การวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจ
- ผู้เสนอ
- Earl Babbie; John Creswell (systematic codification in social science methods)
- ปี
- Mid-20th century (codified in social research methods texts c. 1950s–1970s)
- ประเภท
- Non-experimental quantitative research design
- กลุ่มวิธี
- Survey / observational design
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจเป็นการออกแบบที่ไม่ใช่การทดลอง ซึ่งใช้เมื่อปรากฏการณ์ยังไม่เป็นที่เข้าใจเพียงพอที่จะรองรับการทดสอบสมมติฐานที่เป็นทางการ ผู้วิจัยรวบรวมข้อมูลเชิงตัวเลข ซึ่งโดยทั่วไปผ่านแบบสำรวจ การสังเกตที่มีโครงสร้าง หรือบันทึกที่มีอยู่ เพื่ออธิบายการกระจาย ตรวจจับรูปแบบ และสร้างสมมติฐานที่การศึกษาเชิงยืนยันที่ตรงเป้าหมายมากขึ้นสามารถทดสอบได้ในภายหลัง การวิจัยนี้อยู่ในช่วงแรกของโปรแกรมการวิจัยเชิงปริมาณแบบสะสม
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลองนึกถึงการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจเหมือนกับการสำรวจพื้นที่ก่อนที่จะวาดแผนที่ เมื่อคุณเข้าสู่พื้นที่ที่ยังไม่ได้ศึกษา คุณยังไม่ทราบว่าตัวแปรใดมีความสำคัญหรือมีความสัมพันธ์กันอย่างไร ดังนั้นคุณจึงวัดผลในวงกว้างมากกว่าแคบ ตัวเลขจะบอกคุณว่าลักษณะใดของภูมิประเทศที่โดดเด่นที่สุด นั่นคือ ตัวแปรใดมีการกระจายมากที่สุด ตัวแปรใดที่เกิดขึ้นร่วมกัน กลุ่มย่อยใดที่แตกต่างกัน และข้อสังเกตเหล่านั้นจะกลายเป็นสมมติฐานที่เป็นไปได้สำหรับการศึกษาที่เข้มงวดมากขึ้นในลำดับถัดไป เป้าหมายคือการค้นพบอย่างมีระเบียบวินัย ไม่ใช่การยืนยัน
ประวัติศาสตร์
ความแตกต่างระหว่างการวิจัยเชิงสำรวจและการวิจัยเชิงยืนยันได้รับการจัดระบบในสังคมศาสตร์โดยนักระเบียบวิธีวิจัย รวมถึง Earl Babbie และ Paul Lazarsfeld ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 เป็นต้นไป ซึ่งสะท้อนถึงการสนทนาปรัชญาวิทยาศาสตร์ที่กว้างขึ้นเกี่ยวกับบทบาทของการอุปนัยและการนิรนัย งานของ John Tukey ในปี 1977 เกี่ยวกับการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงสำรวจ (Exploratory Data Analysis) ได้ทำให้การให้เหตุผลเชิงสำรวจเป็นทางการภายในสถิติ ซึ่งมีอิทธิพลต่อกรอบการสอบสวนเบื้องต้นของนักสังคมศาสตร์เชิงปริมาณ Creswell และคณะได้รวมระยะการสำรวจไว้อย่างชัดเจนภายในกรอบการออกแบบการวิจัยแบบผสมผสานและเชิงปริมาณในภายหลัง ซึ่งตอกย้ำบทบาทของมันในฐานะทางเลือกการออกแบบที่เป็นที่ยอมรับและมีหลักการ
ควรใช้เมื่อใด
ใช้การวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจเมื่อเข้าสู่โดเมนที่ยังศึกษาไม่เพียงพอ เมื่อตัวแปรที่เกี่ยวข้องและการวัดผลยังไม่ได้กำหนด หรือเมื่อทฤษฎีที่มีอยู่ให้คำแนะนำไม่เพียงพอสำหรับการคาดการณ์ที่มีทิศทาง เหมาะสมที่สุดในฐานะระยะแรกของโปรแกรมหลายการศึกษา หรือเมื่อทำการทดลองเครื่องมือใหม่ อย่าใช้เป็นสิ่งทดแทนการวิจัยเชิงยืนยันเมื่อมีสมมติฐานที่ผ่านการทดสอบแล้ว การใช้ตรรกะเชิงสำรวจกับปรากฏการณ์ที่ทราบจะเพิ่มความเสี่ยงในการค้นพบที่ผิดพลาด หลีกเลี่ยงเมื่อเป้าหมายคือการอนุมานเชิงสาเหตุ การออกแบบเชิงปริมาณแบบสำรวจไม่รองรับข้ออ้างเชิงสาเหตุ
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ผลลัพธ์เป็นการสร้างสมมติฐาน ไม่ใช่การทดสอบสมมติฐาน ผลลัพธ์ไม่ควรถือว่าเป็นผลกระทบที่ได้รับการยืนยัน
- หากไม่มีการลงทะเบียนล่วงหน้า การเปรียบเทียบหลายรายการระหว่างตัวแปรจำนวนมากจะเพิ่มอัตราข้อผิดพลาดประเภทที่ 1 อย่างมาก
- การสุ่มตัวอย่างตามความสะดวกหรือตามเจตนาจำกัดความสามารถในการสรุปผลทางสถิติเชิงพรรณนาไปยังประชากรที่กำหนด
- การขาดการควบคุมการทดลองหมายความว่าความสัมพันธ์ที่สังเกตได้ไม่สามารถอ้างถึงกลไกเชิงสาเหตุได้
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- สร้างสมมติฐานตามหลักฐานอย่างมีประสิทธิภาพสำหรับโดเมนที่ขาดทฤษฎีหรือทฤษฎียังไม่ได้รับการพัฒนา
- การครอบคลุมตัวแปรที่ยืดหยุ่นช่วยให้รูปแบบที่ไม่คาดคิดปรากฏขึ้น แทนที่จะจำกัดการสอบสวนก่อนเวลาอันควร
- ข้อมูลเชิงตัวเลขช่วยให้สามารถอธิบายซ้ำได้และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มย่อยได้อย่างตรงไปตรงมา
- ผลการศึกษาเชิงสำรวจที่ดำเนินการอย่างดีสามารถเพิ่มพลังและออกแบบการศึกษาเชิงยืนยันที่ชัดเจนได้
การประยุกต์ใช้
- การทำแผนที่โปรไฟล์ทัศนคติของกลุ่มอาชีพที่เพิ่งระบุได้ก่อนที่จะออกแบบการศึกษาที่ตรงเป้าหมาย
- การคัดกรองชุดตัวทำนายผู้สมัครที่อาจทำให้เกิดการหลุดออกของนักเรียน เพื่อระบุตัวแปรที่ควรนำไปรวมไว้ในแบบจำลองสมการโครงสร้าง
- การอธิบายการกระจายและตัวแปรที่เกี่ยวข้องของพฤติกรรมสุขภาพที่เพิ่งได้รับการบันทึกในประชากรผู้ป่วย
- การทดลองเครื่องมือวัดทางจิตวิทยาแบบใหม่เพื่อตรวจสอบความแปรปรวนของรายการและโครงสร้างปัจจัยก่อนการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงยืนยัน
- การสำรวจแนวปฏิบัติขององค์กรในภาคอุตสาหกรรมที่กำลังเกิดขึ้นซึ่งไม่มีเกณฑ์มาตรฐานก่อนหน้านี้
- การสร้างสมมติฐานคู่แข่งเกี่ยวกับกลไกของปรากฏการณ์ทางสังคมที่การออกแบบการทดลองในภายหลังจะตัดสิน
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ผู้วิจัยระบุหัวข้อหรือประชากรที่ยังศึกษาไม่เพียงพอ ซึ่งข้อเท็จจริงเชิงตัวเลขพื้นฐานยังไม่เป็นที่ทราบหรือเป็นที่ถกเถียงกัน คำถามวิจัยที่กว้างขวาง แทนที่จะเป็นสมมติฐานที่มีทิศทาง จะเป็นแนวทางในการสอบสวน วัตถุประสงค์คือเพื่อกำหนดว่าตัวแปรใดที่จะวัดและในระดับใด ไม่ใช่เพื่อทดสอบการคาดการณ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
มีการพัฒนาหรือปรับใช้อุปกรณ์การวัด (แบบสอบถาม โครงร่างการเข้ารหัส หรือระเบียบวิธีสังเกต) เพื่อรวบรวมตัวแปรที่อาจเกี่ยวข้องในวงกว้าง เนื่องจากโดเมนยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการสำรวจ เครื่องมือมักจะมีรายการมากกว่าการศึกษาเชิงยืนยันที่เน้นเฉพาะเจาะจง ซึ่งครอบคลุมมิติทางประชากรศาสตร์ ทัศนคติ พฤติกรรม หรือบริบทตามความเหมาะสม
รวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เลือกโดยเจตนาหรือสะดวก ซึ่งเป็นตัวแทนของประชากรที่เกี่ยวข้องได้อย่างเพียงพอ ขนาดตัวอย่างมักจะมีขนาดปานกลาง นั่นคือ ใหญ่พอที่จะอนุญาตให้ใช้สถิติเชิงพรรณนาที่เชื่อถือได้และตรวจจับรูปแบบที่ชัดเจน แต่ไม่จำเป็นต้องมีอำนาจในการประมาณค่าขนาดผลกระทบที่แคบ การบริหารจัดการแบบภาคตัดขวางเป็นเรื่องปกติ
คำนวณสถิติเชิงพรรณนา (ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ช่วง) และการวิเคราะห์เชิงสำรวจ (เมทริกซ์สหสัมพันธ์ การวิเคราะห์กลุ่ม การวิเคราะห์ปัจจัย แผนภาพ EDA) เพื่ออธิบายการกระจายและแสดงความสัมพันธ์ที่น่าสังเกตหรือความแตกต่างของกลุ่ม ในขั้นตอนนี้ จะไม่มีการสรุปเกี่ยวกับสาเหตุ
สังเคราะห์รูปแบบที่สังเกตได้ในข้อมูลให้เป็นสมมติฐานที่ชัดเจนและทดสอบได้ หรือคำถามวิจัยสำหรับการวิจัยเชิงยืนยันในภายหลัง การมีส่วนร่วมของการศึกษาเชิงสำรวจคือด้านความรู้ นั่นคือ การจำกัดขอบเขตของสมมติฐานและแจ้งการออกแบบ นั่นคือ ตัวแปร มาตรวัด ขนาดตัวอย่าง สำหรับงานติดตามผลที่เด็ดขาดมากขึ้น
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- HARKing (การตั้งสมมติฐานหลังจากทราบผลลัพธ์) — การรายงานรูปแบบหลังการทดลองเสมือนว่าได้รับการคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า จะเปลี่ยนการศึกษาเชิงสำรวจให้เป็นการศึกษาเชิงยืนยันที่ทำให้เข้าใจผิดและเพิ่มอัตราการค้นพบเชิงบวกที่ผิดพลาด
- การตีความความสัมพันธ์เล็กน้อยมากเกินไป — ในการสำรวจตัวแปรจำนวนมาก ความสัมพันธ์บางอย่างจะถึงระดับนัยสำคัญตามชื่อโดยบังเอิญ ผลการสำรวจต้องมีการทำซ้ำก่อนที่จะนำมาพิจารณาอย่างจริงจัง
- การละเลยการลงทะเบียนล่วงหน้าแม้แต่เป้าหมายเชิงสำรวจ — การติดป้ายกำกับการศึกษาอย่างชัดเจนว่าเป็นการสำรวจในการลงทะเบียนจะส่งสัญญาณสถานะการอนุมานที่เหมาะสมและป้องกัน HARKing โดยไม่ได้ตั้งใจ
- การปฏิบัติต่อการศึกษาเชิงสำรวจว่าเพียงพอ — การเผยแพร่ผลการสำรวจโดยไม่มีการติดตามผลเชิงยืนยัน จะทำให้ข้ออ้างไม่ได้รับการตรวจสอบและเสี่ยงต่อการไม่สามารถทำซ้ำได้
คำถามที่พบบ่อย
การวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจเหมือนกับการวิจัยเชิงพรรณนาหรือไม่
ทั้งสองมีความทับซ้อนกันแต่มีทิศทางต่างกัน การวิจัยเชิงพรรณนามีเป้าหมายเพื่ออธิบายปรากฏการณ์อย่างถูกต้องในฐานะเป้าหมายในตัวเอง นั่นคือ การรายงานความถี่ ค่าเฉลี่ย และการกระจาย การวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจมีวัตถุประสงค์ที่มองไปข้างหน้าและสร้างสมมติฐาน นั่นคือ การอธิบายเพื่อระบุสิ่งที่ควรศึกษาต่อไป การศึกษาหนึ่งสามารถเป็นทั้งเชิงพรรณนาและเชิงสำรวจ แต่การศึกษาเชิงพรรณนาอย่างเดียวไม่จำเป็นต้องสร้างสมมติฐาน
ฉันสามารถทำการทดสอบนัยสำคัญในการศึกษาเชิงสำรวจได้หรือไม่
ได้ แต่ต้องระมัดระวัง การทดสอบนัยสำคัญในข้อมูลเชิงสำรวจควรได้รับการปฏิบัติเสมือนเป็นเครื่องมือคัดกรองที่ระบุตัวเลือกสำหรับการติดตามผล ไม่ใช่หลักฐานยืนยัน เมื่อมีการทดสอบตัวแปรหลายตัวพร้อมกัน อัตราข้อผิดพลาดของครอบครัวจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว การรายงานขนาดผล ช่วงความเชื่อมั่น และการแก้ไขการเปรียบเทียบหลายรายการ (เช่น Bonferroni หรือ Benjamini-Hochberg) และการเปิดเผยอย่างโปร่งใสว่าการศึกษานี้เป็นการสำรวจ ล้วนเป็นมาตรการป้องกันที่สำคัญ
ฉันต้องการตัวอย่างขนาดเท่าใด
ไม่มีกฎเกณฑ์เดียว แต่เกณฑ์มาตรฐานทั่วไปสำหรับสถิติเชิงพรรณนาที่เชื่อถือได้และการตรวจจับผลกระทบขนาดปานกลางถึงขนาดใหญ่คือผู้เข้าร่วมอย่างน้อย 100–200 คนสำหรับการศึกษาเชิงสำรวจที่ใช้แบบสำรวจ หากคุณวางแผนที่จะใช้การวิเคราะห์ปัจจัยหรือการวิเคราะห์กลุ่ม ตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้น ซึ่งมักจะ 300 คนขึ้นไป จะเป็นที่แนะนำ สิ่งสำคัญคือตัวอย่างควรมีขนาดใหญ่พอที่จะทำให้สถิติเชิงพรรณนามีความเสถียร แม้ว่าจะไม่ได้มีอำนาจอย่างเป็นทางการสำหรับช่วงความเชื่อมั่นที่แคบก็ตาม
การวิจัยเชิงสำรวจจำเป็นต้องมีกลุ่มควบคุมหรือไม่
ไม่ การวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจโดยทั่วไปไม่ใช่การทดลองและเป็นการสังเกต ไม่ได้ทำการจัดการตัวแปรหรือกำหนดผู้เข้าร่วมในเงื่อนไขต่างๆ ดังนั้นกลุ่มควบคุมจึงไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการออกแบบ หากมีการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม จะขึ้นอยู่กับลักษณะที่มีอยู่ก่อนแล้ว (เช่น อายุ เพศ อาชีพ) และการออกแบบจะใกล้เคียงกับการวิจัยเชิงเปรียบเทียบเชิงสาเหตุมากขึ้น
เมื่อใดที่ฉันควรย้ายจากการวิจัยเชิงสำรวจไปสู่การวิจัยเชิงยืนยัน
เมื่อการศึกษาเชิงสำรวจได้ระบุชุดสมมติฐานที่เป็นไปได้และสอดคล้องกับทฤษฎีจำนวนเล็กน้อย ซึ่งควรมีไม่เกินสองหรือสามข้อ ก็ถึงเวลาวางแผนการศึกษาเชิงยืนยันพร้อมการลงทะเบียนล่วงหน้า การวิเคราะห์อำนาจตามหลักการ และกลุ่มตัวอย่างใหม่ที่เป็นอิสระ การพยายามยืนยันข้อมูลเดียวกันกับที่ใช้ในการสำรวจนั้นเป็นวงกลมและให้ค่าประมาณขนาดผลกระทบที่สูงเกินจริง
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Babbie, E. (2021). The Practice of Social Research (15th ed.). Cengage Learning.
ISBN: 978-0357360767คัดลอกแล้วCreswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches (5th ed.). Sage.
ISBN: 978-1506386706คัดลอกแล้ว