การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบ
- ผู้เสนอ
- Daniel Bertaux; Paul Thompson
- ปี
- 1970s–1980s
- ประเภท
- Qualitative comparative research design
- กลุ่มวิธี
- Qualitative design / analysis
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบเป็นการออกแบบเชิงคุณภาพที่รวบรวมเรื่องราวชีวิตเชิงลึกจากผู้เข้าร่วมหลายราย และเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบเพื่อระบุรูปแบบเชิงโครงสร้าง ความเหมือน และความแตกต่างระหว่างชีวประวัติของแต่ละบุคคล การวิจัยนี้มีรากฐานมาจากแนวทางประวัติชีวิตทางสังคมวิทยา โดยก้าวข้ามการพรรณนาเพียงกรณีเดียวเพื่อสร้างข้อมูลเชิงลึกทางทฤษฎีที่กว้างขึ้นเกี่ยวกับเงื่อนไขทางสังคม บริบททางประวัติศาสตร์ และการกระทำของปัจเจกบุคคลที่หล่อหลอมเส้นทางชีวิตของแต่ละบุคคล
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลองนึกภาพว่าคุณต้องการทำความเข้าใจว่าผู้คนจากคนละรุ่นนำทางผ่านเหตุการณ์ความไม่สงบทางสังคมครั้งใหญ่ได้อย่างไร เช่น การย้ายถิ่นฐานหรือวิกฤตเศรษฐกิจ แทนที่จะศึกษาเรื่องราวของคนเพียงคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบจะรวบรวมการสัมภาษณ์เรื่องราวชีวิตจากบุคคลหลายคนและนำมาวางเคียงข้างกัน ด้วยการพิจารณาชีวประวัติหลายเรื่อง นักวิจัยสามารถตั้งคำถามได้ว่า ประสบการณ์ใดที่เกิดขึ้นซ้ำๆ เส้นทางชีวิตแตกต่างกันไปในจุดใด และเพราะเหตุใด การเปรียบเทียบนี้จะเปลี่ยนเรื่องราวของแต่ละบุคคลให้กลายเป็นหลักฐานเกี่ยวกับโครงสร้างทางสังคมและกระบวนการส่วนรวมที่ชีวประวัติเพียงเรื่องเดียวไม่สามารถเปิดเผยได้ด้วยตนเอง
ประวัติศาสตร์
วิธีการชีวประวัติเข้าสู่สังคมวิทยาผ่านการศึกษา 'ชาวโปแลนด์ในชนบท' แบบคลาสสิกของ Thomas และ Znaniecki (1918–1920) แต่การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบในฐานะการออกแบบข้ามกรณีอย่างเป็นระบบนั้น ได้รับการหล่อหลอมโดยเฉพาะจากผลงานของ Daniel Bertaux ในช่วงทศวรรษ 1970–1980 ซึ่งโต้แย้งว่าประวัติชีวิตสามารถใช้เป็นหลักฐานเกี่ยวกับโครงสร้างทางสังคมได้เมื่อวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ เล่มรวม Biography and Society ปี 1981 ได้รวบรวมโครงการนี้ ในช่วงทศวรรษ 1990–2000 โครงการ SOSTRIS และ BIGDOOR ทั่วทั้งยุโรปได้แสดงแนวทางชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบในการวิจัยข้ามชาติ โดยมีเล่มรวมของ Chamberlayne, Bornat และ Wengraf ในปี 2000 ที่รวบรวมกรอบการทำงานเชิงระเบียบวิธี
ควรใช้เมื่อใด
ใช้การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบเมื่อคำถามการวิจัยเกี่ยวข้องกับว่าเงื่อนไขทางสังคม บริบททางประวัติศาสตร์ หรือการจัดระบบสถาบันหล่อหลอมเส้นทางชีวิตของแต่ละบุคคลอย่างไร และเมื่อความเข้าใจในความแตกต่างระหว่างบุคคลมีความสำคัญเท่าเทียมกับความเข้าใจในแต่ละกรณี การวิจัยนี้เหมาะสมอย่างยิ่งกับการศึกษาการเคลื่อนย้ายทางสังคม การย้ายถิ่นฐาน การขัดเกลาทางวิชาชีพ การสร้างอัตลักษณ์ และผลกระทบระยะยาวของการเปลี่ยนแปลงทางสังคม วิธีการนี้ต้องการความเต็มใจจากผู้เข้าร่วมในการให้สัมภาษณ์เชิงบรรยายที่ยาวนาน และความอดทนในการตีความของนักวิจัย อย่าใช้วิธีการนี้เมื่อคุณต้องการผลลัพธ์ที่สามารถสรุปผลทางสถิติได้ เมื่อคำถามของคุณต้องการความกว้างมากกว่าความลึกในกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่ หรือเมื่อปรากฏการณ์นั้นไม่สามารถสกัดออกมาได้ด้วยเรื่องราวชีวประวัติ (เช่น ลำดับการปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ)
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ผลลัพธ์ไม่สามารถสรุปผลทางสถิติได้ คุณค่าอยู่ที่เชิงทฤษฎีและการวิเคราะห์ ไม่ใช่การเป็นตัวแทน
- ต้องใช้เวลาและทรัพยากรจำนวนมาก: การสรรหาผู้เข้าร่วมที่เต็มใจ การสัมภาษณ์ที่ยาวนาน และการสร้างกรณีศึกษาของแต่ละบุคคลก่อนเริ่มการเปรียบเทียบ
- การบรรยายย้อนหลังได้รับอิทธิพลจากความทรงจำ รูปแบบการเล่าเรื่อง และความกังวลในปัจจุบัน ผู้เข้าร่วมสร้างเรื่องราวชีวิตของตนเองขึ้นใหม่ แทนที่จะเพียงแค่จดจำ
- การเปรียบเทียบข้ามวัฒนธรรมหรือข้ามภาษาเพิ่มความซับซ้อนในการแปลและการตีความข้อมูลชีวประวัติ
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- เปิดเผยว่าโครงสร้างทางสังคมระดับมหภาคและบริบททางประวัติศาสตร์ถูกดำเนินชีวิตอย่างไรในระดับบุคคล เชื่อมโยงชีวประวัติเข้ากับทฤษฎีทางสังคม
- การเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบข้ามกรณีสร้างข้อมูลเชิงลึกเชิงวิเคราะห์ที่กว้างกว่าการวิจัยชีวประวัติเพียงกรณีเดียว
- รักษาแง่มุมของเวลาและลำดับของประสบการณ์ที่วิธีการภาคตัดขวางไม่สามารถจับภาพได้
- มีความยืดหยุ่น: สามารถนำไปใช้กับสังคมวิทยา การศึกษา สุขภาพศาสตร์ การศึกษาการย้ายถิ่นฐาน การวิจัยองค์กร และประวัติศาสตร์
- การสุ่มตัวอย่างตามวัตถุประสงค์เพื่อความแปรปรวนช่วยให้สามารถเปรียบเทียบที่มุ่งเป้าทางทฤษฎีซึ่งให้ความกระจ่างแก่ความแตกต่างเช่นเดียวกับความเหมือน
การประยุกต์ใช้
- การเปรียบเทียบว่าผู้หญิงในชนชั้นทางสังคมที่แตกต่างกันประสบกับการหยุดชะงักทางอาชีพและการกลับมาทำงานอย่างไร
- การติดตามว่าสมาชิกของรุ่นต่างๆ นำทางผลกระทบระยะยาวของความเสียเปรียบทางการศึกษาอย่างไร
- การตรวจสอบว่าผู้อพยพจากภูมิหลังทางชาติพันธุ์หรือวัฒนธรรมที่แตกต่างกันสร้างอัตลักษณ์และการเป็นส่วนหนึ่งของสังคมอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป
- การตรวจสอบว่าผู้รอดชีวิตจากประสบการณ์สถาบันเดียวกัน (เช่น เด็กที่ถูกทอดทิ้ง ผู้ต้องขังทางการเมืองเก่า) พัฒนาเส้นทางชีวิตที่แตกต่างกันอย่างไร
- การศึกษาว่าผู้เชี่ยวชาญในสาขาเดียวกันแต่ในสภาพแวดล้อมองค์กรที่แตกต่างกันสร้างอัตลักษณ์และความหมายทางวิชาชีพอย่างไร
- การสำรวจความแตกต่างระหว่างรุ่นในการประสบเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ร่วมกัน เช่น วิกฤตเศรษฐกิจหรือการเปลี่ยนผ่านทางการเมือง
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
นักวิจัยจะตั้งคำถามเชิงเปรียบเทียบเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางสังคมหรือการเปลี่ยนแปลงของชีวิตที่เฉพาะเจาะจงนั้นถูกประสบอย่างไรในหมู่บุคคล และกำหนดกลยุทธ์การสุ่มตัวอย่างตามวัตถุประสงค์ เกณฑ์การคัดเลือกโดยทั่วไปจะมุ่งเน้นไปที่ความแปรปรวนที่เกี่ยวข้องทางทฤษฎี เช่น รุ่น เพศ ตำแหน่งทางสังคม หรือสถานการณ์แวดล้อมที่แตกต่างกัน แทนที่จะเป็นความสามารถในการเป็นตัวแทนทางสถิติ
จะดำเนินการสัมภาษณ์เรื่องราวชีวิตหรือชีวประวัติกับผู้เข้าร่วมแต่ละราย โดยเชิญชวนให้เล่าเรื่องราวที่ยาวนานเกี่ยวกับช่วงเวลาชีวิตที่เกี่ยวข้องหรือจุดเปลี่ยนต่างๆ ข้อมูลอาจรวมถึงบันทึกประจำวัน จดหมาย หรือเอกสารส่วนตัวอื่นๆ จุดมุ่งหมายคือเพื่อให้ได้คำอธิบายที่สมบูรณ์จากมุมมองของบุคคลแรก ซึ่งจับเอาทัศนะส่วนตัวของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่สนใจ
การสัมภาษณ์แต่ละครั้งจะถูกนำมาสร้างเป็นกรณีศึกษาของแต่ละบุคคลที่สอดคล้องกัน ซึ่งเป็นภาพเหมือนชีวประวัติหรือการสร้างกรณีศึกษาขึ้นใหม่ ที่รักษาตรรกะภายในและลำดับของเรื่องราวของบุคคล ขั้นตอนภายในกรณีศึกษานี้จะสร้างความหมายที่สมบูรณ์ของชีวประวัติแต่ละเรื่องก่อนที่จะเริ่มการวิเคราะห์ข้ามกรณี เพื่อหลีกเลี่ยงการแตกสลายของเรื่องเล่าก่อนเวลาอันควร
การสร้างกรณีศึกษาของแต่ละบุคคลจะถูกนำมาเปรียบเทียบอย่างเป็นระบบทั่วทั้งกลุ่มตัวอย่าง นักวิจัยจะระบุประเด็นที่เกิดขึ้นซ้ำๆ รูปแบบเชิงโครงสร้าง และความแตกต่างที่สำคัญ โดยตั้งคำถามว่าเงื่อนไขทางสังคม จังหวะทางประวัติศาสตร์ หรือทรัพยากรส่วนบุคคลใดที่อธิบายความคล้ายคลึงและความแตกต่างระหว่างชีวประวัติ
ผลการวิเคราะห์ข้ามกรณีจะถูกรวมเข้ากับข้อเสนอทางทฤษฎีหรือการจำแนกประเภทที่ก้าวข้ามชีวประวัติเพียงเรื่องเดียว การสังเคราะห์จะอธิบายว่าการเปรียบเทียบนั้นเปิดเผยอะไรเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางสังคม เช่น โครงสร้างระดับมหภาคตัดกับอำนาจของปัจเจกบุคคลอย่างไร และเงื่อนไขใดที่หล่อหลอมเส้นทางชีวิตที่แตกต่างกัน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การข้ามขั้นตอนการสร้างกรณีศึกษาภายในและกระโดดไปสู่การเข้ารหัสข้ามกรณีทันที ซึ่งเป็นการบีบอัดตรรกะของเรื่องเล่าของชีวประวัติแต่ละเรื่องก่อนเวลาอันควรและสูญเสียความหมายที่ฝังอยู่ในลำดับและบริบท
- การใช้การสุ่มตัวอย่างตามความสะดวกแทนการสุ่มตัวอย่างตามวัตถุประสงค์ การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบได้รับแรงผลักดันเชิงวิเคราะห์จากความแปรปรวนที่เกิดจากแรงจูงใจทางทฤษฎี กลุ่มตัวอย่างที่ไม่มีความแปรปรวนดังกล่าวจะให้ผลการเปรียบเทียบที่มีอำนาจในการอธิบายที่จำกัด
- การปฏิบัติต่อการบรรยายย้อนหลังเสมือนบันทึกข้อเท็จจริง ผู้เข้าร่วมเล่าเรื่องชีวิตของตนจากมุมมองปัจจุบัน นักวิจัยต้องมีส่วนร่วมกับลักษณะที่ถูกสร้างขึ้นและเลือกสรรของความทรงจำชีวประวัติ แทนที่จะสันนิษฐานว่าเข้าถึงเหตุการณ์ในอดีตได้โดยตรง
- การสรุปผลเกินจริงจากกลุ่มตัวอย่างเปรียบเทียบขนาดเล็ก การจำแนกประเภทและรูปแบบที่ได้จากการวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบเป็นโครงสร้างเชิงวิเคราะห์ ไม่ใช่การกระจายทางสถิติ ควรนำเสนอเป็นข้อเสนอทางทฤษฎีที่เปิดรับการสอบสวนเพิ่มเติม
คำถามที่พบบ่อย
การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบแตกต่างจากการวิจัยชีวประวัติมาตรฐานอย่างไร
การวิจัยชีวประวัติมาตรฐานโดยทั่วไปมุ่งเน้นไปที่กรณีเดียวหรือจำนวนน้อยกรณีเพื่อทำความเข้าใจความลึกและความซับซ้อนของชีวิตแต่ละบุคคล การวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบได้รับการออกแบบอย่างชัดเจนเพื่อการเปรียบเทียบข้ามกรณีตั้งแต่เริ่มต้น โดยเลือกกรณีสำหรับการแปรปรวนทางทฤษฎี สร้างภาพเหมือนของแต่ละบุคคล และจากนั้นวิเคราะห์ความเหมือนและความแตกต่างระหว่างชีวประวัติเพื่อสร้างข้อมูลเชิงลึกที่กว้างขึ้นเกี่ยวกับกระบวนการทางสังคม
ต้องใช้ผู้เข้าร่วมกี่คน
ไม่มีกฎตายตัว แต่การศึกษาวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับผู้เข้าร่วมระหว่าง 6 ถึง 30 คน ซึ่งถูกคัดเลือกตามวัตถุประสงค์เพื่อความแปรปรวนที่มีความหมายทางทฤษฎี การมีกรณีศึกษาน้อยกว่าหกกรณีอาจจำกัดขอบเขตของการเปรียบเทียบ เกินกว่าสามสิบกรณี ความลึกของการสร้างกรณีศึกษาที่จำเป็นมักจะกลายเป็นเรื่องที่ไม่สามารถปฏิบัติได้ การอิ่มตัวทางทฤษฎี ซึ่งเป็นจุดที่กรณีศึกษาเพิ่มเติมไม่เปิดเผยรูปแบบเชิงโครงสร้างใหม่ๆ เป็นตัวชี้นำในการตัดสินใจหยุด
อะไรคือความแตกต่างระหว่างการวิเคราะห์ภายในกรณีและการวิเคราะห์ข้ามกรณี
การวิเคราะห์ภายในกรณีเกี่ยวข้องกับการสร้างภาพเหมือนชีวประวัติที่สอดคล้องกันของผู้เข้าร่วมแต่ละราย ซึ่งเป็นการทำความเข้าใจตรรกะภายใน ลำดับ และความหมายของเรื่องราวชีวิตของแต่ละบุคคล จากนั้นการวิเคราะห์ข้ามกรณีจะนำภาพเหมือนเหล่านี้มาวางเคียงข้างกันเพื่อระบุรูปแบบเชิงโครงสร้าง ประเด็นที่เกิดขึ้นซ้ำๆ และความแตกต่างที่ให้ความรู้ การข้ามขั้นตอนการวิเคราะห์ภายในกรณีจะทำให้เกิดการเปรียบเทียบที่ผิวเผินซึ่งพลาดความหมายทางชีวประวัติที่ฝังอยู่ในโครงสร้างการเล่าเรื่อง
ฉันสามารถรวมการวิจัยชีวประวัติเชิงเปรียบเทียบกับข้อมูลเชิงปริมาณได้หรือไม่
ได้ นักวิจัยบางคนใช้ข้อมูลเชิงปริมาณ เช่น บันทึกสำมะโนข้อมูลการบริหาร หรือการวัดผลสำรวจ เพื่อให้บริบทแก่กลุ่มตัวอย่างชีวประวัติ หรือเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของผลลัพธ์ เรื่องราวชีวประวัติยังคงเป็นวัสดุวิเคราะห์หลัก แต่ข้อมูลเชิงปริมาณสามารถช่วยจัดวางเส้นทางชีวิตของแต่ละบุคคลให้อยู่ในรูปแบบประชากรที่กว้างขึ้น หรือทดสอบว่าการจำแนกประเภทเชิงวิเคราะห์ที่ได้จากการเปรียบเทียบนั้นมีความสามารถในการนำไปใช้ในวงกว้างหรือไม่
ฉันจะจัดการกับข้อมูลชีวประวัติที่ละเอียดอ่อนอย่างมีจริยธรรมได้อย่างไร
การสัมภาษณ์ชีวประวัติที่ยาวนานมักจะกระตุ้นให้เกิดข้อมูลส่วนตัวอย่างยิ่ง ข้อกำหนดทางจริยธรรมที่สำคัญ ได้แก่ การได้รับความยินยอมอย่างแจ้งชัดในแต่ละขั้นตอน การควบคุมของผู้เข้าร่วมเกี่ยวกับแง่มุมใดของเรื่องราวชีวิตที่จะรวมไว้ในสิ่งพิมพ์ การปกปิดตัวตนอย่างเข้มงวด การจัดเก็บข้อมูลอย่างปลอดภัย และในกรณีที่เกิดข้อมูลที่กระทบกระเทือนจิตใจ การชี้แนะไปยังการสนับสนุนที่เหมาะสม การอนุมัติจากคณะกรรมการจริยธรรมถือเป็นแนวปฏิบัติมาตรฐาน
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Bertaux, D. (Ed.). (1981). Biography and Society: The Life History Approach in the Social Sciences. Sage.
ISBN: 978-0803914025คัดลอกแล้วChamberlayne, P., Bornat, J., & Wengraf, T. (Eds.). (2000). The Turn to Biographical Methods in Social Science: Comparative Issues and Examples. Routledge.
ISBN: 978-0415196857คัดลอกแล้ว