การวิเคราะห์บทสนทนาเชิงเปรียบเทียบ
- ผู้เสนอ
- Harvey Sacks, Emanuel Schegloff, Gail Jefferson (CA foundation); comparative extension developed across the field from the 1980s onward
- ปี
- 1974 (CA foundation); comparative applications from 1980s–1990s
- ประเภท
- Qualitative micro-analytic research design
- กลุ่มวิธี
- Qualitative design / analysis
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การวิเคราะห์บทสนทนาเชิงเปรียบเทียบ (comparative CA) ประยุกต์ใช้วิธีการวิเคราะห์ระดับจุลภาคที่เข้มงวดของการวิเคราะห์บทสนทนา (CA) กับการตั้งค่าปฏิสัมพันธ์ ภาษา วัฒนธรรม หรือกลุ่มผู้เข้าร่วมที่แตกต่างกันสองกลุ่มขึ้นไป โดยจะตรวจสอบว่าการจัดลำดับตามลำดับของการพูด — การสลับตา การแก้ไขคู่ลำดับ และการสร้างการกระทำ — แตกต่างกันหรือคงที่อย่างไรในบริบทต่างๆ ซึ่งก่อให้เกิดหลักฐานข้ามบริบทเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมของการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
การวิเคราะห์บทสนทนาแบบปกติ (Ordinary CA) ศึกษาการตั้งค่าเดียวในเชิงลึกเพื่อเปิดเผยว่าผู้เข้าร่วมประสานการพูดอย่างไรในแต่ละขณะ การวิเคราะห์บทสนทนาเชิงเปรียบเทียบ (Comparative CA) ถามคำถามเพิ่มเติมว่า: แนวปฏิบัติในการปฏิสัมพันธ์แบบเดียวกันปรากฏขึ้นหรือไม่เมื่อเราตรวจสอบการปรึกษาหารือระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยในญี่ปุ่นเทียบกับสวีเดน หรือการปฏิสัมพันธ์ในการให้บริการในบริบทที่เป็นทางการเทียบกับไม่เป็นทางการ? ด้วยการรวบรวมตัวอย่างที่มีโครงสร้างคล้ายคลึงกันจากบริบทที่แตกต่างกันและตรวจสอบว่าอะไรเปลี่ยนแปลงไปและอะไรคงที่ นักวิจัยสามารถอ้างสิทธิ์เกี่ยวกับการปฏิสัมพันธ์ที่ขยายเกินกว่าเว็บไซต์ทางวัฒนธรรมหรือสถาบันเดียว การเปรียบเทียบมีพื้นฐานอยู่เสมอในการวิเคราะห์ตามลำดับอย่างละเอียดของการพูดจริงที่บันทึกไว้ — ไม่ใช่จากการตอบแบบสอบถามหรือการให้คะแนนของผู้สังเกตการณ์
ประวัติศาสตร์
การวิเคราะห์บทสนทนา (Conversation Analysis) ก่อตั้งขึ้นโดย Harvey Sacks, Emanuel Schegloff และ Gail Jefferson ในช่วงทศวรรษ 1960-1970 โดยมีบทความสำคัญในปี 1974 ที่ก่อตั้งระบบการสลับตา ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา นักวิจัย CA ที่ทำงานในหลายภาษา (โดยเฉพาะในโครงการ CA ข้ามภาษาที่นำโดย Margret Selting, Elizabeth Couper-Kuhlen และต่อมาคือ EMCA tradition) ได้พัฒนาวิธีการเปรียบเทียบเพื่อทดสอบว่าผลการวิจัย CA จากภาษาอังกฤษใช้ได้ในภาษาและบริบทอื่นหรือไม่ การตีพิมพ์ Handbook of Conversation Analysis (Sidnell and Stivers, 2012) ได้รวม comparative และ cross-linguistic CA ให้เป็นสาขาที่ได้รับการยอมรับ โดยมีบทที่อุทิศให้กับการเปรียบเทียบข้ามภาษาและข้ามวัฒนธรรม
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ comparative CA เมื่อคุณต้องการทราบว่าแนวปฏิบัติในการสนทนาทำงานในลักษณะเดียวกันในภาษา วัฒนธรรม หรือบริบทสถาบันที่แตกต่างกันหรือไม่ และเมื่อคุณสามารถเข้าถึงการบันทึกการพูดที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจากอย่างน้อยสองสถานที่ที่แตกต่างกัน เหมาะสำหรับวาทศาสตร์ข้ามวัฒนธรรม การวิจัยปฏิสัมพันธ์ข้ามสถาบัน และคำถามเชิงอนุกรมวิธานเกี่ยวกับความเป็นสากลของโครงสร้างการปฏิสัมพันธ์ อย่าใช้เมื่อคุณขาดการบันทึกคุณภาพสูงและการถอดความแบบ Jefferson จากหลายสถานที่ — ข้อมูลที่บางหรือสรุปย่อไม่สามารถรองรับข้ออ้างตามลำดับที่การเปรียบเทียบต้องการได้ นอกจากนี้ยังไม่เหมาะสมเมื่อคำถามการวิจัยเกี่ยวกับทัศนคติ ความเชื่อ หรือประสบการณ์ แทนที่จะเป็นการจัดระเบียบการพูดในแต่ละขณะ
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ต้องใช้การบันทึกเสียงหรือวิดีโอคุณภาพสูงและการถอดความแบบ Jefferson อย่างละเอียดจากหลายสถานที่ ซึ่งต้องใช้ทรัพยากรมาก
- ข้ออ้างเชิงเปรียบเทียบจำกัดอยู่เฉพาะคลังข้อมูลที่วิเคราะห์เท่านั้น การสรุปเชิงสถิติไปยังประชากรไม่ใช่เป้าหมายหรือผลลัพธ์
- การสร้างชุดข้อมูลที่มีขนาดใหญ่พอที่จะรองรับการเปรียบเทียบข้ามบริบทต้องใช้เวลามากและมักจะต้องมีทีมถอดความ
- นักวิเคราะห์จำเป็นต้องมีความเข้าใจในธรรมเนียม CA ในแต่ละภาษา/รูปแบบที่ศึกษา — แม้แต่ความแตกต่างเล็กน้อยในการถอดความก็อาจส่งผลต่อการเปรียบเทียบข้ามสถานที่ได้
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- สร้างข้ออ้างข้ามบริบทจากพฤติกรรมที่บันทึกไว้จริง แทนที่จะเป็นรายงานของผู้เข้าร่วมหรือข้อสรุปของนักวิเคราะห์
- สามารถแยกแยะโครงสร้างการปฏิสัมพันธ์ที่เป็นสากลออกจากความแปรปรวนที่เฉพาะเจาะจงตามบริบทหรือเฉพาะภาษาได้
- วิธีการที่ใช้ชุดข้อมูลทำให้หลักฐานเชิงวิเคราะห์โปร่งใสและเปิดให้ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นตรวจสอบได้
- สร้างผลการวิจัยที่มีขอบเขตข้ามวัฒนธรรมหรือข้ามสถาบันอย่างแท้จริง โดยไม่สูญเสียความเข้มงวดของการวิเคราะห์ระดับจุลภาค
- สามารถประยุกต์ใช้กับรูปแบบการพูดในการปฏิสัมพันธ์ทุกรูปแบบ — สถาบัน การสนทนา ดิจิทัล หรือหลายภาษา
การประยุกต์ใช้
- การเปรียบเทียบแนวปฏิบัติการสลับตาและการแก้ไขในการปรึกษาทางการแพทย์ในระบบสุขภาพแห่งชาติหรือภาษาที่แตกต่างกัน
- การตรวจสอบว่าคำขอรับบริการถูกสร้างขึ้นและอนุมัติอย่างไรในการปฏิสัมพันธ์สถาบันที่เป็นทางการเทียบกับไม่เป็นทางการข้ามวัฒนธรรม
- การตรวจสอบว่าขั้นตอนการปิดลำดับ (เช่น การยุติหัวข้อ การเคลื่อนไหวเพื่อปิดก่อน) ทำงานคล้ายคลึงกันหรือไม่ในการโทรศัพท์ข้ามชุมชนภาษาต่างๆ
- การวิเคราะห์ว่าผู้เข้าร่วมบรรลุข้อตกลงหรือความไม่เห็นด้วยอย่างไรในการประชุมทางธุรกิจหลายภาษาหรือข้ามวัฒนธรรม
- การศึกษาลำดับปฏิสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับผู้ดูแลข้ามวัฒนธรรมเพื่อระบุสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เป็นสากลเทียบกับเฉพาะภาษา
- การเปรียบเทียบชุดคำแนะนำในการปฏิสัมพันธ์ในห้องเรียนข้ามระบบการศึกษาหรือประเพณีการสอน
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
นักวิจัยกำหนดสถานที่ ภาษา หรือกลุ่มผู้เข้าร่วมที่แตกต่างกันสองกลุ่มขึ้นไป ซึ่งแนวปฏิบัติในการปฏิสัมพันธ์จะถูกนำมาเปรียบเทียบ สถานที่อาจแตกต่างกันไปตามสถาบัน (เช่น สถานพยาบาลเทียบกับสถานกฎหมาย) ภาษา (เช่น ภาษาอังกฤษเทียบกับภาษาฟินแลนด์) วัฒนธรรม หรือบทบาทของผู้เข้าร่วม การเลือกนี้มีแรงจูงใจทางทฤษฎี: ความแตกต่างควรจะสามารถเปิดเผยได้ว่าแนวปฏิบัติเป็นสากล เฉพาะภาษา หรือเฉพาะสถาบัน
ปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในแต่ละสถานที่ถูกบันทึกเสียงหรือวิดีโอโดยได้รับความยินยอมจากผู้เข้าร่วม การบันทึกจะถูกถอดความโดยใช้สัญกรณ์ของ Jefferson ซึ่งจับขอบเขตการพูด การพูดซ้อนกัน ความล่าช้า ระดับเสียง และคุณลักษณะทางน้ำเสียงอื่นๆ ที่จำเป็นสำหรับการวิเคราะห์ตามลำดับ การถอดความนั้นเองเป็นการกระทำเชิงวิเคราะห์ที่ต้องฟังซ้ำๆ
ก่อนเริ่มการเปรียบเทียบ นักวิเคราะห์จะตรวจสอบตัวอย่างภายในคลังข้อมูลแต่ละชุดอย่างอิสระ โดยใช้ขั้นตอน CA มาตรฐาน: การระบุลำดับการกระทำ การทำแผนที่ตัวเลือกการออกแบบการพูด และการติดตามว่าผู้เข้าร่วมแสดงความเข้าใจเกี่ยวกับการพูดก่อนหน้าอย่างไรผ่านการตอบสนองของพวกเขา ขั้นตอนนี้เป็นการกำหนดว่าแนวปฏิบัติมีลักษณะอย่างไรในแต่ละสถานที่ตามเงื่อนไขของตนเอง
ตัวอย่างของแนวปฏิบัติเป้าหมาย (เช่น การเริ่มต้นการแก้ไข การร้องขอ การปิดหัวข้อ) จะถูกระบุในคลังข้อมูลทั้งหมดและรวบรวมเป็นชุดข้อมูล แต่ละตัวอย่างจะถูกบันทึกด้วยการถอดความและข้อมูลเมตาเชิงบริบท เพื่อให้สามารถตรวจสอบความคล้ายคลึงและข้อแตกต่างทางโครงสร้างได้อย่างเป็นระบบ
ชุดข้อมูลที่รวบรวมจะถูกนำมาเปรียบเทียบข้ามสถานที่ นักวิเคราะห์จะถามว่า: ช่องลำดับเดียวกันหรือไม่? การออกแบบการพูดขนานกันทางโครงสร้างหรือไม่? ผู้เข้าร่วมมีแนวโน้มที่จะปฏิบัติตามแนวปฏิบัตินี้ในลักษณะเดียวกันหรือไม่? ข้อแตกต่างและความไม่เปลี่ยนแปลงจะถูกบันทึกไว้อย่างแม่นยำ โดยมีหลักฐานมาจากวิวัฒนาการตามลำดับของแต่ละตัวอย่าง แทนที่จะมาจากข้อสรุปของนักวิเคราะห์เพียงอย่างเดียว
รูปแบบเชิงเปรียบเทียบ — ไม่ว่าแนวปฏิบัติจะเป็นสากลในทุกสถานที่ ถูกปรับเปลี่ยนในที่ใดที่หนึ่ง หรือไม่มีในบางบริบท — จะถูกสังเคราะห์เป็นผลการวิจัย ข้ออ้างจะถูกปรับตามขอบเขตของคลังข้อมูล และแสดงออกในภาษาเงื่อนไขที่เหมาะสมกับการวิเคราะห์ตามชุดข้อมูล: การวิเคราะห์จะอธิบายสิ่งที่ผู้เข้าร่วมทำได้อย่างชัดเจน แทนที่จะยืนยันสาเหตุทางปัญญาหรือวัฒนธรรมโดยไม่มีหลักฐานตามลำดับ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การเปรียบเทียบการถอดความที่บางหรือสรุปย่อ — หากมีเพียงสถานที่เดียวที่มีการถอดความระดับ Jefferson และอีกแห่งมีบันทึกสรุป การเปรียบเทียบนั้นจะไม่มีความสอดคล้องทางระเบียบวิธี
- การเลือกสถานที่ตามความสะดวก แทนที่จะเป็นการเปรียบเทียบทางทฤษฎี — การเปรียบเทียบจะได้รับประโยชน์จากการวิเคราะห์ก็ต่อเมื่อสถานที่แตกต่างกันในลักษณะที่เกี่ยวข้องกับแนวปฏิบัติเป้าหมาย
- การนำคำอธิบายทางวัฒนธรรมหรือความรู้ความเข้าใจมาใช้ก่อนเวลาอันควร — comparative CA อธิบายรูปแบบตามลำดับ ข้ออ้างเชิงสาเหตุเกี่ยวกับสาเหตุของความแตกต่างต้องใช้หลักฐานเพิ่มเติม
- การปฏิบัติต่อชุดข้อมูลขนาดเล็กเสมือนว่าเป็นข้อสรุป — ตัวอย่างจำนวนเล็กน้อยต่อสถานที่อาจแสดงรูปแบบได้ แต่ไม่สามารถกำหนดการกระจายตัวได้ ผู้เขียนควรรายงานขนาดของชุดข้อมูลและยอมรับขอบเขต
คำถามที่พบบ่อย
Comparative CA แตกต่างจากวาทศาสตร์ข้ามวัฒนธรรม (cross-cultural pragmatics) อย่างไร
วาทศาสตร์ข้ามวัฒนธรรมมักอาศัยข้อมูลที่ถูกกระตุ้น (งานเสร็จสิ้นการสนทนา แบบสอบถาม) และมุ่งเน้นไปที่บรรทัดฐานหรือกลยุทธ์ความสุภาพตามที่ผู้เข้าร่วมรายงานหรือให้คะแนน Comparative CA ทำงานเฉพาะกับการบันทึกปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และวิเคราะห์การจัดลำดับตามลำดับของการพูดจริง ทีละตา โดยอธิบายสิ่งที่ผู้เข้าร่วมทำได้อย่างชัดเจน แทนที่จะเป็นสิ่งที่พวกเขาพูดว่าพวกเขาจะทำ
ฉันต้องมีจำนวนตัวอย่างเท่ากันจากแต่ละสถานที่หรือไม่
ไม่จำเป็นต้องมีความสมดุลทางตัวเลขที่เข้มงวด แต่นักวิเคราะห์ควรโปร่งใสเกี่ยวกับขนาดของชุดข้อมูลในแต่ละสถานที่ ความไม่สมดุลที่เห็นได้ชัด — ตัวอย่างเช่น 40 ตัวอย่างจากสถานที่ A และ 3 จากสถานที่ B — บ่อนทำลายข้ออ้างเชิงเปรียบเทียบ เป้าหมายคือการมีตัวอย่างเพียงพอในแต่ละสถานที่เพื่อระบุรูปแบบโครงสร้างภายในคลังข้อมูลนั้นก่อนทำการเปรียบเทียบ
ฉันสามารถใช้ comparative CA กับปฏิสัมพันธ์ออนไลน์หรือแบบข้อความได้หรือไม่
ได้ CA ได้ถูกขยายไปยังการสื่อสารที่ผ่านตัวกลางด้วยคอมพิวเตอร์ และ comparative CA สามารถเปรียบเทียบปฏิสัมพันธ์ข้ามแพลตฟอร์ม (เช่น การโทรวิดีโอเทียบกับการประชุมแบบเห็นหน้า) หรือข้ามชุมชนออนไลน์ในภาษาต่างๆ ตรรกะเชิงวิเคราะห์ — การสร้างชุดข้อมูลของตัวอย่างที่เปรียบเทียบกันได้ทางโครงสร้างและการเปรียบเทียบการจัดลำดับตามลำดับ — ยังคงเหมือนเดิม แม้ว่าสัญกรณ์อาจต้องปรับให้เข้ากับการสลับตาแบบข้อความ
Comparative CA เข้ากันได้กับการทำงานภาคสนามเชิงชาติพันธุ์วรรณนาหรือไม่
เข้ากันได้และมักจะได้รับการเสริมด้วยการสังเกตการณ์เชิงชาติพันธุ์วรรณนา บันทึกภาคสนามและความรู้เชิงบริบทช่วยให้นักวิจัยเข้าใจว่ากิจกรรมใดกำลังดำเนินอยู่ในแต่ละบริบท และผู้เข้าร่วมจัดหมวดหมู่การกระทำของตนเองอย่างไร อย่างไรก็ตาม วัตถุเชิงวิเคราะห์หลักยังคงเป็นการบันทึกและการถอดความ บริบทเชิงชาติพันธุ์วรรณนาให้ข้อมูลในการตีความ แต่ไม่สามารถทดแทนหลักฐานตามลำดับได้
คลังข้อมูลของฉันต้องมีขนาดเท่าใด
ไม่มีขั้นต่ำที่แน่นอน แต่คลังข้อมูลในแต่ละสถานที่ควรมีขนาดใหญ่พอที่จะพบตัวอย่างของแนวปฏิบัติเป้าหมายหลายครั้ง และเพื่อตัดสินว่ารูปแบบที่แตกต่างกันเป็นระบบหรือเป็นลักษณะเฉพาะตัว ในทางปฏิบัติ การศึกษา comparative CA มักจะใช้คลังข้อมูลการบันทึกหลายชั่วโมงต่อสถานที่ คลังข้อมูลนำร่องขนาดเล็กมีประโยชน์สำหรับการปรับปรุงคำถามการวิจัยก่อนการรวบรวมข้อมูลขนาดใหญ่
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Sacks, H., Schegloff, E. A., & Jefferson, G. (1974). A simplest systematics for the organization of turn-taking for conversation. Language, 50(4), 696–735.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วSidnell, J., & Stivers, T. (Eds.). (2012). The Handbook of Conversation Analysis. Wiley-Blackwell.
ISBN: 978-1444330564คัดลอกแล้ว