Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ดัชนีความพิการ HAQ

ผู้เสนอ
James Fries and colleagues at Stanford University
ปี
1980
ประเภท
Functional disability measurement for arthritis and chronic disease
กลุ่มวิธี
Functional assessment

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ดัชนีความพิการจากการประเมินสุขภาพด้วยแบบสอบถาม (The Health Assessment Questionnaire Disability Index หรือ HAQ-DI) เป็นเครื่องมือประเมินตนเองที่มี 20 ข้อ สำหรับวัดความพิการในการทำหน้าที่ ซึ่งพัฒนาโดย Fries และคณะที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในปี 1980 เดิมทีออกแบบมาสำหรับโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ แต่ HAQ-DI ได้กลายเป็นเครื่องมือประเมินการทำหน้าที่ที่เป็นมาตรฐานทองคำสำหรับโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์และภาวะเรื้อรังอื่น ๆ ที่หลากหลาย

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

HAQ-DI วัดผลกระทบของโรคต่อการใช้ชีวิตประจำวันโดยประเมินความสามารถในการทำกิจกรรมทางกายภาพประจำวันในแปดด้าน ได้แก่ การแต่งกาย การลุกขึ้น การรับประทานอาหาร การเดิน การรักษาสุขอนามัย การเอื้อม การจับ และกิจกรรมทั่วไป แทนที่จะรวมคะแนนทุกข้อเท่ากัน HAQ-DI ใช้ระบบการให้คะแนนที่ซับซ้อน โดยผู้ป่วยจะรายงานอุปกรณ์ช่วยและความช่วยเหลือที่จำเป็น ซึ่งสะท้อนถึงความต่อเนื่องตั้งแต่ความเป็นอิสระไปจนถึงความพิการ วิธีการที่ละเอียดนี้ทำให้มีความหมายทางคลินิกสำหรับการวิจัยและการดูแลผู้ป่วย

ประวัติศาสตร์

แบบสอบถามการประเมินสุขภาพ (The Health Assessment Questionnaire) ได้รับการพัฒนาโดย James Fries ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในช่วงปลายทศวรรษ 1970 และตีพิมพ์อย่างเป็นทางการในปี 1980 มันพัฒนามาจากการทำงานก่อนหน้านี้เกี่ยวกับมาตรการสถานะสุขภาพหลายมิติ และได้รับการปรับแต่งเป็นพิเศษสำหรับการประเมินโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ ดัชนีความพิการ (HAQ-DI) กลายเป็นองค์ประกอบที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดของเครื่องมือ HAQ ที่ใหญ่กว่า รุ่นต่อมาได้ขยาย HAQ ให้เป็นแบบสอบถามหลายมิติ (MDHAQ) และ HAQ-DI ยังคงเป็นองค์ประกอบความพิการในการทำหน้าที่ในรูปแบบต่าง ๆ เหล่านี้ เครื่องมือนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 50 ภาษา และถูกใช้ในการทดลองโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์หลายพันครั้งทั่วโลก

ควรใช้เมื่อใด

HAQ-DI เป็นเครื่องมือที่นิยมใช้ในการประเมินผลลัพธ์การทำหน้าที่ในการทดลองโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์และการติดตามผลการปฏิบัติทางคลินิก เหมาะสำหรับผู้ป่วยอายุ 5 ปีขึ้นไปในทุกภาวะข้ออักเสบ (โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์, โรคลูปัสอีริทีมาโตซัสทั่วร่างกาย, โรคข้อเข่าเสื่อม ฯลฯ) HAQ-DI เหมาะสมน้อยกว่าสำหรับการบาดเจ็บเฉียบพลันหรือการประเมินหลังการผ่าตัด มาตราส่วนการทำหน้าที่เฉพาะภาวะอาจเหมาะสมกว่าในบริบทเหล่านั้น

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • เดิมออกแบบมาสำหรับโรคข้ออักเสบ การนำไปใช้กับภาวะที่ไม่ใช่โรคข้ออักเสบอาจต้องมีการตรวจสอบความถูกต้อง
  • ประเมินการทำหน้าที่ทางกายภาพเป็นหลัก ไม่ครอบคลุมความพิการทางสติปัญญาหรืออารมณ์
  • มีผลกระทบเพดานในโรคที่ไม่รุนแรง; การจำแนกผู้ป่วยที่มีการทำหน้าที่สูงมีจำกัด
  • ปัจจัยอุปกรณ์ช่วย/ความช่วยเหลืออาจไม่สามารถใช้ได้เหมือนกันในบริบททางวัฒนธรรมและระบบการดูแลสุขภาพที่แตกต่างกัน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวางในโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ โดยมีความสัมพันธ์อย่างมากกับมาตรการการทำหน้าที่และทางคลินิกอื่น ๆ
  • มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงในการทดลองทางคลินิก ตรวจจับการปรับปรุงและการลดลงของการทำหน้าที่ที่มีความหมาย
  • การให้คะแนนที่เรียบง่ายและเข้าใจง่าย สะท้อนถึงความพิการในทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์ชีวิตของผู้ป่วย
  • ใช้เวลาในการบริหารจัดการสั้น (5 นาที) และสามารถกรอกเองได้ ทำให้สามารถใช้ในสถานพยาบาลที่มีผู้ป่วยมาก
  • มีความถูกต้องในการทำนายผลลัพธ์ด้านสุขภาพ การลุกลามของความเสียหายของข้อต่อ และอัตราการเสียชีวิตในโรคข้ออักเสบ

การประยุกต์ใช้

  • การทดลองโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์: มาตรการผลลัพธ์มาตรฐานในการยื่นขออนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแลและการทดลองทางคลินิกของยา
  • การประเมินกิจกรรมของโรค: การติดตามแนวโน้มการทำหน้าที่ควบคู่ไปกับเครื่องหมายการอักเสบในการปฏิบัติทางคลินิก
  • การทำนายพยากรณ์โรค: HAQ-DI พื้นฐานทำนายการลุกลามของความเสียหายของข้อต่อ การใช้บริการสุขภาพ และอัตราการเสียชีวิต
  • ประสิทธิภาพเชิงเปรียบเทียบ: การวัดผลกระทบการทำหน้าที่ในกลุ่มยาและชีวภาพที่แตกต่างกัน
  • การศึกษาแบบติดตามระยะยาว: การติดตามแนวโน้มความพิการในโรคข้ออักเสบเป็นเวลาหลายทศวรรษ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

HAQ-DI ประกอบด้วย 20 ข้อ จัดเป็น 8 หมวดหมู่การทำหน้าที่ ผู้ตอบแบบสอบถามให้คะแนนความยากลำบาก (0 = ไม่มีปัญหา, 1 = มีปัญหาบ้าง, 2 = มีปัญหามาก, 3 = ไม่สามารถทำได้) บนมาตราส่วนลิเคิร์ท 4 ระดับ พวกเขายังระบุด้วยว่าใช้อุปกรณ์ช่วยหรือต้องการความช่วยเหลือจากบุคคลอื่นหรือไม่ การบริหารจัดการใช้เวลา 5 นาที

2

สำหรับแต่ละ 8 หมวดหมู่ จะเลือกคะแนนความยากลำบากสูงสุด หากผู้ตอบแบบสอบถามรายงานว่าใช้อุปกรณ์ช่วยหรือต้องการความช่วยเหลือ คะแนนจะถูกกำหนดเป็น 2 หรือสูงกว่าตามลำดับ คะแนน HAQ-DI โดยรวมคือค่าเฉลี่ยของคะแนน 8 หมวดหมู่ ซึ่งมีช่วงตั้งแต่ 0 (ไม่มีความพิการ) ถึง 3 (ความพิการรุนแรง) คะแนนแบบทวิภาคทางเลือก (0 = ความพิการน้อยที่สุด, 1 = มีความพิการ) ใช้ในการวิจัยบางประเภท

3

คะแนน HAQ-DI มีช่วง 0–3; คะแนนที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความพิการที่มากขึ้น เกณฑ์ทางคลินิกแตกต่างกันไป: 0 = ไม่มีหรือมีความพิการน้อยที่สุด, 0.01–0.5 = ความพิการเล็กน้อยถึงปานกลาง, 0.51–1.5 = ความพิการปานกลางถึงรุนแรง, >1.5 = ความพิการรุนแรง การเปลี่ยนแปลงที่ ≥0.22 ถือว่ามีความสำคัญทางคลินิกในการทดลองโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การไม่คำนึงถึงระบบการถ่วงน้ำหนักอุปกรณ์ช่วย/ความช่วยเหลือในการให้คะแนน; การคำนวณด้วยตนเองโดยไม่มีอัลกอริทึมนี้จะให้คะแนนที่ไม่ถูกต้อง
  • การใช้เกณฑ์ HAQ-DI ที่อิงกับโรคข้ออักเสบกับประชากรที่ไม่ใช่โรคข้ออักเสบโดยไม่มีการตรวจสอบความถูกต้อง
  • การตีความ HAQ-DI เป็นมาตรการคุณภาพชีวิต; มันวัดความพิการในการทำหน้าที่ ไม่ใช่ความพึงพอใจในชีวิต
  • การใช้ HAQ-DI ในสถานการณ์เฉียบพลัน; มันสะท้อนการทำหน้าที่พื้นฐานเรื้อรังได้ดีกว่าข้อจำกัดจากการบาดเจ็บเฉียบพลัน

คำถามที่พบบ่อย

ความสำคัญของอุปกรณ์ช่วยและปัจจัยความช่วยเหลือในการให้คะแนน HAQ-DI คืออะไร?

การใช้อุปกรณ์ช่วยหรือการต้องการความช่วยเหลือจากบุคคลอื่นสะท้อนถึงความรุนแรงของโรคที่นอกเหนือจากการให้คะแนนความยากลำบากเพียงอย่างเดียว ผู้ป่วยที่ไม่สามารถขึ้นบันไดได้แม้จะใช้ไม้เท้า (คะแนน 3 พร้อมอุปกรณ์) มีความบกพร่องในการทำหน้าที่มากกว่าผู้ที่มีปัญหาแต่เป็นอิสระ การถ่วงน้ำหนักนี้ทำให้ HAQ-DI มีความไวต่อความพิการในโลกแห่งความเป็นจริงมากขึ้น

คะแนน HAQ-DI ที่ 0.75 บ่งชี้อะไร?

คะแนน 0.75 บ่งชี้ถึงความพิการปานกลางถึงปานกลางค่อนข้างรุนแรง ซึ่งแสดงว่าผู้ป่วยมีข้อจำกัดที่สำคัญในกิจกรรมประจำวัน ในบริบทนี้ สะท้อนถึงภาระโรคที่มีความหมาย การปรับปรุงให้เป็น 0.5 หรือต่ำกว่าจะแสดงถึงการตอบสนองทางคลินิกที่สำคัญต่อการรักษาในการทดลองโรคข้ออักเสบ

สามารถใช้ HAQ-DI ในภาวะอื่น ๆ นอกเหนือจากโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ได้หรือไม่?

HAQ-DI ได้ถูกนำไปใช้ในโรคลูปัสอีริทีมาโตซัสทั่วร่างกาย, โรคข้อเข่าเสื่อม และภาวะอื่น ๆ โดยมีการตรวจสอบความถูกต้องในระดับที่แตกต่างกันไป เมื่อใช้นอกเหนือจากโรคข้ออักเสบ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าพื้นฐานแนวคิด (ข้อจำกัดการทำหน้าที่ทางกายภาพ) สอดคล้องกับภาวะของคุณ และตรวจสอบเกณฑ์เทียบกับมาตรการผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้อง

ควรประเมิน HAQ-DI บ่อยแค่ไหนในการติดตามทางคลินิก?

ในการปฏิบัติทางคลินิก โดยทั่วไป HAQ-DI จะได้รับการประเมินเมื่อเริ่มต้นและในช่วงเวลาติดตามที่กำหนด (เช่น รายไตรมาสหรือรายครึ่งปี) ซึ่งสอดคล้องกับการติดตามกิจกรรมของโรค ในการทดลอง ความถี่ในการประเมินขึ้นอยู่กับอัตราการเปลี่ยนแปลงการทำหน้าที่ที่คาดไว้; รายเดือนในการแทรกแซงที่เข้มข้น, รายไตรมาสในการทดลองยาปกติ

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Bruce, B., & Fries, J. F. (1989). The Stanford Health Assessment Questionnaire: a review of its history, issues, progress, and documentation. Journal of Rheumatology, 16(8), 1055–1064.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Fries, J. F., Spitz, P., Kraines, R. G., & Holman, H. R. (1980). Measurement of patient outcome in arthritis. Arthritis & Rheumatism, 23(2), 137–145.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  3. Pincus, T., Swearingen, C., & Wolfe, F. (2011). Toward a multidimensional Health Assessment Questionnaire (MDHAQ): assessment of advanced activities of daily living and psychological well-being. Seminars in Arthritis and Rheumatism, 30(2), 10–17.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว