Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ดัชนีการทำกิจกรรมเฟรนชัย

ผู้เสนอ
Holbrook, M., & Skilbeck, C. E.
ปี
1983
ประเภท
Self-report or informant questionnaire
กลุ่มวิธี
activities of daily living, instrumental ADL

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ดัชนีการทำกิจกรรมเฟรนชัย (FAI) เป็นแบบสอบถามที่ผู้ป่วยตอบเองหรือผู้ดูแลให้ข้อมูล ออกแบบมาเพื่อวัดการมีส่วนร่วมในกิจกรรมประจำวันและกิจกรรมเชิงเครื่องมือในช่วงระยะเวลา 3 เดือน FAI พัฒนาโดย Holbrook และ Skilbeck (1983) ที่โรงพยาบาลเฟรนชัยในบริสตอล ประเมินการมีส่วนร่วมใน 15 กิจกรรม ครอบคลุมด้านในบ้าน สันทนาการ และการทำงาน FAI ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองและการวิจัยผู้สูงอายุ เพื่อวัดการฟื้นตัวของสมรรถภาพในวงกว้าง การมีส่วนร่วมทางสังคม และการกลับไปทำกิจกรรมที่มีคุณค่า นอกเหนือจากการดูแลตนเองขั้นพื้นฐาน

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

FAI วัดสิ่งที่แตกต่างจากมาตรวัดสมรรถภาพส่วนใหญ่: ไม่ใช่ว่าบุคคลนั้นสามารถทำกิจกรรมได้หรือไม่ แต่เป็นการวัดว่าพวกเขามีส่วนร่วมในกิจกรรมที่มีความหมายในช่วงเวลาหนึ่งจริงหรือไม่ ผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองอาจสามารถทำอาหารได้ (ความสามารถ) แต่ไม่ค่อยทำหากแรงจูงใจ ความมั่นใจ หรืออุปสรรคด้านสิ่งแวดล้อมจำกัดการมีส่วนร่วม FAI จับความแตกต่างนี้โดยถามว่า 'คุณทำอาหารบ่อยแค่ไหนในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา?' ซึ่งสะท้อนถึงการมีส่วนร่วมในชีวิตจริง สิ่งนี้ทำให้ FAI มีความไวต่อการฟื้นฟูทางจิตสังคม ความมั่นใจ และการกลับไปสู่บทบาททางสังคมและการผลิต FAI สะท้อนปรัชญาการบำบัดด้วยการทำงานที่ว่าการฟื้นตัวไม่ได้หมายถึงเพียงแค่การฟื้นฟูความสามารถ แต่ยังรวมถึงการกลับไปทำอาชีพและบทบาทที่มีคุณค่าด้วย

ประวัติศาสตร์

ดัชนีการทำกิจกรรมเฟรนชัย (FAI) พัฒนาโดย Holbrook และ Skilbeck (1983) ที่โรงพยาบาลเฟรนชัยในบริสตอล เป็นเครื่องมือวัดการมีส่วนร่วมในกิจกรรมของผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง เครื่องมือนี้เกิดขึ้นจากการตระหนักว่ามาตรวัดสมรรถภาพแบบดั้งเดิมมุ่งเน้นไปที่ความบกพร่องและความเป็นอิสระในการทำ ADL ขั้นพื้นฐาน แต่ไม่ได้วัดการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่กว้างขึ้น การมีส่วนร่วมทางสังคม และการกลับไปสู่บทบาทที่มีคุณค่า ซึ่งเป็นมิติที่สำคัญต่อคุณภาพชีวิตและการฟื้นตัวจากโรคหลอดสมองที่ประสบความสำเร็จ การศึกษาตรวจสอบความถูกต้องในระยะแรกได้สร้างความน่าเชื่อถือและความไวของ FAI ในการวัดการเปลี่ยนแปลงการมีส่วนร่วมในกิจกรรมหลังเกิดโรคหลอดเลือดสมอง FAI ได้รับการแปลเป็นหลายภาษาและตรวจสอบความถูกต้องในประชากรผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่หลากหลายทั่วอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย การศึกษาผลลัพธ์ของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองหลายร้อยชิ้นใช้ FAI; มีข้อมูลบรรทัดฐานที่ครอบคลุมสำหรับประชากรผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเฉียบพลัน กึ่งเฉียบพลัน และเรื้อรังในทุกกลุ่มอายุ

ควรใช้เมื่อใด

FAI เหมาะสำหรับผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองในทุกระยะหลังเกิดโรค (เฉียบพลัน กึ่งเฉียบพลัน เรื้อรัง) เพื่อวัดการฟื้นตัวของสมรรถภาพในวงกว้างและการกลับไปทำกิจกรรมที่มีคุณค่า มีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อการฟื้นตัวทางกลไกทางคลินิกคงที่ แต่การปรับตัวทางจิตสังคมและการกลับไปมีส่วนร่วมในบทบาทยังคงเป็นข้อกังวล FAI ยังมีประโยชน์ในการวิจัยผู้สูงอายุ การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้สูงอายุ และการศึกษาข้อจำกัดกิจกรรมในโรคเรื้อรัง เหมาะสมน้อยกว่าสำหรับผู้ป่วยเฉียบพลันที่ต้องการการดูแลทางการแพทย์อย่างเข้มข้น หรือผู้ที่มีความบกพร่องทางการรับรู้รุนแรงซึ่งขัดขวางการรายงานที่เชื่อถือได้ FAI เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการวัดผลลัพธ์ในการฟื้นฟูสมรรถภาพในชุมชน โปรแกรมการบำบัดที่บ้าน และการศึกษาติดตามผลระยะยาว

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ระยะเวลาการเรียกคืนข้อมูลที่ยาวนาน: การเรียกคืนข้อมูลย้อนหลัง 3 เดือนอาจมีอคติจากการเรียกคืนหรือความยากลำบากในการจำความถี่ของกิจกรรมได้อย่างถูกต้อง
  • ความเกี่ยวข้องของกิจกรรมแตกต่างกันไป: กิจกรรมทั้ง 15 อย่างไม่เกี่ยวข้องกับทุกคน (เช่น การทำสวนไม่เกี่ยวข้องในอพาร์ตเมนต์ในเมือง; การจ้างงานเสร็จสิ้นโดยบางคน)
  • การตัดสินความถี่เชิงอัตวิสัย: ความแตกต่างระหว่าง '<1/สัปดาห์' และ '1-2/สัปดาห์' ต้องอาศัยการเรียกคืนที่แม่นยำและการตัดสินเชิงอัตวิสัยซึ่งมีแนวโน้มที่จะมีอคติ
  • ไม่สามารถอธิบายอุปสรรคได้: FAI บันทึกว่ากิจกรรมเกิดขึ้นหรือไม่ แต่ไม่ได้บอกว่าทำไม (ความสามารถ แรงจูงใจ การเข้าถึง ความเจ็บปวด ความมั่นใจ?); อาจจำเป็นต้องมีการประเมินเพิ่มเติม
  • การขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อม/สถานการณ์: การมีส่วนร่วมในกิจกรรมสะท้อนปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม (สถานการณ์การอยู่อาศัย สภาพอากาศ การคมนาคม ความพร้อมของผู้ดูแล) พอๆ กับความสามารถของแต่ละบุคคล
  • ขาดการตอบสนองในผู้ที่มีความบกพร่องรุนแรง: ในผู้ที่มีความบกพร่องทางกลไกรุนแรง กิจกรรม FAI ส่วนใหญ่อาจได้คะแนน 0 ทำให้เกิดผลกระทบจากค่าต่ำสุด (floor effects)
  • ความแปรปรวนทางวัฒนธรรม/บริบท: กิจกรรมอาจมีความเฉพาะเจาะจงทางวัฒนธรรม (เช่น การทำสวนพบได้บ่อยในบางวัฒนธรรม/สภาพอากาศ); มีความสามารถในการนำไปใช้ได้ทั่วไปน้อยกว่ามาตรวัดทางกลไก
  • ความไม่เห็นด้วยของผู้ให้ข้อมูล: ครอบครัวและผู้ป่วยอาจไม่เห็นด้วยกับความถี่ของกิจกรรม; โปรโตคอลในการจัดการกับความขัดแย้งไม่ชัดเจน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • จับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมจริง: วัดสิ่งที่ผู้คนทำจริง ไม่ใช่แค่ความสามารถ; สะท้อนการกลับไปสู่การประกอบอาชีพที่มีคุณค่าอย่างแท้จริง
  • ครอบคลุมขอบเขตที่กว้างขวาง: รวมถึงกิจกรรมในบ้าน สันทนาการ สังคม และที่เกี่ยวข้องกับการทำงาน; มุมมองแบบองค์รวมของการฟื้นตัวของสมรรถภาพและคุณภาพชีวิต
  • มีความไวต่อการฟื้นฟูทางจิตสังคม: จับความมั่นใจ แรงจูงใจ และการกลับไปสู่บทบาท ไม่ใช่แค่การฟื้นฟูทางกลไก/ร่างกาย
  • ทางเลือกในการให้คะแนนโดยผู้ให้ข้อมูล: ข้อมูลจากครอบครัวหรือผู้ดูแลสามารถลดอคติจากการรายงานของผู้ป่วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองที่มีภาวะไม่รู้ตัว
  • ง่าย เข้าถึงได้: แบบสอบถาม 15 ข้อ มาตรวัดความถี่ที่ตรงไปตรงมา ไม่ต้องใช้อุปกรณ์พิเศษหรือการฝึกอบรมผู้ตรวจ
  • สะท้อนเป้าหมายการฟื้นฟูที่แท้จริง: การกลับไปทำสวน พบปะผู้คน หรือทำงาน มักมีความสำคัญต่อผู้ป่วยมากกว่าการทำงานของกลไกที่แยกส่วน
  • การติดตามระยะยาว: บริหารจัดการในช่วง 3 เดือนขึ้นไป มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงระยะยาวในการมีส่วนร่วมในกิจกรรม
  • ประโยชน์ในการวิจัย: ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวางในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองและผู้สูงอายุ; มีข้อมูลบรรทัดฐานและหลักฐานการตอบสนองที่ครอบคลุม

การประยุกต์ใช้

  • การประเมินผลลัพธ์โรคหลอดเลือดสมอง: การวัดการกลับไปทำกิจกรรมที่มีคุณค่าและการมีส่วนร่วมทางสังคมเป็นส่วนหนึ่งของการประเมินผลลัพธ์หลังโรคหลอดเลือดสมองที่ครอบคลุม
  • การบูรณาการชุมชนหลังโรคหลอดเลือดสมอง: การติดตามการกลับไปทำงาน ขับรถ กิจกรรมในชุมชน และการมีส่วนร่วมทางสังคมระหว่างการฟื้นฟูสมรรถภาพและการติดตามผลระยะยาว
  • โปรแกรมการฟื้นฟูการทำกิจกรรม: การประเมินประสิทธิผลของการแทรกแซงที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วมในกิจกรรมโดยเฉพาะ (เช่น การบำบัดการบูรณาการชุมชน การฟื้นฟูสมรรถภาพการทำงาน)
  • การติดตามคุณภาพชีวิต: การใช้ FAI เป็นตัวแทนของคุณภาพชีวิตด้านสมรรถภาพและการปรับตัวทางจิตสังคมในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองเรื้อรัง
  • การวิจัยความเสื่อมของสมรรถภาพและการสูงวัย: การวัดวิถีของข้อจำกัดกิจกรรมในประชากรผู้สูงอายุและผู้สูงอายุ; การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มอายุหรือสภาวะโรค
  • การประเมินโปรแกรมการฟื้นฟูสมรรถภาพ: การวัดผลลัพธ์ระดับโปรแกรมในสถานพยาบาลผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอก เพื่อบันทึกการเพิ่มขึ้นของการทำกิจกรรมโดยรวม
  • สมรรถภาพในการทำงานและผลลัพธ์การจ้างงาน: ข้อ FAI ด้านการจ้างงานช่วยติดตามสถานะการกลับไปทำงานในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองวัยทำงาน
  • การประเมินภาระของผู้ดูแลครอบครัว: FAI สามารถใช้ร่วมกับมาตรวัดภาระของผู้ดูแลได้ การมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ลดลงอาจสัมพันธ์กับภาระของผู้ดูแลที่เพิ่มขึ้นและความต้องการการสนับสนุน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

FAI ถูกบริหารจัดการในรูปแบบแบบสอบถามที่ผู้ป่วยตอบเองหรือการสัมภาษณ์ที่มีโครงสร้าง ลูกค้าหรือผู้ให้ข้อมูล (คู่สมรส สมาชิกในครอบครัว ผู้ดูแล) จะถูกถามเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมใน 15 กิจกรรมในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา: (1) ทำสวน (2) ทำงานบ้าน (3) เตรียมอาหาร (4) ซักรีด (5) งานหนัก (ซ่อมแซม ฯลฯ) (6) เดินข้างนอก (7) ออกไปเที่ยวสังคม (8) เยี่ยมเพื่อน/ครอบครัว (9) งานอดิเรก (10) ขับรถ (11) เดินทาง/ขนส่งสาธารณะ (12) อ่านหนังสือ (13) ดูโทรทัศน์/ความบันเทิง (14) ความสนใจด้านสันทนาการ (15) การจ้างงาน/การทำงาน สำหรับแต่ละกิจกรรม ผู้ตอบจะระบุความถี่: 'ไม่เคย' (ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา) 'น้อยกว่าสัปดาห์ละครั้ง' 'สัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง' หรือ 'มากกว่า 2 ครั้งต่อสัปดาห์' เวลาในการบริหารจัดการคือ 10-15 นาที การให้คะแนนโดยผู้ให้ข้อมูลมักใช้หลังเกิดโรคหลอดเลือดสมอง เนื่องจากผู้ป่วยบางรายมีการรับรู้ตนเองบกพร่อง ข้อมูลจากสมาชิกในครอบครัวสามารถมีคุณค่าได้ FAI มักจะบริหารจัดการ ณ จุดเริ่มต้น และอีกครั้งที่ช่วง 3 เดือนหรือนานกว่านั้น เพื่อจับการเปลี่ยนแปลงในการมีส่วนร่วมในกิจกรรม

สูตร
Client or informant (family member/caregiver) completes self-report or interview questionnaire about participation in 15 activities of daily living and instrumental activities (e.g., cooking, gardening, shopping, hobbies) over the past 3 months. Each activity rated on frequency: never, less than once per week, 1-2 times per week, or more than 2 times per week.
2

แต่ละกิจกรรมจะถูกเข้ารหัส: 0=ไม่ได้ทำในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา, 1=ทำ ≤1 ครั้ง/สัปดาห์, 2=ทำ 1-2 ครั้ง/สัปดาห์, 3=ทำ >2 ครั้ง/สัปดาห์ คะแนน FAI รวม = ผลรวมของทั้ง 15 ข้อ อยู่ในช่วง 0-45 คะแนนที่สูงขึ้นสะท้อนถึงการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่มากขึ้น สามารถคำนวณคะแนนย่อยได้หากต้องการ: (1) หมวดงานบ้าน (เตรียมอาหาร ซักรีด งานบ้าน งานหนัก; ช่วง 0-12) (2) หมวดสันทนาการ (ทำสวน ออกไปเที่ยวสังคม งานอดิเรก ความบันเทิง ความสนใจด้านสันทนาการ; ช่วง 0-15) (3) การทำงาน/การจ้างงาน (ขับรถ เดินทาง ทำงาน อ่านหนังสือ; ช่วง 0-12) บางเวอร์ชันจัดหมวดหมู่ย่อยแตกต่างกัน ควรชี้แจงเวอร์ชันที่ใช้

สูตร
Each activity coded 0 (not done in past 3 months), 1 (done ≤1 time/week), 2 (done 1-2 times/week), or 3 (done >2 times/week). Total FAI score = sum of all 15 items, range 0-45. Can also be analyzed by subscale (domestic, leisure, work/employment).
3

การตีความคะแนน FAI รวม (แนวทางทั่วไป): 0-15 บ่งชี้ข้อจำกัดกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญ โดยกิจกรรมส่วนใหญ่ไม่ได้ทำหรือไม่ค่อยได้ทำ; 16-30 บ่งชี้การมีส่วนร่วมปานกลาง โดยมีกิจกรรมบางอย่างที่ทำเป็นประจำ; 31-45 บ่งชี้การมีส่วนร่วมสูงและการกลับสู่ระดับกิจกรรมก่อนป่วย ในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองระยะเฉียบพลัน คะแนน FAI มักจะต่ำมาก (5-10) สะท้อนข้อจำกัดกิจกรรมที่รุนแรง ในช่วง 3-6 เดือน คะแนน FAI มักจะเพิ่มขึ้นเมื่อการฟื้นตัวทางกลไกและการรับรู้ดีขึ้น และความมั่นใจในการมีส่วนร่วมกลับคืนมา การเพิ่มขึ้น 5-10 คะแนนใน FAI จากค่าเริ่มต้นถือว่ามีความสำคัญทางคลินิก การวิเคราะห์กิจกรรมรายบุคคลเผยให้เห็นขอบเขตเฉพาะของการฟื้นตัวหรือข้อจำกัดที่ยังคงอยู่ (เช่น การทำสวนและกิจกรรมทางสังคมดีขึ้น แต่ยังคงมีความพิการในการทำงาน) FAI ยังจับภาวะซึมเศร้าหรือแรงจูงใจที่ลดลง (FAI ต่ำแม้ว่าความสามารถทางกลไกจะยังคงอยู่)

สูตร
Total FAI score 0-45; higher score indicates greater activity participation and engagement. Changes from baseline reflect increased or decreased activity participation over time. In stroke populations, FAI often reflects broader functional recovery and psychosocial adjustment, not just motor function. Typical post-stroke FAI <15 indicates significant activity limitation; >30 indicates good engagement.

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การบริหารจัดการโดยไม่มีบริบทที่เพียงพอ: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าผู้ตอบเข้าใจช่วงเวลา 3 เดือนที่ผ่านมาและทราบความหมายของหมวดหมู่ความถี่ (เช่น 'สัปดาห์ละครั้ง' = ประมาณ 4 ครั้งใน 3 เดือน)
  • การตีความ FAI ต่ำเกินไปว่าเป็นความล้มเหลวในการทำงาน: FAI ต่ำอาจสะท้อนถึงอุปสรรคด้านสิ่งแวดล้อม ข้อจำกัดในการเข้าถึง หรือข้อจำกัดด้านสถานการณ์ แทนที่จะเป็นความสามารถของแต่ละบุคคล การซักถามเพิ่มเติมมีคุณค่า
  • การใช้ FAI เป็นผลลัพธ์ด้านสมรรถภาพเพียงอย่างเดียว: FAI วัดการมีส่วนร่วมในกิจกรรม ไม่ใช่ความสามารถทางกลไกหรือความเป็นอิสระในการทำ ADL ขั้นพื้นฐาน ควรใช้ร่วมกับมาตรวัดทางกลไก/ADL เพื่อการประเมินที่ครอบคลุม
  • การลืมชี้แจงความเกี่ยวข้องของกิจกรรม: กิจกรรมบางอย่างอาจไม่เกี่ยวข้องกับทุกคน ควรชี้แจงว่าการไม่เข้าร่วมสะท้อนถึงความไม่สามารถ ความไม่เกี่ยวข้อง หรือทางเลือก
  • การสลับระหว่างการรายงานตนเองและผู้ให้ข้อมูลโดยไม่มีการบันทึก: หากการประเมิน ณ จุดเริ่มต้นใช้การรายงานตนเอง แต่การติดตามผลใช้การรายงานของผู้ให้ข้อมูล (หรือกลับกัน) คะแนนอาจไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้โดยตรง
  • การบริหารจัดการโดยไม่มีรายละเอียดเพียงพอ: สำหรับการตอบสนองที่คลุมเครือ (เช่น 'บางครั้ง' โดยไม่มีความถี่ที่ชัดเจน) จำเป็นต้องมีการสอบถามเพิ่มเติมเพื่อเข้ารหัสอย่างถูกต้อง
  • การเพิกเฉยต่อผลกระทบตามฤดูกาล: การมีส่วนร่วมในกิจกรรมอาจแตกต่างกันไปตามฤดูกาล (เช่น การทำสวนลดลงในฤดูหนาว) หาก FAI ถูกบริหารจัดการในฤดูหนาวเทียบกับฤดูร้อน คะแนนอาจสะท้อนถึงฤดูกาลแทนการเปลี่ยนแปลงของแต่ละบุคคล

คำถามที่พบบ่อย

FAI แตกต่างจากมาตรวัด ADL อื่นๆ เช่น Barthel Index หรือ modified Rankin Scale อย่างไร?

Barthel Index และ mRS มุ่งเน้นไปที่ ADL การดูแลตนเองขั้นพื้นฐาน (การอาบน้ำ การเข้าห้องน้ำ การรับประทานอาหาร); FAI วัด Instrumental ADLs และการมีส่วนร่วมทางสังคม/สันทนาการ Barthel และ mRS มีความไวต่อความพิการเฉียบพลันและรุนแรง; FAI มีความไวต่อความแตกต่างเล็กน้อยในการมีส่วนร่วมในชุมชนและการกลับไปสู่บทบาท มาตรวัดทั้งสองประเภทมีคุณค่า พวกมันตอบคำถามที่แตกต่างกัน Barthel/mRS ประเมินสมรรถภาพระดับการอยู่รอด; FAI ประเมินสมรรถภาพระดับคุณภาพชีวิต

จะทำอย่างไรหากผู้ป่วยไม่ทำกิจกรรมเพราะไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา (เช่น การทำสวน)?

หากกิจกรรมไม่เกี่ยวข้อง ควรให้คะแนนเป็น 0 (ไม่ได้ทำในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา) อย่างไรก็ตาม แพทย์ควรชี้แจงว่าการไม่เข้าร่วมสะท้อนถึงความไม่เกี่ยวข้อง อุปสรรคด้านสิ่งแวดล้อม (เช่น ไม่มีสวน) หรือความไม่สามารถ บางเวอร์ชันที่แก้ไขของ FAI อนุญาตให้ผู้ตอบข้ามกิจกรรมที่ระบุว่า 'N/A'; อย่างไรก็ตาม FAI มาตรฐานไม่ได้อนุญาตอย่างชัดเจน การบันทึกว่ากิจกรรมใดไม่สามารถนำไปใช้ได้จะให้บริบทสำหรับการตีความ

FAI ควรเสร็จสมบูรณ์โดยผู้ป่วยหรือผู้ให้ข้อมูล (สมาชิกในครอบครัว)?

ทั้งสองแบบยอมรับได้ แต่มีข้อควรระวัง การรายงานตนเองของผู้ป่วยอาจมีอคติจากภาวะซึมเศร้า ภาวะไม่รู้ตัว (ขาดการรับรู้) หรือความพยายาม การรายงานของผู้ให้ข้อมูลในครอบครัวอาจมีความเป็นกลางมากกว่า แต่อาจสะท้อนถึงข้อจำกัดของผู้ดูแลมากกว่าความสามารถของผู้ป่วย แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดคือการขอทั้งสองอย่างเมื่อเป็นไปได้และบันทึกความขัดแย้งใดๆ ในการวิจัย ความสอดคล้อง (ผู้ป่วยเสมอ หรือผู้ให้ข้อมูลเสมอ) เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการเปรียบเทียบ โปรโตคอลควรกำหนดผู้ตอบที่ใช้

การเปลี่ยนแปลงคะแนน FAI ที่มีความสำคัญทางคลินิกคืออะไร?

การเปลี่ยนแปลง 5-10 คะแนนใน FAI รวม (มาตรวัด 0-45) โดยทั่วไปถือว่ามีความสำคัญทางคลินิก สะท้อนถึงการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นหรือลดลง การเปลี่ยนแปลงกิจกรรมรายบุคคล (เช่น การกลับไปทำงาน การกลับไปทำกิจกรรมอดิเรก) ก็ให้ข้อมูลเช่นกัน ในช่วงต้นหลังเกิดโรคหลอดเลือดสมอง การเพิ่มขึ้นของ FAI ที่คาดหวังมักจะอยู่ที่ 10-20 คะแนนในช่วง 3-6 เดือน; ในระยะเรื้อรัง การเพิ่มขึ้น 2-5 คะแนนอาจสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงการมีส่วนร่วมที่มีความหมาย

สามารถใช้ FAI ในประชากรที่ไม่ใช่ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองได้หรือไม่?

ใช่ FAI ถูกนำไปใช้และตรวจสอบความถูกต้องในการวิจัยผู้สูงอายุ การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้สูงอายุ และประชากรโรคเรื้อรัง (หัวใจ COPD ข้ออักเสบ) ข้อทั้ง 15 ข้อมีความทั่วไปเพียงพอที่จะนำไปใช้ได้อย่างกว้างขวาง อย่างไรก็ตาม FAI ได้รับการพัฒนาและตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวางที่สุดในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง การนำไปใช้กับประชากรอื่นควรรับทราบถึงสิ่งนี้และพิจารณาความเกี่ยวข้องของข้อสำหรับประชากรเฉพาะ

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Holbrook, M., & Skilbeck, C. E. (1983). An activities index for use with stroke patients. Age and Ageing, 12(2), 166-170.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Schuling, J., de Haan, R., Limburg, M., & Groenier, K. H. (1993). The Frenchay Activities Index. Assessment of functional status in stroke patients. Stroke, 24(8), 1173-1177.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว