แบบจำลองการครองเตียงในโรงพยาบาล
- ผู้เสนอ
- Healthcare operations researchers
- ปี
- 2000
- ประเภท
- Stochastic simulation and time-series forecasting
- กลุ่มวิธี
- Capacity planning, Forecasting
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
แบบจำลองการครองเตียงในโรงพยาบาลใช้ในการคาดการณ์จำนวนเตียงที่ถูกครองครองในอนาคต โดยการวิเคราะห์รูปแบบการรับผู้ป่วย การกระจายตัวของระยะเวลาพักรักษาในโรงพยาบาล และพลวัตของการจำหน่ายผู้ป่วย แบบจำลองเหล่านี้สนับสนุนการตัดสินใจเชิงยุทธวิธีเกี่ยวกับการจัดบุคลากร การจัดการห่วงโซ่อุปทาน และการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์เกี่ยวกับการขยายขีดความสามารถ
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
จำนวนผู้ป่วยในโรงพยาบาล (census) มีความผันแปรตามวันในสัปดาห์ ฤดูกาล และเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน (เช่น การระบาดของไข้หวัดใหญ่ อุบัติเหตุ) การคาดการณ์การครองเตียงที่แม่นยำช่วยให้ผู้บริหารสามารถจัดตารางการทำงานของบุคลากร สั่งซื้อเวชภัณฑ์ และวางแผนการบำรุงรักษา แบบจำลองนี้สามารถจับลักษณะสุ่ม (stochastic) ของการรับผู้ป่วยและการจำหน่ายผู้ป่วยได้ เนื่องจากผู้ป่วยบางรายพักรักษาเพียงหนึ่งวัน ในขณะที่บางรายอาจพักนานเป็นสัปดาห์ โดยการจำลองสถานการณ์ที่เป็นไปได้นับพัน แบบจำลองจะสร้างการกระจายความน่าจะเป็นของการครองเตียง ซึ่งไม่เพียงแต่แสดงค่าเฉลี่ย แต่ยังแสดงถึงความเป็นไปได้ที่จะถึงขีดจำกัดความจุสูงสุดด้วย
ประวัติศาสตร์
แบบจำลองสุ่มของจำนวนผู้ป่วยในโรงพยาบาลมีต้นกำเนิดมาจากวิจัยดำเนินการ (operations research) ในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 McCarthy และคณะได้พัฒนาการคาดการณ์ความต้องการรับผู้ป่วยในช่วงต้นทศวรรษ 2000 โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับแผนกฉุกเฉิน งานวิจัยล่าสุดได้ขยายแบบจำลองเพื่อรวมการไหลของการส่งต่อระหว่างหน่วยต่างๆ และเพื่อรวมสัญญาณภายนอก (เช่น สภาพอากาศ การเฝ้าระวังโรค) เป็นตัวทำนายการรับผู้ป่วย ระบบสุขภาพสมัยใหม่ส่วนใหญ่ในปัจจุบันใช้แบบจำลองการครองเตียงรูปแบบต่างๆ สำหรับการจัดการกำลังคน
ควรใช้เมื่อใด
ใช้แบบจำลองการครองเตียงสำหรับการวางแผนกำลังคนเชิงยุทธวิธี (ระดับพนักงาน) การจัดการสินค้าคงคลัง (ผ้าปูเตียง ยา) และการวางแผนขีดความสามารถเชิงกลยุทธ์ (การเพิ่มเตียง) แบบจำลองมีประโยชน์มากที่สุดเมื่อการรับผู้ป่วยมีความผันแปร เมื่อมีรูปแบบตามฤดูกาล หรือเมื่อต้องการทำความเข้าใจความเสี่ยงที่จะเกินขีดความสามารถ ควรหลีกเลี่ยงหากการรับผู้ป่วยเป็นไปตามกำหนดการเท่านั้น หรือหากข้อมูลย้อนหลังมีน้อย (< 3 เดือน)
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- สมมติฐานว่ารูปแบบในอนาคตจะเหมือนกับข้อมูลในอดีต ไม่ได้คำนึงถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง (เช่น โปรแกรมใหม่ การรวมแผนก)
- มีความอ่อนไหวต่อคุณภาพของข้อมูล การรับผู้ป่วยที่ขาดหายไปหรือจำแนกประเภทผิดจะทำให้แบบจำลองคลาดเคลื่อน
- การกระจายตัวของ LOS มักมีหางยาว (heavy tails) (ผู้ป่วยบางรายพักนานกว่ามาก) ซึ่งต้องอาศัยการปรับค่าทางสถิติอย่างระมัดระวัง
- ไม่ได้คำนึงถึงการไหลของผู้ป่วยระหว่างหน่วยต่างๆ หรือความแตกต่างระหว่างจำนวนผู้ป่วยที่รับเข้ากับจำนวนเตียงที่ได้รับอนุญาต
- ความซับซ้อนของแบบจำลองอาจบดบังสมมติฐาน ผู้ใช้อาจไม่เข้าใจข้อจำกัดของการคาดการณ์
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- สามารถจับลักษณะสุ่มตามธรรมชาติของการรับผู้ป่วยและ LOS ได้ ค่าเฉลี่ยเชิงกำหนด (deterministic averages) อาจทำให้เข้าใจผิดได้
- ให้การกระจายความน่าจะเป็นแทนที่จะเป็นการประมาณค่าแบบจุด (point estimates) ซึ่งช่วยให้สามารถตัดสินใจโดยคำนึงถึงความเสี่ยงได้
- มีความยืดหยุ่นในการรวมปัจจัยต่างๆ ได้มากมาย (ประเภทการรับผู้ป่วย การวินิจฉัย ฤดูกาล การเปลี่ยนแปลงภายนอก)
- สนับสนุนการวิเคราะห์ 'ถ้าหาก' (what-if analysis): ประเมินผลกระทบของการลด LOS หรือการเพิ่มขีดความสามารถ
- ค่อนข้างตรงไปตรงมาในการนำไปใช้และอัปเดตเมื่อมีข้อมูลใหม่เข้ามา
การประยุกต์ใช้
- การคาดการณ์การครองเตียงรายวันเพื่อสนับสนุนตารางการจัดพยาบาลและการตัดสินใจเรื่องการทำงานล่วงเวลา
- การคาดการณ์ความต้องการผ้าปูเตียงและเวชภัณฑ์ตามจำนวนผู้ป่วยที่คาดการณ์ไว้เพื่อการจัดการสินค้าคงคลังอย่างมีประสิทธิภาพ
- การประเมินว่าจะเพิ่มเตียงหรือเปิดหน่วยใหม่หรือไม่ โดยพิจารณาจากข้อจำกัดด้านขีดความสามารถที่คาดการณ์ไว้
- การกำหนดนโยบายการจำหน่ายผู้ป่วยที่เหมาะสมที่สุดหรือเป้าหมายการลด LOS เพื่อปรับปรุงความพร้อมของเตียง
- การประเมินผลกระทบของการเพิ่มขึ้นตามฤดูกาล (เช่น ฤดูไข้หวัดใหญ่) ต่อขีดความสามารถของโรงพยาบาลและการเตรียมพร้อม
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
รวบรวมข้อมูลการรับผู้ป่วย (วันที่ เวลา การวินิจฉัยเมื่อรับ) ข้อมูลระยะเวลาพักรักษาในโรงพยาบาล (Length of Stay - LOS) สำหรับผู้ป่วยที่จำหน่ายแล้ว และรูปแบบการกลับมารับการรักษาซ้ำ ควรมีข้อมูลย้อนหลังอย่างน้อย 12 เดือน เพื่อให้ครอบคลุมรูปแบบตามฤดูกาล
ทำความสะอาดข้อมูลเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาด จัดการกับค่าที่ขาดหายไป จำแนกประเภทการรับผู้ป่วย (ฉุกเฉิน นัดหมาย หรือส่งต่อ) คำนวณการกระจายตัวของ LOS ตามประเภทการรับผู้ป่วยและการวินิจฉัย ระบุและบันทึกรูปแบบที่เป็นระบบ (เช่น จำนวนผู้ป่วยที่รับน้อยลงในช่วงสุดสัปดาห์)
วิเคราะห์อัตราการรับผู้ป่วยตามชั่วโมง วันในสัปดาห์ และฤดูกาล ทดสอบว่า LOS เป็นไปตามการกระจายตัวทั่วไปหรือไม่ (เช่น exponential, lognormal, Weibull) ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างประเภทการรับผู้ป่วยและ LOS
สร้างแบบจำลองการจำลอง (simulation model) ที่สร้างเวลาการรับผู้ป่วยแบบสุ่มจากการกระจายตัวที่ปรับให้เหมาะสม กำหนด LOS ให้กับผู้ป่วยแต่ละราย และคำนวณการครองเตียงตามช่วงเวลา ดำเนินการจำลองซ้ำนับพันครั้งเพื่อประมาณค่าการกระจายตัวของการครองเตียงในอนาคต
สร้างการคาดการณ์การครองเตียงที่แสดงความน่าจะเป็นของการครองเตียงตามช่วงเวลาที่คาดการณ์ (รายวัน รายสัปดาห์) ระบุคอขวดของขีดความสามารถ (ความเป็นไปได้ที่จะเกินจำนวนเตียงที่มีอยู่) ประเมินสถานการณ์ (เช่น การเปิดหน่วยใหม่ การลด LOS ลง 10%) เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจในการวางแผน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การปรับค่า LOS ให้เข้ากับการกระจายตัวแบบง่ายๆ (เช่น normal) เมื่อการกระจายตัวจริงมีความเบ้สูง ซึ่งจะประเมินความเสี่ยงของการครองเตียงที่หางยาวต่ำเกินไป
- การใช้เพียงอัตราการรับผู้ป่วยเฉลี่ยและ LOS เฉลี่ย ความแปรปรวนสูงหมายความว่าการกระจายตัวของการครองเตียงจะกว้างกว่าที่คาดการณ์ไว้
- การละเลยผลกระทบของฤดูกาลและวันในสัปดาห์ ซึ่งนำไปสู่ความเอนเอียงในการคาดการณ์อย่างเป็นระบบ
- การไม่ตรวจสอบความถูกต้องของแบบจำลองกับข้อมูลทดสอบที่แยกไว้ก่อนที่จะเชื่อถือการคาดการณ์สำหรับการตัดสินใจที่สำคัญ
คำถามที่พบบ่อย
ความแตกต่างระหว่าง census กับการครองเตียงคืออะไร?
Census คือจำนวนผู้ป่วยที่อยู่ในโรงพยาบาล ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง อัตราการครองเตียงคือ census หารด้วยจำนวนเตียงที่ได้รับอนุญาต ทั้งสองค่ามีประโยชน์: census สำหรับการวางแผนบุคลากรและเวชภัณฑ์ อัตราการครองเตียงสำหรับการจัดการขีดความสามารถ
ฉันสามารถคาดการณ์การครองเตียงได้อย่างน่าเชื่อถือล่วงหน้าได้นานแค่ไหน?
การคาดการณ์มีความน่าเชื่อถือมากที่สุดในช่วง 1-7 วันข้างหน้า ซึ่งรูปแบบในอดีตให้แนวทางที่ชัดเจน เกิน 2 สัปดาห์ ความไม่แน่นอนจะกว้างขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ การคาดการณ์ตามฤดูกาล (เช่น การครองเตียงในฤดูหนาวสูงกว่าฤดูร้อน) สามารถเป็นประโยชน์สำหรับการวางแผนประจำปี
ฉันจะจัดการกับเหตุการณ์พิเศษ (เช่น การระบาดใหญ่ ภัยธรรมชาติ) ได้อย่างไร?
แบบจำลองมาตรฐานสมมติว่า 'เป็นไปตามปกติ' สำหรับเหตุการณ์พิเศษ ให้ปรับแบบจำลองโดยการเพิ่มอัตราการรับผู้ป่วยหรือลดอัตราการจำหน่ายตามดุลยพินิจของผู้เชี่ยวชาญ หลังจากเหตุการณ์ ให้ฝึกแบบจำลองใหม่ด้วยเงื่อนไขปกติใหม่
ฉันควรกำหนดแบบจำลองแยกสำหรับแต่ละหอผู้ป่วย หรือรวมเตียงทั้งหมดเข้าด้วยกัน?
เริ่มต้นด้วยแบบจำลองทั่วทั้งโรงพยาบาลสำหรับขีดความสามารถโดยรวม จากนั้นจึงสร้างแบบจำลองเฉพาะหน่วยสำหรับการจัดบุคลากรโดยละเอียด การส่งต่อผู้ป่วยข้ามหน่วยทำให้แบบจำลองหน่วยเดียวซับซ้อนขึ้น ให้คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้โดยรวมการไหลของการส่งต่อ
ฉันจะตรวจสอบความถูกต้องของแบบจำลองได้อย่างไร?
สำรองข้อมูลย้อนหลัง 3 เดือนสุดท้ายไว้สำหรับการทดสอบ รันแบบจำลองด้วยข้อมูลก่อนหน้านี้ สร้างการคาดการณ์สำหรับช่วงเวลาที่สำรองไว้ และเปรียบเทียบการคาดการณ์กับการครองเตียงจริง ติดตามความแม่นยำของการคาดการณ์ (เช่น ค่าความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์เฉลี่ย (mean absolute error) การครอบคลุมของช่วงการคาดการณ์ (coverage of prediction intervals))
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Tikk, D., Kóczy, L. T., & Gedeon, T. D. (2003). A survey on fuzzy relational equations and their applications in web intelligence. In W. Pedrycz (Ed.), Handbook of Granular Computing (pp. 521–542). John Wiley & Sons.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วMcCarthy, M. L., Zeger, S. L., Ding, R., Levin, S. R., Desmond, J. S., Lee, J., & Aronsky, D. (2008). The challenge of predicting demand for emergency department services. Academic Emergency Medicine, 15(4), 337–346.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วHelm, J. E., AhmadBeygi, S., & Van Oyen, M. P. (2011). Design and analysis of hospital admission control for optimizing quality of care. Operations Research, 59(5), 1153–1166.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว