มาตรวัดภาวะเปราะบาง FRAIL
- ผู้เสนอ
- John E. Morley
- ปี
- 2012
- ประเภท
- Clinician-administered questionnaire
- กลุ่มวิธี
- frailty-phenotype
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
มาตรวัด FRAIL เป็นเครื่องมือคัดกรองทางคลินิกแบบสั้น ๆ มี 5 ข้อ พัฒนาโดย John E. Morley และคณะ เพื่อระบุภาวะเปราะบางในผู้สูงอายุ ได้รับการออกแบบให้เป็นทางเลือกที่เรียบง่ายและมีประสิทธิภาพแทนการประเมินภาวะเปราะบางที่ครอบคลุมมากขึ้น โดยรวมเอาองค์ประกอบหลักของลักษณะภาวะเปราะบาง ได้แก่ ความเหนื่อยล้า ความต้านทาน การเคลื่อนไหว ความเจ็บป่วย และการลดลงของน้ำหนัก มาตรวัด FRAIL ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการดูแลเบื้องต้น โรงพยาบาล และสถานดูแลระยะยาว เพื่อแบ่งระดับความเสี่ยงและเป็นแนวทางในการตัดสินใจจัดการดูแล
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ภาวะเปราะบางเป็นกลุ่มอาการทางผู้สูงอายุที่มีลักษณะเฉพาะคือการลดลงของความสามารถทางสรีรวิทยาและเพิ่มความเปราะบางต่อปัจจัยกระตุ้น ซึ่งนำไปสู่ผลลัพธ์ด้านสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์ เช่น การหกล้ม การเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และการเสียชีวิต มาตรวัด FRAIL ได้นำภาวะเปราะบางมาปฏิบัติจริงผ่าน 5 องค์ประกอบเชิงปฏิบัติที่รวบรวมองค์ประกอบหลักของลักษณะภาวะเปราะบาง ได้แก่ การขาดพลังงานและแรงจูงใจ (ความเหนื่อยล้า) การไม่สามารถขึ้นบันไดหรือเดินได้ (การเคลื่อนไหว) ความสามารถในการฟื้นตัวจากความเจ็บป่วยที่ลดลง (ความต้านทาน) การสะสมของปัญหาสุขภาพ (ภาระโรค) และการลดลงของน้ำหนักโดยไม่ตั้งใจ (การเสื่อมถอยทางโภชนาการ) ทั้งห้าข้อนี้สะท้อนถึงความสมดุลระหว่างความครอบคลุมทางคลินิกและความกระชับในทางปฏิบัติ ทำให้สามารถคัดกรองได้อย่างรวดเร็วในสถานพยาบาลที่มีผู้ป่วยจำนวนมาก
ประวัติศาสตร์
มาตรวัด FRAIL ได้รับการพัฒนาโดย John E. Morley และคณะ เพื่อตอบสนองความต้องการเครื่องมือคัดกรองภาวะเปราะบางที่กระชับและได้รับการตรวจสอบความถูกต้อง ซึ่งสามารถนำไปใช้ได้อย่างแพร่หลายในการดูแลเบื้องต้นและสถานพยาบาลเฉียบพลัน ตีพิมพ์ครั้งแรกใน Journal of the American Medical Directors Association ในปี 2012 โดยได้รับการออกแบบมาเพื่อนำแบบจำลองลักษณะภาวะเปราะบางที่พัฒนาโดย Fried และคณะ (2001) มาปฏิบัติจริง ในขณะที่ยังคงรักษาความเป็นประโยชน์สำหรับนักคลินิกที่มีงานยุ่ง มาตรวัดนี้ได้รับการยอมรับในระดับสากล แปลเป็นหลายภาษา และตรวจสอบความถูกต้องในประชากรที่หลากหลาย รวมถึงผู้ป่วยในโรงพยาบาล ผู้อยู่อาศัยในสถานดูแลผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชน ยังคงเป็นหนึ่งในเครื่องมือคัดกรองภาวะเปราะบางที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในการปฏิบัติทางคลินิก
ควรใช้เมื่อใด
มาตรวัด FRAIL ใช้ในคลินิกปฐมภูมิ หอผู้ป่วยในโรงพยาบาล แผนกฉุกเฉิน และสถานดูแลระยะยาว เป็นเครื่องมือคัดกรองภาวะเปราะบางเบื้องต้นอย่างรวดเร็ว ใช้กับผู้สูงอายุ 65 ปีขึ้นไป โดยเฉพาะผู้ที่มีอาการไม่เฉพาะเจาะจง (การหกล้ม การเสื่อมถอยของการทำงาน ความบกพร่องทางสติปัญญา) หรือมีโรคร่วมหลายโรค ใช้มาตรวัด FRAIL เมื่อ (1) ต้องการการแบ่งระดับความเสี่ยงอย่างรวดเร็วเพื่อเป็นแนวทางในการคัดแยกหรือการแทรกแซง (2) การระบุผู้สมัครสำหรับการประเมินผู้สูงอายุที่ครอบคลุมหรือการแทรกแซงแบบสหสาขาวิชาชีพ (3) การคัดกรองผู้ป่วยสูงอายุที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพื่อทำนายระยะเวลาการพักรักษาตัวและการวางแผนการจำหน่าย (4) การติดตามการตอบสนองต่อการแทรกแซงภาวะเปราะบาง หรือ (5) การคัดกรองภาวะเปราะบางในระดับประชากรในการดูแลเบื้องต้น เหมาะสำหรับการพบปะสั้น ๆ ที่ไม่สามารถทำการประเมินโดยละเอียดได้
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- การตรวจสอบความถูกต้องที่จำกัดในประชากรที่ไม่ใช่ชาวตะวันตก: ข้อมูลการตรวจสอบความถูกต้องส่วนใหญ่มาจากกลุ่มประชากรในอเมริกาเหนือและยุโรป; การนำไปใช้ในภูมิภาคอื่นอาจมีข้อจำกัด
- รายการที่เป็นอัตวิสัยและขึ้นอยู่กับการจดจำ: ความเหนื่อยล้าและการลดลงของน้ำหนักขึ้นอยู่กับการรายงานที่เป็นอัตวิสัยและการจดจำย้อนหลัง 3 เดือน ซึ่งอาจนำไปสู่การรายงานต่ำกว่าความเป็นจริงหรือการประเมินสูงเกินไป
- ความแม่นยำในการวินิจฉัยปานกลาง: ความไวและความจำเพาะอยู่ในระดับปานกลางเมื่อเทียบกับการประเมินภาวะเปราะบางที่ครอบคลุม; ควรพิจารณาว่าเป็นเครื่องมือคัดกรองมากกว่าเครื่องมือวินิจฉัยที่แน่นอน
- ไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างข้อจำกัดในการทำงานกับภาวะเปราะบาง: บุคคลที่มีความบกพร่องในการทำงานเนื่องจากโรคเรื้อรังอาจได้คะแนนสูงโดยไม่เข้าเกณฑ์ภาวะเปราะบางทางสรีรวิทยา
- ขาดการวัดเชิงวัตถุประสงค์: ไม่มีแบบทดสอบประสิทธิภาพที่จับเวลาได้ตามวัตถุประสงค์ (เช่น ความเร็วในการเดิน ความแข็งแรงในการกำมือ) เมื่อเทียบกับมาตรวัดลักษณะภาวะเปราะบางอื่น ๆ
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ความกระชับและเรียบง่าย: มีห้าข้อที่ใช้เวลาในการดำเนินการน้อยกว่า 2 นาที และไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์พิเศษ ทำให้สามารถนำไปใช้ได้จริงอย่างมากในสถานพยาบาลที่มีผู้ป่วยจำนวนมากและการดูแลเบื้องต้น
- รวมองค์ประกอบหลักของภาวะเปราะบาง: รวบรวมองค์ประกอบลักษณะที่สำคัญ (ความเหนื่อยล้า การเคลื่อนไหว ความต้านทาน ความเจ็บป่วย การลดลงของน้ำหนัก) โดยไม่มีความซ้ำซ้อนมากเกินไป
- ความเกี่ยวข้องทางคลินิก: ทั้งห้าข้อมีความหมายทางคลินิกและเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ด้วยการแทรกแซง; การลดลงของน้ำหนักและความเหนื่อยล้าเป็นเป้าหมายที่สามารถดำเนินการได้
- ความถูกต้องของประชากร: ได้รับการพัฒนาและตรวจสอบความถูกต้องในประชากรผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชนและผู้ป่วยในโรงพยาบาลที่หลากหลาย โดยมีความถูกต้องในการทำนายที่ทำซ้ำได้
- ประโยชน์ในการพยากรณ์โรคที่แข็งแกร่ง: สถานะภาวะเปราะบางสามารถทำนายการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ความพิการ การเข้าสถานดูแล และการเสียชีวิต โดยมีค่าทำนายเชิงบวกสูงสำหรับผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์
การประยุกต์ใช้
- การคัดกรองภาวะเปราะบางอย่างรวดเร็วในการดูแลเบื้องต้น: การระบุผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงในระหว่างการตรวจสุขภาพประจำเพื่อคัดแยกสำหรับการประเมินที่ครอบคลุมหรือการแทรกแซงเชิงป้องกัน
- การแบ่งระดับความเสี่ยงในการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล: การประเมินสถานะภาวะเปราะบางเมื่อเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพื่อทำนายระยะเวลาการพักรักษาตัว ความต้องการบริการที่เข้มข้น และข้อกำหนดในการวางแผนการจำหน่าย
- การวางแผนการดูแลหลังเฉียบพลัน: การประเมินภาวะเปราะบางในผู้สูงอายุที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลหรือกำลังเปลี่ยนผ่าน เพื่อแจ้งการวางแผนการจำหน่ายที่ปลอดภัยและการระบุผู้ที่ต้องการการฟื้นฟูสมรรถภาพอย่างเข้มข้นหรือการดูแลในสถานดูแล
- การแพทย์เชิงป้องกันและการกำหนดเป้าหมายการแทรกแซง: การระบุบุคคลที่มีภาวะก่อนเปราะบาง (คะแนน 1-2) สำหรับการออกกำลังกาย โภชนาการ และการแทรกแซงทางจิตสังคมที่มีโครงสร้าง เพื่อป้องกันการดำเนินไปสู่ภาวะเปราะบางทางคลินิก
- การวิจัยผลลัพธ์และสุขภาพประชากร: การคัดกรองขนาดใหญ่และการประมาณความชุกของภาวะเปราะบางเพื่อเป็นแนวทางในการจัดสรรทรัพยากรและกลยุทธ์การป้องกันในระดับประชากรในชุมชนผู้สูงอายุ
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
มาตรวัด FRAIL จะดำเนินการโดยการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างโดยผู้ให้บริการด้านสุขภาพ (แพทย์ พยาบาล หรือนักคลินิกที่ได้รับการฝึกอบรม) นักคลินิกจะถามผู้ป่วย 5 คำถามแบบใช่/ไม่ใช่: (1) 'ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา คุณมีความเหนื่อยล้าหรือพลังงานต่ำที่ทำให้คุณไม่สามารถทำสิ่งที่คุณต้องการได้หรือไม่?', (2) 'คุณมีปัญหา (ความยากลำบาก) ในการเดินขึ้นบันไดหนึ่งชั้น หรือในการเดิน 100 เมตรบนพื้นราบหรือไม่?', (3) 'ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา คุณมีอาการเจ็บป่วยที่ทำให้คุณลดหรือสูญเสียความสามารถในการทำกิจกรรมหรือไม่?', (4) 'ปัจจุบันคุณรับประทานยาตามใบสั่งแพทย์มากกว่า 5 ชนิดหรือไม่?', และ (5) 'คุณน้ำหนักลดลงมากกว่า 5% ของน้ำหนักตัวในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมาโดยไม่ได้ตั้งใจหรือไม่?' แต่ละคำถามจะตอบว่าใช่ (1 คะแนน) หรือไม่ (0 คะแนน) การดำเนินการใช้เวลาน้อยกว่า 2 นาที และไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์พิเศษหรือการฝึกอบรมใด ๆ นอกเหนือจากการสัมภาษณ์ทางคลินิกมาตรฐาน
แต่ละข้อจากห้าข้อจะให้คะแนน 0 หรือ 1 คะแนน คะแนนรวม FRAIL อยู่ในช่วง 0 ถึง 5 คะแนน จะถูกรวมเข้าด้วยกันโดยไม่มีการถ่วงน้ำหนักหรือการแปลงค่า คะแนน 0 แสดงว่าไม่มีภาวะเปราะบาง; คะแนน 1-2 แสดงว่ามีภาวะก่อนเปราะบาง; คะแนน 3-5 แสดงว่ามีภาวะเปราะบาง มาตรวัดนี้สร้างสามประเภทที่แยกจากกันโดยเด็ดขาด ซึ่งเป็นภาวะต่อเนื่องของภาวะเปราะบางตั้งแต่สุขภาพที่แข็งแรงไปจนถึงภาวะเปราะบางทางคลินิก
คะแนน FRAIL ที่ 0 แสดงถึงผู้สูงอายุที่แข็งแรงหรือไม่มีภาวะเปราะบาง มีความสามารถในการทำงานที่ดีและมีความเสี่ยงต่ำต่อผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ คะแนน FRAIL ที่ 1-2 แสดงถึงภาวะก่อนเปราะบาง: บุคคลนั้นแสดงสัญญาณเริ่มต้นของภาวะเปราะบาง (ความเหนื่อยล้า การลดลงของน้ำหนัก หรือความทนทานต่อกิจกรรมที่ลดลง) แต่ยังไม่เข้าเกณฑ์ภาวะเปราะบางเต็มรูปแบบ; บุคคลเหล่านี้มีความเสี่ยงปานกลางที่จะดำเนินไปสู่ภาวะเปราะบางและได้รับประโยชน์จากการแทรกแซงเชิงป้องกัน คะแนน FRAIL ที่ 3-5 แสดงถึงภาวะเปราะบางทางคลินิก: บุคคลนั้นเข้าเกณฑ์ลักษณะภาวะเปราะบางและมีความเสี่ยงสูงต่อการหกล้ม การเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ความพิการ การสูญเสียความเป็นอิสระ และการเสียชีวิต คะแนน ≥3 รับประกันการประเมินผู้สูงอายุที่ครอบคลุมและการแทรกแซงอย่างเข้มข้นเพื่อป้องกันหรือชะลอการเสื่อมถอยต่อไป
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- สมมติว่าคะแนน 0 หมายถึง 'สุขภาพดี': คะแนน FRAIL ที่ 0 แสดงว่าไม่มีภาวะเปราะบาง แต่ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ของโรคร่วมที่สำคัญ ข้อจำกัดในการทำงาน หรือความพิการจากสาเหตุอื่น ๆ
- การใช้เกณฑ์การตัดคะแนนที่สม่ำเสมอในทุกกลุ่มอายุ: คะแนน 2 อาจมีความหมายในการพยากรณ์โรคที่แตกต่างกันในผู้ที่มีอายุ 75 ปี เทียบกับผู้ที่มีอายุ 85 ปี; การตีความตามช่วงอายุอาจเหมาะสมกว่า
- การพึ่งพา FRAIL เพียงอย่างเดียวโดยไม่มีการประเมินที่ครอบคลุม: มาตรวัด FRAIL ระบุภาวะเปราะบาง แต่ไม่ได้กล่าวถึงสาเหตุพื้นฐาน โรคร่วม หรือปัจจัยด้านสุขภาพทางปัญญา/จิตใจที่ต้องได้รับการประเมินแยกต่างหาก
- การตีความ 'ภาวะก่อนเปราะบาง' ผิด: ไม่ควรละเลยคะแนน 1-2 ว่าไม่สำคัญ; บุคคลที่มีภาวะก่อนเปราะบางมีความเสี่ยงสูงที่จะดำเนินไปสู่ภาวะเปราะบางและเป็นผู้สมัครที่เหมาะสมสำหรับโปรแกรมการป้องกัน
คำถามที่พบบ่อย
ความแตกต่างระหว่างภาวะก่อนเปราะบาง (คะแนน 1-2) และภาวะเปราะบาง (คะแนน 3-5) คืออะไร และมีความสำคัญทางคลินิกอย่างไร?
บุคคลที่มีภาวะก่อนเปราะบาง (คะแนน 1-2) แสดงสัญญาณเริ่มต้นของภาวะเปราะบางและมีความเสี่ยงปานกลางต่อความพิการและการเสียชีวิตในอนาคต แต่ยังไม่พัฒนาลักษณะภาวะเปราะบางเต็มรูปแบบ กลุ่มนี้เป็นเป้าหมายหลักสำหรับการแทรกแซงเชิงป้องกัน (การออกกำลังกาย การปรับปรุงโภชนาการ การมีส่วนร่วมทางสังคม) ที่สามารถย้อนกลับการเสื่อมถอยหรือป้องกันการดำเนินไปสู่ภาวะเปราะบางทางคลินิกได้ บุคคลที่มีภาวะเปราะบาง (คะแนน ≥3) ต้องการการจัดการแบบสหสาขาวิชาชีพที่เข้มข้นกว่า รวมถึงการประเมินสาเหตุพื้นฐานที่ครอบคลุม และการปรับปรุงทางการแพทย์ที่อาจรุนแรงกว่า
การลดลงของน้ำหนักเชิงวัตถุประสงค์ควรได้รับการยืนยันโดยการทบทวนบันทึกทางการแพทย์ หรือการรายงานของผู้ป่วยเป็นที่ยอมรับหรือไม่?
การรายงานของผู้ป่วยเกี่ยวกับการลดลงของน้ำหนักโดยไม่ตั้งใจใช้สำหรับการคัดกรอง อย่างไรก็ตาม หากการลดลงของน้ำหนักเป็นข้อกังวลทางคลินิกที่สำคัญ หรือหากการรายงานของผู้ป่วยไม่น่าเชื่อถือ การทบทวนน้ำหนักจากการตรวจคลินิกครั้งล่าสุด หรือการสอบถามเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงขนาดเสื้อผ้าสามารถให้การยืนยันได้ การบันทึกในบันทึกทางการแพทย์เป็นสิ่งที่ดีที่สุด แต่ไม่จำเป็นสำหรับการให้คะแนน FRAIL; เครื่องมือนี้ออกแบบมาสำหรับการประเมินทางคลินิกอย่างรวดเร็วโดยใช้ประวัติที่มีอยู่
คะแนน FRAIL เกี่ยวข้องกับเครื่องหมายภาวะเปราะบางทางชีวภาพ เช่น ความแข็งแรงในการกำมือ หรือความเร็วในการเดินอย่างไร?
มาตรวัด FRAIL รวบรวมลักษณะภาวะเปราะบางทางคลินิกผ่านการรายงานตนเองและองค์ประกอบที่สังเกตได้ แต่ไม่รวมการวัดประสิทธิภาพเชิงวัตถุประสงค์ มีความสัมพันธ์กับความแข็งแรงในการกำมือ ความเร็วในการเดิน และระดับกิจกรรมทางกาย แต่ไม่ใช่สิ่งทดแทนการประเมินตามประสิทธิภาพ ตามหลักการแล้ว การคัดกรอง FRAIL จะรวมกับการวัดเชิงวัตถุประสงค์ เช่น Short Physical Performance Battery สำหรับการจำแนกลักษณะภาวะเปราะบางที่ครอบคลุม
สามารถใช้มาตรวัด FRAIL ในบุคคลที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือภาวะสมองเสื่อมได้หรือไม่?
มาตรวัด FRAIL อาศัยประวัติผู้ป่วยที่ถูกต้องและการรายงานตนเอง ในภาวะบกพร่องทางสติปัญญาปานกลางถึงรุนแรง การตอบสนองอาจไม่น่าเชื่อถือ ในภาวะบกพร่องทางสติปัญญาเล็กน้อย ประวัติจากผู้ดูแลสามารถเสริมการรายงานของผู้ป่วยได้ สำหรับบุคคลที่มีภาวะสมองเสื่อมอย่างมีนัยสำคัญ การประเมินโดยผู้ให้ข้อมูล หรือการวัดเชิงวัตถุประสงค์ (แนวโน้มน้ำหนัก การทบทวนยา) อาจน่าเชื่อถือกว่าการสอบถามผู้ป่วยโดยตรง
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Morley, J. E., Vellas, B., van Kan, G. A., et al. (2013). Frailty consensus: a call to action. J Am Med Dir Assoc, 14(6), 392-397.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วAbellan van Kan, G., Rolland, Y., Bergman, H., et al. (2008). The I.A.N.A Task Force on frailty assessment of older people in clinical practice. J Nutr Health Aging, 12(1), 29-37.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วMorley, J. E., Haren, M. T., Rolland, Y., & Kim, M. J. (2012). Frailty. Med Clin North Am, 96(2), 395-399.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว