การขนส่งแบบเอกมัน
- ผู้เสนอ
- Vagn Walfrid Ekman
- ปี
- 1905
- ประเภท
- theoretical-method
- กลุ่มวิธี
- Dynamical Oceanography
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การขนส่งแบบเอกมันคือการไหลของปริมาตรน้ำสุทธิที่เกิดจากแรงลมที่สมดุลกับแรงโคริออลิสในชั้นขอบเขตพื้นผิว ซึ่งพัฒนาโดย Vagn Walfrid Ekman ในปี 1905 จากหลักการที่ว่าแรงลมถูกส่งผ่านมวลน้ำในรูปแบบเกลียว การขนส่งแบบเอกมันมีบทบาทสำคัญในการเกิดปรากฏการณ์อัพเวลลิงชายฝั่งและการขนส่งในมหาสมุทรที่สำคัญ ทฤษฎีนี้เชื่อมโยงรูปแบบลมพื้นผิวโดยตรงกับการไหลเวียนของมหาสมุทร
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลมที่พัดเหนือพื้นผิวมหาสมุทรจะลากน้ำ ทำให้เกิดแรงที่เร่งน้ำผิวดินในทิศทางเดียวกับลม อย่างไรก็ตาม การหมุนของโลก (แรงโคริออลิส) จะเริ่มเบี่ยงเบนน้ำนี้ทันที เมื่อชั้นผิวน้ำเร่งความเร็วและหมุน มันจะลากชั้นที่อยู่ข้างใต้ซึ่งก็หมุนตามไปด้วย สิ่งนี้ดำเนินต่อไปในแนวตั้งผ่านชั้นขอบเขตพื้นผิว ทำให้เกิดรูปแบบเกลียวในทิศทางความเร็วตามความลึก ข้อคิดสำคัญคือการขนส่งน้ำแบบรวม (รวมทุกความลึก) จะตั้งฉากกับทิศทางลม ในทิศทางเฉพาะที่ขึ้นอยู่กับซีกโลก การเกิดอัพเวลลิงชายฝั่งเกิดขึ้นเมื่อการขนส่งแบบเอกมันที่เกิดจากลมพัดพาน้ำผิวดินออกจากชายฝั่ง ทำให้น้ำลึกที่เย็นกว่าลอยขึ้นมา
ประวัติศาสตร์
ทฤษฎีของ Vagn Walfrid Ekman ในปี 1905 ได้อธิบายความคลาดเคลื่อนที่เห็นได้ชัดระหว่างทิศทางลมและการเคลื่อนที่ของน้ำแข็งที่สังเกตโดย Fridtjof Nansen Ekman แสดงให้เห็นว่ากระแสน้ำที่ขับเคลื่อนด้วยลมหมุนเป็นเกลียวตามความลึก โดยมีการขนส่งสุทธิตั้งฉากกับลม ทฤษฎีพื้นฐานนี้ได้รวมการไหลเวียนที่ขับเคลื่อนด้วยลมเข้ากับพลศาสตร์ของแรงโคริออลิส การพัฒนาต่อมาโดย Sverdrup และคนอื่นๆ ได้รวมเอาปรากฏการณ์ Ekman pumping (ความเร็วในแนวตั้งที่ฐานของชั้นเอกมันซึ่งเกิดจากการกระจายตัว/การรวมตัวของการขนส่งแบบเอกมัน) เป็นกลไกที่ขับเคลื่อนการไหลเวียนของมหาสมุทรขนาดใหญ่ สมุทรศาสตร์สมัยใหม่ได้รวมทฤษฎีเอกมันเข้ากับข้อมูลลมเพื่ออธิบายและคาดการณ์ปรากฏการณ์อัพเวลลิงชายฝั่ง
ควรใช้เมื่อใด
การคำนวณการขนส่งแบบเอกมันมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำความเข้าใจปรากฏการณ์อัพเวลลิงชายฝั่งและการไหลเวียนของมหาสมุทรที่ขับเคลื่อนด้วยลม ใช้เมื่อแรงลมเป็นปัจจัยขับเคลื่อนหลักของกระแสน้ำผิวดิน และเมื่อไม่มีการวัดกระแสน้ำโดยตรง มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับการคาดการณ์เหตุการณ์อัพเวลลิงชายฝั่งและผลกระทบต่อคุณสมบัติของน้ำและการผลิต ทฤษฎีเอกมันมีความแม่นยำน้อยกว่าในน้ำที่มีการแบ่งชั้นอย่างรุนแรง หรือบริเวณชายฝั่งที่การบังคับทิศทางจากภูมิประเทศมีอิทธิพลเหนือกว่า
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- สมมติฐานว่าน้ำมีความสม่ำเสมอและไม่มีการแบ่งชั้น ล้มเหลวในสภาวะที่มีการแบ่งชั้นอย่างรุนแรงซึ่งเกิดเกลียวเอกมันภายใน
- ละเลยแรงเสียดทานและผลกระทบของชั้นขอบเขตด้านล่าง สมมติว่ามหาสมุทรมีความลึกอนันต์
- ให้เฉพาะการขนส่งที่ขับเคลื่อนด้วยลม ไม่รวมองค์ประกอบที่ขับเคลื่อนด้วยความร้อน-ความเค็มหรือแรงดัน
- สเกลความลึกของชั้นเอกมันขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์การผสมที่สมมติขึ้น ซึ่งแปรผันตามการแบ่งชั้นและความปั่นป่วน
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ให้ความสัมพันธ์ที่เรียบง่ายและโปร่งใสทางกายภาพระหว่างลมกับการขนส่งในมหาสมุทร
- สามารถนำไปใช้ได้อย่างกว้างขวางโดยใช้ข้อมูลลมที่มีอยู่ทั่วไปจากเครือข่ายอุตุนิยมวิทยาหรือดาวเทียม
- ช่วยให้สามารถคาดการณ์ความเข้มและตำแหน่งของปรากฏการณ์อัพเวลลิงได้เมื่อมีข้อมูลคาดการณ์ลม
- ได้รับการตรวจสอบอย่างดีเมื่อเทียบกับการสังเกตการณ์ปรากฏการณ์อัพเวลลิงในเขตชายฝั่งทั่วโลก
การประยุกต์ใช้
- การคาดการณ์ปรากฏการณ์อัพเวลลิงชายฝั่งนอกชายฝั่งแคลิฟอร์เนียและเปรู ซึ่งสนับสนุนการประมงที่มีผลผลิตสูงโดยการนำน้ำที่อุดมด้วยสารอาหารขึ้นสู่ผิวน้ำ
- การวัดปริมาณการผลิตปฐมภูมิที่ขับเคลื่อนด้วยปรากฏการณ์อัพเวลลิงในกระแสน้ำเบงเกลา (แอฟริกาใต้) ซึ่งเป็นหนึ่งในภูมิภาคทางทะเลที่มีผลผลิตสูงที่สุดในโลก
- การอธิบายวัฏจักรตามฤดูกาลของความเข้มของปรากฏการณ์อัพเวลลิงและอุณหภูมิผิวน้ำทะเลในเขตมรสุมของมหาสมุทรอินเดีย
- การประมาณอุปทานสารอาหารในแนวตั้งสู่ผิวน้ำที่ขับเคลื่อนด้วย Ekman pumping ที่เกิดจากลมในมหาสมุทรเปิดที่มีสารอาหารน้อย
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ความเร็วและทิศทางลมวัดได้จากสถานีตรวจอากาศ ดาวเทียม หรือแบบจำลองการวิเคราะห์ซ้ำ กระแสน้ำผิวดินหรือแรงลมสังเกตได้โดยใช้เครื่องวัดกระแสน้ำหรือเครื่องวัดแบบสแกตเทอโรมิเตอร์ของดาวเทียม
ข้อมูลลมจะถูกประมาณค่าให้เป็นกริดและช่วงเวลาที่สม่ำเสมอ แรงลมคำนวณจากความเร็วลมโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แรงฉุด พารามิเตอร์โคริออลิสคำนวณสำหรับละติจูดแต่ละค่า
การขนส่งแบบเอกมันคำนวณตั้งฉากกับทิศทางลม ขนาดของการขนส่งขึ้นอยู่กับขนาดของแรงลมและละติจูด (อ่อนแอใกล้เส้นศูนย์สูตร แข็งแรงที่ขั้ว) ทิศทางเป็นไปตามการเบี่ยงเบนของแรงโคริออลิส (90 องศาไปทางขวาของลมในซีกโลกเหนือ)
สมดุลโมเมนตัมที่รวมความลึกแล้วจะถูกแก้ โดยคำนึงถึงแรงโคริออลิสและการผสมแนวตั้ง โปรไฟล์ความเร็วแบบเอกมันได้มาจากค่าที่ลดลงแบบเอ็กซ์โพเนนเชียลตามความลึก การขนส่งแบบเอกมันทั้งหมดจะถูกรวมในแนวตั้ง
ขนาดของอัพเวลลิง/ดาวน์เวลลิงประเมินจากความลอยตัว/การรวมตัวของการขนส่งแบบเอกมัน ระบุวัฏจักรตามฤดูกาล รูปแบบเชิงพื้นที่เผยให้เห็นจุดร้อนของอัพเวลลิงและผลกระทบต่อการผลิตทางชีวภาพ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- ทิศทางการขนส่งแบบเอกมันที่ทำให้สับสน มันตั้งฉากกับลม ไม่ใช่ขนาน ในซีกโลกเหนือ การขนส่งจะทำมุม 90 องศาตามเข็มนาฬิกาจากลม
- การใช้ทฤษฎีเอกมันใกล้เส้นศูนย์สูตรซึ่งพารามิเตอร์โคริออลิสอ่อนแอ จำเป็นต้องมีการปรับสูตรสำหรับบริเวณเส้นศูนย์สูตร
- สมมติว่าการขนส่งแบบเอกมันเกิดขึ้นทันที ในความเป็นจริง เวลาที่ใช้ในการหมุนจะประมาณ 1-2 คาบเฉื่อย
คำถามที่พบบ่อย
เหตุใดการขนส่งแบบเอกมันจึงตั้งฉากกับลม ไม่ใช่ขนาน?
ลมเร่งน้ำผิวดินในทิศทางเดียวกับลม แต่แรงโคริออลิสจะเบี่ยงเบนการไหลนี้ทันที เมื่อถึงสภาวะสมดุล ความดันที่เกิดจากการสะสมน้ำที่ขับเคลื่อนด้วยลมจะสมดุลกับแรงโคริออลิส โดยมีการขนส่งสุทธิตั้งฉากกับลม นี่เป็นผลมาจากสมดุลของแรงในกรอบอ้างอิงที่หมุน
ความลึกแบบเอกมันคืออะไร?
ความลึกแบบเอกมัน (หรือความหนาของชั้นเอกมัน) คือสเกลที่กระแสน้ำที่ขับเคลื่อนด้วยลมลดลงตามความลึก โดยทั่วไปคือ 20-100 เมตร ขึ้นอยู่กับความเร็วลมและการแบ่งชั้นของน้ำ ใต้ชั้นนี้ แรงลมจะลดลงแบบเอ็กซ์โพเนนเชียล ความลึกแบบเอกมันขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์ความหนืดของกระแแปรปรวนในแนวตั้งที่สมมติขึ้น ซึ่งไม่สามารถกำหนดได้อย่างแม่นยำ
ปรากฏการณ์อัพเวลลิงชายฝั่งเกิดจากการขนส่งแบบเอกมันได้อย่างไร?
ลมที่พัดขนานชายฝั่งจะขับเคลื่อนการขนส่งแบบเอกมันออกนอกชายฝั่ง (ในซีกโลกเหนือโดยลมพัดไปทางขั้ว) การขนส่งออกนอกชายฝั่งนี้จะพัดพาน้ำผิวดินออกไป ทำให้น้ำจากความลึกที่สูงขึ้นมาแทนที่ อัตราการอัพเวลลิงถูกกำหนดโดยการกระจายตัวของการขนส่งแบบเอกมันและความเร็วออกนอกชายฝั่ง
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Ekman, V. W. (1905). On the influence of the Earth's rotation on ocean currents. Arkiv for Matematik, Astronomi och Fysik, 2(11), 1-52.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วCushman-Roisin, B., & Beckers, J.-M. (2011). Introduction to Geophysical Fluid Dynamics: Physical and Numerical Aspects. Academic Press.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว