การวางผังโรงงาน (SLP)
- ผู้เสนอ
- Muther, R.
- ปี
- 1973
- ประเภท
- Layout design methodology
- กลุ่มวิธี
- Operations Design
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
Systematic Layout Planning (SLP) หรือ การวางผังระบบ เป็นระเบียบวิธีที่พัฒนาขึ้นโดย Richard Muther ในช่วงทศวรรษ 1960–1970 เพื่อออกแบบผังโรงงานและสถานประกอบการให้เหมาะสมที่สุด แนวทางนี้ทำให้การพิจารณาการไหลของวัสดุ การเคลื่อนที่ของบุคลากร ความสัมพันธ์ของอุปกรณ์ และข้อจำกัดด้านพื้นที่ เป็นระบบ เพื่อลดต้นทุนการจัดการวัสดุ เพิ่มความปลอดภัย และเสริมความยืดหยุ่น SLP ได้กลายเป็นกรอบพื้นฐานสำหรับการออกแบบสถานประกอบการในสภาพแวดล้อมการผลิต คลังสินค้า และบริการ
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลองจินตนาการถึงการออกแบบโรงงานผลิตแห่งใหม่ ควรวางตำแหน่งท่ารับสินค้าอย่างไรเมื่อเทียบกับการผลิต? ควรวางสายการประกอบติดกับส่วนบรรจุภัณฑ์ หรือควรแยกห่างกัน? ผู้ตรวจสอบควรเดินเป็นระยะทางเท่าใด? การวางผังแบบสุ่มอาจทำให้วัสดุเคลื่อนที่ไปในหลายทิศทาง ก่อให้เกิดความแออัดและไม่มีประสิทธิภาพ SLP ช่วยจัดโครงสร้างการตัดสินใจนี้ โดยเริ่มจากการวิเคราะห์การไหลของผลิตภัณฑ์: วัสดุใดมาถึง เคลื่อนที่ผ่านกระบวนการอย่างไร และออกไปที่ไหน จากนั้นจึงวัดปริมาณความสัมพันธ์ระหว่างแผนกต่างๆ (เช่น แผนกประกอบต้องอยู่ติดกับแผนกควบคุมคุณภาพเพื่อลดการขนส่ง) SLP สร้างแผนภาพที่แสดง 'ความใกล้ชิด' ที่แต่ละแผนกควรมี จากนั้นจึงสร้างผังทางเลือกและประเมินผลลัพธ์ที่ได้คือผังที่ลดระยะทางการเดิน ทำให้การไหลของวัสดุง่ายขึ้น และปรับปรุงการประสานงาน
ประวัติศาสตร์
Richard Muther ได้พัฒนา SLP ในช่วงทศวรรษ 1960 โดยทำให้การออกแบบผังเป็นกระบวนการที่ทำซ้ำได้และจัดการได้ วิธีการนี้ได้รับการตีพิมพ์ในตำราเรียนและกลายเป็นมาตรฐานในวิศวกรรมอุตสาหการและการผลิต SLP สมัยใหม่ได้รวมการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ CAD 3 มิติ และการวิเคราะห์ข้อมูลแบบเรียลไทม์ การวิจัยทางวิชาการได้ขยาย SLP ไปสู่ผังแบบพลวัต (สามารถปรับเปลี่ยนสำหรับผลิตภัณฑ์ต่างๆ ได้) และผังที่ปรับให้เหมาะสมตามแนวคิด Lean (เน้นการไหล ระบบดึง)
ควรใช้เมื่อใด
SLP มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการออกแบบสถานประกอบการใหม่ การย้ายที่ตั้งครั้งใหญ่ หรือการเปลี่ยนแปลงกระบวนการที่สำคัญ นำไปใช้เมื่อต้นทุนการจัดการวัสดุมีนัยสำคัญ เมื่อคาดว่าส่วนผสมของผลิตภัณฑ์หรือปริมาณจะเปลี่ยนแปลง หรือเมื่อความปลอดภัย/การยศาสตร์เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง มีความสำคัญน้อยกว่าสำหรับธุรกิจขนาดเล็กหรือสถานประกอบการที่มีข้อจำกัดมาก (เช่น อาคารที่มีอยู่ซึ่งมีตำแหน่งคงที่) มีประโยชน์มากที่สุดในการดำเนินงานด้านการผลิตและการกระจายสินค้าที่มีหลายแผนก
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- การรวบรวมข้อมูลสำหรับเมทริกซ์จาก-ถึงและแผนภาพความสัมพันธ์ต้องใช้แรงงานมากและต้องมีความรู้เกี่ยวกับกระบวนการอย่างละเอียด
- SLP เป็นแบบคงที่ ไม่ได้คำนึงถึงการไหลแบบพลวัตหรือความผันผวนของอุปสงค์แบบเรียลไทม์
- ข้อจำกัดในการนำไปปฏิบัติ (โครงสร้างที่มีอยู่ โครงสร้างพื้นฐานระบบสาธารณูปโภค ข้อจำกัดด้านงบประมาณ) อาจบังคับให้ต้องประนีประนอมที่ละเมิดผังในอุดมคติ
- ผลประโยชน์ขึ้นอยู่กับการปฏิบัติตามอย่างต่อเนื่อง เมื่อเวลาผ่านไป ผังจะเสื่อมโทรมลงเนื่องจากวัสดุสะสมในพื้นที่ที่ไม่ได้วางแผนไว้
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ให้แนวทางที่เป็นระบบและมีโครงสร้างสำหรับปัญหาการออกแบบที่ซับซ้อน ลดโอกาสที่จะเกิดผังที่ด้อยประสิทธิภาพอันเนื่องมาจากแรงจูงใจทางการเมืองหรือความเคยชิน
- วัดปริมาณการไหลของวัสดุและความสัมพันธ์ระหว่างแผนก ทำให้สามารถเปรียบเทียบทางเลือกผังได้อย่างเป็นกลาง
- รวมการพิจารณาที่หลากหลาย: การไหลของวัสดุ ความสะดวกสบายของพนักงาน ความปลอดภัย ความยืดหยุ่น และการเติบโตในอนาคต
- ส่งผลให้ระยะทางและต้นทุนการจัดการวัสดุลดลง มักประหยัดได้ 10–30 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับผังพื้นฐาน
- ปรับปรุงความสามารถในการปรับตัวของสถานประกอบการ ผังที่ออกแบบมาอย่างดีสามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงในอนาคต (ผลิตภัณฑ์ใหม่ ความผันผวนของปริมาณ) โดยมีการหยุดชะงักน้อยลง
การประยุกต์ใช้
- ซัพพลายเออร์ชิ้นส่วนยานยนต์ออกแบบผังโรงงานใหม่โดยใช้ SLP โดยจัดตำแหน่งแผนกใหม่ให้สอดคล้องกับการไหลของวัสดุ ระยะทางการจัดการทั้งหมดลดลง 35 เปอร์เซ็นต์ ลดต้นทุนแรงงานลง 8 เปอร์เซ็นต์
- ผู้ผลิตยาใช้ SLP กับสถานประกอบการแห่งใหม่ โดยรับประกันการแบ่งโซนสารอันตราย การวางตำแหน่งห้องปฏิบัติการคุณภาพติดกับสายการผลิต และเปิดโอกาสให้ขยายกำลังการผลิตในอนาคตโดยไม่มีการหยุดชะงัก
- คลังสินค้ากระจายสินค้าใช้ SLP เพื่อปรับปรุงโซนรับสินค้า คัดแยก จัดเก็บ และจัดส่ง เพิ่มความเร็วในการดำเนินการตามคำสั่งซื้อจาก 4 ชั่วโมงเป็น 2 ชั่วโมง
- โรงงานแปรรูปอาหารออกแบบผังใหม่เพื่อลดความเสี่ยงของการปนเปื้อนข้าม โดยวางตำแหน่งโซนรับวัตถุดิบ การแปรรูป และสินค้าสำเร็จรูปในโซนที่แยกจากกันและเป็นลำดับ
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
รวบรวมข้อมูลสถานประกอบการ: ผลิตภัณฑ์ ปริมาณการผลิต ลำดับกระบวนการ อุปกรณ์จัดการวัสดุ และข้อจำกัด (โครงสร้างที่มีอยู่ ระบบสาธารณูปโภค ข้อกำหนดทางกฎหมาย)
วิเคราะห์และจัดลำดับความสำคัญของความใกล้ชิดระหว่างแผนกต่างๆ ใช้วิธีการเช่น เมทริกซ์จาก-ถึง (ปริมาณการไหลของวัสดุ) และแผนภาพความสัมพันธ์เพื่อวัดปริมาณความเชื่อมโยงระหว่างกัน
สร้างแผนภาพความสัมพันธ์ (แผนภาพฟองสบู่) ที่แสดงแผนกต่างๆ และความเข้มข้นของความสัมพันธ์อย่างเห็นภาพ โดยไม่คำนึงถึงข้อจำกัดทางกายภาพ
พัฒนาข้อเสนอผังทางเลือก 2–3 แบบที่สอดคล้องกับแผนภาพความสัมพันธ์และข้อจำกัดด้านพื้นที่/โครงสร้างพื้นฐานจริง ใช้ซอฟต์แวร์ CAD หรือซอฟต์แวร์วางผังเพื่อสร้างภาพ
เปรียบเทียบทางเลือกต่างๆ กับเกณฑ์ (ระยะทาง/ต้นทุนการจัดการวัสดุ การเดินทางของพนักงาน ความยืดหยุ่น ศักยภาพการขยายในอนาคต ต้นทุนการก่อสร้าง) เลือกจุดที่สมดุลดีที่สุด
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การปรับให้เหมาะสมกับส่วนผสมผลิตภัณฑ์ปัจจุบันมากเกินไปโดยไม่ได้คำนึงถึงการเปลี่ยนแปลงในอนาคต ผังที่ปรับให้เหมาะสมสำหรับวันนี้อาจขาดความยืดหยุ่นในวันพรุ่งนี้
- การละเลยความคิดเห็นของพนักงาน พนักงานที่จะปฏิบัติงานในสถานประกอบการมักจะระบุปัญหาในทางปฏิบัติที่ผู้วางแผนมองข้ามไป
- การมุ่งเน้นเฉพาะการไหลของวัสดุโดยละเลยความปลอดภัย (ทางออกฉุกเฉิน การแยกสารอันตราย) หรือการยศาสตร์ (ระยะทางการเดินของพนักงาน ทัศนวิสัย)
คำถามที่พบบ่อย
เมทริกซ์จาก-ถึงคืออะไร และใช้ใน SLP อย่างไร?
เมทริกซ์จาก-ถึงแสดงปริมาณการเคลื่อนย้ายวัสดุระหว่างแผนก แถวคือแผนกต้นทาง คอลัมน์คือแผนกปลายทาง ค่า (หน่วยต่อช่วงเวลา) บ่งชี้ความเข้มข้นของความสัมพันธ์ เส้นทางที่มีปริมาณมากควรสั้น ดังนั้นแผนกเหล่านั้นจึงถูกวางไว้ใกล้กันในผัง
เราจะจัดการกับผลิตภัณฑ์หลายชนิดที่มีการไหลของวัสดุแตกต่างกันได้อย่างไร?
ใช้เมทริกซ์จาก-ถึงสำหรับการไหลรวม (ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดรวมกัน) หรือถ่วงน้ำหนักตามปริมาณผลิตภัณฑ์หรือความสำคัญเชิงกลยุทธ์ ผลิตภัณฑ์บางชนิดอาจมีความสำคัญสูงสุด ปรับให้เหมาะสมสำหรับผลิตภัณฑ์เหล่านั้นและยอมรับความไม่เหมาะสมสำหรับผลิตภัณฑ์อื่น หรือพิจารณาผังตามกระบวนการ (โรงงานรับจ้างผลิต) เทียบกับผังตามผลิตภัณฑ์ (สายการผลิต) เนื่องจากมีรูปแบบการไหลที่แตกต่างกัน
เราสามารถออกแบบผังใหม่ได้โดยไม่ต้องหยุดการดำเนินงานหรือไม่?
ทำได้ยากแต่ก็เป็นไปได้ การนำไปใช้เป็นระยะ (ย้ายทีละแผนก) สามารถลดการหยุดชะงักได้ แต่การประสานงานมีความซับซ้อน องค์กรส่วนใหญ่จะดำเนินการเปลี่ยนแปลงผังครั้งใหญ่ในช่วงเวลาหยุดดำเนินการตามกำหนด หรือโดยการดำเนินการสองระบบ (ระบบเก่าและระบบใหม่พร้อมกัน) ในช่วงเวลาสั้นๆ
เราจะคำนึงถึงการเติบโตในอนาคตในการวางผังสถานประกอบการได้อย่างไร?
ออกแบบสำหรับขอบเขตความต้องการ 3–5 ปี รักษาความยืดหยุ่น: พื้นที่ว่างสำหรับการเพิ่มเติมในอนาคต สถานีทำงานแบบโมดูลาร์ และการกระจายระบบสาธารณูปโภคที่รองรับการเติบโต หลีกเลี่ยงคอขวดในพื้นที่สำคัญ (เช่น ทางเดิน ช่องทางระบบสาธารณูปโภค) ที่จะต้องมีการออกแบบใหม่ทั้งหมดหากมีปริมาณมากเกินไป
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Muther, R. (1973). Systematic layout planning (2nd ed.). Boston: Cahners Books.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วTompkins, J. A., White, J. A., Bozer, Y. A., & Tanchoco, J. M. (2010). Facilities planning (4th ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว