Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลเชิงเปรียบเทียบ

ผู้เสนอ
Christine Hine (digital ethnography); George E. Marcus (multi-sited ethnography)
ปี
1995–2000 (multi-sited framework 1995; virtual ethnography 2000)
ประเภท
Qualitative research design
กลุ่มวิธี
Qualitative design / analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลเชิงเปรียบเทียบ (Comparative Digital Ethnography - CDE) เป็นการออกแบบเชิงคุณภาพที่ประยุกต์ใช้วิธีการชาติพันธุ์วรรณนา — การสังเกตการณ์ผู้เข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง การสัมภาษณ์ และการวิเคราะห์วัตถุ — ในสองบริบทดิจิทัลขึ้นไปพร้อมกัน โดยการเปรียบเทียบแนวปฏิบัติ ความหมาย และปฏิสัมพันธ์ในสภาพแวดล้อมออนไลน์ที่แตกต่างกันอย่างเป็นระบบ (เช่น แพลตฟอร์ม ชุมชน หรือบริบทระดับชาติที่แตกต่างกัน) CDE จะเผยให้เห็นทั้งรูปแบบเฉพาะของแต่ละแห่งและตรรกะทางวัฒนธรรมที่ตัดข้ามกัน ซึ่งการศึกษาเพียงแห่งเดียวอาจมองข้ามไป

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองนึกภาพว่าต้องการทำความเข้าใจว่าชุมชนนักเคลื่อนไหวระดมพลออนไลน์ได้อย่างไร การศึกษาเพียง Twitter ทำให้คุณทราบถึงชุดเครื่องมือที่มีอยู่เพียงชุดเดียว การศึกษาเพียง Reddit ก็เผยให้เห็นอีกชุดหนึ่ง การชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลเชิงเปรียบเทียบเสนอว่า: ติดตามกลุ่มเป้าหมายของคุณในพื้นที่ดิจิทัลหลายแห่ง สังเกตสิ่งที่ผู้คนทำจริงในแต่ละแห่ง จากนั้นนำแต่ละแห่งมาวางเทียบเคียงกันเพื่อตั้งคำถามว่าอะไรเปลี่ยนแปลงไปและอะไรคงที่ การเปรียบเทียบไม่ใช่เรื่องบังเอิญ — แต่เป็นกลไกของการค้นพบ เช่นเดียวกับที่นักมานุษยวิทยาติดตามปรากฏการณ์ข้ามสถานที่ทางกายภาพ (ชาติพันธุ์วรรณนาหลายสถานที่ของ Marcus) CDE จะติดตามปรากฏการณ์ข้ามสถานที่ดิจิทัล โดยถือว่าแต่ละแพลตฟอร์มเป็นขอบเขตทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกันซึ่งหล่อหลอมพฤติกรรมในแบบของตนเอง

ประวัติศาสตร์

การชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลเชิงเปรียบเทียบได้รับอิทธิพลจากสองกระแสทางปัญญาที่บรรจบกัน การเรียกร้องของ George Marcus ในปี 1995 ให้มีการทำชาติพันธุ์วรรณนาหลายสถานที่ได้ท้าทายแนวคิดดั้งเดิมของการศึกษาภาคสนามเพียงแห่งเดียวในสาขามานุษยวิทยา โดยโต้แย้งว่าปรากฏการณ์ร่วมสมัยต้องการการติดตามผู้คน วัตถุ หรือวาทกรรมข้ามสถานที่หลายแห่ง ในขณะเดียวกัน การเพิ่มขึ้นของอินเทอร์เน็ตได้กระตุ้นให้เกิด Virtual Ethnography (2000) ของ Christine Hine และ Connected Ethnography (2015) ในเวลาต่อมา ซึ่งปรับความรู้สึกไวต่อชาติพันธุ์วรรณนาให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่มีเครือข่ายและมีการจัดการผ่านแพลตฟอร์ม นักวิชาการในสาขาการศึกษาอินเทอร์เน็ตและการศึกษาการสื่อได้สังเคราะห์กระแสเหล่านี้เพื่อศึกษาชุมชนออนไลน์เชิงเปรียบเทียบ โดยแนวทางนี้ได้รับการพัฒนาเป็นวิธีการที่ชัดเจนในช่วงทศวรรษ 2010 ควบคู่ไปกับการแพร่กระจายของแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย

ควรใช้เมื่อใด

ใช้การชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลเชิงเปรียบเทียบเมื่อคำถามวิจัยของคุณถามว่าปรากฏการณ์ทางสังคม — อัตลักษณ์ การเคลื่อนไหว การเรียนรู้ แรงงาน ชุมชน — ถูกแสดงออกแตกต่างกัน (หรือคล้ายคลึงกัน) อย่างไรในบริบทดิจิทัลที่แตกต่างกัน และเมื่อความแตกต่างของบริบทเหล่านั้นมีความสำคัญเชิงทฤษฎี เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาอินเทอร์เน็ต การศึกษาการสื่อ การศึกษาทางสังคมวิทยา มานุษยวิทยา และการวิจัยทางการศึกษา การออกแบบนี้ต้องการการดื่มด่ำในระยะยาวในสถานที่อย่างน้อยสองแห่ง ไม่เหมาะสมเมื่อคำถามเกี่ยวข้องกับชุมชนเพียงแห่งเดียว เมื่อข้อจำกัดด้านเวลาไม่อำนวยให้ทำการวิจัยภาคสนามอย่างต่อเนื่อง (หลายสัปดาห์ถึงหลายเดือนต่อแห่ง) เมื่อข้อมูลส่วนใหญ่เป็นเชิงปริมาณ หรือเมื่อการเปรียบเทียบขาดเหตุผลเชิงทฤษฎีที่ชัดเจน นอกเหนือจากการพรรณนาอย่างง่าย

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ใช้เวลามหาศาล: การดื่มด่ำอย่างแท้จริงในสองแห่งขึ้นไปเป็นการเพิ่มภาระงานภาคสนามอย่างมาก
  • tertium comparationis — พื้นฐานร่วมของการเปรียบเทียบ — จะต้องถูกกำหนดอย่างรอบคอบ สถานที่ที่เลือกไม่ดีจะทำให้เกิดความแตกต่างที่ไม่ให้ข้อมูล
  • การจัดการตำแหน่งและทัศนคติของผู้สังเกตการณ์ในบริบทดิจิทัลหลายแห่งมีความซับซ้อนกว่าในงานศึกษาเพียงแห่งเดียว
  • ความท้าทายทางจริยธรรม (การยินยอม การแอบดู การจัดเก็บถาวรโพสต์สาธารณะ) เพิ่มขึ้นและอาจแตกต่างกันไปตามแพลตฟอร์ม
  • ผลการวิจัยมีความสมบูรณ์ตามบริบท แต่ไม่สามารถสรุปผลเชิงสถิติได้ การอ้างถึงการถ่ายทอดผลจำเป็นต้องมีการพรรณนาอย่างละเอียด

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เผยให้เห็นว่าลักษณะเฉพาะของแพลตฟอร์มและบรรทัดฐานของชุมชนร่วมกันหล่อหลอมพฤติกรรมในลักษณะที่มองไม่เห็นในการศึกษาเพียงแห่งเดียวได้อย่างไร
  • การเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบช่วยในการสร้างทฤษฎีเกี่ยวกับข้อค้นพบที่เฉพาะเจาะจงกับบริบทและข้อค้นพบที่เป็นสากลมากขึ้น
  • ข้อมูลที่สมบูรณ์และเป็นธรรมชาติจากมุมมองที่หลากหลายสนับสนุนคำอธิบายที่ละเอียดอ่อนและน่าเชื่อถือของปรากฏการณ์ดิจิทัลที่ซับซ้อน
  • มีความยืดหยุ่นเพียงพอที่จะรวมการสังเกต การสัมภาษณ์ และการวิเคราะห์วัตถุดิจิทัลเพื่อการตรวจสอบความถูกต้องด้วยข้อมูลหลายแหล่ง
  • เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาปรากฏการณ์ระดับโลกหรือข้ามวัฒนธรรมที่ครอบคลุมพื้นที่ออนไลน์หลายแห่งพร้อมกัน

การประยุกต์ใช้

  • การเปรียบเทียบว่าขบวนการทางการเมืองเดียวกันระดมผู้สนับสนุนอย่างไรแตกต่างกันบน Twitter, Facebook และ Telegram
  • การตรวจสอบว่าอัตลักษณ์ทางวิชาชีพถูกแสดงออกและเจรจาต่อรองอย่างไรบน LinkedIn, Twitter เชิงวิชาการ และ ResearchGate
  • การศึกษาว่าชุมชนแฟนคลับของแฟรนไชส์สื่อเดียวกันพัฒนาแนวปฏิบัติที่แตกต่างกันบน Reddit, Tumblr และ Discord อย่างไร
  • การตรวจสอบความแตกต่างระหว่างประเทศในการที่ผู้ใช้พูดคุยเกี่ยวกับสุขภาพจิตบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียระดับชาติที่เทียบเท่ากัน
  • การวิเคราะห์ว่าชุมชนการเรียนรู้นอกระบบใน MOOCs เทียบกับส่วนความคิดเห็นใน YouTube พัฒนาบรรทัดฐานและแนวปฏิบัติในการแบ่งปันความรู้ได้อย่างไร
  • การติดตามว่าเรื่องเล่าข่าวปลอมถูกปรับเปลี่ยนและตีความใหม่ได้อย่างไรเมื่อเดินทางข้ามแพลตฟอร์มออนไลน์กระแสหลักและแพลตฟอร์มชายขอบ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ผู้วิจัยกำหนดคำถามเชิงเปรียบเทียบและเหตุผลเชิงทฤษฎีว่าเหตุใดสถานที่ดิจิทัลที่เลือกจึงมีความหมายเชิงวิเคราะห์ในฐานะกรณีเปรียบต่าง เกณฑ์การคัดเลือก (หัวข้อร่วมกัน ลักษณะเฉพาะของแพลตฟอร์มที่แตกต่างกัน ฐานผู้ใช้ในระดับชาติที่แตกต่างกัน ฯลฯ) จะถูกระบุไว้อย่างชัดเจน เพื่อให้การเปรียบเทียบเป็นไปอย่างมีจุดมุ่งหมาย ไม่ใช่ตามโอกาส

2

เลือกสถานที่ภาคสนามดิจิทัลสองแห่งขึ้นไปตามความเกี่ยวข้อง การเข้าถึง และความแตกต่าง สถานที่อาจเป็นแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย ฟอรัมออนไลน์ โลกของเกมที่มีผู้เล่นหลายคน เครือข่ายวิชาชีพ หรือพื้นที่ใดๆ ที่มีการสื่อสารผ่านอินเทอร์เน็ตซึ่งปรากฏการณ์ที่สนใจเกิดขึ้น การเจรจาเข้าสู่พื้นที่ (การแอบดู การเป็นสมาชิก การอนุมัติทางจริยธรรม) จะต้องเสร็จสมบูรณ์สำหรับแต่ละแห่ง

3

ผู้วิจัยดำเนินการสังเกตการณ์ผู้เข้าร่วมอย่างต่อเนื่องในแต่ละแห่ง — การอ่าน การโพสต์ การติดตามกระทู้ การเข้าร่วมกิจกรรม การติดตามบุคคลสำคัญ — ในช่วงเวลาที่ยาวนานพอที่จะเข้าใจบรรทัดฐานและแนวปฏิบัติในท้องถิ่น บันทึกภาคสนามจะบันทึกการสังเกตการณ์ ปฏิสัมพันธ์ และตำแหน่งของผู้สังเกตการณ์ในแต่ละบริบท

4

นอกเหนือจากบันทึกภาคสนามแล้ว ข้อมูลจะถูกรวบรวมผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกกับสมาชิกในชุมชน การรวบรวมวัตถุดิจิทัล (โพสต์ รูปภาพ โปรไฟล์ องค์ประกอบการออกแบบแพลตฟอร์ม) และหากเหมาะสม การสำรวจออนไลน์หรือบันทึกการจับภาพหน้าจอ ข้อมูลหลายประเภทช่วยให้สามารถตรวจสอบความถูกต้องภายในแต่ละแห่งได้

5

ข้อมูลจากทุกแห่งจะถูกวิเคราะห์โดยใช้การเข้ารหัสเชิงแก่นสาระหรือการตีความที่สอดคล้องกัน จากนั้นจึงนำมาเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบ นักวิเคราะห์จะถามว่า: อะไรคือสิ่งที่เหมือนกันในทุกแห่ง? อะไรคือสิ่งที่แตกต่าง? อะไรคือคำอธิบายสำหรับความแตกต่าง (ลักษณะเฉพาะของแพลตฟอร์ม ประวัติชุมชน บริบททางวัฒนธรรม)? เมทริกซ์ข้ามสถานที่หรือการแสดงผลเชิงเปรียบเทียบช่วยจัดระเบียบการวิเคราะห์

6

ผลการวิจัยจะถูกสังเคราะห์เป็นคำอธิบายเชิงแนวคิดที่กล่าวถึงทั้งรายละเอียดเฉพาะของแต่ละแห่งและรูปแบบที่กว้างขึ้น บทสรุปจะอธิบายว่าการเปรียบเทียบเผยให้เห็นอะไรเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่การศึกษาเพียงแห่งเดียวไม่สามารถแสดงให้เห็นได้ และสะท้อนให้เห็นว่าสถาปัตยกรรมแพลตฟอร์มและการปฏิบัติของชุมชนร่วมกันหล่อหลอมชีวิตทางสังคมดิจิทัลได้อย่างไร

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การปฏิบัติต่อสถานที่ต่างๆ ในฐานะหน่วยที่แยกจากกัน — โดยไม่คำนึงว่าผู้ใช้และเนื้อหามักจะหมุนเวียนข้ามแพลตฟอร์ม ทำให้เกิดการปนเปื้อนข้ามสถานที่ที่ควรได้รับการอธิบายเชิงทฤษฎี ไม่ใช่ละเลย
  • การดื่มด่ำอย่างผิวเผิน — ใช้เวลาเพียงไม่กี่วันแทนที่จะเป็นสัปดาห์หรือหลายเดือนในแต่ละแห่ง ทำให้ได้บันทึกภาคสนามที่ตื้นเขินซึ่งไม่สามารถสนับสนุนข้อกล่าวอ้างทางชาติพันธุ์วรรณนาได้
  • การเปรียบเทียบที่ปราศจากทฤษฎี — การเลือกสถานที่เพียงเพื่อความสะดวกโดยไม่มีเหตุผลหลักเกี่ยวกับสิ่งที่การเปรียบเทียบถูกออกแบบมาเพื่อเปิดเผย จะทำให้คุณค่าเชิงวิเคราะห์ลดลง
  • การมองข้ามลักษณะเฉพาะของแพลตฟอร์มในฐานะตัวแปร — ความแตกต่างของการออกแบบระหว่างแพลตฟอร์ม (ขีดจำกัดอักขระ การไม่เปิดเผยตัวตน การคัดสรรตามอัลกอริทึม) คือข้อมูล ไม่ใช่แค่เสียงรบกวนพื้นหลัง
  • การเข้ารหัสที่ไม่สอดคล้องกันในแต่ละแห่ง — การใช้กรอบการทำงานเชิงแก่นสาระที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละแห่งทำให้การเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบเป็นไปไม่ได้ โปรโตคอลการเข้ารหัสร่วมกันที่กำหนดไว้ก่อนการวิเคราะห์ข้ามสถานที่จึงเป็นสิ่งจำเป็น

คำถามที่พบบ่อย

ควรมีกี่แห่งที่ต้องรวม?

โดยทั่วไปแล้ว สองถึงสี่แห่งถือเป็นบรรทัดฐานที่ปฏิบัติได้จริง สองแห่งช่วยให้เกิดการเปรียบต่างที่มุ่งเน้นและสามารถจัดการได้สำหรับนักวิจัยคนเดียว สามหรือสี่แห่งช่วยเพิ่มอำนาจในการวิเคราะห์ แต่ก็เพิ่มภาระงานภาคสนามอย่างมาก การรวมสถานที่มากขึ้นโดยไม่มีเวลาหรือนักวิจัยเพิ่มขึ้นตามสัดส่วน มักจะทำให้เกิดการดื่มด่ำที่ตื้นเขินและลดทอนความน่าเชื่อถือของชาติพันธุ์วรรณนา เหตุผลเชิงทฤษฎีสำหรับการเลือกสถานที่สำคัญกว่าจำนวน

แตกต่างจากชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลมาตรฐานอย่างไร?

ชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลมาตรฐานมักจะมุ่งเน้นไปที่ชุมชนออนไลน์หรือแพลตฟอร์มเดียว เพื่อให้ได้คำอธิบายเชิงลึกเกี่ยวกับโลกทางวัฒนธรรมนั้นๆ การชาติพันธุ์วรรณนาแบบดิจิทัลเชิงเปรียบเทียบเลือกสถานที่สองแห่งขึ้นไปอย่างชัดเจน และออกแบบการศึกษาเพื่อให้การเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบข้ามสถานที่เหล่านั้นเป็นกลไกการวิเคราะห์หลัก — ความแตกต่างและความคล้ายคลึงกันระหว่างสถานที่ถือเป็นผลการวิจัยในตัวเอง ไม่ใช่แค่บริบท

สามารถใช้วิธีการเชิงคำนวณควบคู่ไปกับชาติพันธุ์วรรณนาได้หรือไม่?

ได้ และวิธีนี้กำลังเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ แนวทางเชิงคำนวณ (การวิเคราะห์เครือข่าย การวิเคราะห์เนื้อหาของโพสต์ที่ถูกรวบรวม การวิเคราะห์ความรู้สึก) สามารถสร้างแผนที่รูปแบบขนาดใหญ่ที่ชี้นำทิศทางความสนใจทางชาติพันธุ์วรรณนา ในขณะที่ชาติพันธุ์วรรณนาให้ความลึกในการตีความที่อธิบายว่าเหตุใดรูปแบบเหล่านั้นจึงมีอยู่ การผสมผสานนี้บางครั้งเรียกว่า 'วิธีการแบบผสมผสานดิจิทัล' หรือ 'การวิจัยดิจิทัลแบบไฮบริด' แต่แก่นแท้ของชาติพันธุ์วรรณนายังคงต้องเกี่ยวข้องกับการดื่มด่ำอย่างแท้จริงและการพรรณนาอย่างละเอียด

จะจัดการกับจริยธรรมข้ามแพลตฟอร์มหลายแห่งได้อย่างไร?

แต่ละแพลตฟอร์มมีข้อควรพิจารณาทางจริยธรรมที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการยินยอม พื้นที่สาธารณะเทียบกับพื้นที่ส่วนตัว และการจัดเก็บข้อมูล นักวิจัยควรอ่านข้อกำหนดในการให้บริการและบรรทัดฐานของชุมชนของแต่ละแห่ง ขออนุมัติทางจริยธรรมที่ครอบคลุมทุกแห่ง และใช้หลักการของความสมบูรณ์ของบริบท — ข้อมูลที่รวบรวมในฟอรัมที่กึ่งส่วนตัวไม่ควรถือปฏิบัติอย่างเปิดเผยเช่นเดียวกับข้อมูลจากฟีดสาธารณะ การปกปิดตัวตนที่สอดคล้องกันในทุกแห่งเป็นสิ่งจำเป็นเมื่อรายงานผลการวิจัย

การดื่มด่ำในสถานที่ภาคสนามดิจิทัลเพียงพอหมายถึงอะไร?

ไม่มีระยะเวลาที่แน่นอน แต่นักชาติพันธุ์วรรณณาส่วนใหญ่ถือว่าการมีส่วนร่วมอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่องเป็นเวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือนเป็นขั้นต่ำในการทำความเข้าใจบรรทัดฐานของชุมชน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซ้ำๆ บุคคลสำคัญ และข้อขัดแย้งภายใน การเข้าไปเพียงไม่กี่วันจะทำให้ได้บันทึกการสังเกตการณ์ แต่ไม่ใช่ความเข้าใจเชิงชาติพันธุ์วรรณนา เกณฑ์วัดคือคุณสามารถระบุพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนและอธิบายได้ว่าเหตุใดจึงเบี่ยงเบน — ซึ่งต้องอาศัยความรู้เกี่ยวกับบรรทัดฐานเพียงพอที่จะตรวจจับการละเมิดได้

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Hine, C. (2000). Virtual Ethnography. Sage.

    ISBN: 978-0761958963
    คัดลอกแล้ว
  2. Marcus, G. E. (1995). Ethnography in/of the World System: The Emergence of Multi-Sited Ethnography. Annual Review of Anthropology, 24, 95–117.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว