Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ทฤษฎีเกมเชิงวิวัฒนาการ

ผู้เสนอ
John Maynard Smith, George Price
ปี
1973
ประเภท
algorithm
กลุ่มวิธี
Game-theoretic

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ทฤษฎีเกมเชิงวิวัฒนาการ (Evolutionary Game Theory) ประยุกต์ใช้แนวคิดเชิงทฤษฎีเกมกับการวิวัฒนาการทางชีววิทยาและพลวัตทางสังคม โดยที่ประชากรของตัวแทนที่มีกลยุทธ์ต่างกันมีปฏิสัมพันธ์กันซ้ำ ๆ จอห์น เมย์นาร์ด สมิธ (John Maynard Smith) และจอร์จ ไพรซ์ (George Price) ได้นำเสนอแนวคิดนี้ในปี ค.ศ. 1973 โดยกรอบการทำงานนี้ใช้แนวคิดของกลยุทธ์ที่เสถียรเชิงวิวัฒนาการ (Evolutionarily Stable Strategies หรือ ESS) เพื่อระบุการกระจายตัวของกลยุทธ์ที่ไม่สามารถถูกรุกรานโดยกลยุทธ์กลายพันธุ์ได้ พลวัตแบบจำลองการจำลอง (Replicator dynamics) อธิบายว่าความถี่ของกลยุทธ์มีการวิวัฒนาการอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป โดยที่การสืบพันธุ์เป็นสัดส่วนกับความสำเร็จของผลตอบแทน

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองจินตนาการถึงประชากรสัตว์ที่แข่งขันกันเพื่อหาอาหาร โดยแต่ละตัวใช้กลยุทธ์พฤติกรรมที่แตกต่างกัน (เช่น 'เหยี่ยว' ที่ก้าวร้าว หรือ 'นกพิราบ' ที่ไม่ก้าวร้าว) เหยี่ยวชนะการต่อสู้แต่ได้รับบาดเจ็บ นกพิราบหลีกเลี่ยงความขัดแย้งแต่ส่วนใหญ่มักจะแพ้ เมื่อเวลาผ่านไป กลยุทธ์ที่ประสบความสำเร็จจะแพร่กระจาย (ผู้ใช้กลยุทธ์นั้นสืบพันธุ์ได้มากขึ้น) ในขณะที่กลยุทธ์ที่ไม่ประสบความสำเร็จจะลดลง วิวัฒนาการจะถึงจุดสมดุลเมื่อการกระจายตัวของกลยุทธ์คงที่: ไม่มีกลยุทธ์กลายพันธุ์ใดสามารถรุกรานได้ เพราะมันจะไม่ทำได้ดีกว่า—หรือแย่กว่า—ประชากรเดิม จุดสมดุลนี้คือ ESS ซึ่งเป็นความสมดุลที่แต่ละกลยุทธ์ทำงานได้ดีเท่าเทียมกันที่ความถี่ของประชากร

ประวัติศาสตร์

จอห์น เมย์นาร์ด สมิธ และจอร์จ ไพรซ์ ได้นำเสนอทฤษฎีเกมเชิงวิวัฒนาการในปี ค.ศ. 1973 เพื่ออธิบายความหลากหลายทางพฤติกรรมในประชากรสัตว์ หนังสือของเมย์นาร์ด สมิธในปี ค.ศ. 1982 ได้ทำให้ทฤษฎีเป็นทางการ โดยนำเสนอสมการพลวัตแบบจำลองการจำลองและแนวคิด ESS กรอบการทำงานนี้ได้ขยายไปสู่การวิวัฒนาการทางวัฒนธรรม เศรษฐศาสตร์ และพฤติกรรมทางสังคม การรวมทฤษฎีเกมเข้ากับชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการได้ปฏิวัติความเข้าใจเกี่ยวกับความร่วมมือ ความขัดแย้ง และสถาบันทางสังคม

ควรใช้เมื่อใด

ประยุกต์ใช้ทฤษฎีเกมเชิงวิวัฒนาการเมื่อสร้างแบบจำลองประชากรของตัวแทนที่มีปฏิสัมพันธ์กัน โดยที่ความสำเร็จนำไปสู่การจำลองแบบ (วิวัฒนาการทางชีววิทยา พลวัตทางวัฒนธรรม กระบวนการเรียนรู้) ใช้เมื่อศึกษาการเกิดขึ้นของความร่วมมือ การแก้ไขความขัดแย้ง การส่งสัญญาณ หรือพฤติกรรมการผสมพันธุ์ เหมาะสำหรับตลาดที่บริษัทหรือผู้ค้าพัฒนากลยุทธ์เมื่อเวลาผ่านไปโดยอิงจากความสามารถในการทำกำไร

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องสมมติฐานการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศหรือการผสมแบบสุ่มในประชากรขนาดใหญ่
  • พลวัตแบบจำลองการจำลองสมมติการปรับกลยุทธ์อย่างต่อเนื่อง; ประชากรที่ไม่ต่อเนื่องอาจแสดงพลวัตที่แตกต่างกัน
  • มักมี ESS หลายตัว ทำให้การคาดการณ์คลุมเครือ
  • ไม่ได้คำนึงถึงอัตราการกลายพันธุ์หรือการสำรวจ; วิวัฒนาการระยะยาวขึ้นอยู่กับการจัดหาการกลายพันธุ์

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • อธิบายการเกิดขึ้นเชิงวิวัฒนาการของความหลากหลายทางพฤติกรรมโดยปราศจากความคาดการณ์เชิงเหตุผล
  • เชื่อมโยงจุดสมดุลเชิงทฤษฎีเกมเข้ากับการวิวัฒนาการทางชีววิทยาและวัฒนธรรม
  • พลวัตแบบจำลองการจำลองให้คำอธิบายแบบต่อเนื่องของวิวัฒนาการความถี่ของกลยุทธ์
  • แนวคิด ESS เข้มงวดกว่า Nash Equilibrium โดยกำจัดจุดสมดุลที่ไม่เสถียรที่ไม่น่าจะเป็นไปได้

การประยุกต์ใช้

  • พฤติกรรมสัตว์: อธิบายว่าทำไมบางชนิดจึงต่อสู้ (เหยี่ยว) ในขณะที่บางชนิดหลีกเลี่ยง (นกพิราบ) ผ่านการวิเคราะห์ ESS
  • ระบาดวิทยา: การสร้างแบบจำลองพลวัตการแพร่กระจายของโรคผ่านพลวัตแบบจำลองการจำลองบนความถี่ของกลยุทธ์
  • วิวัฒนาการขององค์กร: การวิเคราะห์ว่ากลยุทธ์ทางธุรกิจมีการวิวัฒนาการและคงที่อย่างไรในตลาดที่มีการแข่งขัน
  • วิวัฒนาการของโปรโตคอล: ทำความเข้าใจการเกิดขึ้นของระบบการสื่อสารและการส่งสัญญาณในประชากร
  • การเกิดขึ้นของความร่วมมือ: การอธิบายความร่วมมือระหว่างตัวแทนที่เห็นแก่ตัวโดยปราศจากการบังคับใช้จากภายนอก

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ระบุกลยุทธ์เชิงพฤติกรรมหรือฟีโนไทป์ที่มีอยู่ในประชากร (เช่น เหยี่ยว นกพิราบ ชนชั้นกลาง)

2

คำนวณความเหมาะสม (ผลตอบแทน) ที่แต่ละกลยุทธ์ได้รับเมื่อมีปฏิสัมพันธ์กับกลยุทธ์อื่น ๆ และกับตัวมันเอง

3

ปรับปรุงความถี่ของกลยุทธ์ตามสมการพลวัตแบบจำลองการจำลอง (replicator equation): อัตราการเติบโตของแต่ละกลยุทธ์เป็นสัดส่วนกับผลตอบแทนของมันเมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของประชากร

4

ตรวจสอบว่าจุดสมดุลที่ได้เป็น ESS หรือไม่ โดยยืนยันว่าไม่มีกลายพันธุ์ใดสามารถรุกรานและแพร่กระจายจนคงที่ได้

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • สับสน ESS กับ Nash Equilibrium; ESS เข้มงวดกว่า โดยต้องมีความเสถียรภายใต้การรุกราน
  • สมมติว่าประชากรบรรจบกันที่ ESS; เงื่อนไขเริ่มต้นและอัตราการกลายพันธุ์สามารถนำไปสู่จุดสมดุลทางเลือกได้
  • มองข้ามว่าพลวัตแบบจำลองการจำลองขึ้นอยู่กับความถี่; ผลตอบแทนขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของประชากร
  • ลืมไปว่ากลยุทธ์ที่เสถียรเชิงวิวัฒนาการไม่จำเป็นต้องเพิ่มผลตอบแทนรวมสูงสุด; พวกมันเพียงแค่ต้องต้านทานการรุกราน

คำถามที่พบบ่อย

กลยุทธ์ที่เสถียรเชิงวิวัฒนาการ (Evolutionarily Stable Strategy) แตกต่างจาก Nash Equilibrium อย่างไร?

ทุก ESS เป็น Nash Equilibrium แต่ไม่ใช่ในทางกลับกัน ESS ยังต้องการเพิ่มเติมว่าหากประชากรใช้กลยุทธ์ ESS จะไม่มีกลยุทธ์กลายพันธุ์ใดสามารถรุกรานและแพร่กระจายได้ ESS เข้มงวดกว่า โดยกำจัดจุดสมดุลที่ไม่เสถียรต่อการรุกรานโดยกลายพันธุ์ที่หายาก

ทำไมประชากรจึงวิวัฒนาการไปสู่ ESS แทนที่จะเพิ่มผลตอบแทนสูงสุด?

เพราะวิวัฒนาการปรับให้เหมาะสมกับความสำเร็จในการจำลองแบบ ไม่ใช่สวัสดิการรวม ESS เป็นการบังคับใช้ด้วยตนเอง: หากทุกคนใช้กลยุทธ์นี้ จะไม่มีบุคคลใดได้รับประโยชน์จากการเบี่ยงเบน ทำให้เกิดสถานะประชากรที่เสถียร การเพิ่มผลตอบแทนสูงสุดเป็นเรื่องรอง

ESS หลายตัวสามารถอยู่ร่วมกันในเกมเดียวกันได้หรือไม่?

ได้ ESS หลายตัวสามารถมีอยู่ได้ โดยเฉพาะในเกมที่มีบทบาทผู้เล่นที่ไม่สมมาตร หรือเมื่อกลยุทธ์ขึ้นอยู่กับบริบท เส้นทางพลวัตแบบจำลองการจำลองเป็นตัวกำหนดว่าประชากรจะไปถึง ESS ใด โดยอิงจากเงื่อนไขเริ่มต้นและรูปแบบการกลายพันธุ์

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Smith, J. M., & Price, G. R. (1973). The logic of animal conflict. Nature, 246(5427), 15-18.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Maynard Smith, J. (1982). Evolution and the Theory of Games. Cambridge University Press.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว