ทฤษฎีกราวด์เดดเชิงเปรียบเทียบแบบสรรสร้างนิยม
- ผู้เสนอ
- Kathy Charmaz (constructivist strand); comparative application developed in qualitative methodology literature
- ปี
- 2000s (Charmaz 2000; extended comparatively through 2006–2014)
- ประเภท
- Qualitative comparative research design
- กลุ่มวิธี
- Qualitative design / analysis
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
ทฤษฎีกราวด์เดดเชิงเปรียบเทียบแบบสรรสร้างนิยมเป็นการผสมผสานแนวทางทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมของ Kathy Charmaz เข้ากับการออกแบบเชิงเปรียบเทียบที่ชัดเจน โดยการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลจากสองกลุ่มหรือมากกว่า หรือจากสองบริบท หรือสองช่วงเวลา เพื่อสร้างทฤษฎีที่อธิบายความแตกต่างและความเหมือนกันในบริบทต่างๆ มุมมองแบบสรรสร้างนิยมมองว่าหมวดหมู่และทฤษฎีถูกสร้างร่วมกันระหว่างผู้วิจัยและผู้ให้ข้อมูล มากกว่าที่จะถูกค้นพบอย่างเป็นกลางจากข้อมูล
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลองนึกภาพการศึกษาว่าพยาบาลในช่วงเริ่มต้นอาชีพรับมือกับความทุกข์ทางศีลธรรมอย่างไร — แต่คุณต้องการทราบว่ากระบวนการนั้นแตกต่างกันระหว่างแผนกในโรงพยาบาลหรือระหว่างประเทศหรือไม่ ทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมเพียงอย่างเดียวจะสร้างทฤษฎีจากบริบทเดียว การเพิ่มกรอบการเปรียบเทียบหมายความว่าคุณจะเลือกตัวอย่างอย่างมีจุดประสงค์ในบริบทต่างๆ ดำเนินกระบวนการเข้ารหัสแบบวนซ้ำเดียวกันในแต่ละบริบท จากนั้นจึงถามว่า: หมวดหมู่ที่เกิดขึ้นมาบรรจบกันที่ใด แตกต่างกันที่ใด และอะไรคือคำอธิบายสำหรับความแตกต่างนั้น ผลลัพธ์คือทฤษฎีที่มีรากฐานมาจากข้อมูลซึ่งคำนึงถึงบริบท แทนที่จะสันนิษฐานว่ามีกระบวนการสากลเพียงหนึ่งเดียว
ประวัติศาสตร์
ทฤษฎีกราวด์เดดถูกพัฒนาขึ้นโดย Barney Glaser และ Anselm Strauss (1967) โดยใช้การเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่องเป็นเทคนิคการวิเคราะห์หลัก Kathy Charmaz ได้ปรับทิศทางของประเพณีนี้ในเชิงญาณวิทยาในบทความปี 2000 และหนังสือที่มีอิทธิพลของเธอในปี 2006 โดยโต้แย้งว่าทฤษฎีถูกสร้างขึ้นระหว่างผู้วิจัยและผู้ให้ข้อมูล แทนที่จะถูกค้นพบ การประยุกต์ใช้ทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมในเชิงเปรียบเทียบเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเมื่อผู้วิจัยใช้กรอบการทำงานของ Charmaz ในการศึกษาหลายไซต์ หลายกลุ่ม และข้ามวัฒนธรรมในช่วงปี 2000 และ 2010 โดยมีนักระเบียบวิธี เช่น Clarke (2005) และ Thornberg ได้ขยายมิติเชิงเปรียบเทียบของประเพณีนี้ต่อไป
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ทฤษฎีกราวด์เดดเชิงเปรียบเทียบแบบสรรสร้างนิยมเมื่อคุณต้องการสร้างทฤษฎีที่เป็นรูปธรรมเกี่ยวกับกระบวนการทางสังคม และคุณมีเหตุผลที่จะเชื่อว่ากระบวนการนั้นดำเนินไปแตกต่างกันในกลุ่ม บริบท หรือสภาพแวดล้อมต่างๆ — และการทำความเข้าใจความแตกต่างเหล่านั้นมีความสำคัญเชิงทฤษฎี เหมาะสำหรับคำถามวิจัยในรูปแบบ 'X แตกต่างจากประชากร A และ B อย่างไร และเพราะเหตุใด?' เงื่อนไขขั้นต่ำที่ยอมรับได้: หน่วยเปรียบเทียบที่แตกต่างกันอย่างมีความหมายอย่างน้อยสองหน่วย; การเข้าถึงข้อมูลที่เป็นข้อความเชิงลึก (การสัมภาษณ์ บันทึกภาคสนาม) จากแต่ละหน่วย; เป้าหมายการวิจัยคือการสร้างทฤษฎี ไม่ใช่เพียงการพรรณนาเท่านั้น อย่าใช้วิธีการนี้เมื่อคุณมีทฤษฎีที่พัฒนาขึ้นแล้วเพื่อทดสอบ (ใช้การออกแบบเชิงนิรนัยแทน) เมื่อกลุ่มตัวอย่างของคุณมีความสม่ำเสมอและไม่มีประโยชน์ในการวิเคราะห์จากการเปรียบเทียบ หรือเมื่อทรัพยากรอนุญาตให้เก็บข้อมูลเพียงผิวเผินจากแต่ละหน่วย — ข้อมูลเชิงเปรียบเทียบที่ตื้นเขินจะนำไปสู่ทฤษฎีที่ตื้นเขิน
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ใช้ทรัพยากรมากกว่าทฤษฎีกราวด์เดดแบบไซต์เดียวอย่างมาก — ต้องใช้ข้อมูลที่เพียงพอจากแต่ละหน่วยเปรียบเทียบเพื่อให้ทฤษฎีมีรากฐานที่แท้จริงในทุกหน่วย
- ผลการวิจัยไม่สามารถสรุปเป็นนัยทั่วไปทางสถิติได้ การสรุปเป็นนัยทั่วไปทางทฤษฎีขึ้นอยู่กับความเข้มงวดของการสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎีและการอิ่มตัวของข้อมูล
- การประสานงานการสุ่มตัวอย่างและการวิเคราะห์แบบวนซ้ำพร้อมกันในหลายไซต์มีความซับซ้อนด้านการดำเนินงาน
- กรอบการทำงานแบบสรรสร้างนิยมทำให้การทำซ้ำทำได้ยาก — ผู้วิจัยคนอื่นอาจสร้างหมวดหมู่ที่แตกต่างจากข้อมูลเดียวกัน
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- สร้างทฤษฎีที่มีรากฐานมาจากความหลากหลายในโลกแห่งความเป็นจริง แทนที่จะสันนิษฐานว่ามีกระบวนการสากลเพียงหนึ่งเดียว
- มุมมองแบบสรรสร้างนิยมทำให้บทบาทการตีความของผู้วิจัยชัดเจนขึ้น เพิ่มความโปร่งใสและการสะท้อนคิด
- การสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎีในหน่วยเปรียบเทียบต่างๆ ช่วยเพิ่มขอบเขตแนวคิดและเสริมสร้างการพัฒนาหมวดหมู่
- เหมาะสำหรับคำถามด้านสุขภาพ การศึกษา และสังคมศาสตร์ที่ทราบกันดีว่าบริบทมีอิทธิพลต่อประสบการณ์
- การรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลแบบวนซ้ำช่วยให้โครงสร้างการเปรียบเทียบสามารถพัฒนาไปพร้อมกับการพัฒนาทฤษฎี
- สร้างทฤษฎีระดับกลางที่มีความละเอียดอ่อน ซึ่งมีความเกี่ยวข้องในทางปฏิบัติกับบริบทเฉพาะที่ศึกษา
การประยุกต์ใช้
- เปรียบเทียบว่าผู้ป่วยจากภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกันสร้างความหมายเกี่ยวกับการวินิจฉัยโรคเรื้อรังอย่างไร
- ตรวจสอบความแตกต่างในการก่อตัวของอัตลักษณ์ทางวิชาชีพในหมู่พยาบาลในบริบทการดูแลในโรงพยาบาลและชุมชน
- ศึกษาว่านักศึกษาในมหาวิทยาลัยประเภทต่างๆ มีประสบการณ์การเป็นส่วนหนึ่งทางวิชาการและการถูกกีดกันอย่างไร
- สืบสวนว่าการเปลี่ยนแปลงองค์กรได้รับการนำทางที่แตกต่างกันอย่างไรโดยพนักงานแนวหน้าเทียบกับผู้จัดการระดับกลาง
- เปรียบเทียบกระบวนการแห่งความโศกเศร้าและการสูญเสียในบริบทชุมชนหรือศาสนาที่แตกต่างกัน
- สำรวจว่าการยอมรับเทคโนโลยีมีอิทธิพลต่อแนวทางการสอนอย่างไรในบริบทโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ผู้วิจัยกำหนดหน่วยเปรียบเทียบ — กลุ่ม บริบท หรือช่วงเวลา — และตั้งคำถามชี้นำเกี่ยวกับกระบวนการทางสังคมหรือประสบการณ์ ตรรกะการสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎีชี้นำว่าควรเลือกหน่วยเปรียบเทียบใด: แสวงหาความหลากหลายในบริบทต่างๆ เพื่อพัฒนาทฤษฎีที่มีขอบเขตการอธิบายที่กว้างขึ้น ตำแหน่งของผู้วิจัยเองและท่าทีเชิงตีความและการสะท้อนคิดของทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมได้รับการยอมรับตั้งแต่เริ่มต้น
ข้อมูลถูกรวบรวมพร้อมกันหรือตามลำดับในหน่วยเปรียบเทียบต่างๆ โดยทั่วไปผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตผู้เข้าร่วม หรือการทบทวนเอกสาร การรวบรวมและการวิเคราะห์สลับกันไปมา แทนที่จะดำเนินไปตามลำดับที่เข้มงวด รหัสที่เกิดขึ้นใหม่จะกำหนดรอบถัดไปของการรวบรวมข้อมูล การเขียนบันทึกช่วยจำ (memo) เริ่มต้นทันทีเพื่อบันทึกข้อมูลเชิงตีความเกี่ยวกับความเหมือนและความแตกต่างเมื่อปรากฏขึ้น
การเข้ารหัสเบื้องต้น (เปิด) แยกข้อมูลออกเป็นส่วนย่อยๆ การเข้ารหัสแบบเน้นย้ำจะรวมรหัสเบื้องต้นที่พบบ่อยที่สุดหรือสำคัญที่สุดเข้าเป็นหมวดหมู่เชิงวิเคราะห์ ในประเพณีแบบสรรสร้างนิยม รหัสถูกมองว่าเป็นการตีความของผู้วิจัย แทนที่จะเป็นป้ายกำกับที่เป็นกลาง กระบวนการเข้ารหัสจะดำเนินการแยกกันสำหรับแต่ละหน่วยเปรียบเทียบก่อน โดยสร้างชุดหมวดหมู่เฉพาะหน่วยที่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้
วิธีการเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่อง — กลไกหลักของทฤษฎีกราวด์เดดทุกรูปแบบ — ถูกนำมาใช้ทั้งภายในแต่ละหน่วยเปรียบเทียบและระหว่างหน่วยต่างๆ เหตุการณ์ รหัส และหมวดหมู่จากกลุ่มหนึ่งจะถูกเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบกับกลุ่มอื่นเพื่อระบุความคล้ายคลึงของกระบวนการ ความแตกต่างของบริบท และกรณีที่ขัดแย้งกัน กรณีที่เป็นลบซึ่งท้าทายทฤษฎีที่เกิดขึ้นใหม่จะถูกแสวงหาอย่างแข็งขันในทุกหน่วย
การเข้ารหัสเชิงทฤษฎีตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างหมวดหมู่ที่เน้นย้ำและสร้างกรอบทฤษฎีแบบบูรณาการ ในการออกแบบเชิงเปรียบเทียบ ทฤษฎีจะต้องอธิบายอย่างชัดเจนว่าองค์ประกอบใดที่ไม่เปลี่ยนแปลงตามบริบทและองค์ประกอบใดที่แตกต่างกันไปในแต่ละกลุ่มหรือบริบท ทฤษฎีสุดท้ายคือคำอธิบายที่เป็นรูปธรรมในระดับกลาง ซึ่งมีรากฐานมาจากข้อมูลของหน่วยเปรียบเทียบทั้งหมด นำเสนอพร้อมกับการยอมรับเชิงสะท้อนว่าการตีความของผู้วิจัยมีส่วนในการสร้างทฤษฎีนั้นอย่างไร
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การปฏิบัติต่อการเปรียบเทียบในฐานะความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ตายตัว แทนที่จะอนุญาตให้หน่วยเปรียบเทียบได้รับการปรับปรุงผ่านการสุ่มตัวอย่างเชิงทฤษฎี — การยึดติดกับกลุ่มเริ่มต้นก่อนกำหนดอาจจำกัดทฤษฎีอย่างผิดๆ
- การบรรลุความอิ่มตัวของข้อมูลในหน่วยเปรียบเทียบเพียงหน่วยเดียวและข้อมูลที่บางเบาในหน่วยอื่นๆ — ทฤษฎีที่เกิดขึ้นจะสะท้อนถึงไซต์เดียวและการเปรียบเทียบเป็นเพียงนามธรรมมากกว่าที่เป็นรูปธรรม
- การข้ามการบันทึกช่วยจำ — ในการศึกษาหลายไซต์ บันทึกช่วยจำที่ติดตามการตีความที่พัฒนาขึ้นในหน่วยต่างๆ เป็นเครื่องมือหลักในการจัดการความซับซ้อนของการวิเคราะห์ การละเลยบันทึกช่วยจำทำให้การสังเคราะห์ข้ามไซต์ทำได้ยากมาก
- การผสมผสานทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมกับรูปแบบอื่นๆ: ใน CGT แบบสรรสร้างนิยม หมวดหมู่คือการสร้างร่วมกัน ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ถูกค้นพบ การอ้างว่าเป็นการค้นพบแบบวัตถุวิสัยในขณะที่ใช้ขั้นตอนของ Charmaz นั้นไม่สอดคล้องกันในเชิงญาณวิทยา
- การบังคับปิดก่อนเวลาอันควร — การเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่องควรดำเนินต่อไปจนกว่าจะถึงความอิ่มตัวของทฤษฎี การหยุดก่อนกำหนดเพราะหน่วยเปรียบเทียบดูเหมือนกันบนพื้นผิวอาจพลาดความแตกต่างของบริบทที่สำคัญ
คำถามที่พบบ่อย
สิ่งนี้แตกต่างจากทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมธรรมดาอย่างไร
ทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมธรรมดา (Charmaz) มักดำเนินการในบริบทเดียวหรือกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลที่ค่อนข้างสม่ำเสมอ รูปแบบเชิงเปรียบเทียบจะสุ่มตัวอย่างอย่างจงใจในกลุ่มหรือไซต์ที่แตกต่างกันตั้งแต่สองกลุ่มขึ้นไปตั้งแต่เริ่มต้น โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการสร้างทฤษฎีที่สามารถอธิบายทั้งความเหมือนและความแตกต่างในบริบทเหล่านั้นได้ ตรรกะการวิเคราะห์เหมือนกัน แต่การเปรียบเทียบอย่างต่อเนื่องจะถูกนำมาใช้ทั้งภายในและระหว่างหน่วย
ฉันต้องการหน่วยเปรียบเทียบกี่หน่วย
สองหน่วยเป็นจำนวนขั้นต่ำสำหรับการเปรียบเทียบที่มีความหมาย หน่วยที่มากขึ้นช่วยเพิ่มขอบเขตเชิงทฤษฎี แต่ก็เพิ่มภาระการจัดการข้อมูลด้วย จำนวนหน่วยควรขับเคลื่อนด้วยตรรกะเชิงทฤษฎี — รวมบริบทที่มีแนวโน้มที่จะสร้างความแตกต่างที่มีความสำคัญเชิงแนวคิด — แทนที่จะเป็นกฎที่ตายตัว
ฉันสามารถรวมสิ่งนี้กับกรอบทฤษฎีก่อนการเก็บข้อมูลได้หรือไม่
ทฤษฎีกราวด์เดดแบบสรรสร้างนิยมแนะนำให้ใช้แนวคิดที่มีอยู่เป็นกรอบชี้นำเพื่อกำหนดทิศทางการสุ่มตัวอย่างและคำถามเบื้องต้น แต่ไม่ใช่สมมติฐานที่ตายตัวเพื่อยืนยัน คุณสามารถเข้าสู่ภาคสนามโดยตระหนักถึงทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง สิ่งสำคัญคือคุณต้องเปิดกว้างต่อหมวดหมู่ที่เกิดขึ้นจากข้อมูล แทนที่จะบังคับข้อมูลให้เข้ากับกล่องที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าฉันถึงจุดอิ่มตัวของทฤษฎีในการออกแบบเชิงเปรียบเทียบแล้ว
ความอิ่มตัวจะเกิดขึ้นเมื่อข้อมูลเพิ่มเติมจากหน่วยเปรียบเทียบใดๆ ไม่สร้างหมวดหมู่ใหม่หรือปรับเปลี่ยนหมวดหมู่ที่มีอยู่ได้อย่างมีความหมาย และเมื่อความสัมพันธ์ระหว่างหมวดหมู่ได้รับการพัฒนาอย่างดีและได้รับการสนับสนุนอย่างสม่ำเสมอ ในการออกแบบเชิงเปรียบเทียบ ความอิ่มตัวจะต้องได้รับการประเมินภายในแต่ละหน่วยและการเปรียบเทียบระหว่างหน่วย — ความอิ่มตัวในหน่วยหนึ่งไม่ได้หมายความว่าอิ่มตัวโดยรวม
เป็นที่ยอมรับหรือไม่ที่จะใช้ซอฟต์แวร์เช่น NVivo สำหรับการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ
ใช่ — เครื่องมือจัดการข้อมูลเชิงคุณภาพ เช่น NVivo, ATLAS.ti หรือ MAXQDA สามารถช่วยในการจัดระเบียบรหัสและหมวดหมู่ในหน่วยเปรียบเทียบหลายหน่วย และสนับสนุนการแสดงผลลัพธ์เชิงภาพของรูปแบบระหว่างหน่วย อย่างไรก็ตาม งานทางปัญญาของการเปรียบเทียบ — การตัดสินว่าความเหมือนและความแตกต่างใดมีความสำคัญเชิงทฤษฎี — ยังคงเป็นหน้าที่ของผู้วิจัย
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Charmaz, K. (2006). Constructing Grounded Theory: A Practical Guide Through Qualitative Analysis. Sage.
ISBN: 978-0761973133คัดลอกแล้วStrauss, A., & Corbin, J. (1990). Basics of Qualitative Research: Grounded Theory Procedures and Techniques. Sage.
ISBN: 978-0803932500คัดลอกแล้ว