การวิเคราะห์ลากรางจ์โดยใช้ทุ่นลอย
- ผู้เสนอ
- Robert Davis
- ปี
- 1985
- ประเภท
- instrumental
- กลุ่มวิธี
- Observational Oceanography
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การวิเคราะห์ลากรางจ์โดยใช้ทุ่นลอย (Drifter Lagrangian analysis) ติดตามการเคลื่อนที่ของมวลน้ำโดยใช้ทุ่นลอยผิวหน้าน้ำ (ทุ่นที่มีสมอถ่วงติดอยู่) เพื่อวัดกระแสน้ำในมหาสมุทรโดยตรง พัฒนาโดย Robert Davis ในทศวรรษ 1980 วิธีนี้ให้การสังเกตโดยตรงถึงเส้นทางการเคลื่อนที่ของมวลน้ำ และช่วยให้สามารถประมาณค่าการแพร่กระจายแบบกระแสวน (eddy diffusivity) เส้นทางการขนส่ง และการผสมผสาน ข้อมูลจากทุ่นลอยช่วยเสริมการสังเกตแบบออยเลอร์ (จุดตรึง) โดยการจับภาพมุมมองแบบลากรางจ์ของการเคลื่อนที่ของของไหล
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ในขณะที่เครื่องวัดกระแส (current meters) วัดความเร็วการไหล ณ ตำแหน่งที่กำหนด (มุมมองแบบออยเลอร์) ทุ่นลอยจะเคลื่อนที่ไปพร้อมกับน้ำ โดยติดตามเส้นทางการเคลื่อนที่ของมวลน้ำแต่ละส่วน (มุมมองแบบลากรางจ์) ด้วยการปล่อยทุ่นลอยจำนวนมากทั่วบริเวณมหาสมุทรและติดตามตำแหน่งของพวกมัน นักสมุทรศาสตร์สามารถระบุได้ว่ามวลน้ำไปที่ใด เคลื่อนที่เร็วแค่ไหน และผสมผสานกันอย่างไร เส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยเผยให้เห็นรูปแบบการไหลเวียนขนาดใหญ่ (กระแสวนขนาดใหญ่, กระแสน้ำ) กระแสวนขนาดเล็ก และเส้นทางการขนส่งชายฝั่ง สถิติของเส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอย (อัตราการแยกตัว, การกระจายตัว) บ่งบอกถึงการผสมผสานแบบปั่นป่วน และช่วยในการกำหนดพารามิเตอร์ของผลกระทบจากกระแสวนในแบบจำลอง
ประวัติศาสตร์
Robert Davis ได้พัฒนาโครงการ Global Drifter Program ในทศวรรษ 1980 ด้วยการออกแบบทุ่นลอย Surface Velocity Program (SVP) ทุ่นลอย SVP ประกอบด้วยทุ่นผิวน้ำที่มีสมอถ่วง 15 เมตร ซึ่งช่วยลดผลกระทบจากลม โครงการนี้ขยายจากการติดตั้ง CODE (Coastal Ocean Dynamics Experiments) เริ่มแรกไปสู่การครอบคลุมทั่วโลก โดยปัจจุบันมีทุ่นลอยประมาณ 1000 ตัว ชุดข้อมูลที่ได้มาได้ปฏิวัติความเข้าใจเกี่ยวกับการไหลเวียนของมหาสมุทรขนาดใหญ่ สถิติกระแสวน และการเปลี่ยนแปลงการไหลเวียนที่ขับเคลื่อนด้วยสภาพภูมิอากาศ ปัจจุบันข้อมูลทุ่นลอยถูกนำไปใช้ในแบบจำลองมหาสมุทรเชิงปฏิบัติการ
ควรใช้เมื่อใด
การวิเคราะห์ลากรางจ์โดยใช้ทุ่นลอยมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจการขนส่งและการผสมผสานของมวลน้ำ ใช้เมื่อต้องการความรู้เกี่ยวกับเส้นทางการพาความร้อน สถิติกระแสวน หรือการแพร่กระจายแบบปั่นป่วน มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาการขนส่งชายฝั่ง การตรวจสอบการกระจายตัวที่เกิดจากกระแสวน และการตรวจสอบความถูกต้องของแบบจำลองมหาสมุทร โครงการทุ่นลอยขนาดใหญ่ (เช่น โครงการ Global Drifter Program) ให้ข้อมูลการไหลเวียนของมหาสมุทรในระดับภูมิอากาศ
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ทุ่นลอยติดตามน้ำผิวดิน; ไม่สามารถสังเกตพลวัตใต้น้ำได้หากไม่มีทุ่นลอยใต้น้ำ
- การสุ่มตัวอย่างทุ่นลอยมีอคติไปทางพื้นที่ปล่อยเริ่มต้นบางแห่ง; การครอบคลุมทั่วโลกยังเบาบางในพื้นที่ห่างไกล
- ความละเอียดเชิงเวลาถูกจำกัดด้วยช่วงเวลาการระบุตำแหน่งด้วยดาวเทียม; การเคลื่อนที่ความถี่สูง (การแกว่งแบบเฉื่อย) อาจไม่ได้รับการแก้ไข
- การสูญหายของทุ่นลอยจากการเกยตื้น การชน หรือความล้มเหลวของเครื่องมือลดความพร้อมใช้งานของข้อมูล
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ให้การวัดโดยตรงของการเคลื่อนที่ของมวลน้ำและเส้นทางการขนส่ง ซึ่งช่วยเสริมการสังเกตกระแสแบบออยเลอร์
- เผยให้เห็นโครงสร้างกระแสวนขนาดเล็กและกระแสวนที่สอดคล้องกันซึ่งตรวจจับได้ยากด้วยการวัดแบบจุดตรึง
- สถิติจากกลุ่มทุ่นลอยขนาดใหญ่ช่วยให้สามารถประมาณค่าการแพร่กระจายแบบกระแสวนและอัตราการผสมผสานได้อย่างแม่นยำ
- ข้อมูลครอบคลุมหลายทศวรรษและครอบคลุมมหาสมุทรทั่วโลก ให้มุมมองด้านภูมิอากาศเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงการไหลเวียน
การประยุกต์ใช้
- การติดตามการขนส่งคราบน้ำมันและการคาดการณ์ผลกระทบต่อชายฝั่งในช่วงภัยพิบัติด้านสิ่งแวดล้อม เช่น การรั่วไหลของ Deepwater Horizon
- การหาปริมาณสถิติกระแสวนในทะเล Sargasso และการตรวจสอบการขนส่งของปลาวัยอ่อนไปยังแหล่งอนุบาลในกระแสน้ำกัลฟ์สตรีม
- การประมาณค่าการไหลเวียนของกระแสวนกึ่งเขตร้อนและเวลาที่มวลน้ำคงอยู่โดยการวิเคราะห์สถิติกลุ่มทุ่นลอย
- การตรวจสอบความถูกต้องของแบบจำลองการไหลเวียนของมหาสมุทรทั่วโลกโดยการเปรียบเทียบเส้นทางการเคลื่อนที่ของอนุภาคที่จำลองขึ้นกับเส้นทางทุ่นลอยที่สังเกตได้
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ทุ่นลอยผิวหน้าน้ำ (ทุ่นที่มีสมอถ่วงที่ความลึก 15 เมตร) ถูกนำไปติดตั้งในมหาสมุทรและติดตามโดยใช้ GPS ดาวเทียมหรือระบบระบุตำแหน่ง Argos; ตำแหน่งของทุ่นลอยจะถูกบันทึกเป็นช่วงเวลาปกติ (โดยทั่วไปคือ 6 ชั่วโมง)
ข้อมูลตำแหน่งจะถูกควบคุมคุณภาพเพื่อหาค่าผิดปกติและความล้มเหลวของเครื่องมือ; ความเร็วจะถูกคำนวณจากตำแหน่งที่ต่อเนื่องกัน; ช่องว่างจะถูกประมาณค่าหรือทำเครื่องหมายเพื่อยกเว้น
เส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยจะถูกพล็อต; เวกเตอร์การกระจัดจะถูกคำนวณ; สถิติความเร็ว (ค่าเฉลี่ย, ความแปรปรวน) และการกระจายความเร็วจะถูกหาค่า; อัตราการแยกตัวของทุ่นลอยจะถูกหาปริมาณ
การกระจายตัวสัมพัทธ์ของคู่ทุ่นลอยจะถูกวิเคราะห์เพื่อประมาณค่าการแพร่กระจายแบบกระแสวน; สหสัมพันธ์อัตโนมัติของความเร็วจะถูกคำนวณเพื่อหาช่วงเวลาการลดลงของสหสัมพันธ์; เส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยจะถูกเปรียบเทียบกับผลลัพธ์ของแบบจำลอง
รูปแบบการไหลเวียนจะถูกอนุมานจากเส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยแบบกลุ่ม; เส้นทางการขนส่งจะถูกระบุ; ความยาวและช่วงเวลาของกระแสวนจะถูกประมาณค่า; ผลลัพธ์จะถูกเปรียบเทียบกับการสังเกตกระแสแบบออยเลอร์
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- ความสับสนระหว่างความเร็วแบบลากรางจ์ (ทุ่นลอย) และแบบออยเลอร์ (เครื่องวัดกระแส); ทั้งสองวัดแง่มุมที่แตกต่างกันของการเคลื่อนที่และไม่ควรนำมาเปรียบเทียบโดยตรงโดยไม่เข้าใจความแตกต่าง
- การตีความเส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยแต่ละเส้นมากเกินไปว่าเป็นตัวแทนของเส้นทางมวลน้ำทั่วไป; ความแปรปรวนแบบสุ่มมีมากและสถิติแบบกลุ่มมีความหมายมากกว่า
- การละเลยขนาดที่จำกัดของทุ่นลอย; พวกมันไม่ได้ติดตามมวลน้ำอย่างแม่นยำและประสบกับแรงลม (การเคลื่อนที่ที่ขับเคลื่อนด้วยลมโดยตรง) ซึ่งทำให้ค่าประมาณความเร็วมีอคติ
คำถามที่พบบ่อย
เหตุใดจึงใช้สมอถ่วงกับทุ่นลอยผิวน้ำแทนที่จะใช้เพียงทุ่นลอยอย่างเดียว?
สมอถ่วง (ใบพัดใต้น้ำที่ความลึก 15 เมตร) ทำให้ทุ่นลอยติดตามความเร็วของน้ำใต้น้ำแทนที่จะเป็นน้ำผิวดินที่ขับเคลื่อนด้วยลม หากไม่มีสมอถ่วง ผลกระทบจากลมจะเด่นชัดและทุ่นลอยจะไม่แสดงถึงการเคลื่อนที่ของมวลน้ำ ทุ่นลอยที่ไม่มีสมอถ่วงยังคงให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่ต้องมีการแก้ไขค่าจากลม
เส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยให้ข้อมูลเกี่ยวกับการผสมผสานของมหาสมุทรและสถิติกระแสวนได้อย่างไร?
อัตราการแยกตัวระหว่างคู่ทุ่นลอยที่อยู่ใกล้กันในตอนแรกจะหาปริมาณการกระจายตัวที่เกิดจากกระแสวน การแยกตัวอย่างรวดเร็วบ่งชี้ถึงกระแสวนที่รุนแรงและการผสมผสานที่รวดเร็ว; การแยกตัวอย่างช้าบ่งชี้ถึงความปั่นป่วนที่อ่อนแอ สหสัมพันธ์อัตโนมัติของความเร็วทุ่นลอยเผยให้เห็นช่วงเวลาการลดลงของสหสัมพันธ์ของแรงกระแสวน
ข้อมูลทุ่นลอยสามารถใช้ในการทำนายการขนส่งอนุภาคในอนาคตได้หรือไม่?
สถิติกลุ่มทุ่นลอย (ความเร็วเฉลี่ย, การแพร่กระจายแบบกระแสวน) สามารถให้ข้อมูลสำหรับการติดตามอนุภาคแบบลากรางจ์ในแบบจำลองมหาสมุทร การทำนายเส้นทางการเคลื่อนที่ของทุ่นลอยแต่ละเส้นเป็นไปไม่ได้เนื่องจากพลวัตกระแสวนที่วุ่นวาย แต่สถิติกลุ่มสามารถทำนายได้มากกว่า
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Davis, R. E. (1985). Drifter observations of coastal surface currents during CODE: The method and descriptive view. Journal of Geophysical Research, 90(C3), 4741-4755.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วLumpkin, R., & Pazos, M. (2007). Measuring surface currents with Surface Velocity Program drifters: the instrument, its data, and its applications. In A. Griffa, A. D. Kirwan, A. J. Mariano, T. M. Ozgokmen, & H. T. Rossby (Eds.), Lagrangian Analysis and Prediction of Coastal and Ocean Dynamics (pp. 39-67). Cambridge University Press.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว