Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนา

ผู้เสนอ
Anthropology (Malinowski, Boas); applied in health and sociology (Geertz)
ปี
1920s–1970s
ประเภท
Method
กลุ่มวิธี
immersive-observational

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนา (Ethnographic research) เป็นระเบียบวิธีเชิงคุณภาพแบบการเข้าไปมีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้ง ซึ่งผู้วิจัยใช้เวลาเป็นระยะเวลานานในชุมชน องค์กร หรือสภาพแวดล้อมทางสังคม โดยผสมผสานการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์ และการวิเคราะห์เอกสาร เพื่อพัฒนาความเข้าใจที่สมบูรณ์และมีบริบทเกี่ยวกับความเชื่อ การปฏิบัติ และโครงสร้างทางสังคมของกลุ่ม ชาติพันธุ์วรรณนาซึ่งมีรากฐานมาจากมานุษยวิทยาและได้รับการปรับปรุงสำหรับการวิจัยด้านสุขภาพ องค์กร และสังคม ผลิต 'คำอธิบายที่ลึกซึ้ง' (thick description) (Geertz 1973) ที่เผยให้เห็นความหมายและบริบทที่อยู่เบื้องหลังพฤติกรรมที่สังเกตได้

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ชาติพันธุ์วรรณนาตั้งอยู่บนหลักการที่ว่า การจะเข้าใจวัฒนธรรมหรือกลุ่มสังคมหนึ่งๆ จำเป็นต้องสัมผัสประสบการณ์จากภายใน ไม่ใช่ศึกษาจากระยะไกล ผู้วิจัยเข้าไปมีส่วนร่วมในชีวิตประจำวัน โดยเข้าร่วมในระดับที่แตกต่างกัน ขณะเดียวกันก็สังเกตการณ์ บันทึก และตั้งคำถามอย่างเป็นระบบ การมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่องและมุมมองจากภายในนี้จะเผยให้เห็นบรรทัดฐานที่ถูกมองข้าม กฎที่ไม่ได้กล่าวถึง พลวัตของอำนาจ และความหมายร่วมกันที่แบบสำรวจหรือการสัมภาษณ์สั้นๆ ไม่สามารถเข้าถึงได้ ชาติพันธุ์วรรณนามีประสิทธิภาพอย่างยิ่งในการศึกษาวัฒนธรรมองค์กร การปฏิบัติวิชาชีพ ประสบการณ์ของผู้ป่วยในสถานพยาบาล หรือการตอบสนองของชุมชนต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคม วิธีการนี้ผลิตเรื่องเล่าที่ละเอียดซึ่งแสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนและความแตกต่างเล็กน้อยของชีวิตมนุษย์

ประวัติศาสตร์

การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนามีต้นกำเนิดในมานุษยวิทยาช่วงต้นศตวรรษที่ 20 (Malinowski 1922 Trobriand Islands, Boas) Clifford Geertz (1973) พัฒนาแนวคิด 'คำอธิบายที่ลึกซึ้ง' (thick description) โดยย้ายชาติพันธุ์วรรณนาจากการจำแนกพฤติกรรมไปสู่การตีความความหมาย Hammersley และ Atkinson (2006) ได้กำหนดหลักการชาติพันธุ์วรรณนาสำหรับการวิจัยทางสังคมประยุกต์ ในสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ ชาติพันธุ์วรรณนาทางการแพทย์ (ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วย วัฒนธรรมโรงพยาบาล ประสบการณ์ผู้ป่วย) ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1980–1990 ชาติพันธุ์วรรณนาในปัจจุบันรวมถึงการสะท้อนคิด (reflexivity) (การยอมรับอิทธิพลของนักวิจัย) และตรวจสอบอำนาจ ความไม่เท่าเทียมกัน และกระบวนการทางสังคมที่นอกเหนือจากการบรรยายมากขึ้น

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ชาติพันธุ์วรรณนาเมื่อต้องการความเข้าใจเชิงลึกและมีบริบทเกี่ยวกับวัฒนธรรม การปฏิบัติ และความหมายของกลุ่มในสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาวัฒนธรรมของผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพและประสบการณ์ของผู้ป่วย พลวัตและการเปลี่ยนแปลงขององค์กร การตอบสนองของชุมชนต่อนโยบายหรือประเด็นทางสังคม หรือปรากฏการณ์ใดๆ ที่การปฏิบัติประจำวันและความหมายโดยปริยายมีความสำคัญ ชาติพันธุ์วรรณนามีความเหมาะสมน้อยกว่าสำหรับการวิจัยที่ต้องการการสรุปผลเชิงสถิติหรือการทดสอบสมมติฐาน แต่ให้ข้อมูลเชิงลึกเฉพาะเจาะจงที่สมบูรณ์ซึ่งสามารถถ่ายทอดไปยังบริบทที่คล้ายคลึงกันได้ ชาติพันธุ์วรรณนาต้องใช้เวลาและทรัพยากร ดังนั้นจึงควรดำเนินการเมื่อให้ความสำคัญกับความลึกและบริบทมากกว่าความกว้าง

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ใช้เวลานานและมีค่าใช้จ่ายสูง; โดยทั่วไปต้องใช้เวลาหลายเดือนในการทำงานภาคสนาม จำกัดจำนวนสถานที่และต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก
  • การปรากฏตัวของนักวิจัยมีอิทธิพลต่อพฤติกรรม (observer effect); ไม่สามารถสังเกตปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติได้อย่างสมบูรณ์; พฤติกรรมบางอย่างอาจถูกซ่อนเร้น
  • การสรุปผลทั่วไปมีจำกัด; การศึกษาโดยละเอียดของหอผู้ป่วยหรือองค์กรหนึ่งอาจไม่สามารถนำไปใช้ในวงกว้างได้ แม้ว่าผลการวิจัยอาจถ่ายทอดไปยังบริบทที่คล้ายคลึงกันได้
  • ความเป็นอัตวิสัยของนักวิจัยและศักยภาพในการ 'กลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม' (going native) (ระบุตัวตนกับกลุ่มมากเกินไป สูญเสียระยะห่างในการวิเคราะห์); อคติและการรับรู้ที่เลือกสรรเป็นความเสี่ยงที่สำคัญ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ผลิตความเข้าใจที่สมบูรณ์และมีบริบทซึ่งเป็นไปไม่ได้ผ่านการสัมภาษณ์สั้นๆ หรือแบบสำรวจ; เผยให้เห็นบรรทัดฐานที่ถูกมองข้าม อำนาจที่ไม่เป็นทางการ และความหมายที่ไม่ได้กล่าวถึง
  • การเข้าไปมีส่วนร่วมและการมีส่วนร่วมเป็นระยะเวลานานสร้างความไว้วางใจกับผู้เข้าร่วม สร้างบัญชีที่แท้จริงและเข้าถึงข้อมูลที่ละเอียดอ่อน
  • ความยืดหยุ่น: วิธีการปรับเปลี่ยนตามคำถามและโอกาสที่เกิดขึ้น ความไว้วางใจของนักวิจัยจะลึกซึ้งขึ้นเมื่อความเข้าใจเพิ่มขึ้น
  • คำอธิบายที่ลึกซึ้งทำให้ผลการวิจัยน่าสนใจและเข้าถึงได้ง่าย ผู้อ่านเข้าใจไม่เพียงแต่สิ่งที่เกิดขึ้น แต่ยังรวมถึงเหตุผลและความหมายของสิ่งนั้นด้วย

การประยุกต์ใช้

  • การศึกษาวัฒนธรรมของโรงพยาบาลหรือหน่วยงานคลินิกเพื่อทำความเข้าใจการทำงานเป็นทีม รูปแบบการสื่อสาร การรายงานข้อผิดพลาด และความปลอดภัยของผู้ป่วย—ผลการวิจัยให้ข้อมูลแก่ฝ่ายบริหารและการปรับปรุงคุณภาพ
  • การสำรวจการขัดเกลาทางสังคมและการหมดไฟของผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพ: บัญชีชาติพันธุ์วรรณนาเกี่ยวกับสิ่งที่การปฏิบัติพยาบาลหรือแพทย์ในแต่ละวันเกี่ยวข้อง ความเครียด และกลไกการรับมือ
  • การตรวจสอบประสบการณ์ของผู้ป่วยและการสร้างความหมายในโรคเรื้อรัง: ผู้ป่วยนำทางชีวิตประจำวัน ปรับตัวตน จัดการกับความไม่แน่นอนอย่างไร
  • การตรวจสอบการนำนโยบายการเปลี่ยนแปลงองค์กรไปใช้: ชาติพันธุ์วรรณนาเผยให้เห็นว่าเหตุใดความคิดริเริ่มในการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นทางการจึงประสบความสำเร็จหรือล้มเหลว โดยการตรวจสอบบรรทัดฐานที่ไม่เป็นทางการและการต่อต้าน
  • การศึกษาการตอบสนองของชุมชนต่อนโยบายสาธารณสุขหรือความเหลื่อมล้ำทางสุขภาพ: ทำความเข้าใจความเชื่อ โครงสร้างทางสังคม และความไว้วางใจที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมและผลลัพธ์

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

เลือกสถานที่วิจัย: หน่วยงานด้านสุขภาพ (หอผู้ป่วย คลินิก) องค์กร ชุมชน หรือกลุ่มสังคมที่สามารถสำรวจคำถามวิจัยของคุณผ่านการเข้าไปมีส่วนร่วม ได้รับการเข้าถึงและความไว้วางใจ: สร้างความสัมพันธ์กับผู้มีอำนาจตัดสินใจ (ผู้บริหาร ผู้นำชุมชน) และเจรจาการเข้าถึง กำหนดบทบาทของคุณ: ผู้สังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม (มีส่วนร่วมแต่ระบุว่าเป็นนักวิจัย) ผู้สังเกตการณ์-ผู้มีส่วนร่วม (สังเกตการณ์เป็นหลัก มีส่วนร่วมบ้าง) หรือผู้มีส่วนร่วมเต็มรูปแบบ (บทบาทผู้สังเกตการณ์น้อยที่สุด) ใช้เวลาเป็นระยะเวลานานในสถานที่นั้น—หลายสัปดาห์ถึงหลายเดือนหรือนานกว่านั้น ขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของปรากฏการณ์ ดำเนินการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม: เข้าร่วมกิจกรรมประจำวัน ขณะเดียวกันก็สังเกตการณ์ ฟัง และจดบันทึกรูปแบบอย่างเป็นระบบ ดำเนินการสัมภาษณ์ตามโอกาสกับสมาชิก (เป็นทางการหรือไม่เป็นทางการ) เพื่อชี้แจงข้อสังเกตและสำรวจความหมาย รวบรวมข้อมูลเสริม: เอกสาร รูปถ่าย บันทึกขององค์กร

2

วิเคราะห์ข้อมูลชาติพันธุ์วรรณนาผ่านการเข้ารหัสแบบเปิดและสังเคราะห์เชิงธีมที่ทำซ้ำๆ มากกว่าแผนการเข้ารหัสที่กำหนดไว้ล่วงหน้า อ่านบันทึกภาคสนามซ้ำๆ ระบุรูปแบบ ความตึงเครียด และความผิดปกติที่เกิดขึ้นซ้ำๆ เข้ารหัสข้อสังเกตสำหรับกิจกรรม เหตุการณ์ ความสัมพันธ์ และความหมาย มองหากฎที่ชัดเจน (บรรทัดฐานที่ระบุไว้) และกฎโดยปริยาย (ความเข้าใจที่ไม่ได้กล่าวถึง) ระบุตัวแสดงหลัก พลวัตของอำนาจ และวิธีที่กลุ่มรักษาหรือเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม ใช้การเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่อง: ทดสอบการตีความกับข้อสังเกตใหม่ สร้างบันทึกเชิงแนวคิดที่เชื่อมโยงข้อสังเกตกับรูปแบบที่กว้างขึ้น สร้างคำอธิบายทางวัฒนธรรมที่กล่าวถึง: สมาชิกเข้าใจโลกของตนเองอย่างไร? ค่านิยม ความเชื่อ และการปฏิบัติหลักคืออะไร? ทรัพยากรถูกจัดสรรอย่างไร? ผู้คนจัดการกับความขัดแย้งหรือการเปลี่ยนแปลงอย่างไร? ความหมายและพิธีกรรมเชิงสัญลักษณ์คืออะไร? แยกแยะระหว่างมุมมองแบบเอทิก (etic perspective) (หมวดหมู่การวิเคราะห์ของคนนอก) และมุมมองแบบเอมิก (emic perspective) (ความหมายของคนในเอง)

3

สังเคราะห์การวิเคราะห์ให้เป็นเรื่องราวชาติพันธุ์วรรณนาที่สมบูรณ์และสอดคล้องกัน—โดยทั่วไปจะเป็นเรื่องเล่าที่บรรยายถึงสถานที่ ตัวแสดง ชีวิตประจำวัน และความหมายทางวัฒนธรรม นำเสนอคำอธิบายที่ลึกซึ้ง: ไม่เพียงแต่บรรยายว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รวมถึงบริบท ความหมาย และการตีความที่อยู่เบื้องหลังการกระทำ ใช้เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยและคำพูดที่แสดงให้เห็นเพื่อทำให้วัฒนธรรมมีชีวิตชีวา ขณะเดียวกันก็เชื่อมโยงตัวอย่างเฉพาะกับรูปแบบที่กว้างขึ้น ชี้แจงบทบาทของนักวิจัย ระยะเวลา และการเข้าถึง ซึ่งมีอิทธิพลต่อสิ่งที่สามารถสังเกตได้ นำเสนอผลการวิจัยโดยให้ความสนใจกับอำนาจ ความไม่เท่าเทียมกัน และความตึงเครียด ไม่ใช่เพียงฉันทามติที่กลมกลืนกัน อภิปรายนัยยะ: ชาติพันธุ์วรรณนานี้เผยให้เห็นอะไรเกี่ยวกับกลุ่ม สถาบัน หรือกระบวนการทางสังคม? ผลการวิจัยท้าทายหรือยืนยันทฤษฎีที่มีอยู่ได้อย่างไร?

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • เวลาไม่เพียงพอในภาคสนาม; การสรุปผลก่อนกำหนดก่อนที่จะเกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้; 'ชาติพันธุ์วรรณนาอย่างรวดเร็ว' มักไม่บรรลุความลึก
  • การให้ความสนใจกับอำนาจและความขัดแย้งไม่เพียงพอ; การนำเสนอภาพกลุ่มว่าเป็นไปในทางที่กลมกลืนกันจะละเลยความไม่เท่าเทียมกัน การต่อต้าน และผลประโยชน์ที่ขัดแย้งกันภายในวัฒนธรรม
  • การพึ่งพาผู้ให้ข้อมูลเริ่มต้นมากเกินไป; มุมมองของพวกเขาอาจไม่เป็นตัวแทนของสมาชิกกลุ่มทั้งหมด; ค้นหาเสียงที่หลากหลายและทดสอบการตีความเริ่มต้นกับบัญชีทางเลือก
  • การไม่เปิดเผยตำแหน่งและอคติของนักวิจัยอย่างชัดเจน; ผู้อ่านไม่สามารถประเมินได้ว่าอัตลักษณ์ สมมติฐาน หรือความสัมพันธ์ของนักวิจัยมีอิทธิพลต่อข้อสังเกตอย่างไร

คำถามที่พบบ่อย

การทำงานภาคสนามชาติพันธุ์วรรณนาควรใช้เวลานานเท่าใด?

ชาติพันธุ์วรรณนาโดยทั่วไปต้องใช้เวลาทำงานภาคสนามแบบเข้าไปมีส่วนร่วม 6–12 เดือนขึ้นไป แม้ว่าบางการศึกษาจะใช้เวลา 3–6 เดือน และบางการศึกษาก็ขยายไปถึงหลายปี ระยะเวลาขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของปรากฏการณ์ ขนาดกลุ่ม การเข้าถึง และเป้าหมายการวิจัย ชาติพันธุ์วรรณนาแบบสั้น (เช่น 4–6 สัปดาห์) นั้นหายากและเหมาะสำหรับปรากฏการณ์ที่เรียบง่ายและมีขอบเขตจำกัดเท่านั้น นักชาติพันธุ์วรรณนาควรรักษาตัวอยู่ในภาคสนามนานพอที่จะสังเกตวงจร (ฤดูกาล กิจวัตร เหตุการณ์ประจำปี) และก้าวข้ามความแปลกใหม่ในตอนแรกไปสู่การทำความเข้าใจรูปแบบและความหมายที่ลึกซึ้ง กฎทั่วไป: หากคุณรู้สึกว่าคุณเข้าใจวัฒนธรรมในเดือนแรก คุณอาจจะยังไม่ได้เริ่มทำความเข้าใจเลย

อะไรคือความแตกต่างระหว่างการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมกับการมีส่วนร่วมเต็มรูปแบบ?

ระดับของการมีส่วนร่วมแตกต่างกันไป การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม (นักวิจัยระบุว่าเป็นผู้สังเกตการณ์) เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมของกลุ่ม ขณะเดียวกันก็รักษาระยะห่างในการวิเคราะห์และการจดบันทึก การมีส่วนร่วมเต็มรูปแบบ (นักวิจัยในฐานะสมาชิก) เกี่ยวข้องกับการระบุตัวตนน้อยที่สุดในฐานะนักวิจัยภายนอก นักวิจัยทำหน้าที่เป็นสมาชิกกลุ่ม ขณะเดียวกันก็สังเกตการณ์อย่างลับๆ การมีส่วนร่วมเต็มรูปแบบช่วยเพิ่มความถูกต้องของข้อสังเกต แต่ก่อให้เกิดข้อกังวลด้านจริยธรรม (การได้รับความยินยอมโดยได้รับข้อมูล การวิจัยอย่างลับๆ) ชาติพันธุ์วรรณนาส่วนใหญ่ใช้การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม: นักวิจัยจะถูกระบุตัวตน เข้าร่วมในกิจกรรมบางอย่าง สังเกตการณ์กิจกรรมอื่น และจดบันทึกภาคสนาม ความสมดุลนี้ช่วยสร้างความไว้วางใจ การสังเกตการณ์ที่แท้จริง และความโปร่งใสทางจริยธรรม

ฉันควรบันทึกอะไรในบันทึกภาคสนาม?

บันทึกภาคสนามควรรวมถึง: (1) บันทึกเชิงพรรณนา—บัญชีโดยละเอียดและไม่ตัดสินเกี่ยวกับใคร ทำอะไร เมื่อไหร่ ที่ไหน และอย่างไร; บทสนทนาตามคำพูดจริงหรือใกล้เคียงที่สุด; กิจกรรมและการปฏิสัมพันธ์ที่สังเกตได้ (2) บันทึกเชิงวิเคราะห์—การตีความของนักวิจัย รูปแบบที่เกิดขึ้น ความเชื่อมโยงชั่วคราวกับทฤษฎี คำถาม และสมมติฐาน (3) บันทึกเชิงสะท้อนคิด—การตอบสนองทางอารมณ์ของนักวิจัย อคติ ความสัมพันธ์ส่งผลต่อการเข้าถึงและข้อสังเกตอย่างไร การเติบโตหรือความยากลำบากส่วนตัว (4) บันทึกเชิงระเบียบวิธี—การตัดสินใจสุ่มตัวอย่าง ประเด็นการเข้าถึงและการอนุญาต ข้อกังวลเกี่ยวกับคุณภาพข้อมูล บันทึกควรกระทำทุกวันหรือทันทีหลังการสังเกตการณ์; บันทึกโดยละเอียดควรกระทำโดยเร็วที่สุดหลังจากการทำงานภาคสนาม บันทึกที่สมบูรณ์ที่สุดจะถูกบันทึกในภายหลัง โดยขยายบันทึกภาคสนามที่ย่อให้สั้นลงด้วยบริบทและการสะท้อนคิด

ฉันจะแน่ใจเรื่องการสะท้อนคิดและจัดการกับอคติในการวิจัยชาติพันธุ์วรรณนาได้อย่างไร?

ยอมรับอัตลักษณ์ สมมติฐานเบื้องต้น ความสัมพันธ์ของคุณ และวิธีที่สิ่งเหล่านี้มีอิทธิพลต่อข้อสังเกตของคุณ เก็บวารสารสะท้อนคิดควบคู่ไปกับบันทึกภาคสนาม ตรวจสอบว่าการปรากฏตัวของคุณส่งผลต่อพฤติกรรมของกลุ่มอย่างไร และการตีความของคุณสะท้อนมุมมองของคุณอย่างไร ค้นหาข้อมูลที่ขัดแย้งกับความเข้าใจที่เกิดขึ้นของคุณอย่างแข็งขัน (หลักฐานที่หักล้าง) อภิปรายข้อสังเกตและการตีความกับเพื่อนร่วมงาน (การซักถามโดยเพื่อน) เพื่อระบุจุดบอด หากเป็นไปได้ ให้แบ่งปันการตีความเบื้องต้นกับผู้เข้าร่วมเพื่อทดสอบว่าความเข้าใจของคุณสอดคล้องกับพวกเขาหรือไม่ (การตรวจสอบโดยสมาชิก) ตระหนักว่าความเป็นกลางที่สมบูรณ์เป็นไปไม่ได้ การเปิดเผยตำแหน่งช่วยให้ผู้อ่านสามารถประเมินความน่าเชื่อถือของผลการวิจัยได้

สามารถทำการวิจัยชาติพันธุ์วรรณนาในสภาพแวดล้อมออนไลน์หรือเสมือนจริงได้หรือไม่?

ใช่ ชาติพันธุ์วรรณนาเสมือนจริง (netnography, online ethnography) ศึกษาชุมชนดิจิทัล: กลุ่มโซเชียลมีเดีย ฟอรัมออนไลน์ ชุมชนเกม โลกเสมือนจริง วิธีการปรับเปลี่ยน: การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมผ่านการเข้าร่วมในฟอรัม/กลุ่มออนไลน์ การสัมภาษณ์ดำเนินการทางออนไลน์ การวิเคราะห์เอกสารโพสต์/ปฏิสัมพันธ์ ชาติพันธุ์วรรณนาเสมือนจริงเผชิญกับความท้าทาย: ความสมบูรณ์ของประสาทสัมผัสที่น้อยลง ความยากลำบากในการประเมินความจริงใจ (ผู้คนอาจแสดงข้อมูลเท็จ) ความซับซ้อนทางจริยธรรม (การสังเกตโพสต์สาธารณะได้รับการยกเว้นจากการได้รับความยินยอมโดยได้รับข้อมูลหรือไม่?) ชาติพันธุ์วรรณนาเสมือนจริงและออฟไลน์ผสมผสานกันมากขึ้น (ศึกษา กลุ่มที่เคลื่อนไหวระหว่างพื้นที่ออนไลน์และออฟไลน์) หลักการยังคงเดิม: การมีส่วนร่วมเป็นระยะเวลานาน การสังเกตการณ์อย่างเป็นระบบ การทำความเข้าใจความหมายของผู้เข้าร่วมในถิ่นที่อยู่ดิจิทัลของพวกเขา

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Geertz, C. (1973). The interpretation of cultures: Selected essays. Basic Books.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Hammersley, M., & Atkinson, P. (2006). Ethnography: Principles in practice (3rd ed.). Routledge.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. Spradley, J. P. (1980). Participant observation. Holt, Rinehart and Winston.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว