การประเมินมูลค่าบริการจากระบบนิเวศ
- ผู้เสนอ
- Robert Costanza, Rudolf de Groot, and team
- ปี
- 1997
- ประเภท
- Valuation method
- กลุ่มวิธี
- Economic valuation
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การประเมินมูลค่าบริการจากระบบนิเวศ (Ecosystem Services Valuation หรือ ESV) เป็นกรอบแนวคิดที่บุกเบิกโดย Costanza และคณะ (1997) ซึ่งกำหนดมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับประโยชน์ที่ธรรมชาติมอบให้แก่มนุษยชาติ ตั้งแต่การผสมเกสรและการทำให้น้ำบริสุทธิ์ ไปจนถึงการควบคุมสภาพภูมิอากาศและความเพลิดเพลินทางวัฒนธรรม ESV ได้รับการจัดระบบอย่างเป็นทางการในการประเมินระบบนิเวศแห่งสหัสวรรษ (Millennium Ecosystem Assessment 2005) และเศรษฐศาสตร์ของระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ (The Economics of Ecosystems and Biodiversity หรือ TEEB 2010) โดยเชื่อมโยงนิเวศวิทยาและเศรษฐศาสตร์เข้าด้วยกัน เพื่อทำให้มูลค่าที่มองไม่เห็นของระบบนิเวศเป็นที่ประจักษ์แก่ผู้กำหนดนโยบายและตลาด
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ป่าไม้มีมูลค่า ไม่ใช่แค่ต้นไม้ที่คุณสามารถตัดและขายได้ (มูลค่าไม้ซุง) แต่เป็นเพราะป่าไม้กรองน้ำ กักเก็บคาร์บอน เป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ผสมเกสร และให้การพักผ่อนหย่อนใจ หากคุณทำลายป่าเพื่อทำการเกษตร คุณจะได้รับรายได้จากไม้ซุงและพื้นที่เพาะปลูก แต่จะสูญเสียบริการที่มองไม่เห็นทั้งหมดนั้น การบัญชีของคุณอาจดูมีกำไร แต่ในความเป็นจริงแล้วคุณกำลังขาดทุน ESV พยายามกำหนดราคาให้กับบริการที่มองไม่เห็นเหล่านี้ การทำให้น้ำบริสุทธิ์ของพื้นที่ชุ่มน้ำอาจมีมูลค่าหลายล้าน หากต้องทดแทนด้วยโรงบำบัดน้ำเสีย ผึ้งผสมเกสรพืชผลมีมูลค่าหลายพันล้าน หากคุณต้องทำด้วยมือ เมื่อมีการกำหนดราคาแล้ว การทำลายระบบนิเวศจะดูน่าสนใจน้อยลง และการอนุรักษ์จะดูฉลาดขึ้น
ประวัติศาสตร์
Costanza และคณะ (1997) ได้ตีพิมพ์การประมาณการระดับโลกครั้งสำคัญ: ประมาณ 33 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี (ราคาปี 1995) สำหรับบริการจากระบบนิเวศ ซึ่งเกินกว่า GDP โลก สิ่งนี้กระตุ้นให้เกิดการพัฒนาวิธีการอย่างรวดเร็วและการประยุกต์ใช้ การประเมินระบบนิเวศแห่งสหัสวรรษ (2005) ได้จัดระบบกรอบแนวคิดและเชื่อมโยงบริการเข้ากับความเป็นอยู่ที่ดีของมนุษย์ TEEB (2010) ได้ขยายการวิเคราะห์ไปยังกลไกนโยบาย งานปัจจุบันมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงวิธีการประเมินมูลค่า การบูรณาการความหลากหลายทางชีวภาพและคุณค่าทางสังคมวัฒนธรรม และการฝัง ESV ในการบัญชีทุนธรรมชาติและงบดุลของประเทศ
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ ESV เพื่อสนับสนุนการลงทุนในการอนุรักษ์ ออกแบบแผนการชำระเงินสำหรับบริการจากระบบนิเวศ (Payment for Ecosystem Services หรือ PES) ประเมินผลกระทบของการพัฒนาหรือการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน และสร้างข้อโต้แย้งเพื่อธรรมชาติในนโยบายเศรษฐกิจ มีความสำคัญเมื่อระบบนิเวศแข่งขันกับอุตสาหกรรมสกัดทรัพยากรเพื่อที่ดิน และนโยบายต้องการภาษาทางเศรษฐกิจเพื่อความได้เปรียบ หลีกเลี่ยงการใช้ ESV หากขาดข้อมูลชีวกายภาพที่เพียงพอ หรือหากการกำหนดมูลค่าทางการเงินให้กับธรรมชาติไม่เหมาะสมทางวัฒนธรรม หรือจะบดบังข้อกังวลเกี่ยวกับความเท่าเทียมในการกระจายผลประโยชน์
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ความไม่แน่นอนของการประเมินมูลค่า: การกำหนดราคาให้กับบริการขาดพื้นฐานที่เป็นวัตถุวิสัย วิธีการให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันอย่างมากและอ่อนไหวต่อข้อสมมติฐาน
- อคติที่ไม่ใช่ตลาด: ประเมินมูลค่าบริการที่มีตลาดสูงเกินไป (ไม้ซุง) ในขณะที่ประเมินค่าต่ำไปหรือมองข้ามบริการที่ไม่มีผู้รับประโยชน์ที่ชัดเจน (มูลค่ามรดก มูลค่าการดำรงอยู่)
- ความเสี่ยงในการทำให้เป็นสินค้า: การกำหนดกรอบธรรมชาติในเชิงตลาดอาจเร่งการทำให้เป็นสินค้า และมองข้ามคุณค่าเชิงความสัมพันธ์หรือจิตวิญญาณที่ไม่เข้ากับการซื้อขาย
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- เชื่อมโยงสาขาวิชา: แปลงสินทรัพย์ทางนิเวศวิทยาเป็นภาษาเศรษฐกิจที่ผู้กำหนดนโยบายเข้าใจ
- การมองเห็น: ทำให้ประโยชน์ที่ซ่อนอยู่ชัดเจนขึ้น มักเผยให้เห็นว่าธรรมชาติมีมูลค่ามากกว่าเมื่อคงอยู่ตามเดิมมากกว่าเมื่อถูกเปลี่ยนแปลง
- ความยืดหยุ่น: สามารถนำไปใช้กับระบบนิเวศและบริการใดก็ได้ การเลือกวิธีการประเมินมูลค่าช่วยให้ปรับให้เข้ากับข้อมูลและบริบทได้
- การทดสอบสถานการณ์: ช่วยให้เปรียบเทียบทางเลือกการใช้ที่ดิน และระบุเส้นทางที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายหรือเส้นทางที่มีการแลกเปลี่ยน
การประยุกต์ใช้
- การอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำ: การหาปริมาณการทำให้น้ำบริสุทธิ์ การหน่วงน้ำท่วม และบริการสนับสนุนการประมง เพื่อสนับสนุนการป้องกันการเปลี่ยนเป็นพื้นที่เกษตรกรรมหรือการพัฒนาเมือง
- การวางแผนพื้นที่สีเขียวในเมือง: การประเมินการฟอกอากาศ การลดความร้อน สุขภาพจิต และมูลค่าการพักผ่อนหย่อนใจของสวนสาธารณะ เพื่อสนับสนุนการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานสีเขียว
- การชำระเงินสำหรับคาร์บอนในป่า: การประเมินมูลค่าบริการการกักเก็บคาร์บอน เพื่อออกแบบและกำหนดราคาโครงการชดเชยเจ้าของที่ดินสำหรับการหลีกเลี่ยงการตัดไม้ทำลายป่าหรือส่งเสริมการปลูกป่า
- การเกษตรที่พึ่งพาแมลงผสมเกสร: การประมาณมูลค่าทางการเงินของบริการจากแมลงผสมเกสรตามธรรมชาติ (ผึ้งน้ำหวาน แมลงพื้นเมือง) เพื่อหาปริมาณประโยชน์ของการปกป้องแหล่งที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติที่อยู่ติดกับพื้นที่เพาะปลูก
- การป้องกันชายฝั่ง: การเปรียบเทียบมูลค่าของแนวปะการังหรือป่าชายเลนสำหรับการหน่วงคลื่นและแหล่งเพาะพันธุ์ กับต้นทุนของกำแพงกันคลื่นเทียมหรือการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ระบุระบบนิเวศที่ศึกษา (เช่น พื้นที่ชุ่มน้ำ ป่าไม้ แนวปะการัง ภูมิทัศน์เกษตรกรรม) และบริการที่ระบบนิเวศนั้นให้ไว้ รวบรวมข้อมูลชีวกายภาพเกี่ยวกับขอบเขต สภาพ และอัตราการไหลของบริการจากระบบนิเวศ (เช่น ปริมาณคาร์บอนที่กักเก็บต่อเฮกตาร์ต่อปี ลิตรของน้ำที่ทำให้บริสุทธิ์)
จำแนกบริการออกเป็นหมวดหมู่ (บริการจัดหา: อาหาร น้ำ; บริการควบคุม: สภาพภูมิอากาศ การผสมเกสร การทำให้น้ำบริสุทธิ์; บริการสนับสนุน: การหมุนเวียนสารอาหาร; บริการทางวัฒนธรรม: การพักผ่อนหย่อนใจ สุนทรียภาพ) ประเมินขอบเขตของบริการทั้งในเชิงพื้นที่และเวลา และระบุผู้รับประโยชน์
หาปริมาณการไหลของบริการ (ปริมาณของแต่ละบริการที่ผลิตได้ต่อปีหรือในช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง) โดยใช้แบบจำลองชีวกายภาพ การสำรวจระยะไกล หรือการวัดภาคสนาม ประเมินการเปลี่ยนแปลงของการไหลของบริการเมื่อเวลาผ่านไป หรือภายใต้สถานการณ์การใช้ที่ดินที่แตกต่างกัน
กำหนดมูลค่าทางการเงินให้กับแต่ละบริการโดยใช้วิธีการประเมินมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งวิธี: ราคาตลาด (สินค้าที่ขายได้) ต้นทุนทดแทน (ต้นทุนของสิ่งทดแทนเทียม) ต้นทุนที่หลีกเลี่ยงได้ (ความเสียหายที่ป้องกันได้) การกำหนดราคาแบบ Hedonic (เปิดเผยผ่านตลาดอสังหาริมทรัพย์) ความพึงพอใจที่ระบุ (การสำรวจสอบถามว่าผู้คนยินดีจ่ายเท่าไร) หรือการถ่ายโอนผลประโยชน์ (การใช้มูลค่าจากการศึกษาที่เปรียบเทียบกันได้)
รวมมูลค่าทั้งหมดของระบบนิเวศ ระบุว่าบริการใดมีอิทธิพลทางเศรษฐกิจมากที่สุดและบริการใดมีความเปราะบาง เปรียบเทียบมูลค่าของระบบนิเวศในทางเลือกการใช้ที่ดินที่แตกต่างกัน และใช้ผลลัพธ์เพื่อประกอบการตัดสินใจในการจัดสรรที่ดิน แผนการชำระเงิน หรือการลงทุน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การนับซ้ำ: การรวมมูลค่าบริการอย่างไม่ระมัดระวังจะนับประโยชน์จากระบบนิเวศเดียวกันหลายครั้ง (เช่น ประโยชน์จากการกักเก็บคาร์บอนถูกนับในบริการด้านสภาพภูมิอากาศ และอีกครั้งในการประเมินความเสียหายที่หลีกเลี่ยงได้)
- การถ่ายโอนมูลค่า: การใช้มูลค่าต่อเฮกตาร์จากระบบนิเวศหรือภูมิภาคหนึ่งเพื่อประเมินอีกแห่งหนึ่งโดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของบริบท (ผลผลิต จำนวนผู้รับประโยชน์ สภาพพื้นฐาน) ทำให้มูลค่าท้องถิ่นที่แท้จริงสูงขึ้นหรือต่ำลง
- ภาพนิ่งแบบคงที่: การถือว่ามูลค่าของระบบนิเวศคงที่ในขณะที่บริการเสื่อมโทรมลงเมื่อเวลาผ่านไปกับการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน การไม่คำนึงถึงการย้อนกลับไม่ได้หรือผลกระทบจากจุดวิกฤต (เช่น การเปลี่ยนพื้นที่ชุ่มน้ำทำให้การหน่วงน้ำท่วมหายไปอย่างกะทันหัน ไม่ใช่ค่อยๆ)
คำถามที่พบบ่อย
ฉันจะเลือกใช้วิธีราคาตลาด ต้นทุนทดแทน และการประเมินมูลค่าแบบมีเงื่อนไขได้อย่างไร
ใช้ราคาตลาดเมื่อมีข้อมูล (เช่น ประโยชน์จากการผสมเกสรพืชผลที่สังเกตได้จากผลผลิตหรือราคาพรีเมียม) ใช้ต้นทุนทดแทนเมื่อไม่มีตลาดแต่คุณสามารถประมาณได้จากต้นทุนการทดแทน (เช่น ต้นทุนการบำบัดน้ำเทียบกับการกรองตามธรรมชาติ) ใช้การประเมินมูลค่าแบบมีเงื่อนไข (การสำรวจ) เฉพาะเมื่อทั้งสองวิธีไม่สามารถทำได้ และต้องทำโดยผู้สำรวจที่ได้รับการฝึกอบรมและมีการออกแบบการทดลองอย่างรอบคอบ เนื่องจากผลลัพธ์อ่อนไหวต่อการกำหนดกรอบและการเข้ากันได้ของสิ่งจูงใจ
ฉันจะทำอย่างไรหากการประมาณการแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละวิธี
รายงานช่วงของค่าและอธิบายความอ่อนไหว ให้ความสำคัญกับวิธีการที่มีพื้นฐานแนวคิดและเชิงประจักษ์ที่แข็งแกร่งกว่าสำหรับบริการเฉพาะของคุณ ปรึกษาแนวทางและฐานข้อมูลการถ่ายโอนผลประโยชน์เพื่อดูว่าบริการของคุณมีฉันทามติเชิงประจักษ์ที่แข็งแกร่งหรือไม่ หากไม่มี ให้ยอมรับความไม่แน่นอนและใช้ช่วงของค่าเพื่อจำกัดการตัดสินใจ (เช่น 'แม้แต่การประมาณการที่ต่ำที่สุดก็ทำให้การอนุรักษ์คุ้มค่า')
ฉันสามารถใช้การประเมินมูลค่าบริการจากระบบนิเวศเพื่อเปรียบเทียบกับการพัฒนาแบบดั้งเดิม (การตัดไม้ การทำเหมือง) ได้หรือไม่
ได้ แต่ต้องโปร่งใสเกี่ยวกับบริการที่คุณได้ประเมินมูลค่าและบริการที่คุณได้ละเว้น โครงการพัฒนาโดยทั่วไปจะประเมินมูลค่าไม้ซุงหรือแร่ธาตุในขณะที่ละเว้นที่อยู่อาศัย น้ำ หรือคาร์บอน สำหรับการเปรียบเทียบที่เป็นธรรม ให้ประเมินมูลค่าบริการที่สำคัญทั้งหมดทั้งสองฝ่าย หรือยอมรับการละเว้นอย่างชัดเจนและผลกระทบต่อความเท่าเทียมในการกระจายผลประโยชน์
ฉันจะจัดการกับบริการที่เป็นประโยชน์ต่อผู้คนที่อยู่ห่างไกลได้อย่างไร (เช่น การกักเก็บคาร์บอน)
ใช้วิธีการประเมินมูลค่าระดับโลก (ต้นทุนทางสังคมของคาร์บอนสำหรับสภาพภูมิอากาศ) แทนที่จะใช้วิธีต้นทุนทดแทนในท้องถิ่นหรือวิธีผู้รับประโยชน์จ่าย ระบุให้ชัดเจนว่าผู้รับประโยชน์คือใคร และชุมชนท้องถิ่นจะได้รับการชดเชยหรือไม่ หากไม่เป็นเช่นนั้น ESV อาจสนับสนุนการอนุรักษ์แต่ไม่สามารถแก้ไขความไม่ยุติธรรมในการกระจายผลประโยชน์ได้ — ควรใช้ร่วมกับกลไกการแบ่งปันผลประโยชน์
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Costanza, R., d'Arge, R., de Groot, R., Farberk, S., Grasso, M., Hannon, B., ... & van den Belt, M. (1997). The value of the world's ecosystem services and natural capital. Nature, 387(6630), 253-260.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วMillennium Ecosystem Assessment (2005). Ecosystems and Human Well-being: Synthesis. Washington, DC: Island Press.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วTEEB (2010). The Economics of Ecosystems and Biodiversity: Mainstreaming the Economics of Nature. A synthesis of the approach, conclusions and recommendations of TEEB.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว