มาตรวัดความสามารถในการทำนวัตกรรมแบบสองด้าน (Innovation Ambidexterity Scale)
- ผู้เสนอ
- James G. March
- ปี
- 1991
- ประเภท
- Organizational self-report questionnaire
- กลุ่มวิธี
- innovation-strategy
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
ความสามารถในการทำนวัตกรรมแบบสองด้าน—ความสามารถขององค์กรในการสำรวจ (การแสวงหานวัตกรรมใหม่ที่แปลกใหม่) และการใช้ประโยชน์ (การปรับปรุงและขยายผลิตภัณฑ์และกระบวนการที่มีอยู่) ไปพร้อมๆ กัน—เป็นสิ่งสำคัญสำหรับความได้เปรียบทางการแข่งขันที่ยั่งยืน March (1991) ได้ทำให้การแลกเปลี่ยนนี้เป็นรูปธรรมใน Organization Science โดยโต้แย้งว่าองค์กรต้องสร้างสมดุลระหว่างทั้งสองเพื่อความอยู่รอดและเจริญรุ่งเรือง การสำรวจเพียงอย่างเดียวจะนำไปสู่ความหลากหลายแต่ผลตอบแทนไม่เพียงพอ การใช้ประโยชน์เพียงอย่างเดียวจะนำไปสู่กับดักความสามารถและความเปราะบางต่อการหยุดชะงัก มาตรวัดนี้ซึ่งดำเนินการโดย He และ Wong (2004) และขยายโดย Jansen และคณะ (2006) วัดความสามารถขององค์กรในทั้งสองโดเมนและระดับที่บริษัทสร้างสมดุลระหว่างแรงผลักดันด้านนวัตกรรมที่แข่งขันกัน
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
องค์กรเผชิญกับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกขั้นพื้นฐาน: การสำรวจ—การลงทุนในนวัตกรรมที่แปลกใหม่ ไม่แน่นอน ระยะยาว—ต้องใช้ทรัพยากร ความอดทนต่อความล้มเหลว และกรอบเวลาที่ยาวนาน การใช้ประโยชน์—การปรับปรุงผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่ การเข้าสู่ตลาดที่เกี่ยวข้อง และการเพิ่มประสิทธิภาพความสามารถในปัจจุบัน—สร้างผลตอบแทนระยะสั้นและเป็นแหล่งเงินทุนขององค์กร กิจกรรมเหล่านี้แข่งขันกันเพื่อแย่งชิงทรัพยากรที่จำกัด: วิศวกรที่ทำงานเกี่ยวกับเทคโนโลยีรุ่นต่อไปไม่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตผลิตภัณฑ์ปัจจุบันได้พร้อมกัน องค์กรส่วนใหญ่จะเลือกใช้ประโยชน์ (ปลอดภัย พิสูจน์แล้ว ทำกำไร) และละเลยการสำรวจ จนกว่าจะเกิดการหยุดชะงัก องค์กรที่มีความสามารถสองด้านจัดการกับความตึงเครียดนี้ผ่านการแยกโครงสร้าง (หน่วยสำรวจและใช้ประโยชน์ที่แตกต่างกัน) การแยกตามช่วงเวลา (ช่วงเวลาของการใช้ประโยชน์ที่ถูกคั่นด้วยโครงการริเริ่มด้านนวัตกรรม) หรือการบูรณาการพฤติกรรม (บุคคลที่ดำเนินงานแบบผู้ประกอบการภายในโครงสร้างที่มีอยู่) มาตรวัดนี้วัดผลลัพธ์: นวัตกรรมทั้งสองประเภทเกิดขึ้นหรือไม่ หรือมีประเภทใดประเภทหนึ่งครอบงำ?
ประวัติศาสตร์
James March (1991) ได้ทำให้การแลกเปลี่ยนระหว่างการสำรวจและการใช้ประโยชน์เป็นความท้าทายพื้นฐานของการเรียนรู้ขององค์กร โดยโต้แย้งว่าองค์กรต้องมีส่วนร่วมทั้งสองอย่างแม้จะมีความตึงเครียดโดยธรรมชาติ He และ Wong (2004) ได้นำกรอบการทำงานของ March มาดำเนินการเป็นมาตรวัดและตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถสองด้านและผลการดำเนินงานของบริษัทในเชิงประจักษ์ Jansen และคณะ (2006) ได้ขยายกรอบการทำงานเพื่อแสดงให้เห็นว่าโครงสร้างองค์กร ระบบจูงใจ และความใส่ใจของผู้นำระดับสูงมีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถสองด้านและผลการดำเนินงานอย่างไร งานวิจัยต่อมาได้ระบุการแยกโครงสร้าง (หน่วยที่แตกต่างกัน) การแยกตามช่วงเวลา (ช่วงนวัตกรรม) และการบูรณาการพฤติกรรม (การทำงานร่วมกันข้ามหน่วย) เป็นกลไกที่ช่วยให้เกิดความสามารถสองด้าน มาตรวัดได้ถูกปรับใช้ในหลายภาคส่วนและภาษา
ควรใช้เมื่อใด
ประเมินความสามารถสองด้านเมื่อออกแบบกลยุทธ์ด้านนวัตกรรม ประเมินกลุ่มผลิตภัณฑ์นวัตกรรมขององค์กร ทำนายการอยู่รอดของบริษัทในช่วงที่มีการหยุดชะงักทางเทคโนโลยี วินิจฉัยความไม่สมดุลของกลุ่มผลิตภัณฑ์นวัตกรรม หรือออกแบบโครงสร้างองค์กรเพื่อเปิดใช้งานการสำรวจโดยไม่กระทบต่อการใช้ประโยชน์ มีคุณค่าอย่างยิ่งในภาคเทคโนโลยี เภสัชกรรม ผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภค และโทรคมนาคม ใช้เมื่อผู้นำอภิปรายว่าบริษัทกำลังลงทุนอย่างเพียงพอในธุรกิจ 'อนาคต' เทียบกับธุรกิจ 'หลัก' หรือไม่ ใช้ก่อนการปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่หรือการออกแบบโปรแกรมนวัตกรรมใหม่
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- การทับซ้อนของมิติ: การสำรวจและการใช้ประโยชน์ไม่ได้เป็นอิสระต่อกันโดยสิ้นเชิง—กิจกรรมบางอย่าง (เช่น 'การขยายตลาดที่เกี่ยวข้อง') ครอบคลุมทั้งสองอย่าง การตีความของผู้ตอบแบบสอบถามอาจแตกต่างกันไป
- ช่องว่างระหว่างการรับรู้และการปฏิบัติ: บริษัทอาจอ้างว่ามีการใช้จ่ายด้านการสำรวจสูง แต่จัดสรรทรัพยากรไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับเป้าหมายที่ระบุ ความแม่นยำของการรายงานตนเองมีความอ่อนแอเป็นพิเศษสำหรับข้อเรียกร้องในการจัดสรรทรัพยากร
- ปัญหาความล่าช้าของเวลา: ผลลัพธ์ของการสำรวจ (ผลิตภัณฑ์ใหม่ ตลาดใหม่) ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะปรากฏผล การวัดแบบภาคตัดขวางไม่สามารถประเมินผลตอบแทนที่แท้จริงจากการสำรวจได้ เพียงแค่การยืนยันตามที่ระบุไว้
- การปรับตามอุตสาหกรรม: โครงสร้างอุตสาหกรรมมีอิทธิพลอย่างมากต่อความสามารถสองด้านที่เหมาะสมที่สุด—บริษัทเภสัชกรรมมักจะสำรวจ (วงจร R&D ยาว) บริษัทสินค้าอุปโภคบริโภคมักจะใช้ประโยชน์ (วงจรผลิตภัณฑ์เร็ว) การเปรียบเทียบระหว่างอุตสาหกรรมโดยไม่มีบริบทอาจทำให้เข้าใจผิดได้
- ความคลุมเครือของคำจำกัดความ: 'การสำรวจ' และ 'การใช้ประโยชน์' มีความหมายแตกต่างกันในบริบทที่แตกต่างกัน (เช่น ผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับโลกเทียบกับผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับบริษัท) ความแปรปรวนในการตีความของผู้ตอบแบบสอบถามสามารถเพิ่มข้อผิดพลาดในการวัดได้
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- มีรากฐานทางทฤษฎี: อิงตามผลงานพื้นฐานของ March เกี่ยวกับการเรียนรู้ขององค์กรและการแลกเปลี่ยนระหว่างการสำรวจและการใช้ประโยชน์ ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวางในอุตสาหกรรมและวัฒนธรรมต่างๆ
- ความชัดเจนเชิงกลยุทธ์: กรอบการทำงานสำหรับความท้าทายพื้นฐานในการจัดสรรทรัพยากร (การสำรวจเทียบกับการใช้ประโยชน์) อย่างชัดเจน ทำให้การแลกเปลี่ยนเชิงกลยุทธ์มองเห็นได้สำหรับผู้นำ
- การทำนายเชิงประจักษ์: บริษัทที่มีความสามารถสองด้านแสดงให้เห็นถึงผลการดำเนินงานในระยะยาว ความหลากหลายของนวัตกรรม และความยืดหยุ่นต่อการหยุดชะงักทางเทคโนโลยีที่สูงกว่าบริษัทที่มุ่งเน้นการสำรวจหรือการใช้ประโยชน์
- การวินิจฉัยที่นำไปปฏิบัติได้: โปรไฟล์ที่ไม่สมดุล (เช่น การใช้ประโยชน์สูง/การสำรวจต่ำ) บ่งชี้โดยตรงถึงการปรับทิศทางเชิงกลยุทธ์หรือการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างที่จำเป็น
- ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับกลุ่มผลิตภัณฑ์: สนับสนุนการวิเคราะห์กลุ่มผลิตภัณฑ์—บริษัทสามารถระบุได้ว่าหน่วยธุรกิจใดมุ่งเน้นการสำรวจ (เช่น ห้องปฏิบัติการวิจัยและพัฒนา กิจการใหม่) เทียบกับการใช้ประโยชน์ (เช่น สายผลิตภัณฑ์ที่เติบโตเต็มที่) และประเมินว่าการจัดสรรสอดคล้องกับกลยุทธ์หรือไม่
การประยุกต์ใช้
- การออกแบบกลยุทธ์กลุ่มผลิตภัณฑ์นวัตกรรม: การประเมินความสามารถสองด้านเผยให้เห็นว่าบริษัทมีการสมดุลระหว่างการลงทุนในนวัตกรรมที่เพิ่มขึ้นและนวัตกรรมที่แปลกใหม่อย่างเพียงพอหรือไม่ เป็นแนวทางในการตัดสินใจเกี่ยวกับการจัดสรรงบประมาณ R&D ระหว่างธุรกิจหลักและกิจการใหม่
- การทำนายการอยู่รอดจากการหยุดชะงัก: องค์กรที่มีความสามารถสองด้านสูงแสดงให้เห็นถึงการปรับตัวที่ดีขึ้นในช่วงที่มีการหยุดชะงักทางเทคโนโลยี ความสามารถสองด้านต่ำ (การใช้ประโยชน์สูง/การสำรวจต่ำ) บ่งชี้ถึงความเปราะบาง
- การประเมินโปรแกรมกิจการใหม่: คะแนนความสามารถสองด้านติดตามว่าโปรแกรมสร้างสรรค์นวัตกรรมขององค์กร (ศูนย์บ่มเพาะ หน่วยร่วมลงทุน ห้องปฏิบัติการนวัตกรรม) ประสบความสำเร็จในการสำรวจโดยไม่กระทบต่อการใช้ประโยชน์ของธุรกิจหลักหรือไม่
- การประเมินความสอดคล้องของโครงสร้างองค์กร: การแยกโครงสร้าง (เช่น ห้องปฏิบัติการวิจัยและพัฒนาแยกต่างหากเทียบกับแผนกผลิตภัณฑ์) ควรสัมพันธ์กับคะแนนความสามารถสองด้านสูง ความสามารถสองด้านต่ำแม้จะมีการแยกโครงสร้างบ่งชี้ถึงปัญหาด้านการกำกับดูแลหรือการจัดสรรทรัพยากร
- การเปรียบเทียบกลยุทธ์นวัตกรรมกับคู่แข่ง: การเปรียบเทียบโปรไฟล์ความสามารถสองด้านระหว่างบริษัทคู่แข่งเผยให้เห็นตำแหน่งทางการตลาดด้านนวัตกรรม—ผู้นำตลาดมักมีคะแนนความสามารถสองด้านสูงสุด บริษัทที่ถูกหยุดชะงักมักมีคะแนนการสำรวจต่ำในช่วงเวลาที่เกิดการหยุดชะงัก
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
มาตรวัดความสามารถในการทำนวัตกรรมแบบสองด้านประกอบด้วย 12–15 ข้อในสองมิติ: การสำรวจ (เช่น 'เราพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับตลาดใหม่'; 'เราแสวงหานวัตกรรมที่แปลกใหม่'; 'เราทดลองใช้วิธีการใหม่ๆ'; 'เราแสวงหาเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นใหม่') และการใช้ประโยชน์ (เช่น 'เราปรับปรุงผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่'; 'เราให้บริการลูกค้าที่มีอยู่ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น'; 'เราปรับปรุงคุณภาพผลิตภัณฑ์'; 'เราเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน') ข้อคำถามให้คะแนนตามมาตรวัดแบบลิเคิร์ท 5 ระดับหรือ 7 ระดับ (ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งถึงเห็นด้วยอย่างยิ่ง) ผู้ตอบแบบสอบถามคือผู้จัดการฝ่ายวิจัยและพัฒนา ผู้อำนวยการฝ่ายนวัตกรรม หรือผู้นำหน่วยธุรกิจที่มีความเข้าใจเกี่ยวกับกลยุทธ์ผลิตภัณฑ์และการจัดสรรทรัพยากร การตอบแบบสอบถามใช้เวลา 8–10 นาที บางเวอร์ชันขอให้ผู้ตอบประเมินเปอร์เซ็นต์ของทรัพยากร R&D ที่จัดสรรให้กับการสำรวจเทียบกับการใช้ประโยชน์ (ตัวบ่งชี้พฤติกรรม); เวอร์ชันอื่นใช้ข้อคำถามเชิงการรับรู้เพียงอย่างเดียว
สูตร
Administer multi-item scale assessing exploration and exploitation innovation activities on Likert scales
คำนวณคะแนนเฉลี่ยสำหรับแต่ละมิติ (การสำรวจและการใช้ประโยชน์) ซึ่งโดยทั่วไปแต่ละมิติประกอบด้วย 6–8 ข้อ ความสามารถสองด้านสามารถวัดได้สองวิธี: (1) มาตรวัดความสมดุล—ผลต่างสัมบูรณ์ระหว่างการสำรวจและการใช้ประโยชน์ หักออกจากผลรวม (วัดว่าคะแนนใกล้เคียงกันเพียงใด); คะแนนสูง = สมดุลมากขึ้น (2) การปฏิสัมพันธ์แบบคูณ—คูณการสำรวจ × การใช้ประโยชน์ (วัดว่าระดับสูงทั้งสองมีความสำคัญมากกว่าความสมดุลสัมบูรณ์) แนวปฏิบัติมาตรฐานใช้มาตรวัดความสมดุล โดยทั้งสองมิติให้คะแนนในมาตรวัดเดียวกัน 1–5 หรือ 1–7 คะแนนรายบุคคลที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงกิจกรรมที่มากขึ้นในมิตินั้นๆ
สูตร
Calculate two subscale scores (Exploration, Exploitation) as dimension means; overall ambidexterity as balance measure or multiplicative interaction
การสำรวจระดับสูง (4.0+) + การใช้ประโยชน์ระดับสูง (4.0+) บ่งชี้ถึงความสามารถสองด้านที่แท้จริง—บริษัทลงทุนอย่างมีนัยสำคัญทั้งในนวัตกรรมที่แปลกใหม่และนวัตกรรมที่เพิ่มขึ้น การสำรวจระดับสูง + การใช้ประโยชน์ระดับต่ำ (การสำรวจ 4.3, การใช้ประโยชน์ 2.1) บ่งชี้กลยุทธ์ที่มุ่งเน้นการสำรวจ ซึ่งพบได้ทั่วไปในองค์กรชีวเทคโนโลยีระยะเริ่มต้นหรือองค์กรที่ขับเคลื่อนด้วยการวิจัย มีความเสี่ยงสูงที่จะหมดเงินสดหากละเลยการใช้ประโยชน์ การใช้ประโยชน์ระดับสูง + การสำรวจระดับต่ำ (การใช้ประโยชน์ 4.2, การสำรวจ 2.0) บ่งชี้กลยุทธ์ที่มุ่งเน้นการเก็บเกี่ยวในระยะเติบโต มีความเสี่ยงสูงที่จะถูกหยุดชะงักและติดกับดักความสามารถ คะแนนต่ำทั้งสองมิติบ่งชี้ถึงศักยภาพด้านนวัตกรรมโดยรวมที่อ่อนแอ การตีความต้องอาศัยเจตนาเชิงกลยุทธ์: บริษัทสตาร์ทอัพอาจมุ่งเน้นการสำรวจโดยเจตนา บริษัทที่เติบโตเต็มที่ต้องการทั้งสองอย่าง อุตสาหกรรมมีความสำคัญ: บริษัทเภสัชกรรมมักแสดงคะแนนการสำรวจที่สูงกว่า ยานยนต์แสดงคะแนนการใช้ประโยชน์ที่สูงกว่าเนื่องจากมีแพลตฟอร์มและตลาดที่จัดตั้งขึ้น
สูตร
Interpret exploration-exploitation profile relative to firm's innovation strategy and portfolio balance
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การสมมติว่าความสามารถสองด้านที่สมดุลนั้นดีที่สุดเสมอไป: บางอุตสาหกรรมและวงจรชีวิตของบริษัทได้รับประโยชน์จากโปรไฟล์ที่เอียง—บริษัทสตาร์ทอัพควรให้น้ำหนักกับการสำรวจอย่างมาก บริษัทที่เติบโตเต็มที่ที่เก็บเกี่ยวเงินสดสามารถเน้นการใช้ประโยชน์ได้ ความเหมาะสมเชิงกลยุทธ์สำคัญกว่าความสมดุล
- การสับสนระหว่างความสามารถสองด้านกับการ 'ทำทั้งสองอย่าง': องค์กรที่มีความสามารถสองด้านอย่างแท้จริงมักต้องการการแยกโครงสร้าง (หน่วยสำรวจและใช้ประโยชน์ที่แยกจากกัน) หรือการแยกตามช่วงเวลา (ช่วงเวลาด้านนวัตกรรม) ความพยายามแบบค่อยเป็นค่อยไปในการผสมผสานทั้งสองอย่างในหน่วยเดียวกันมักจะล้มเหลว
- การลงทุนมากเกินไปในการสำรวจโดยไม่มีการตรวจสอบตลาด: บริษัทที่มีคะแนนการสำรวจสูงแต่ไม่สามารถนำนวัตกรรมไปใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ จะสิ้นเปลืองทรัพยากร การสำรวจต้องเชื่อมโยงกับโอกาสทางการตลาดที่แท้จริงและความสามารถในการใช้ประโยชน์
- การละเลยข้อจำกัดด้านทรัพยากร: ความสามารถสองด้านต้องการขนาดและเงินทุนที่เพียงพอ บริษัทขนาดเล็กที่มีทรัพยากรจำกัดมักได้รับประโยชน์จากกลยุทธ์ที่มุ่งเน้น (การสำรวจล้วนๆ หรือการใช้ประโยชน์ล้วนๆ) แทนที่จะพยายามสร้างสมดุล
- อคติของผู้ตอบแบบสอบถามรายเดียว: ผู้จัดการฝ่ายวิจัยและพัฒนามักประเมินกิจกรรมการสำรวจสูงเกินไป; CFO มักจะลดทอนกิจกรรมนั้น การประเมินจากหลายแหล่ง (R&D + หน่วยธุรกิจ + การเงิน) ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือ
คำถามที่พบบ่อย
ความสามารถสองด้านเหมือนกับการกระจายธุรกิจหรือไม่?
ไม่ การกระจายธุรกิจคือการขยายไปสู่ผลิตภัณฑ์/ตลาดใหม่ (ผลลัพธ์) ความสามารถสองด้านคือการสร้างสมดุลระหว่างการสำรวจและการใช้ประโยชน์ (ความสามารถ/กลยุทธ์) บริษัทสามารถมีความสามารถสองด้านและไม่ได้กระจายธุรกิจ (เช่น นวัตกรรมที่แปลกใหม่ในหมวดหมู่หลัก + การปรับปรุงผลิตภัณฑ์หลักแบบเพิ่มขึ้น) บริษัทสามารถกระจายธุรกิจและไม่มีความสามารถสองด้าน (เช่น การเข้าซื้อกิจการธุรกิจที่ไม่เกี่ยวข้องโดยไม่มีการสำรวจการเติบโตจากภายใน) เป็นแนวคิดที่ตั้งฉากกัน
ความสมดุลที่เหมาะสมระหว่างการสำรวจและการใช้ประโยชน์คืออะไร?
ไม่มีค่าที่เหมาะสมที่สุดที่เป็นสากล บริษัทเภสัชกรรมลงทุน 15–25% ของรายได้ในการสำรวจ (R&D) โดยเหลือ 75–85% สำหรับการใช้ประโยชน์ บริษัทสินค้าอุปโภคบริโภคอาจจัดสรร 8–12% ให้กับการสำรวจ ความเหมาะสมเชิงกลยุทธ์มีความสำคัญ: ในอุตสาหกรรมที่มั่นคง การใช้ประโยชน์ที่สูงขึ้นนั้นเหมาะสมที่สุด ในอุตสาหกรรมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว จำเป็นต้องมีการสำรวจที่สูงขึ้น ขนาดมีความสำคัญ: บริษัทขนาดใหญ่สามารถจัดสรรแบบ 50-50 ได้ บริษัทขนาดเล็กที่มีทรัพยากรจำกัดได้รับประโยชน์จากกลยุทธ์ที่มุ่งเน้น (60-40 หรือ 70-30)
องค์กรสามารถสำรวจมากเกินไปได้หรือไม่?
ใช่ การสำรวจล้วนๆ โดยไม่มีการใช้ประโยชน์ (การสร้างรายได้ ความพึงพอใจของลูกค้า) นำไปสู่การหมดทรัพยากร ความไม่มั่นคงขององค์กร และความล้มเหลว บริษัทสตาร์ทอัพและสถาบันวิจัยบางครั้งตกหลุมพรางนี้—การพัฒนานวัตกรรมที่ไม่มีเส้นทางสู่การนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือการยอมรับของตลาด ความสมดุลเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการอยู่รอด การสำรวจเพียงอย่างเดียวไม่ยั่งยืนเกิน 2–3 ปี
โครงสร้างองค์กรส่งผลต่อความสามารถสองด้านอย่างไร?
การแยกโครงสร้าง (หน่วยสำรวจและใช้ประโยชน์ที่แยกจากกัน) เป็นกลไกที่พบบ่อยและมีประสิทธิภาพที่สุด หน่วยสำรวจ (ห้องปฏิบัติการ กลุ่มกิจการใหม่ ทีมงานนวัตกรรม) ดำเนินงานด้วยแรงจูงใจ อำนาจในการตัดสินใจ และตัวชี้วัดความสำเร็จที่แตกต่างจากหน่วยใช้ประโยชน์ (สายผลิตภัณฑ์ การดำเนินงาน) การแยกตามช่วงเวลา (การจัดสรรช่วงเวลาหรือรอบการทำงานเพื่อการสำรวจ) ใช้ได้ผลสำหรับบริษัทขนาดเล็ก การบูรณาการพฤติกรรม (การเป็นผู้ประกอบการรายบุคคลในทุกหน่วย) ทำได้ยากที่สุดแต่ก่อกวนน้อยที่สุด ประเมินว่าโครงสร้างองค์กรสอดคล้องกับเป้าหมายความสามารถสองด้านที่ระบุไว้หรือไม่
เราควรถามวัดความสามารถสองด้านบ่อยแค่ไหน?
ความสามารถสองด้านค่อนข้างคงที่ภายใน 12 เดือน แต่จะเปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ด้านนวัตกรรมหรือการปรับโครงสร้างองค์กร วัดผลเป็นประจำทุกปีหรือหลังจากการริเริ่มเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญ (การเปิดตัวโปรแกรมนวัตกรรม การสร้างกิจการใหม่ การปรับโครงสร้าง R&D) การติดตามผลในช่วง 3–5 ปีเผยให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างหรือพฤติกรรมกำลังสร้างการเพิ่มขึ้นของความสามารถสองด้านตามที่ตั้งใจไว้หรือไม่ อุตสาหกรรมที่มีความเร็วสูงอาจได้รับประโยชน์จากการวัดผลครึ่งปี
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
March, J. G. (1991). Exploration and exploitation in organizational learning. Organization Science, 2(1), 71–87.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วHe, Z. L., & Wong, P. K. (2004). Exploration vs. exploitation: An empirical test of the ambidexterity hypothesis. Organization Science, 15(4), 481–494.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วJansen, J. J. P., Van Den Bosch, F. A. J., & Volberda, H. W. (2006). Exploratory innovation, exploitative innovation, and performance: Effects of organizational antecedents and environmental moderators. Management Science, 52(11), 1661–1674.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว