แบบวัดการเหยียดเพศแบบสองนัย
- ผู้เสนอ
- Peter Glick and Susan T. Fiske
- ปี
- 1996
- ประเภท
- Self-report Likert scale
- กลุ่มวิธี
- Social cognition
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
แบบวัดการเหยียดเพศแบบสองนัย (Ambivalent Sexism Inventory หรือ ASI) เป็นแบบวัดการรายงานตนเองที่มี 22 ข้อ พัฒนาโดย Peter Glick และ Susan T. Fiske ในปี 1996 เพื่อประเมินทั้งการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์และการเหยียดเพศแบบใจดีต่อผู้หญิง แบบวัดนี้จับลักษณะสองด้านของการเหยียดเพศ: ทัศนคติที่เป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผย และทัศนคติแบบพ่อปกครองที่ดูเหมือนปกป้องแต่ท้ายที่สุดแล้วเป็นการจำกัด ซึ่งได้กลายเป็นที่นิยมใช้อย่างแพร่หลายในการศึกษาเพศสภาพและการวิจัยองค์กร
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ASI มีพื้นฐานมาจากแบบจำลองเชิงทฤษฎีของการเหยียดเพศแบบสองนัย ซึ่งตั้งสมมติฐานว่าการเหยียดเพศไม่ใช่สิ่งที่เป็นเนื้อเดียวกัน แต่ประกอบด้วยสองมิติที่เสริมกัน การเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์สะท้อนถึงความเป็นปฏิปักษ์ การแข่งขัน และความไม่พอใจต่อผู้หญิง; การเหยียดเพศแบบใจดีสะท้อนถึงทัศนคติแบบพ่อปกครอง การยกย่องในอุดมคติแบบโรแมนติก และการปกป้องที่เสริมสร้างบทบาทดั้งเดิม เมื่อรวมกันแล้ว รูปแบบที่เสริมกันเหล่านี้จะรักษาสถานะความไม่เท่าเทียมทางเพศ แบบวัดนี้สามารถจับความรู้สึกสองนัยนี้ได้อย่างชาญฉลาด
ประวัติศาสตร์
พัฒนาโดย Peter Glick และ Susan T. Fiske ในปี 1996 ในวารสาร Journal of Personality and Social Psychology โดยต่อยอดจากงานเชิงทฤษฎีที่ตรวจสอบลักษณะสองด้านของอคติ ตั้งแต่นั้นมา แบบวัดนี้ได้กลายเป็นรากฐานสำคัญของการวิจัยอคติทางเพศ โดยมีงานวิจัยเชิงประจักษ์หลายร้อยชิ้นที่นำไปใช้ มีการพัฒนาแบบวัดที่แตกต่างกันเพื่อวัดทัศนคติแบบสองนัยต่อกลุ่มอื่น ๆ รวมถึงชายรักชายและหญิงรักหญิง
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ ASI ในการวิจัยเกี่ยวกับทัศนคติทางเพศ การเลือกปฏิบัติในที่ทำงาน ความสัมพันธ์ใกล้ชิด และวัฒนธรรมองค์กร เหมาะสำหรับกลุ่มตัวอย่างนักศึกษามหาวิทยาลัย ประชากรผู้ใหญ่ทั่วไป และพนักงาน แบบวัดนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อตรวจสอบว่าการเหยียดเพศทั้งแบบเปิดเผยและแบบละเอียดอ่อนส่งผลต่อการสนับสนุนนโยบาย การตัดสินใจจ้างงาน และความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มอย่างไร
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- มาตราส่วนลิเคิร์ท 6 ระดับอาจจำกัดความละเอียดอ่อนในระดับต่ำสำหรับผู้ตอบแบบสอบถามที่มีการเหยียดเพศต่ำ
- ข้อความอาจค่อนข้างโปร่งใส ทำให้เกิดอคติจากการพึงประสงค์ทางสังคม
- การเหยียดเพศแบบใจดีอาจไม่สามารถแปลความหมายได้อย่างสม่ำเสมอในวัฒนธรรมที่มีบรรทัดฐานทางเพศที่แตกต่างกัน
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- แยกแยะการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์จากการเหยียดเพศแบบใจดี เผยให้เห็นว่าทัศนคติแบบปกป้องสามารถเสริมสร้างความไม่เท่าเทียมได้อย่างไร
- มีความน่าเชื่อถือและความเที่ยงตรงดีเยี่ยมในหลากหลายวัฒนธรรมและตลอดหลายทศวรรษของการวิจัย
- ค่อนข้างสั้น (22 ข้อ) สำหรับการจับโครงสร้างหลายมิติ
- ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวางในกลุ่มตัวอย่างระหว่างประเทศ ทำให้การวิจัยข้ามวัฒนธรรมเป็นไปได้
การประยุกต์ใช้
- การประเมินอคติทางเพศในการตัดสินใจจ้างงานและการเลื่อนตำแหน่งในจิตวิทยาองค์กรและทรัพยากรบุคคล
- การตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติเหยียดเพศและการสนับสนุนนโยบายความเท่าเทียมทางเพศในจิตวิทยาการเมือง
- การทำนายทัศนคติที่มีต่อผู้หญิงในบทบาทผู้นำและปรากฏการณ์เพดานแก้วในการวิจัยการจัดการ
- การทำความเข้าใจพลวัตทางเพศในความสัมพันธ์ใกล้ชิดและความชอบแบบโรแมนติกในจิตวิทยาสังคม
- การประเมินประสิทธิผลของโปรแกรมการฝึกอบรมความหลากหลายและการรวมในบริบทองค์กร
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ผู้ตอบแบบสอบถามจะให้คะแนนข้อความ 22 ข้อบนมาตราส่วนลิเคิร์ท 6 ระดับ (ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ถึง เห็นด้วยอย่างยิ่ง) โดยมี 11 ข้อวัดการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์ และ 11 ข้อวัดการเหยียดเพศแบบใจดี ข้อความจะถูกจัดเรียงสลับกัน ไม่ได้จัดกลุ่มตามมาตราย่อย
คำนวณคะแนนเฉลี่ยแยกกันสำหรับการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์ (11 ข้อ) และการเหยียดเพศแบบใจดี (11 ข้อ) โดยแต่ละคะแนนมีช่วงตั้งแต่ 1 ถึง 6 คะแนนที่สูงขึ้นสะท้อนถึงการเห็นด้วยกับแต่ละรูปแบบมากขึ้น สามารถคำนวณคะแนนรวมของการเหยียดเพศแบบสองนัยได้โดยการรวมคะแนนของทั้งสองมาตราย่อย
คะแนนการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์ที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความเป็นปฏิปักษ์ต่อผู้หญิงที่เปิดเผยมากขึ้น คะแนนการเหยียดเพศแบบใจดีที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงทัศนคติแบบพ่อปกครองและปกป้องที่แข็งแกร่งขึ้น มาตราย่อยทั้งสองสามารถทำนายผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องกับเพศสภาพได้อย่างอิสระ บุคคลที่มีคะแนนสูงทั้งสองด้านจะแสดงการต่อต้านความเท่าเทียมทางเพศที่แข็งแกร่งที่สุด
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การรวมการเหยียดเพศแบบใจดีเข้ากับการดูแลอย่างแท้จริงหรือการเติมเต็ม ซึ่งเป็นการรักษาความไม่เท่าเทียมกันแม้จะมีการวางกรอบการปกป้อง
- การวิเคราะห์เฉพาะการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์โดยละเลยการเหยียดเพศแบบใจดี ทำให้พลาดภาพรวมทั้งหมดของทัศนคติที่อิงตามเพศ
- การสมมติว่าคะแนนการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์ที่ต่ำบ่งชี้ถึงความเชื่อในความเท่าเทียมทางเพศโดยไม่ตรวจสอบการเหยียดเพศแบบใจดี
คำถามที่พบบ่อย
ผู้ชายและผู้หญิงสามารถทำคะแนน ASI แตกต่างกันได้หรือไม่?
ได้ โดยทั่วไปงานวิจัยแสดงให้เห็นว่าผู้ชายมีคะแนนสูงกว่าทั้งการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์และการเหยียดเพยแบบใจดี อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงก็สามารถและเห็นด้วยกับทั้งสองรูปแบบได้ แม้ว่ามักจะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่า แบบวัดนี้ออกแบบมาเพื่อวัดทัศนคติโดยไม่คำนึงถึงเพศของผู้ตอบแบบสอบถาม
ความแตกต่างในทางปฏิบัติระหว่างการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์และการเหยียดเพศแบบใจดีคืออะไร?
การเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์สะท้อนถึงความเป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผย—ความไม่พอใจต่อความสำเร็จหรืออำนาจของผู้หญิง การเหยียดเพศแบบใจดีสะท้อนถึงท่าทีปกป้องแบบพ่อปกครอง—การมองว่าผู้หญิงต้องการการดูแลและอุดมคติ แต่ไม่เหมาะสำหรับการเป็นผู้นำ การเหยียดเพศแบบใจดีอาจให้ความรู้สึกเชิงบวก แต่ก็ยังคงรักษากลไกอำนาจที่ไม่เท่าเทียมกัน
ASI ได้รับการปรับใช้เพื่อใช้กับกลุ่มอื่น ๆ อย่างไร?
กรอบแนวคิดอคติแบบสองนัยได้รับการขยายเพื่อสร้างเครื่องมือคู่ขนานที่วัดทัศนคติต่อกลุ่มอื่น ๆ รวมถึงชายรักชายและหญิงรักหญิง ผู้สูงอายุ และผู้พิการ โดยแต่ละกลุ่มมีมิติที่เป็นปฏิปักษ์และใจดี
ฉันสามารถใช้คะแนนมาตราย่อยแยกกันได้หรือไม่ หรือควรนำมารวมกัน?
มาตราย่อยได้รับการออกแบบมาเพื่อใช้แยกกันเพื่อแยกแยะการเหยียดเพศแบบเป็นปฏิปักษ์จากการเหยียดเพศแบบใจดี อย่างไรก็ตาม งานวิจัยบางชิ้นใช้คะแนนรวมเพื่อวัดการเหยียดเพศแบบสองนัยโดยรวม โปรดระบุวิธีการที่คุณใช้ในการรายงานของคุณเสมอ
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Glick, P., & Fiske, S. T. (1996). The Ambivalent Sexism Inventory: Differentiating hostile and benevolent sexism. Journal of Personality and Social Psychology, 70(3), 491–512.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว