากการแทรกแซง โปรแกรมฝึกอบรม หรือประสบการณ์การบำบัด
  • การตรวจสอบบทบาทของความเห็นอกเห็นใจในการตัดสินทางศีลธรรม การตัดสินใจเชิงจริยธรรม และการสนับสนุนนโยบายความยุติธรรมทางสังคม

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ผู้ตอบแบบสอบถามให้คะแนน 28 ข้อความในมาตรวัดแบบลิเคิร์ท 5 ระดับ (ไม่ตรงกับฉันเลย ถึง ตรงกับฉันมากที่สุด) เกี่ยวกับปฏิกิริยาความเห็นอกเห็นใจ เจ็ดข้ออยู่ในแต่ละสี่ข้อย่อย ได้แก่ การรับรู้มุมมอง (PT) จินตนาการ (F) ความห่วงใย (EC) และความทุกข์ส่วนบุคคล (PD)

2

คำนวณคะแนนเฉลี่ยสำหรับแต่ละสี่ข้อย่อย โดยแต่ละช่วงคะแนนอยู่ระหว่าง 1 ถึง 5 คะแนนที่สูงขึ้นในแต่ละข้อย่อยบ่งชี้ถึงการยอมรับมิติความเห็นอกเห็นใจนั้นมากขึ้น

3

คะแนนการรับรู้มุมมองและความห่วงใยที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความเห็นอกเห็นใจทางอารมณ์และทางปัญญาที่มากขึ้น ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เอื้อต่อสังคมและช่วยเหลือ คะแนนความทุกข์ส่วนบุคคลที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่มุ่งเน้นตนเองมากกว่าผู้อื่น คะแนนจินตนาการแสดงถึงการมีส่วนร่วมเชิงจินตนาการกับประสบการณ์ของผู้อื่น

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • สมมติฐานว่าความเห็นอกเห็นใจสูง (โดยเฉพาะความทุกข์ส่วนบุคคล) ทำนายการช่วยเหลือเสมอ ความห่วงใยที่เกิดจากความทุกข์ส่วนบุคคลมักนำไปสู่การถอนตัวมากกว่าความช่วยเหลือ
  • การปฏิบัติต่อทุกมิติความเห็นอกเห็นใจอย่างเท่าเทียมกัน พวกเขามีความสัมพันธ์ทางจิตวิทยาและผลลัพธ์ทางพฤติกรรมที่แตกต่างกัน
  • การละเลยความแตกต่างระหว่างความเห็นอกเห็นใจทางอารมณ์ (ความรู้สึก) และความเห็นอกเห็นใจทางปัญญา (ความเข้าใจ) พวกเขาสามารถแยกออกจากกันได้
  • การเปรียบเทียบคะแนนระหว่างประชากรที่แตกต่างกันโดยไม่คำนึงถึงบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับการแสดงออกทางอารมณ์และการรับรู้มุมมอง

คำถามที่พบบ่อย

อะไรคือความแตกต่างระหว่างการรับรู้มุมมองและความห่วงใย?

การรับรู้มุมมองคือความสามารถทางปัญญาในการทำความเข้าใจความคิดและความรู้สึกของบุคคลอื่น ความห่วงใยคือแนวโน้มทางอารมณ์ที่จะใส่ใจความเป็นอยู่ที่ดีของผู้อื่น ทั้งสองอย่างทำนายการช่วยเหลือ แต่การรับรู้มุมมองสามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่ต้องใส่ใจ และความห่วงใยสามารถมีอยู่ได้โดยไม่ต้องเข้าใจอย่างถ่องแท้

ความเห็นอกเห็นใจที่เกิดจากความทุกข์ส่วนบุคคลสูงเป็นปัญหาหรือไม่?

ความทุกข์ส่วนบุคคลสูงบ่งชี้ว่าความทุกข์ของผู้อื่นสร้างความไม่สบายใจให้กับตนเอง ซึ่งอาจส่งผลให้การช่วยเหลือลดลงอย่างน่าขัน เพราะบุคคลนั้นมีแรงจูงใจที่จะหลีกเลี่ยงอารมณ์เชิงลบมากกว่าที่จะตอบสนองความต้องการของผู้อื่น มันแสดงถึงปฏิกิริยาทางอารมณ์ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นการเชื่อมโยงความเห็นอกเห็นใจ

ผู้ชายและผู้หญิงมีคะแนน IRI แตกต่างกันหรือไม่?

โดยทั่วไปแล้ว การวิจัยแสดงให้เห็นว่าผู้หญิงมีคะแนนความห่วงใยและจินตนาการสูงกว่า ในขณะที่ผู้ชายและผู้หญิงมีคะแนนการรับรู้มุมมองและความทุกข์ส่วนบุคคลใกล้เคียงกัน ความแตกต่างเหล่านี้อาจสะท้อนถึงความแตกต่างที่แท้จริงในการขัดเกลาทางสังคมและบรรทัดฐานทางเพศเกี่ยวกับการแสดงออกทางอารมณ์

ความเห็นอกเห็นใจที่วัดโดย IRI สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยการแทรกแซงหรือไม่?

ใช่ การวิจัยแสดงให้เห็นว่าความเห็นอกเห็นใจสามารถเพิ่มขึ้นได้ผ่านการฝึกอบรมการรับรู้มุมมอง การติดต่อระหว่างกลุ่ม และการสัมผัสกับเรื่องเล่าที่หลากหลาย มิติบางอย่าง (โดยเฉพาะการรับรู้มุมมอง) แสดงให้เห็นความยืดหยุ่นมากกว่ามิติอื่น ๆ ในการตอบสนองต่อการแทรกแซง

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Davis, M. H. (1980). A multidimensional approach to individual differences in empathy. JSAS Catalog of Selected Documents in Psychology, 10, 85.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Davis, M. H. (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44(1), 113–126.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว