Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การนำเสนอรูปภาพและตาราง: มาตรฐานสำหรับการแสดงข้อมูลด้วยภาพ

ผู้เสนอ
Tufte (visual communication theory), ICMJE standards, APA style guide
ปี
1983
ประเภท
Guideline
กลุ่มวิธี
data-presentation

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ตารางและรูปภาพเป็นวิธีการหลักในการนำเสนอข้อมูลการวิจัยในเอกสารทางวิทยาศาสตร์ ตารางหรือรูปภาพที่ออกแบบมาอย่างดีช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจรูปแบบข้อมูลที่ซับซ้อนได้ทันที ในขณะที่ตารางหรือรูปภาพที่ออกแบบไม่ดีจะบดบังผลการวิจัยหรือทำให้เข้าใจผิด ข้อเสนอแนะของ ICMJE และคู่มือการตีพิมพ์ของ APA ได้กำหนดมาตรฐานสำหรับการจัดรูปแบบตารางและรูปภาพ คำบรรยายภาพ คำอธิบายสัญลักษณ์ และการอ้างอิง ตารางเหมาะที่สุดสำหรับค่าตัวเลขที่แม่นยำและการเปรียบเทียบระหว่างแถวและคอลัมน์ ส่วนรูปภาพ (กราฟ แผนภูมิ รูปภาพ) เหมาะกว่าสำหรับการแสดงแนวโน้ม ความสัมพันธ์ หรือการกระจายตัว ทั้งสองอย่างจะต้องสมบูรณ์ในตัวเอง (เข้าใจได้โดยไม่ต้องอ่านเนื้อหา) และมีการอ้างอิงอย่างชัดเจนในเอกสาร

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ตารางและรูปภาพมีหน้าที่ในการสื่อสารที่แตกต่างกัน ตัวเลขในข้อความบรรยาย ('อายุเฉลี่ย 45.3 ปี โดยมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 8.2') เปรียบเทียบได้ยากระหว่างกลุ่มต่างๆ ตารางจะแสดงข้อมูลนี้ได้อย่างกระชับและช่วยให้เปรียบเทียบได้อย่างรวดเร็ว กราฟเส้นที่แสดงแนวโน้มสองอย่างในช่วงเวลาหนึ่งสื่อสารได้เร็วกว่าย่อหน้าของผลลัพธ์ หลักการ 'อัตราส่วนหมึกต่อข้อมูล' (data-ink ratio) ของ Edward Tufte สามารถนำมาใช้ได้ที่นี่: เพิ่มพื้นที่ที่ใช้แสดงข้อมูลให้มากที่สุด ลดองค์ประกอบตกแต่งหรือซ้ำซ้อนให้เหลือน้อยที่สุด ตารางที่รกด้วยเส้นตารางที่มากเกินไป การแรเงา หรือเชิงอรรถจะสร้างภาระแก่ผู้อ่าน ตารางที่สะอาดและมีป้ายกำกับชัดเจนจะมีประสิทธิภาพ ในทำนองเดียวกัน แผนภูมิวงกลม 3 มิติ หรือแผนภาพการกระจายสีสันสดใสที่ไม่มีป้ายกำกับแกนที่ชัดเจนจะสิ้นเปลืองพื้นที่และทำให้สับสนมากกว่าที่จะทำให้ชัดเจน การนำเสนอที่ดีที่สุดขึ้นอยู่กับข้อมูลและข้อความที่ต้องการสื่อ

ประวัติศาสตร์

ตารางและรูปภาพถูกนำมาใช้ในการสื่อสารทางวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ราชบัณฑิตยสภาแห่งลอนดอน (Royal Society of London) (ก่อตั้งปี 1660) ได้กำหนดมาตรฐานการใช้ตารางและรูปภาพในการรายงานทางวิทยาศาสตร์ หนังสือ 'The Visual Display of Quantitative Information' (1983) ของ Edward Tufte ได้ปฏิวัติแนวคิดเกี่ยวกับการแสดงข้อมูลด้วยภาพ โดยนำเสนอหลักการต่างๆ เช่น อัตราส่วนหมึกต่อข้อมูล (data-ink ratio), ปัจจัยการโกหก (lie factor) และลำดับชั้นทางสายตา (visual hierarchy) มาตรฐานสมัยใหม่สำหรับวารสารชีวการแพทย์ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการโดย ICMJE (ข้อเสนอแนะ, ตั้งแต่ปี 1979) และ APA (คู่มือการตีพิมพ์, ตั้งแต่ปี 1957) ในยุคดิจิทัล รูปภาพเชิงโต้ตอบและข้อมูลเสริมเป็นไปได้มากขึ้น แต่มาตรฐานการพิมพ์และ PDF ยังคงเป็นที่นิยมในวารสาร มาตรฐานการเข้าถึง (WCAG 2.1) กำหนดให้มีข้อความกำกับภาพ (alt-text) สำหรับรูปภาพและชุดสีที่เข้าถึงได้

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ตารางสำหรับข้อมูลตัวเลขที่ผู้อ่านต้องการตรวจสอบอย่างละเอียดหรือเปรียบเทียบระหว่างแถวและคอลัมน์ (เช่น ลักษณะทางประชากร ผลลัพธ์ทางสถิติ การวัดโดยละเอียด) ใช้รูปภาพสำหรับแนวโน้ม ความสัมพันธ์ การกระจายตัว หรือรูปแบบภาพ (เช่น เส้นโค้งการรอดชีวิต ความสัมพันธ์ระหว่างขนาดยาและการตอบสนอง แผนภาพทางกายวิภาค) อย่าใช้ทั้งตารางและรูปภาพเพื่อนำเสนอข้อมูลเดียวกัน ให้เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง สำหรับชุดข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีตัวแปรจำนวนมาก อาจจำเป็นต้องมีตารางเสริม (มักจะอยู่ในภาคผนวกออนไลน์) หากมีพื้นที่จำกัดในเอกสารหลัก อ้างอิงตารางและรูปภาพทุกรายการในเนื้อหาเสมอ

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ข้อจำกัดด้านพื้นที่: วารสารจำกัดจำนวนตารางและรูปภาพต่อบทความ (เช่น 'สูงสุด 4 รูปภาพและ 2 ตาราง') ชุดข้อมูลขนาดใหญ่อาจไม่สามารถใส่ได้
  • ความซับซ้อน: ข้อมูลบางอย่างยากที่จะแสดงด้วยภาพ (เช่น ปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรหลายตัว) รูปภาพอาจกลายเป็นรกเกินไป
  • ปัญหาการเข้าถึง: ตาบอดสีส่งผลกระทบต่อผู้ชาย 8% และผู้หญิง 0.5% รูปภาพที่อาศัยสีเพียงอย่างเดียวไม่สามารถเข้าถึงได้ นอกจากนี้ ข้อความขนาดเล็กมากในรูปภาพอาจอ่านไม่ออกสำหรับผู้อ่านที่มีสายตาเลือนราง
  • การใช้เอฟเฟกต์ 3 มิติ หรือการตกแต่งที่ไม่เหมาะสม: แผนภูมิวงกลม 3 มิติ บิดเบือนสัดส่วนที่รับรู้ เอฟเฟกต์พื้นหลังลดความชัดเจน
  • ข้อผิดพลาดประเภทที่ 1 (Type I errors): รูปภาพสามารถใช้เพื่อขยายความแตกต่างหรือทำให้เข้าใจผิดโดยการเลือกมาตราส่วนหรือขีดจำกัดแกน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ความชัดเจนและความรวดเร็ว: ผู้อ่านเข้าใจรูปแบบข้อมูลและการเปรียบเทียบได้เร็วกว่าจากตารางหรือรูปภาพที่ออกแบบมาอย่างดี มากกว่าจากข้อความบรรยาย
  • ความแม่นยำ: ตารางช่วยให้สามารถนำเสนอค่าที่แน่นอน (ค่าเฉลี่ย เปอร์เซ็นต์ จำนวนนับ) ได้ รูปภาพแสดงแนวโน้มและรูปแบบ
  • การเข้าถึง: การนำเสนอด้วยภาพรองรับผู้อ่านที่มีรูปแบบการเรียนรู้ที่แตกต่างกัน ผู้อ่านบางคนข้ามผลลัพธ์ที่เป็นข้อความและอ่านตาราง/รูปภาพแทน
  • ประสิทธิภาพของพื้นที่: ตารางที่มีสิบตัวแปรและห้ากลุ่มมีความกระชับมากกว่าย่อหน้าที่อธิบายแต่ละเซลล์
  • ผลกระทบของการอ้างอิง: บทความที่มีรูปภาพที่ชัดเจนและให้ข้อมูลจะถูกอ้างอิงบ่อยขึ้น รูปภาพมักถูกนำเสนอในบทความทบทวนและสื่อการสอน

การประยุกต์ใช้

  • การนำเสนอผลการศึกษาหลัก: ใช้ตารางสำหรับสถิติเชิงพรรณนาและผลลัพธ์เชิงตัวเลขโดยละเอียด ใช้รูปภาพสำหรับผลการวิจัยหลัก แนวโน้ม หรือการเปรียบเทียบที่สำคัญ
  • การดำเนินการวิเคราะห์อภิมาน (meta-analysis): แผนภาพฟอเรสต์ (forest plots) (รูปภาพประเภทหนึ่ง) เป็นมาตรฐานสำหรับการแสดงขนาดผลกระทบ (effect sizes) ในการศึกษาต่างๆ ตารางสรุปแสดงลักษณะของการศึกษา
  • การสร้างการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ (systematic review): ตารางสรุปคุณลักษณะของการศึกษาและการประเมินคุณภาพเป็นสิ่งจำเป็น รูปภาพที่แสดงกลยุทธ์การค้นหา (แผนภาพการไหลของ PRISMA) และผลลัพธ์ (แผนภาพฟอเรสต์) เป็นสิ่งที่ต้องมี
  • การจัดทำวิทยานิพนธ์หรือดุษฎีนิพนธ์: ตารางและรูปภาพช่วยจัดระเบียบและนำเสนอชุดข้อมูลขนาดใหญ่ได้อย่างชัดเจน ภาคผนวกเสริมสามารถรองรับตารางที่มีรายละเอียดได้

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

สำหรับตาราง: (1) กำหนดหมายเลขเรียงตามลำดับ (Table 1, Table 2, เป็นต้น) (2) สร้างชื่อเรื่องที่สื่อความหมายไว้เหนือตาราง (เช่น 'Table 1. Demographic Characteristics of Participants by Group') (3) ระบุป้ายกำกับคอลัมน์และแถวทั้งหมดให้ชัดเจน ใช้หน่วยมาตรฐาน (เช่น Mean ± SD, %, n) (4) ใช้แถวสำหรับหมวดหมู่ข้อมูล และคอลัมน์สำหรับตัวแปรหรือกลุ่ม (5) รวมผลรวมหากเกี่ยวข้อง (เช่น total N ที่ด้านล่าง) (6) ใช้หมายเหตุตารางสำหรับคำย่อ วิธีการทางสถิติ หรือเครื่องหมายดอกจันที่ระบุค่า p-value (เช่น '*p<.05, **p<.01') (7) รักษาการจัดรูปแบบให้เรียบง่าย: เส้นตารางน้อยที่สุด (โดยปกติจะมีเฉพาะเส้นแนวนอนระหว่างส่วนต่างๆ) ขนาดตัวอักษรที่สอดคล้องกัน สำหรับรูปภาพ: (1) กำหนดหมายเลขเรียงตามลำดับ (Figure 1, Figure 2) (2) สร้างคำบรรยายภาพไว้ใต้รูปภาพ โครงสร้างคำบรรยายภาพ: 'Figure 1. [ชื่อเรื่องสั้นๆ ที่อธิบายรูปภาพ]. [ประโยคอธิบาย (หลายประโยค) ที่อธิบายข้อมูล วิธีการ หรือรูปแบบที่แสดง]. [คำอธิบายสัญลักษณ์หรือกุญแจ หากมี].' (3) ระบุป้ายกำกับแกนให้ชัดเจนพร้อมหน่วย (4) รวมแถบข้อผิดพลาด (error bars) หรือช่วงความเชื่อมั่น (confidence intervals) หากเกี่ยวข้อง (5) ใช้สีหรือสัญลักษณ์เพื่อความชัดเจน ไม่ใช่เพื่อการตกแต่ง ตรวจสอบให้แน่ใจว่ารูปภาพสามารถเข้าใจได้เมื่อเป็นภาพขาวดำ (6) หลีกเลี่ยงเอฟเฟกต์ 3 มิติ การไล่ระดับสีที่มากเกินไป หรือการแสดงภาพที่ไม่เป็นมาตรฐานซึ่งทำให้สับสนมากกว่าที่จะทำให้ชัดเจน (7) ฝังรูปภาพเป็นภาพความละเอียดสูง (300 dpi สำหรับการพิมพ์, 96 dpi สำหรับหน้าจอ) หลีกเลี่ยงภาพหน้าจอความละเอียดต่ำ เลือกประเภทรูปภาพตามข้อมูล: กราฟเส้นสำหรับแนวโน้มเมื่อเวลาผ่านไป กราฟแท่งสำหรับการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม แผนภาพการกระจายสำหรับความสัมพันธ์ ฮิสโตแกรมสำหรับการกระจายตัว แผนภาพฟอเรสต์ (forest plots) สำหรับการวิเคราะห์อภิมาน

2

ตารางและรูปภาพที่มีคุณภาพต้องเป็นไปตามเกณฑ์เหล่านี้: (1) สมบูรณ์ในตัวเอง: ชื่อเรื่องและคำบรรยายภาพเพียงพอต่อการทำความเข้าใจโดยไม่ต้องอ่านเนื้อหา (2) ชัดเจน: ป้ายกำกับทั้งหมดชัดเจนและไม่คลุมเครือ ไม่มีคำย่อที่ไม่มีคำอธิบาย (ไม่ว่าจะในตารางหรือในหมายเหตุ) (3) ถูกต้อง: ค่าตรงกับเนื้อหาและรายงานด้วยเลขนัยสำคัญที่เหมาะสม (4) สอดคล้องกัน: ข้อมูลที่คล้ายกัน (เช่น การศึกษาหลายรายการ) จัดรูปแบบเหมือนกันในทุกตาราง การใช้รหัสสีสอดคล้องกัน (5) เรียบง่าย: ไม่มีเส้นตาราง สี หรือองค์ประกอบตกแต่งที่ไม่จำเป็น อัตราส่วนหมึกต่อข้อมูล (data-ink ratio) สูง (6) เข้าถึงได้: ข้อความมีขนาดใหญ่พอที่จะอ่านได้ สีสามารถแยกแยะได้สำหรับผู้อ่านตาบอดสี มีความคมชัดสูงระหว่างพื้นหลังและข้อความ (7) การอ้างอิง: ตารางและรูปภาพทุกรายการถูกกล่าวถึงในเนื้อหาตามลำดับที่ปรากฏ (เช่น 'ดังแสดงใน Table 1,' 'Figure 2 แสดง...') (8) ครบถ้วน: เชิงอรรถอธิบายเครื่องหมายดอกจัน สัญลักษณ์ หรือคำย่อที่ไม่เป็นมาตรฐานทั้งหมด

3

ผู้ตรวจสอบบทความ (peer reviewers) จะประเมินตารางและรูปภาพเพื่อความถูกต้อง (ตัวเลขตรงกับเนื้อหาในเอกสารหรือไม่?) ความเหมาะสม (นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการนำเสนอข้อมูลนี้หรือไม่?) และความชัดเจน (ผู้อ่านสามารถเข้าใจข้อมูลได้โดยไม่คลุมเครือหรือไม่?) รูปภาพที่เล็กเกินไปที่จะอ่าน ตารางที่มีหัวข้อคลุมเครือ หรือรูปภาพที่ไม่มีป้ายกำกับแกนจะทำให้ต้องมีการแก้ไข ในการจัดพิมพ์วารสาร รูปภาพความละเอียดสูงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการตีพิมพ์ รูปภาพความละเอียดต่ำอาจถูกปฏิเสธในขั้นตอนการพิสูจน์อักษร สำหรับผู้อ่าน ตารางและรูปภาพที่ชัดเจนและออกแบบมาอย่างดีจะช่วยเพิ่มความเข้าใจ และมักถูกอ้างถึงว่าเป็นเหตุผลในการอ้างอิงบทความ ในทางกลับกัน รูปภาพที่สับสนหรือทำให้เข้าใจผิดจะทำลายความน่าเชื่อถือและอาจนำไปสู่การตรวจสอบหรือการแก้ไข

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • รูปภาพที่เล็กเกินไปหรือมีความละเอียดต่ำ: รูปภาพที่ดูดีบนหน้าจอของคุณอาจอ่านไม่ออกเมื่อพิมพ์หรือในรูปแบบ PDF ควรส่งที่ 300 dpi สำหรับการพิมพ์ และอย่างน้อย 96 dpi สำหรับหน้าจอ
  • ป้ายกำกับแกนที่ขาดหายไปหรือคลุมเครือ: ผู้อ่านไม่สามารถตีความกราฟได้หากไม่ทราบว่าแกนแสดงถึงอะไรหรือใช้หน่วยอะไร ควรระบุป้ายกำกับแกนพร้อมหน่วยเสมอ (เช่น 'Time (days),' 'Concentration (mg/mL)')
  • ตารางที่มีหัวข้อคลุมเครือ: 'Group 1' และ 'Group 2' ไม่มีความหมาย ควรใช้หัวข้อที่สื่อความหมาย ('Treatment Group' และ 'Control Group')
  • แผนภูมิวงกลม 3 มิติ: สัดส่วนถูกบิดเบือนและเปรียบเทียบได้ยาก ควรใช้กราฟแท่งหรือแผนภูมิวงกลม 2 มิติแบบง่ายแทน (แม้ว่าแผนภูมิวงกลมโดยทั่วไปจะไม่เป็นที่นิยมสำหรับการเปรียบเทียบที่แม่นยำ)
  • เส้นตารางหรือการแรเงาที่ไม่จำเป็น: การจัดรูปแบบที่มากเกินไปทำให้ตารางรกและรบกวนสมาธิจากข้อมูล ควรใช้เส้นตารางน้อยที่สุด (โดยปกติจะมีเฉพาะเส้นแนวนอน) และไม่มีการแรเงาพื้นหลังเว้นแต่จำเป็นเพื่อความชัดเจน
  • ความซ้ำซ้อน: การนำเสนอข้อมูลเดียวกันทั้งในข้อความและตาราง หรือทั้งในรูปภาพและตาราง เป็นการสิ้นเปลืองพื้นที่ ควรเลือกรูปแบบที่ดีที่สุดและอ้างอิงในเนื้อหา
  • รูปภาพที่ไม่สมบูรณ์ในตัวเอง: คำบรรยายภาพที่ระบุว่า 'ดูรายละเอียดในเนื้อหา' ไม่ถือว่าสมบูรณ์ในตัวเอง ผู้อ่านควรเข้าใจรูปภาพได้โดยไม่ต้องอ่านเนื้อหา

คำถามที่พบบ่อย

ข้อมูลควรปรากฏทั้งในข้อความและตาราง/รูปภาพหรือไม่?

ไม่ ควรนำเสนอข้อมูลแต่ละจุดในที่เดียวเท่านั้น ในข้อความ ให้เน้นผลการวิจัยที่สำคัญและนำผู้อ่านไปยังตารางหรือรูปภาพ (เช่น 'การรักษาช่วยปรับปรุงอาการในผู้เข้าร่วม 85% (Table 1)') อย่าทำซ้ำค่าในตารางในข้อความบรรยาย เพราะเป็นการสิ้นเปลืองพื้นที่และเสี่ยงต่อการเกิดข้อผิดพลาดในการคัดลอก

คำบรรยายภาพควรมีรายละเอียดแค่ไหน?

คำบรรยายภาพควรเป็นคำอธิบายที่สมบูรณ์ที่ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจรูปภาพได้โดยไม่ต้องอ่านเนื้อหา เริ่มต้นด้วยชื่อเรื่องสั้นๆ (เช่น 'Survival Curves by Treatment Group') จากนั้นอธิบายสิ่งที่แสดง ขนาดตัวอย่าง และรายละเอียดที่สำคัญ (เช่น วิธีการ คำจำกัดความของผลลัพธ์) หากรูปภาพใช้สัญลักษณ์หรือแถบข้อผิดพลาด ให้อธิบายในคำบรรยายภาพหรือคำอธิบายสัญลักษณ์ ความยาว: โดยทั่วไป 1–3 ประโยค แต่ถ้าจำเป็นเพื่อความชัดเจนก็สามารถยาวกว่านั้นได้

การใช้สีในรูปภาพเป็นที่ยอมรับได้หรือไม่?

ได้ แต่ควรใช้สีอย่างชาญฉลาด ใช้สีเพื่อเน้นรูปแบบที่สำคัญหรือเพื่อแยกแยะกลุ่ม ไม่ใช่เพื่อการตกแต่ง ตรวจสอบให้แน่ใจว่ารูปภาพสามารถเข้าใจได้เมื่อเป็นภาพขาวดำ (ลองพิมพ์รูปภาพบางส่วนเป็นขาวดำเพื่อทดสอบ) หลีกเลี่ยงการใช้สีแดง-เขียวร่วมกัน (ผู้อ่านตาบอดสีไม่สามารถแยกแยะได้) ใช้ชุดสีที่เป็นมิตรต่อผู้ตาบอดสี (มีให้ใช้งานออนไลน์ เช่น ColorBrewer) ระบุป้ายกำกับสีหรือใช้สัญลักษณ์นอกเหนือจากสี (เช่น เส้นทึบเทียบกับเส้นประสำหรับกลุ่มที่แตกต่างกัน)

ความแตกต่างระหว่างรูปภาพ (figure) และแผงรูปภาพ (figure panel) คืออะไร?

รูปภาพ (figure) คือกราฟิกที่สมบูรณ์ (แผนภูมิ รูปภาพ หรือแผนภาพหนึ่งรายการ) แผงรูปภาพ (figure panel) คือองค์ประกอบของรูปภาพขนาดใหญ่ ตัวอย่างเช่น 'Figure 1' อาจมีสามแผง (A, B, C) โดยแต่ละแผงแสดงแง่มุมที่แตกต่างกันของข้อมูล สิ่งนี้ช่วยให้คุณนำเสนอข้อมูลที่เกี่ยวข้องเป็นรูปภาพที่สอดคล้องกันหนึ่งเดียวในขณะที่ยังคงความชัดเจน ระบุป้ายกำกับแผงเป็น 'Figure 1A,' 'Figure 1B,' เป็นต้น

ควรมีเลขนัยสำคัญกี่หลักในตาราง?

รายงานค่าด้วยความแม่นยำที่เหมาะสมตามการวัดและขนาดตัวอย่าง โดยทั่วไป ไม่ควรรายงานเลขนัยสำคัญเกินกว่าหนึ่งหลักจากที่ข้อมูลสนับสนุน ตัวอย่างเช่น ค่าเฉลี่ยที่มีขนาดตัวอย่าง 20 โดยทั่วไปควรรายงานเป็นเลขนัยสำคัญ 2–3 หลัก (เช่น 45.2) ไม่ใช่ห้าหลัก (45.234) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและแถบข้อผิดพลาดควรใช้เลขนัยสำคัญมากกว่าค่าเฉลี่ยหนึ่งหลัก (เช่น ค่าเฉลี่ย 45.2, SD 8.3) ตรวจสอบธรรมเนียมปฏิบัติในสาขาของคุณ บางสาขาจะอนุรักษ์นิยมมากกว่า (ใช้เลขนัยสำคัญน้อยกว่า) บางสาขาจะเสรีนิยมมากกว่า

ฉันควรใช้แถบข้อผิดพลาด (error bars) หรือช่วงความเชื่อมั่น (confidence intervals) เมื่อใด?

ใช้แถบข้อผิดพลาดสำหรับข้อมูลต่อเนื่องที่มีความแปรปรวน (ค่าเฉลี่ยที่มีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหรือความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน หรือช่วงความเชื่อมั่น) อย่าใช้สำหรับสัดส่วนเชิงหมวดหมู่ที่ไม่มีบริบท ในคำบรรยายภาพ ควรกำหนดเสมอว่าแถบข้อผิดพลาดแสดงถึงอะไร (เช่น 'bars represent ±1 SD' หรือ 'error bars are 95% confidence intervals') ในกราฟแท่งที่เปรียบเทียบกลุ่ม ช่วงความเชื่อมั่นมักเป็นที่นิยมมากกว่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน เนื่องจากช่วยในการตีความ (ช่วงความเชื่อมั่นที่ไม่ทับซ้อนกันบ่งชี้ถึงความแตกต่างที่มีนัยสำคัญ แม้ว่านี่จะไม่ใช่การทดสอบอย่างเป็นทางการ)

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. American Psychological Association (2020). Publication Manual of the American Psychological Association (7th ed.). Washington, DC: American Psychological Association.

    ISBN: 978-1-4338-3216-1
    คัดลอกแล้ว
  2. Tufte, E. R. (2001). The Visual Display of Quantitative Information (2nd ed.). Cheshire, CT: Graphics Press.

    ISBN: 978-0-961392-14-6
    คัดลอกแล้ว
  3. International Committee of Medical Journal Editors (2023). Recommendations for the Conduct, Reporting, Editing, and Publication of Scholarly Work in Medical Journals.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว