Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

สมดุลของนาชแบบเบย์ (Bayesian Nash Equilibrium)

ผู้เสนอ
John Harsanyi
ปี
1967
ประเภท
algorithm
กลุ่มวิธี
Game-theoretic

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

สมดุลของนาชแบบเบย์ (BNE) เป็นการขยายแนวคิดสมดุลของนาชไปสู่เกมที่มีข้อมูลไม่สมบูรณ์ ซึ่งผู้เล่นขาดความรู้ที่สมบูรณ์เกี่ยวกับฟังก์ชันผลตอบแทนของผู้อื่น BNE ถูกนำเสนอโดย จอห์น ฮาร์ซานยี ในปี 1967 เพื่อจำลองปฏิสัมพันธ์เชิงกลยุทธ์ภายใต้ความไม่แน่นอน โดยการแสดงผลตอบแทนที่ไม่ทราบค่าเป็นประเภทส่วนตัวของผู้เล่นที่ถูกสุ่มมาจากฟังก์ชันการแจกแจงความน่าจะเป็น การหาค่าสมดุลทำได้โดยการแก้หากลยุทธ์ที่ขึ้นอยู่กับประเภทซึ่งเป็นการตอบสนองที่ดีที่สุดต่อความเป็นจริงของประเภทที่เป็นไปได้ทั้งหมด

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ในสมดุลของนาชแบบเบย์ ผู้เล่นแต่ละคนมีข้อมูลส่วนตัวเกี่ยวกับผลตอบแทนของตนเอง (เรียกว่า 'ประเภท') และผู้เล่นคนอื่น ๆ จะทราบเพียงการแจกแจงความน่าจะเป็นของประเภทต่าง ๆ แทนที่จะผูกมัดกับกลยุทธ์เดียว ผู้เล่นแต่ละคนจะผูกมัดกับกฎที่ระบุว่าต้องดำเนินการอย่างไรสำหรับแต่ละประเภทที่เป็นไปได้ที่ตนเองอาจเป็น สมดุลจะเกิดขึ้นเมื่อกลยุทธ์ที่ขึ้นอยู่กับประเภทของผู้เล่นแต่ละคนเป็นการตอบสนองที่ดีที่สุดต่อกลยุทธ์อื่น ๆ ทั้งหมด โดยคำนึงถึงความไม่แน่นอนเกี่ยวกับประเภทที่ผู้อื่นเป็นจริง ๆ

ประวัติศาสตร์

บทความของ จอห์น ฮาร์ซานยี ในปี 1967-1968 ได้เปลี่ยนแปลงทฤษฎีเกมโดยการนำเสนอโครงสร้างที่เป็นระบบสำหรับการวิเคราะห์เกมที่มีข้อมูลไม่สมบูรณ์ ข้อคิดของเขาคือการจำลองข้อมูลส่วนตัวเป็นการสุ่ม 'ประเภท' จากความเชื่อเบื้องต้นร่วมกัน ซึ่งเป็นการรวมเกมที่มีข้อมูลสมบูรณ์และไม่สมบูรณ์เข้าด้วยกัน ฮาร์ซานยีได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ในปี 1994 จากผลงานที่เป็นรากฐานนี้ ซึ่งกลายเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับทฤษฎีการประมูล เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม และการออกแบบกลไก

ควรใช้เมื่อใด

นำ BNE ไปใช้เมื่อผู้เล่นเผชิญกับความไม่แน่นอนที่แท้จริงเกี่ยวกับแรงจูงใจ ต้นทุน หรือการประเมินมูลค่าของคู่ต่อสู้ ตัวอย่างเช่น การประมูลแบบซองปิด (ผู้เสนอราคาไม่ทราบการประเมินมูลค่าของผู้อื่น) ตลาดประกันภัย (บริษัทประกันไม่ทราบประเภทความเสี่ยงของผู้สมัคร) หรือการเจรจาต่อรองที่ทั้งสองฝ่ายมีข้อมูลส่วนตัว ใช้เมื่อความไม่สมมาตรของข้อมูลเป็นพื้นฐานของปฏิสัมพันธ์เชิงกลยุทธ์

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • การมีอยู่และการคำนวณ BNE มักเป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับปริภูมิประเภทขนาดใหญ่หรือประเภทต่อเนื่อง
  • จำเป็นต้องระบุความเชื่อเบื้องต้นและการแจกแจงประเภท ซึ่งอาจไม่ทราบหรือไม่ได้รับการยอมรับ
  • มักมีสมดุลหลายแบบ ทำให้การคาดการณ์คลุมเครือหากไม่มีการปรับปรุง
  • ไม่ได้คำนึงถึงการเรียนรู้หรือการปรับปรุงความเชื่อระหว่างปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • จำลองปฏิสัมพันธ์เชิงกลยุทธ์ที่สมจริงภายใต้ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับความชอบหรือผลตอบแทนของคู่ต่อสู้
  • ขยายแนวคิดสมดุลของนาช โดยลดรูปกลับไปเป็นสมดุลของนาชเมื่อข้อมูลสมบูรณ์
  • ช่วยในการวิเคราะห์การเลือกสมดุลภายใต้ข้อมูลไม่สมบูรณ์
  • เป็นรากฐานสำหรับการออกแบบกลไกและทฤษฎีการประมูลที่เหมาะสมที่สุด

การประยุกต์ใช้

  • การประมูล: การวิเคราะห์พฤติกรรมการเสนอราคาในการประมูลแบบซองปิดและการประมูลแบบเปิดขึ้น โดยมีมูลค่าส่วนตัว
  • ตลาดประกันภัย: การจำลองการคัดเลือกโดยไม่พึงประสงค์ (adverse selection) เมื่อบริษัทประกันไม่แน่ใจเกี่ยวกับประเภทความเสี่ยงของผู้สมัคร
  • การเงินองค์กร: การวิเคราะห์การกำหนดราคาหุ้นเมื่อผู้บริหารมีข้อมูลส่วนตัวเกี่ยวกับปัจจัยพื้นฐานของบริษัท
  • ตลาดแรงงาน: การจำลองการเจรจาค่าจ้างเมื่อนายจ้างและลูกจ้างมีข้อมูลที่ไม่สมมาตรเกี่ยวกับผลิตภาพ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

กำหนดปริภูมิประเภทของผู้เล่นแต่ละคน (สถานะผลตอบแทนที่เป็นไปได้) และการแจกแจงความน่าจะเป็นของโปรไฟล์ประเภท

2

ผู้เล่นแต่ละคนมีความเชื่อเบื้องต้นเกี่ยวกับประเภทของผู้อื่น ซึ่งเข้ารหัสไว้ในการแจกแจงความน่าจะเป็นร่วม ผู้เล่นจะปรับปรุงความเชื่อเหล่านี้โดยใช้กฎของเบย์หลังจากสังเกตประเภทของตนเอง

3

สำหรับผู้เล่นแต่ละคนและแต่ละประเภทที่เป็นไปได้ของพวกเขา ให้คำนวณการกระทำที่ทำให้ผลตอบแทนคาดหวังสูงสุด โดยพิจารณาจากกลยุทธ์สมดุลของผู้เล่นคนอื่น ๆ และความไม่แน่นอนเกี่ยวกับประเภทของพวกเขา

4

ยืนยันว่าผู้เล่นแต่ละประเภทไม่มีแรงจูงใจที่จะเบี่ยงเบนจากการกระทำที่กำหนดไว้ ซึ่งก่อให้เกิดจุดตรึงของการสอดคล้องของการตอบสนองที่ดีที่สุด

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การสมมติว่าความเชื่อเบื้องต้นของผู้เล่นเหมือนกัน ทั้งที่บ่อยครั้งพวกเขามีข้อมูลที่ไม่สมมาตรเกี่ยวกับประเภทของตนเองเท่านั้น
  • การสับสนระหว่างประเภทเชิงกลยุทธ์ของผู้เล่น (สถานะผลตอบแทน) กับความหลากหลายทางพฤติกรรมหรือความชอบ
  • การมองข้ามว่า BNE มีความอ่อนไหวต่อการระบุปริภูมิประเภทและการรองรับของการแจกแจงความเชื่อ
  • การนำการคาดการณ์สมดุลไปใช้กับเกมแบบเล่นครั้งเดียวเมื่อพฤติกรรมถูกขับเคลื่อนด้วยความมีเหตุผลที่จำกัดหรือการพิจารณาที่ไม่ใช่เชิงกลยุทธ์

คำถามที่พบบ่อย

คำว่า 'ประเภท' ในสมดุลของนาชแบบเบย์คืออะไร?

ประเภทของผู้เล่นเข้ารหัสข้อมูลส่วนตัวของผู้เล่น ซึ่งโดยทั่วไปคือเวกเตอร์ผลตอบแทน ต้นทุน หรือการประเมินมูลค่า ซึ่งมีเพียงผู้เล่นเท่านั้นที่ทราบ ผู้เล่นคนอื่น ๆ จะทราบเพียงการแจกแจงความน่าจะเป็นของประเภทต่าง ๆ และปรับปรุงความเชื่อของตนเองผ่านกฎของเบย์เมื่อได้รับทราบประเภทของตนเอง

BNE จัดการกับข้อมูลส่วนตัวที่ไม่สมมาตรอย่างไร?

ผู้เล่นแต่ละคนทราบเพียงประเภทของตนเองอย่างแน่นอน และมีความเชื่อเชิงความน่าจะเป็นเกี่ยวกับประเภทของผู้อื่น เมื่อประเภทของผู้เล่นถูกเปิดเผยหรือเปิดเผยผ่านการกระทำ ผู้เล่นคนอื่น ๆ จะปรับปรุงความเชื่อของตนเองอย่างมีเหตุผลโดยใช้กฎของเบย์

เหตุใดการคำนวณ BNE จึงยากกว่าสมดุลของนาช?

BNE ต้องการการแก้หากลยุทธ์สมดุลสำหรับทุกประเภทของผู้เล่นทุกคนพร้อมกัน ซึ่งเป็นการเพิ่มมิติของปัญหาอย่างมาก สำหรับปริภูมิประเภทแบบต่อเนื่องหรือผู้เล่นจำนวนมาก การแก้ปัญหาเชิงวิเคราะห์มักเป็นไปไม่ได้ ทำให้ต้องใช้วิธีการเชิงตัวเลขหรือการประมาณค่า

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Harsanyi, J. C. (1967). Games with incomplete information played by Bayesian players, Parts I, II, and III. Management Science, 14(3), 159-182.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Harsanyi, J. C. (1968). Games with incomplete information played by Bayesian players. Management Science, 14(7), 486-502.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว