Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

คะแนน APACHE II

ผู้เสนอ
William A. Knaus, et al.
ปี
1985
ประเภท
ICU severity and mortality prediction
กลุ่มวิธี
Clinical scoring

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

คะแนน Acute Physiology and Chronic Health Evaluation (APACHE) II ซึ่งพัฒนาโดย Knaus และคณะในปี 1985 เป็นระบบการจำแนกความรุนแรงของโรคที่มี 71 คะแนนสำหรับผู้ป่วยวิกฤต โดยรวมพารามิเตอร์ทางสรีรวิทยาเฉียบพลัน อายุ และภาวะสุขภาพเรื้อรัง เพื่อทำนายอัตราการเสียชีวิตในหอผู้ป่วยวิกฤต (ICU) ซึ่งช่วยในการจำแนกความเสี่ยงของผู้ป่วยและการสร้างมาตรฐานการวิจัย

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

APACHE II ทำให้แนวคิดที่ว่าความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตใน ICU ขึ้นอยู่กับระดับความผิดปกติของอวัยวะเฉียบพลัน อายุของผู้ป่วย และภาวะสุขภาพเรื้อรังที่มีอยู่เดิมเป็นรูปธรรม โดยการรวมตัวแปรทางสรีรวิทยา 12 ตัว (สัญญาณชีพ ค่าในห้องปฏิบัติการ สภาพทางระบบประสาท) อายุ และประวัติสุขภาพเรื้อรัง คะแนนนี้จะจับความเปราะบางโดยรวมของผู้ป่วย คะแนนที่สูงขึ้นมีความสัมพันธ์อย่างมากกับความเสี่ยงต่อการเสียชีวิต ทำให้แพทย์สามารถระบุผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูง ปรับการคาดการณ์ และอำนวยความสะดวกในการสนทนาอย่างมีข้อมูลกับครอบครัว APACHE II ยังสร้างมาตรฐานการประเมินความรุนแรงในประชากรผู้ป่วย ICU เพื่อการปรับปรุงคุณภาพและการวิจัยผลลัพธ์

ประวัติศาสตร์

Knaus และคณะ ได้พัฒนา APACHE II ที่ George Washington University ในปี 1985 เพื่อปรับปรุงระบบ APACHE เดิมในปี 1981 การเพิ่มองค์ประกอบอายุและการปรับปรุงการกำหนดคะแนนทางสรีรวิทยาได้ปรับปรุงการจำแนก APACHE II ได้กลายเป็นมาตรฐานโดยพฤตินัยสำหรับการประเมินความรุนแรงใน ICU ตลอดช่วงทศวรรษ 1990 การปรับปรุงในภายหลัง (APACHE III, 1991; APACHE IV, 2006) ได้ถูกพัฒนาขึ้น แต่ APACHE II ยังคงมีการใช้งานอย่างแพร่หลายเนื่องจากความเรียบง่ายและความคุ้นเคย

ควรใช้เมื่อใด

APACHE II ส่วนใหญ่ใช้ในหอผู้ป่วยวิกฤตเพื่อประเมินความรุนแรง การปรับคุณภาพในการศึกษาเปรียบเทียบอัตราการเสียชีวิต และการวิจัยเกี่ยวกับภาวะวิกฤต มีความน่าเชื่อถือสูงสุดในประชากรผู้ป่วย ICU ที่หลากหลาย แต่ก็อาจทำนายอัตราการเสียชีวิตสูงหรือต่ำเกินไปในกลุ่มย่อยเฉพาะ (เช่น ผู้ป่วยบาดเจ็บ ผู้ป่วยหลังผ่าตัดหัวใจ) คะแนน APACHE II แบบต่อเนื่องสามารถติดตามแนวโน้มทางคลินิกได้ แม้ว่าการใช้รายวันจะไม่ใช่เรื่องปกติในการดูแลประจำ

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องรวบรวมข้อมูลหลายจุดภายใน 24 ชั่วโมง ซึ่งต้องอาศัยการจัดการข้อมูลที่เข้มข้น
  • ไม่ได้คำนึงถึงข้อจำกัดในการรักษา (เช่น คำสั่งไม่ให้ทำการช่วยชีวิต) ที่ส่งผลต่ออัตราการเสียชีวิตจริง
  • การปรับเทียบแตกต่างกันไปตามหอผู้ป่วยวิกฤต กลุ่มผู้ป่วย และช่วงเวลา โมเดลจากศูนย์หนึ่งอาจไม่สามารถนำไปใช้กับศูนย์อื่นได้
  • พารามิเตอร์ทางสรีรวิทยา มักจะซ้ำซ้อน และคะแนนอาจไม่สามารถจับปัจจัยเฉพาะของโรค (ชีววิทยาของภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด โรคหัวใจ) ได้
  • ไม่สามารถทำนายผลลัพธ์ระยะยาว เช่น สถานะการทำงาน หรือคุณภาพชีวิต

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การประเมินที่ครอบคลุมซึ่งรวมระบบสรีรวิทยาหลายระบบ อายุ และโรคร่วม
  • การจำแนกและการปรับเทียบที่แข็งแกร่งสำหรับการทำนายอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลในประชากรผู้ป่วย ICU ที่หลากหลาย
  • ช่วยให้สามารถเปรียบเทียบอัตราการเสียชีวิตระหว่างหอผู้ป่วยวิกฤตได้อย่างยุติธรรม โดยปรับตามความรุนแรงของกรณี
  • สนับสนุนการสร้างมาตรฐานการวิจัยและการจำแนกผู้ป่วยในการทดลองทางคลินิก
  • ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างดีมานานหลายทศวรรษ พร้อมด้วยวรรณกรรมมากมายเกี่ยวกับการใช้งานและข้อจำกัด

การประยุกต์ใช้

  • การติดตามผลการดำเนินงานของโรงพยาบาลและหอผู้ป่วยวิกฤตในระดับภูมิภาค โดยการเปรียบเทียบอัตราการเสียชีวิตที่สังเกตได้กับที่คาดการณ์ไว้ ซึ่งปรับตามความรุนแรงของ APACHE II
  • การคัดเลือกและการจำแนกผู้ป่วยในการทดลองทางคลินิก เพื่อให้แน่ใจว่ามีความรุนแรงพื้นฐานที่เปรียบเทียบกันได้ระหว่างแขนงการรักษา
  • ข้อมูลพยากรณ์สำหรับการสนทนากับครอบครัว: การสื่อสารความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตตาม APACHE II ในบริบทของค่านิยมของผู้ป่วย
  • การวิจัยผลลัพธ์ของภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดและ ARDS การทำนายระยะเวลาการสนับสนุนอวัยวะและการนอนใน ICU
  • การวิจัยบริการสุขภาพเกี่ยวกับการใช้ทรัพยากร การตรวจสอบว่า APACHE II สูงสัมพันธ์กับการรักษาที่เข้มข้นและค่าใช้จ่ายหรือไม่

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ในช่วง 24 ชั่วโมงแรกของการรับผู้ป่วยเข้า ICU แพทย์จะรวบรวมค่าที่แย่ที่สุด (หรือผิดปกติที่สุด) ของพารามิเตอร์ทางสรีรวิทยา 12 ตัว ได้แก่ อุณหภูมิ ความดันโลหิตเฉลี่ย อัตราการเต้นของหัวใจ อัตราการหายใจ ออกซิเจนในเลือด ค่า pH โซเดียม โพแทสเซียม ครีเอตินีน ความเข้มข้นของเม็ดเลือดแดง จำนวนเม็ดเลือดขาว และคะแนน Glasgow Coma Scale นอกจากนี้ยังมีการบันทึกอายุของผู้ป่วยและภาวะสุขภาพเรื้อรังด้วย

2

พารามิเตอร์ทางสรีรวิทยาแต่ละตัวจะได้รับคะแนน 0-4 ตามค่าที่เบี่ยงเบนไปจากช่วงปกติ คะแนนจะถูกรวมกัน (0-60) คะแนนอายุ (0-6) จะถูกบวกเพิ่ม และคะแนนภาวะสุขภาพเรื้อรัง (0-5) จะถูกบวกเพิ่มหากผู้ป่วยมีภาวะอวัยวะล้มเหลวรุนแรงหรือมีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง คะแนน APACHE II รวมมีตั้งแต่ 0 ถึง 71

3

APACHE II < 10 ทำนายอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลประมาณ 1-5%; 10-19 ทำนายอัตราการเสียชีวิตประมาณ 5-15%; 20-29 ทำนายอัตราการเสียชีวิตประมาณ 15-40%; 30-39 ทำนายอัตราการเสียชีวิตประมาณ 40-80%; ≥ 40 ทำนายอัตราการเสียชีวิตมากกว่า 80% การทำนายอัตราการเสียชีวิตต้องมีการปรับเทียบกับประชากรในพื้นที่ และต้องใช้ร่วมกับการตัดสินใจทางคลินิก

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การใช้ APACHE II เพื่อทำนายผลลัพธ์ของผู้ป่วยแต่ละราย หรือตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษาเพื่อยืดชีวิต โดยไม่คำนึงถึงบริบททางคลินิก เป้าหมายการดูแล และความต้องการของครอบครัว
  • การไม่ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่าง APACHE II กับอัตราการเสียชีวิตในพื้นที่ การใช้ค่าสัมประสิทธิ์ที่เผยแพร่กับประชากรผู้ป่วย ICU ที่แตกต่างกัน ทำให้เกิดความเอนเอียง
  • การรวบรวมค่าที่แย่ที่สุดย้อนหลังแทนที่จะเป็นการรวบรวมล่วงหน้าในช่วง 24 ชั่วโมงแรก ทำให้เกิดความเอนเอียงในการเลือก
  • การเพิกเฉยต่อพลังการทำนายระดับประชากรของคะแนน การมีค่า APACHE II สูงไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยรายใดรายหนึ่งจะเสียชีวิต

คำถามที่พบบ่อย

ฉันควรใช้ APACHE II เพื่อตัดสินใจว่าจะยุติการช่วยชีวิตหรือไม่?

ไม่ APACHE II เป็นเครื่องมือพยากรณ์ระดับประชากร ไม่ใช่เครื่องมือตัดสินใจรายบุคคล ค่า APACHE II สูงบ่งชี้ถึงความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้น แต่ไม่ได้กำหนดผลลัพธ์หรือความต้องการของผู้ป่วย ควรพิจารณาการตัดสินใจทางคลินิก สิทธิในการตัดสินใจของผู้ป่วย ความประสงค์ของครอบครัว และความเป็นไปได้ในการกลับคืนของภาวะที่เป็นอยู่เสมอ

เหตุใด APACHE II จึงแตกต่างจาก SOFA?

APACHE II ประเมินความรุนแรงเมื่อแรกรับเข้า ICU (ภาพรวม); SOFA ประเมินความผิดปกติของอวัยวะรายวัน (พลวัต) APACHE II รวมอายุและภาวะสุขภาพเรื้อรัง; SOFA ไม่รวม SOFA ง่ายกว่าและดีกว่าสำหรับการติดตามการดีขึ้น/แย่ลง ทั้งสองมีความถูกต้อง การเลือกขึ้นอยู่กับบริบททางคลินิก

ฉันจะให้คะแนน APACHE II ได้อย่างไรหากผู้ป่วยโคม่าหรือได้รับยาระงับประสาท?

ใช้ส่วนของ Glasgow Coma Scale โดยตรง อย่าใช้การตัดสินใจทางคลินิกแทน สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับยาระงับประสาท ค่า GCS จะต่ำตามการออกแบบ บันทึกสถานะการระงับประสาท บางศูนย์ใช้ APACHE III หรือ APACHE II ที่ปรับปรุงแล้วสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับยาระงับประสาท

APACHE II สามารถทำนายผู้ป่วยที่ต้องการการช่วยหายใจเป็นเวลานานได้หรือไม่?

APACHE II ทำนายอัตราการเสียชีวิต แต่ทำนายระยะเวลาการนอนใน ICU หรือการช่วยหายใจได้ปานกลาง APACHE II ร่วมกับอายุ โรคร่วม และเหตุผลในการใส่ท่อช่วยหายใจ ให้การทำนายที่ดีขึ้น พิจารณาเครื่องมือเฉพาะโรคสำหรับการทำนายผลลัพธ์ที่แม่นยำยิ่งขึ้น

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Knaus, W. A., Draper, E. A., Wagner, D. P., & Zimmerman, J. E. (1985). APACHE II: a severity of disease classification system. Critical Care Medicine, 13(10), 818-829.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Zimmerman, J. E., Kramer, A. A., McNair, D. S., & Malila, F. M. (1996). Variations in resource utilization among intensive care units in the United States. Critical Care Medicine, 24(8), 1261-1268.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว