Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การสร้างเส้นทางเครื่องมือ CNC

ผู้เสนอ
Elbestawi, M. A. et al.
ปี
1990s
ประเภท
Computational method for manufacturing automation
กลุ่มวิธี
Computational geometry

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การสร้างเส้นทางเครื่องมือ CNC คือกระบวนการคำนวณเพื่อกำหนดลำดับและวิถีการเคลื่อนที่ของเครื่องมือที่แม่นยำซึ่งจำเป็นสำหรับการผลิตชิ้นงานบนเครื่องจักรควบคุมด้วยตัวเลขด้วยคอมพิวเตอร์ (CNC) วิธีการนี้พัฒนาขึ้นจากการผสมผสานระหว่างระบบอัตโนมัติแบบควบคุมด้วยตัวเลขและเรขาคณิตเชิงคำนวณในช่วงทศวรรษ 1990 โดยแปลงการออกแบบ CAD ให้เป็นคำสั่งเครื่องจักรที่สามารถดำเนินการได้ ซึ่งช่วยให้การผลิตชิ้นส่วนที่ซับซ้อนมีประสิทธิภาพและแม่นยำ

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

แนวคิดหลักคือการแยกรูปทรงชิ้นงานสามมิติออกเป็นชุดตำแหน่งและการเคลื่อนที่ของเครื่องมือแบบไม่ต่อเนื่องที่เครื่องจักร CNC สามารถปฏิบัติตามได้ แทนที่จะตั้งโปรแกรมแต่ละตำแหน่งด้วยตนเอง อัลกอริทึมจะคำนวณเส้นทางที่เหมาะสมที่สุดโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะสร้างสมดุลระหว่างประสิทธิภาพ ความเรียบของพื้นผิว การสึกหรอของเครื่องมือ และความแม่นยำทางเรขาคณิต วิธีการนี้ต้องคำนึงถึงกลศาสตร์ของเครื่องจักร รูปทรงของเครื่องมือ คุณสมบัติของวัสดุ และพลวัตของการตัด เพื่อสร้างเส้นทางเครื่องมือที่สามารถดำเนินการได้และคุ้มค่า

ประวัติศาสตร์

การสร้างเส้นทางเครื่องมือ CNC เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1970 ควบคู่ไปกับเทคโนโลยีการควบคุมด้วยตัวเลข แต่กลายเป็นที่ยอมรับและแพร่หลายในช่วงทศวรรษ 1990 ด้วยความก้าวหน้าทางเรขาคณิตเชิงคำนวณและการบูรณาการ CAD วิธีการในยุคแรกอาศัยการคำนวณออฟเซ็ตด้วยตนเองและการประมาณค่าทางเรขาคณิต ระบบสมัยใหม่ใช้อัลกอริทึมที่ซับซ้อนสำหรับการหลีกเลี่ยงการชน การป้อนแบบปรับได้ และการประสานงานหลายแกน ปัจจุบัน การบูรณาการกับซอฟต์แวร์ CAM (computer-aided manufacturing) เป็นมาตรฐานในการปฏิบัติงานทางอุตสาหกรรม

ควรใช้เมื่อใด

ใช้การสร้างเส้นทางเครื่องมือ CNC สำหรับงานผลิตที่ต้องการความแม่นยำใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการกัด การกลึง หรือการตัดแบบหลายแกนของรูปทรงที่ซับซ้อน มีความสำคัญอย่างยิ่งเมื่อชิ้นส่วนมีความคลาดเคลื่อนที่เข้มงวด เส้นขอบที่ซับซ้อน หรือเมื่อปริมาณการผลิตมีความคุ้มค่ากับการตั้งโปรแกรมอัตโนมัติ สมมติว่าโมเดล CAD มีรูปทรงที่ถูกต้องและเครื่องจักรได้รับการปรับเทียบอย่างเหมาะสม วิธีการทางเลือก เช่น การตั้งโปรแกรมด้วยตนเองนั้นไม่สามารถนำไปปฏิบัติได้สำหรับรูปทรงที่ซับซ้อน

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องการโมเดล CAD ที่แม่นยำ คุณภาพรูปทรงที่ไม่ดีทำให้ผลลัพธ์แย่ลง
  • ไม่สามารถจัดการกับการตอบสนองแบบปรับได้ต่อความแปรปรวนของวัสดุที่ไม่คาดคิดหรือการแตกหักของเครื่องมือระหว่างการผลิตได้ง่าย
  • การปรับให้เหมาะสมต้องใช้การคำนวณที่เข้มข้นสำหรับชิ้นส่วนขนาดใหญ่และมีรายละเอียด
  • ซอฟต์แวร์เฉพาะมักเป็นกรรมสิทธิ์และมีราคาแพง

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ลดเวลาการตั้งโปรแกรมลงอย่างมากเมื่อเทียบกับการป้อนรหัส NC ด้วยตนเอง
  • ให้ผลลัพธ์ที่ทำซ้ำได้และสม่ำเสมอตลอดการผลิต
  • ปรับเส้นทางเครื่องมือให้เหมาะสมเพื่อลดเวลาการตัดและยืดอายุเครื่องมือ
  • รองรับรูปทรงที่ซับซ้อน หลายแกน ซึ่งไม่สามารถตั้งโปรแกรมด้วยตนเองได้
  • ผสานรวมกับระบบ CAD สำหรับเวิร์กโฟลว์การออกแบบสู่การผลิตที่ราบรื่น

การประยุกต์ใช้

  • การผลิตชิ้นส่วนอากาศยาน: การสร้างเส้นทางเครื่องมือสำหรับส่วนลำตัวเครื่องบินอะลูมิเนียมและส่วนประกอบฐานล้อไทเทเนียม
  • การผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์: การตัดเครื่องมือผ่าตัดและตัวเครื่องมือปลูกถ่ายด้วยความแม่นยำระดับไมครอน
  • การผลิตแม่พิมพ์และดาย: การสร้างโพรงแม่พิมพ์ฉีดที่ซับซ้อนสำหรับผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภค
  • การตัดเฉือนเสื้อส่งกำลังรถยนต์: การปรับเส้นทางเครื่องมือให้เหมาะสมเพื่อลดเวลาในการผลิตในขณะที่รักษาความเรียบของพื้นผิว

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

นำเข้าโมเดล CAD และข้อกำหนดของเครื่องจักร รวมถึงรูปทรงชิ้นงาน เครื่องมือที่มีอยู่ ข้อจำกัดของเครื่องจักร (อัตราป้อน, ความเร็วรอบ, ขีดจำกัดการเร่งความเร็ว) และพารามิเตอร์การตัด

2

เตรียมรูปทรงโดยการระบุบริเวณที่ตัด ตรวจจับคุณลักษณะ (ช่อง, รู, เส้นขอบ) และแยกชิ้นส่วนออกเป็นส่วนย่อยที่จัดการได้ซึ่งเหมาะสำหรับการผลิต

3

วิเคราะห์ความเป็นไปได้ของเส้นทางเครื่องมือโดยการตรวจสอบการชนกัน การรบกวนของเครื่องมือ และข้อจำกัดทางกลของเครื่องจักร เพื่อให้แน่ใจว่าเส้นทางที่เสนอสามารถดำเนินการได้จริง

4

สร้างเส้นทางเครื่องมือที่เป็นไปได้โดยใช้อัลกอริทึม เช่น การเดินตามแนวเส้นขอบแบบออฟเซ็ต รูปแบบเกลียว หรือการเว้นระยะแบบปรับได้ โดยปรับให้เหมาะสมกับระยะทางการตัด การเปลี่ยนเครื่องมือ และอัตราการกำจัดวัสดุ

5

ตรวจสอบเส้นทางเครื่องมือสุดท้าย ประเมินเวลาการผลิตและการสึกหรอของเครื่องมือ และส่งออก G-code หรือคำสั่งเฉพาะของเครื่องจักรที่ตัวควบคุม CNC สามารถดำเนินการได้

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การกำหนดระยะเผื่อสต็อกและระยะออฟเซ็ตเครื่องมือไม่ถูกต้อง ส่งผลให้เกิดการชนกันหรือพื้นผิวไม่เรียบ
  • การละเลยข้อจำกัดเฉพาะของเครื่องจักร เช่น ขีดจำกัดกำลังของสปินเดิลหรือช่วงการเคลื่อนที่ของแกน ส่งผลให้เส้นทางเครื่องมือไม่สามารถดำเนินการได้
  • พารามิเตอร์การตัดที่ก้าวร้าวเกินไปซึ่งทำให้เครื่องมือสึกหรอเร็วเกินไปหรือเกิดการสั่น

คำถามที่พบบ่อย

ความแตกต่างระหว่างการสร้างเส้นทางเครื่องมือแบบ 2.5 แกน และ 5 แกน คืออะไร?

การตัดเฉือนแบบ 2.5 แกน เคลื่อนที่เครื่องมือในระนาบ X-Y และปรับความลึก (Z) แยกกัน เหมาะสำหรับช่องและพื้นผิวเรียบ การสร้างเส้นทางเครื่องมือแบบ 5 แกน ช่วยให้สามารถเคลื่อนที่พร้อมกันของทุกแกน ทำให้สามารถปรับมุมเข้าหาพื้นผิวที่ซับซ้อนได้ แต่ต้องมีการตรวจจับการชนที่ซับซ้อนกว่า

ฉันจะลดการเปลี่ยนเครื่องมือในเส้นทางเครื่องมือได้อย่างไร?

ซอฟต์แวร์ CAM สมัยใหม่ใช้กลยุทธ์การจัดกลุ่มเพื่อรวมการดำเนินการทั้งหมดที่ใช้เครื่องมือเดียวกันก่อนที่จะเปลี่ยน ซึ่งต้องมีการจัดลำดับคุณลักษณะอย่างระมัดระวัง และมักจะแก้ไขเป็นปัญหาการหาเส้นทางพนักงานขาย (traveling salesman problem) เพื่อลดภาระการเปลี่ยนเครื่องมือ

เหตุใดชิ้นส่วนที่ผลิตของฉันจึงไม่ตรงกับโมเดล CAD อย่างสมบูรณ์?

ความคลาดเคลื่อนมักเกิดจากการโก่งตัวของเครื่องมือภายใต้แรงตัด การหมุนของสปินเดิล การขยายตัวทางความร้อนของเครื่องจักร และการสึกหรอของเครื่องมือระหว่างการทำงาน การชดเชยสิ่งเหล่านี้ต้องอาศัยการปรับแต่งเชิงประจักษ์ การปรับระยะออฟเซ็ตเครื่องมือ และการตรวจสอบกับชิ้นงานตัวอย่าง

เครื่องมือสร้างเส้นทางเครื่องมือสามารถจัดการกับส่วนที่ยื่นออกมาหรือส่วนภายในได้หรือไม่?

ได้ แต่ต้องมีการตั้งค่าหลายด้านหรือเครื่องจักรหลายแกน เครื่องมือสร้างเส้นทางเครื่องมือต้องตรวจจับส่วนที่ยื่นออกมาและแจ้งเตือนผู้ปฏิบัติงานให้จัดตำแหน่งชิ้นส่วนใหม่ หรือแนะนำแนวทางหลายแกนเพื่อตัดเฉือนคุณสมบัติเหล่านั้นจากมุมที่แตกต่างกัน

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Elbestawi, M. A., Papazafiriou, T., & Du, R. (1994). In-process detection of tool wear in milling using cutting force signature. International Journal of Machine Tools and Manufacture, 34(4), 555-566.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Li, Y., Lum, L., Wang, J. X., & Kishawy, H. A. (2009). Tool life modeling in vibration-assisted machining of Inconel 718. Machining Science and Technology, 13(2), 226-245.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. Sarhan, A. A., Sayuti, M., & Hamdi, M. (2011). Machinability of aerospace AL-Si-Cu alloy AA2014-T6 under dry and cryogenic cutting conditions. Journal of Materials Processing Technology, 211(3), 484-492.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว