Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

HMAC

ผู้เสนอ
Hugo Krawczyk
ปี
1997
ประเภท
cryptographic authentication mechanism
กลุ่มวิธี
Message authentication code

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

HMAC (Hash-Based Message Authentication Code) เป็นขั้นตอนวิธีเข้ารหัสลับสำหรับการยืนยันความถูกต้องของข้อความโดยใช้กุญแจลับและฟังก์ชันแฮช HMAC ได้รับการกำหนดมาตรฐานใน RFC 2104 (ค.ศ. 1997) และสามารถใช้ร่วมกับฟังก์ชันแฮชเข้ารหัสลับใดก็ได้ (เช่น SHA-256, SHA-3) เพื่อสร้างรหัสยืนยันความถูกต้องของข้อความ (MAC) HMAC ให้ทั้งความสมบูรณ์ของข้อมูลและการยืนยันความถูกต้อง โดยสามารถตรวจจับได้ทั้งความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจและการดัดแปลงโดยเจตนา และมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในความปลอดภัยของเว็บ (TLS/SSL), การยืนยันตัวตน API และโปรโตคอลเครือข่าย

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

HMAC ทำงานโดยการฝังกุญแจลับเข้ากับการคำนวณแฮชในลักษณะเฉพาะที่ป้องกันผู้โจมตีจากการปลอมแปลงรหัสยืนยันความถูกต้อง แทนที่จะเพียงแค่เชื่อมกุญแจเข้ากับข้อความแล้วแฮช HMAC ใช้การดำเนินการแฮชแบบซ้อนกันสองครั้งพร้อมค่าการเติม (padding values) ที่ได้จากกุญแจ (ipad และ opad) การออกแบบการแฮชสองชั้นนี้ช่วยให้มั่นใจได้ว่าแม้ผู้โจมตีจะสามารถค้นหาการชนกันของแฮชได้ พวกเขาก็ไม่สามารถปลอมแปลง HMAC ที่ถูกต้องได้หากไม่ทราบกุญแจลับ

ประวัติศาสตร์

HMAC ได้รับการออกแบบโดย Krawczyk, Bellare และ Canetti ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 ในฐานะวิธีการมาตรฐานที่พิสูจน์ได้ว่าปลอดภัยในการเพิ่มการยืนยันความถูกต้องให้กับฟังก์ชันแฮชใดๆ ได้รับการกำหนดมาตรฐานเป็น RFC 2104 ในปี 1997 และกลายเป็นที่แพร่หลายอย่างรวดเร็วในโปรโตคอลการเข้ารหัสลับ การออกแบบยังคงปลอดภัยมาจนถึงปัจจุบันและเข้ากันได้กับการพัฒนามาตรฐานฟังก์ชันแฮช รวมถึงการเปลี่ยนจาก SHA-1 ไปยัง SHA-256 และ SHA-3

ควรใช้เมื่อใด

HMAC มีความสำคัญสำหรับการยืนยันความถูกต้องของข้อความในโปรโตคอลที่ทั้งสองฝ่ายใช้กุญแจลับร่วมกัน ควรใช้ HMAC เมื่อคุณต้องการตรวจสอบว่าข้อความไม่ได้รับการแก้ไขและมาจากแหล่งที่มาที่ได้รับการยืนยัน การใช้งานทั่วไปได้แก่ การยืนยันตัวตน API (การลงนามคำขอด้วย HMAC-SHA256), การจัดการเซสชัน และใน TLS/SSL สำหรับชั้นการยืนยันตัวตนเพิ่มเติม HMAC เหมาะสำหรับการใช้งานทั้งที่มีความเร็วสูงและมีความสำคัญด้านความปลอดภัย

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องมีการจัดการกุญแจร่วมกันอย่างปลอดภัย ทั้งผู้ส่งและผู้รับต้องมีกุญแจลับเดียวกัน
  • ไม่ให้การปฏิเสธไม่ได้ (non-repudiation) ทั้งสองฝ่ายสามารถปฏิเสธการสร้างหรืออนุญาตข้อความได้
  • เสี่ยงต่อการกู้คืนกุญแจหากฟังก์ชันแฮชพื้นฐานถูกทำลายหรือใช้งานผิดวิธี
  • การโจมตีแบบจับเวลา (timing attacks) ในการเปรียบเทียบ HMAC สามารถรั่วไหลข้อมูลเกี่ยวกับรหัสที่ถูกต้องได้ หากการตรวจสอบไม่ได้ใช้เวลาคงที่

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ให้ทั้งความสมบูรณ์ของข้อความและการยืนยันความถูกต้องในการดำเนินการเดียว
  • ง่ายและมีประสิทธิภาพในการคำนวณ โดยมีค่าใช้จ่ายในการคำนวณน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับการลงนามดิจิทัล
  • เข้ากันได้กับฟังก์ชันแฮชพื้นฐานใดๆ ทำให้มีความยืดหยุ่นในการเลือกขั้นตอนวิธี
  • ได้รับการพิสูจน์ทางทฤษฎีว่าปลอดภัยหากฟังก์ชันแฮชพื้นฐานทำงานเหมือน oracle สุ่ม

การประยุกต์ใช้

  • TLS/SSL/HTTPS สำหรับการยืนยันความถูกต้องของข้อความในการเชื่อมต่อเว็บที่ปลอดภัย
  • การยืนยันตัวตน API (เช่น AWS Signature Version 4) สำหรับการลงนามคำขอ HTTP
  • การจัดการเซสชันและการตรวจสอบโทเค็น CSRF ในเว็บแอปพลิเคชัน
  • IPsec และการยืนยันตัวตน VPN เพื่อปกป้องการรับส่งข้อมูลเครือข่าย
  • การลงนามและการตรวจสอบ Git commit เพื่อความสมบูรณ์ของโค้ด
  • สกุลเงินดิจิทัลและบล็อกเชนสำหรับการลงนามและการตรวจสอบธุรกรรม

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

หากกุญแจยาวกว่าขนาดบล็อกของฟังก์ชันแฮช ให้แฮชกุญแจนั้น หากสั้นกว่า ให้เติมศูนย์จนถึงขนาดบล็อก

2

นำกุญแจที่เติมแล้วไป XOR กับ ipad (รูปแบบคงที่) เพื่อสร้างกุญแจภายใน

3

เชื่อมกุญแจภายในเข้ากับข้อความและคำนวณค่าแฮช

4

นำกุญแจที่เติมแล้วเดิมไป XOR กับ opad (รูปแบบคงที่ที่แตกต่างกัน) จากนั้นผนวกผลลัพธ์แฮชภายใน และคำนวณค่าแฮชสุดท้าย

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การเปรียบเทียบ HMAC โดยใช้การเปรียบเทียบสตริงที่ไม่ได้ใช้เวลาคงที่ ทำให้การโจมตีแบบจับเวลาสามารถปลอมแปลงรหัสที่ถูกต้องได้
  • การนำกุญแจ HMAC กลับมาใช้ซ้ำในโปรโตคอลหรือบริบทที่แตกต่างกัน ควรสร้างกุญแจเฉพาะสำหรับแต่ละกุญแจโดยใช้ KDFs
  • การใช้ฟังก์ชันแฮชที่อ่อนแอใน HMAC ควรใช้ฟังก์ชันที่ทันสมัย เช่น SHA-256 หรือ SHA-3 เสมอ
  • การส่ง HMAC ผ่านช่องทางที่ไม่ได้เข้ารหัส HMAC เพียงอย่างเดียวไม่ให้ความลับของข้อมูล

คำถามที่พบบ่อย

เหตุใด HMAC จึงดีกว่าการเพียงแค่เชื่อมกุญแจและข้อความก่อนที่จะแฮช?

การเชื่อมต่อแบบง่าย (key || message) เสี่ยงต่อการโจมตีแบบขยายความยาว (length extension attacks) ผู้โจมตีสามารถคำนวณ HMAC(key || message || x) ได้โดยไม่ต้องรู้กุญแจ หากพวกเขาทราบ HMAC ดั้งเดิม การออกแบบแบบซ้อนกันของ HMAC พร้อมการเติมแยกต่างหากจะป้องกันการโจมตีนี้

ฉันจะเปรียบเทียบ HMAC อย่างปลอดภัยได้อย่างไร?

ใช้ฟังก์ชันการเปรียบเทียบแบบเวลาคงที่ (เช่น secrets.compare_digest ใน Python) แทนการเปรียบเทียบสตริงมาตรฐาน สิ่งนี้จะป้องกันการโจมตีแบบจับเวลาที่ทำให้ผู้โจมตีสามารถปลอมแปลง HMAC ที่ถูกต้องได้โดยการสังเกตว่าการเปรียบเทียบใช้เวลานานเท่าใด

ฉันสามารถใช้ HMAC สำหรับการสร้างกุญแจได้หรือไม่?

HMAC เพียงอย่างเดียวไม่ใช่ฟังก์ชันการสร้างกุญแจที่แข็งแกร่ง ควรใช้ HKDF (HMAC-based Key Derivation Function) หรือ PBKDF2 แทน ซึ่งใช้ HMAC หลายครั้งพร้อมกับความสุ่มเพิ่มเติมเพื่อสร้างกุญแจเข้ารหัสลับจากรหัสผ่านหรือความลับที่ใช้ร่วมกัน

HMAC ทนทานต่อควอนตัมหรือไม่?

ความปลอดภัยของ HMAC ขึ้นอยู่กับฟังก์ชันแฮชพื้นฐาน หากฟังก์ชันแฮชทนทานต่อควอนตัม HMAC ก็จะทนทานต่อควอนตัมด้วย SHA-3 และฟังก์ชันแฮชหลังควอนตัมอื่นๆ สามารถใช้กับ HMAC เพื่อรองรับอนาคตได้

ฉันควรใช้ฟังก์ชันแฮชใดกับ HMAC?

ใช้ SHA-256 หรือ SHA-3 สำหรับระบบใหม่ SHA-1 เลิกใช้แล้วสำหรับการใช้งานส่วนใหญ่ หลีกเลี่ยง MD5 การเลือกขึ้นอยู่กับข้อกำหนดด้านความปลอดภัยและความต้องการความเข้ากันได้ของคุณ

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Krawczyk, H., Bellare, M., & Crechanko, R. (1997). HMAC: Keyed-Hashing for Message Authentication. RFC 2104.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Bellare, M., Canetti, R., & Krawczyk, H. (1996). Keying hash functions for message authentication. In Advances in Cryptology - CRYPTO 1996, LNCS 1109, pp. 1-15.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว