Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การหยั่งระดับ CTD (CTD Profiling)

ผู้เสนอ
Neil Brown
ปี
1977
ประเภท
instrumental
กลุ่มวิธี
Instrumental Analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การหยั่งระดับด้วยเครื่องมือวัดค่าการนำไฟฟ้า-อุณหภูมิ-ความลึก (Conductivity-Temperature-Depth (CTD)) เป็นวิธีการหลักในการวัดคุณสมบัติของน้ำทะเลในแนวดิ่งในสาขาสมุทรศาสตร์ เครื่องมือ CTD ซึ่งพัฒนาโดย Neil Brown ในปี 1977 ประกอบด้วยเซ็นเซอร์สำหรับวัดค่าการนำไฟฟ้า อุณหภูมิ และความดัน (ซึ่งแปลงเป็นความลึก) และมักจะติดตั้งอยู่บนแท่นเก็บตัวอย่างน้ำ การหยั่งระดับ CTD ให้ข้อมูลอุทกศาสตร์ที่จำเป็นซึ่งบ่งบอกถึงโครงสร้างมวลน้ำ การแบ่งชั้น และรูปแบบการไหลเวียนของน้ำ

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

เครื่องมือ CTD จะจมลงไปในมวลน้ำผ่านสายเคเบิล โดยทำการวัดค่าการนำไฟฟ้า อุณหภูมิ และความดัน (ซึ่งแปลงเป็นความลึก) อย่างต่อเนื่อง จากค่าการนำไฟฟ้าและอุณหภูมิ จะคำนวณค่าความเค็มโดยใช้สมการมาตรฐานของ UNESCO ผลลัพธ์ที่ได้จะแสดงให้เห็นว่าความหนาแน่นของน้ำ การแบ่งชั้น และคุณสมบัติทางเคมีเปลี่ยนแปลงไปตามความลึกอย่างไร โดยการรวมการวัดค่า CTD เข้ากับการเก็บตัวอย่างน้ำแบบแยกส่วน ณ ความลึกที่กำหนด นักสมุทรศาสตร์สามารถเชื่อมโยงคุณสมบัติทางกายภาพกับลักษณะทางเคมีและชีวภาพ เพื่อสร้างภาพที่สมบูรณ์ของโครงสร้างมวลน้ำและความแปรปรวนของมัน

ประวัติศาสตร์

เครื่องมือ CTD ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดย Neil Brown จาก Scripps Institution of Oceanography ในปี 1977 ซึ่งได้ปฏิวัติการศึกษาอุทกศาสตร์โดยแทนที่ขวดเก็บตัวอย่างแบบแยกส่วนและเทอร์โมมิเตอร์แบบกลับด้วยการหยั่งระดับที่มีความละเอียดสูงอย่างต่อเนื่อง การพัฒนาเซ็นเซอร์วัดค่าการนำไฟฟ้าที่เชื่อถือได้และการนำโปรโตคอลการสอบเทียบมาตรฐานสากลมาใช้ ได้เปลี่ยนแปลงการประมาณค่าพารามิเตอร์ของน้ำทะเล CTD สมัยใหม่มักจะถูกรวมเข้ากับชุดเครื่องมือวัดหลายชนิดที่เรียกว่า rosette ซึ่งช่วยให้สามารถเก็บตัวอย่างน้ำและการวัดค่าทางกายภาพได้พร้อมกัน ข้อมูล CTD ในปัจจุบันเป็นแกนหลักของฐานข้อมูลสมุทรศาสตร์ทั่วโลก เช่น WOCE และ Argo

ควรใช้เมื่อใด

การหยั่งระดับ CTD เป็นวิธีการมาตรฐานในการได้มาซึ่งโปรไฟล์แนวดิ่งที่มีความละเอียดสูงของคุณสมบัติทางกายภาพของน้ำทะเล ควรใช้เมื่อใดก็ตามที่ต้องการระบุลักษณะโครงสร้างมวลน้ำ การแบ่งชั้น หรือความแปรปรวนในแนวดิ่ง มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการสอบเทียบและตีความข้อมูลการสำรวจระยะไกล การทำความเข้าใจกระบวนการขนส่ง และการรวบรวมข้อมูลอ้างอิงสำหรับการตรวจสอบความถูกต้องของแบบจำลองทางชีวธรณีเคมีและแบบจำลองการไหลเวียน การเก็บตัวอย่าง CTD เหมาะสมสำหรับทุกความลึกและทุกสภาวะของมหาสมุทร แม้ว่าประสิทธิภาพอาจลดลงในน้ำจืดจัด (ปากแม่น้ำ) หรือภายใต้การเกาะติดของสิ่งมีชีวิตอย่างหนัก

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • เซ็นเซอร์วัดค่าการนำไฟฟ้าอาจถูกสิ่งมีชีวิตเกาะติด ทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการวัด อาจจำเป็นต้องทำความสะอาดบ่อยครั้ง หรือใช้เซ็นเซอร์ทางเลือก
  • ความล่าช้าทางความร้อนในเซ็นเซอร์อุณหภูมิทำให้เกิดความคลาดเคลื่อนของเวลาเล็กน้อยเมื่อเคลื่อนที่ผ่านชั้นอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว จำเป็นต้องมีการแก้ไข
  • เครื่องมือมีราค่อนข้างสูง การนำไปใช้ต้องใช้เวลาบนเรือ หรือแพลตฟอร์มพิเศษ
  • ให้เฉพาะโปรไฟล์ ณ จุดเวลาเท่านั้น การตรวจสอบอย่างต่อเนื่องในตำแหน่งที่กำหนดต้องใช้ทุ่นลอยอัตโนมัติพร้อมการจัดการการเกาะติดของสิ่งมีชีวิตในระยะยาว

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ให้โปรไฟล์แนวดิ่งที่มีความละเอียดสูงและต่อเนื่องของคุณสมบัติพื้นฐานของน้ำในระดับเวลาและพื้นที่ที่ละเอียด
  • ค่อนข้างง่าย แข็งแรง และไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม สามารถนำไปใช้ซ้ำได้โดยไม่เสื่อมสภาพ
  • คุณภาพข้อมูลยอดเยี่ยม เซ็นเซอร์ได้รับการสอบเทียบอย่างดีและสามารถติดตามการเปลี่ยนแปลงได้โดยการสอบเทียบในห้องปฏิบัติการซ้ำ
  • การคำนวณค่าความเค็มจากค่าการนำไฟฟ้าและอุณหภูมิเป็นมาตรฐานสากล ทำให้ข้อมูลสามารถเปรียบเทียบกันได้ระหว่างกลุ่มนักวิจัย

การประยุกต์ใช้

  • การทำแผนที่ขอบเขตมวลน้ำและเขตแนวปะทะเพื่อทำความเข้าใจกระบวนการแลกเปลี่ยนตามแนวไหล่ทวีปและกระบวนการยกตัวของน้ำชายฝั่ง
  • การจำแนกชั้นการแบ่งชั้นในแนวดิ่งของทะเลสาบและฟยอร์ดเพื่อคาดการณ์รูปแบบการผสมและการลดลงของออกซิเจนที่ละลายน้ำ
  • การตรวจสอบความถูกต้องของการดึงข้อมูลสีมหาสมุทรจากดาวเทียม โดยการให้โปรไฟล์ความเค็มและคลอโรฟิลล์ในแหล่งกำเนิด
  • การติดตามการเปลี่ยนแปลงของความเป็นกรดของมหาสมุทรและเคมีคาร์บอเนต โดยการรวมค่าความเค็มจาก CTD กับการวัดระบบคาร์บอนแบบแยกส่วน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

หัววัด CTD จะถูกหย่อนลงไปในมวลน้ำผ่านสายเคเบิลนำไฟฟ้า เซ็นเซอร์วัดค่าการนำไฟฟ้า อุณหภูมิ และความดัน จะบันทึกข้อมูลอย่างต่อเนื่องด้วยความถี่สูง (โดยทั่วไปคือ 24 Hz)

2

สัญญาณดิบจากเซ็นเซอร์จะได้รับการแก้ไขสำหรับเวลาตอบสนองของเซ็นเซอร์ (ความล่าช้าทางความร้อน) การเปลี่ยนแปลงจากการสอบเทียบ และสิ่งผิดปกติที่เกิดจากความดัน ค่าความเค็มจะถูกคำนวณจากค่าการนำไฟฟ้า อุณหภูมิ และความดัน โดยใช้มาตราส่วนความเค็มภาคปฏิบัติ (Practical Salinity Scale)

3

ความหนาแน่นจะถูกคำนวณจากค่าความเค็มและอุณหภูมิโดยใช้สมการสถานะของ UNESCO ดัชนีการแบ่งชั้นและโปรไฟล์ความเสถียรจะถูกสร้างขึ้นเพื่อระบุชั้นน้ำและขอบเขตแนวปะทะ

4

ข้อมูลจะถูกเฉลี่ยเป็นช่วงความลึก หรือปรับให้เรียบโดยใช้ฟิลเตอร์มัธยฐานเพื่อกำจัดสัญญาณรบกวน ในขณะที่ยังคงรักษาลักษณะที่ละเอียดไว้ได้ อัลกอริทึมการตรวจจับจุดผิดปกติจะระบุและกำจัดจุดที่ผิดพลาดซึ่งเกิดจากสัญญาณรบกวนทางไฟฟ้า หรือการเกาะติดของสิ่งมีชีวิต

5

โปรไฟล์จะแสดงผลเป็นกราฟความลึก ส่วนอุทกศาสตร์จะถูกสร้างขึ้นจากการหยั่งระดับหลายครั้งเพื่อแสดงความชันตามแนวขวางของไหล่ทวีปและแอ่งมหาสมุทร การจำแนกประเภทมวลน้ำและการวิเคราะห์ชนิดของน้ำจะถูกดำเนินการ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การละเลยการแก้ไขความล่าช้าทางความร้อนเมื่อตีความลักษณะที่ชัดเจนใกล้ชั้นอุณหภูมิหรือชั้นความหนาแน่นที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
  • ความล้มเหลวในการตรวจจับหรือแก้ไขการเปลี่ยนแปลงของเซ็นเซอร์ที่เกิดจากการเกาะติดของสิ่งมีชีวิต ซึ่งอาจนำไปสู่ข้อผิดพลาดของค่าความเค็มอย่างเป็นระบบในการใช้งานระยะยาว
  • การระบุชนิดมวลน้ำผิดพลาดเนื่องจากความเข้าใจไม่เพียงพอเกี่ยวกับอุทกศาสตร์ในท้องถิ่น หรือความสับสนระหว่างสิ่งผิดปกติที่เกิดจากการผกผันของความหนาแน่นกับลักษณะที่แท้จริง

คำถามที่พบบ่อย

เหตุใดการแก้ไขความล่าช้าทางความร้อนจึงจำเป็นสำหรับข้อมูลอุณหภูมิ CTD?

เซ็นเซอร์อุณหภูมิมีการตอบสนองช้ากว่าเซ็นเซอร์วัดความดันและค่าการนำไฟฟ้า เมื่อ CTD จมลงผ่านการไล่ระดับอุณหภูมิที่ชัน (thermocline) สัญญาณอุณหภูมิจะล่าช้ากว่าอุณหภูมิน้ำที่แท้จริง ทำให้โปรไฟล์ผิดเพี้ยน การแก้ไขด้วยซอฟต์แวร์จะใช้การเลื่อนเวลาหรือการกรองเพื่อปรับสัญญาณอุณหภูมิให้ตรงกับความลึกที่แท้จริงของการวัด

ความเค็มคำนวณจากค่าการนำไฟฟ้าอย่างไร?

ค่าความเค็มจะคำนวณโดยใช้มาตราส่วนความเค็มภาคปฏิบัติ (Practical Salinity Scale (PSS-78)) จากการวัดค่าการนำไฟฟ้า อุณหภูมิ และความดัน ความสัมพันธ์นี้เป็นมาตรฐานโดย UNESCO และนำไปใช้ในซอฟต์แวร์สมุทรศาสตร์สมัยใหม่ทั้งหมด สูตรนี้คำนึงถึงความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นเชิงเส้นของการนำไฟฟ้าของน้ำทะเลกับอุณหภูมิและความดัน

Rosette คืออะไร และทำไมจึงใช้ร่วมกับเครื่องมือ CTD?

Rosette คือโครงที่ยึดเครื่องมือ CTD และขวดเก็บตัวอย่างน้ำ 12-24 ขวด (ขวด Niskin) ขณะที่ CTD จมลงและลอยขึ้น ตัวอย่างน้ำจะถูกเก็บ ณ ความลึกที่กำหนดไว้ล่วงหน้า โดยการสั่งงานปิดขวดจากระยะไกล วิธีนี้ช่วยให้สามารถเก็บตัวอย่างน้ำแบบแยกส่วนเพื่อการวิเคราะห์ทางเคมีและชีวภาพไปพร้อมๆ กับการวัดค่าทางกายภาพของ CTD ได้

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. UNESCO/IOC. (1991). Processing of oceanographic station data. UNESCO Technical Papers in Marine Science, 60.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Roemmich, D., & Gilson, J. (2009). The 2004-2008 global hydrographic climatology. Oceanography, 22(2), 50-61.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว