Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ความลึกของแสงแอโรซอล

ผู้เสนอ
Anders Ångström
ปี
1929
ประเภท
Optical parameter for aerosol loading quantification
กลุ่มวิธี
Atmospheric aerosol measurement

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ความลึกของแสงแอโรซอล (AOD) เป็นค่าไร้มิติที่ใช้วัดการลดทอนแสงของแอโรซอลในชั้นบรรยากาศ ซึ่งบ่งชี้ปริมาณแสงอาทิตย์ที่ถูกกระเจิงและดูดกลืนโดยอนุภาคแขวนลอยในอากาศ AOD ถูกกำหนดรูปแบบอย่างเป็นทางการโดย Ångström ในปี 1929 และปัจจุบันมีการวัดผลเป็นประจำผ่านดาวเทียม (MODIS, Sentinel-5P) และเครือข่ายภาคพื้นดิน (AERONET) AOD มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการเฝ้าระวังคุณภาพอากาศ การประเมินแรงขับเคลื่อนภูมิอากาศ และการคาดการณ์ทัศนวิสัย

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

แอโรซอล (ฝุ่น มลพิษ เกลือทะเล เถ้าภูเขาไฟ) จะกระเจิงและดูดกลืนแสงอาทิตย์ก่อนที่จะถึงพื้นผิว AOD วัดความหนาของแสงทั้งหมดของอนุภาคเหล่านี้ในแนวตั้งจากยอดชั้นบรรยากาศถึงพื้นดิน ค่า AOD ที่ 0 หมายถึงอากาศใสอย่างสมบูรณ์แบบ ค่า AOD ที่ 1 หมายถึงสภาพอากาศที่ขมุกขมัวมากซึ่งแสงอาทิตย์โดยตรงจะลดลงครึ่งหนึ่ง AOD ขึ้นอยู่กับความเข้มข้น ขนาด องค์ประกอบ และความยาวคลื่นของแอโรซอล การวัด AOD ที่ความยาวคลื่นหลายค่าช่วยให้สามารถอนุมานคุณสมบัติของแอโรซอล (การกระจายขนาด แหล่งกำเนิด) ได้

ประวัติศาสตร์

Ångström (1929) พัฒนาเครื่องวัดแสงอาทิตย์และแนวคิด AOD เทคนิคนี้ยังคงมุ่งเน้นการวิจัยจนถึงทศวรรษ 1990 AERONET (เครือข่ายเครื่องวัดแสงอาทิตย์อัตโนมัติ ก่อตั้งปี 1998) ให้การตรวจสอบความถูกต้องของ AOD ภาคพื้นดินทั่วโลก การประมาณค่าจากดาวเทียมของ MODIS (เปิดตัวปี 1999) ช่วยให้สามารถติดตาม AOD ทั่วโลกได้อย่างต่อเนื่อง การพัฒนาล่าสุด ได้แก่ การเรียนรู้ของเครื่องสำหรับการคัดกรองเมฆ การทำงานร่วมกันของไลดาร์และดาวเทียม และการประมาณค่าคุณสมบัติแอโรซอลแบบกลุ่ม

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ AOD สำหรับการเฝ้าระวังและพยากรณ์คุณภาพอากาศ (AOD สูงบ่งชี้ทัศนวิสัยไม่ดีและอันตรายต่อสุขภาพ) สำหรับการประเมินการเคลื่อนที่ของพายุฝุ่นและเถ้าภูเขาไฟ สำหรับการปรับแก้ข้อมูลดาวเทียมในชั้นบรรยากาศ และสำหรับการวัดปริมาณแรงขับเคลื่อนภูมิอากาศของแอโรซอล รวมกับประเภทแอโรซอล (ขนาด องค์ประกอบ) เพื่อการจำแนกประเภทที่สมบูรณ์

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • การปนเปื้อนของเมฆ: การดึงค่า AOD จากดาวเทียมจะลดลงหรือเป็นไปไม่ได้เหนือเมฆ ทำให้เกิดช่องว่างในการวัด
  • ความไม่แน่นอนเหนือพื้นผิวที่สว่าง: เหนือทะเลทรายและหิมะ การดึงค่าปริมาณแอโรซอลจากดาวเทียมเป็นปัญหาเนื่องจากการสะท้อนพื้นผิว
  • ข้อมูลแนวตั้งจำกัด: AOD รวมทั้งแกนบรรยากาศ ไม่สามารถแยกชั้นบางๆ ที่อยู่สูงออกจากชั้นหนาๆ ที่อยู่ต่ำได้หากไม่มีไลดาร์
  • ความกำกวมในการจำแนกประเภทแอโรซอล: ค่า AOD ที่คล้ายกันอาจเกิดจากประเภทแอโรซอลที่แตกต่างกัน จำเป็นต้องมีข้อมูลเพิ่มเติม (การกระจายขนาด การกระเจิงกลับของไลดาร์) เพื่อการจำแนกประเภทที่ชัดเจน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การครอบคลุมทั่วโลกด้วยดาวเทียม: MODIS, AERONET ให้ค่า AOD รายวันถึงรายวันย่อย ที่ความละเอียด 1–10 กม. ทั่วโลก
  • มีความไวต่อปริมาณแอโรซอล: AOD รวมอนุภาคทั้งหมดตามแนวแกนบรรยากาศ
  • การวัดที่ความยาวคลื่นหลายค่าช่วยให้สามารถจำแนกประเภทแอโรซอลได้ (ฝุ่นเทียบกับมลพิษเทียบกับการเผาชีวมวล)
  • บันทึกข้อมูลระยะยาว (ตั้งแต่ทศวรรษ 1990 จากดาวเทียม) ช่วยให้สามารถวิเคราะห์แนวโน้มและประเมินผลกระทบต่อภูมิอากาศได้

การประยุกต์ใช้

  • การประเมินคุณภาพอากาศ: แผนที่ AOD รายวันให้ข้อมูลการเตือนภัยสาธารณสุขและระบุพื้นที่ที่มีความเสี่ยงจากพายุฝุ่นหรือเหตุการณ์มลพิษ
  • การวัดปริมาณแรงขับเคลื่อนภูมิอากาศ: แรงขับเคลื่อนรังสีของแอโรซอล (ปริมาณที่แอโรซอลเปลี่ยนแปลงรังสีแสงอาทิตย์ที่ตกกระทบพื้นผิว) ถูกประมาณจาก AOD และคุณสมบัติของแอโรซอล
  • การแก้ไขข้อมูลดาวเทียม: AOD ใช้เพื่อแก้ไขข้อมูลหลายสเปกตรัมของดาวเทียม (NDVI, สีของมหาสมุทร) ในชั้นบรรยากาศ โดยการกำจัดผลกระทบจากการกระเจิงของแอโรซอล
  • การติดตามพายุฝุ่นและเถ้าภูเขาไฟ: วิวัฒนาการเชิงพื้นที่และเวลาของความผิดปกติของ AOD เผยให้เห็นเส้นทางการเคลื่อนที่ของฝุ่นและระดับความสูงของคอลัมน์เถ้า

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

AOD วัดได้โดยใช้เครื่องวัดแสงอาทิตย์ (Sun photometers) (เครื่องมือภาคพื้นดินที่ชี้ไปยังดวงอาทิตย์) หรือเครื่องวัดรังสีจากดาวเทียมที่วัดรังสีแสงอาทิตย์ที่สะท้อนและส่งผ่าน

2

การวัดภาคพื้นดินจะถูกปรับแก้สำหรับการกระเจิงแบบเรย์ลี (บรรยากาศโมเลกุล) และการดูดกลืนโอโซน การวัดจากดาวเทียมจะถูกปรับแก้สำหรับการกระเจิงของโมเลกุลและการสะท้อนพื้นผิว

3

อัตราส่วนของความเข้มรังสีแสงอาทิตย์โดยตรงที่วัดได้ที่ระดับพื้นดินต่อความเข้มรังสีแสงอาทิตย์นอกโลกจะถูกคำนวณ อัตราส่วนนี้เกี่ยวข้องกับ AOD ผ่านกฎของเบียร์-ลัมเบิร์ต

4

จากอัตราส่วนความเข้มรังสีที่วัดได้ ค่า AOD จะถูกหาค่าผกผันโดยใช้อัลกอริทึมการถ่ายโอนรังสี การวัดที่ความยาวคลื่นหลายค่าช่วยให้สามารถคำนวณเลขชี้กำลังของ Ångström ซึ่งบ่งชี้ขนาดของแอโรซอล

5

ค่า AOD และรูปแบบเชิงพื้นที่จะถูกวิเคราะห์เพื่อระบุแหล่งกำเนิดแอโรซอล (ฝุ่น มลพิษ การเผาชีวมวล) ติดตามการเคลื่อนที่ และประเมินผลกระทบต่อคุณภาพอากาศ ทัศนวิสัย และสมดุลรังสี

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การตีความ AOD สูงว่าเป็นมลพิษเพียงอย่างเดียว ฝุ่นพายุและเถ้าภูเขาไฟก็ก่อให้เกิด AOD สูงเช่นกัน
  • การละเลยวัฏจักรตามฤดูกาลและรายวันในคุณสมบัติของแอโรซอลเมื่อเปรียบเทียบ AOD ข้ามเวลาหรือสถานที่
  • การใช้ AOD จากดาวเทียมโดยไม่มีการกรองเมฆหรือการตรวจสอบความถูกต้องกับข้อมูลภาคพื้นดิน ยอมรับการดึงค่าที่ปนเปื้อนเมฆว่าถูกต้อง

คำถามที่พบบ่อย

เลขชี้กำลังของ Ångström คืออะไร และบอกอะไรเกี่ยวกับแอโรซอล?

เลขชี้กำลังของ Ångström (α) เกี่ยวข้องกับ AOD กับความยาวคลื่น: AOD(λ) = β × λ^(-α) สำหรับแอโรซอลขนาดเล็ก (เช่น มลพิษ) α ≈ 1.0–2.0 (การขึ้นกับความยาวคลื่นที่ชันกว่า) สำหรับแอโรซอลขนาดใหญ่ (เช่น ฝุ่น) α ≈ 0.2–0.5 (การขึ้นกับความยาวคลื่นที่อ่อนกว่า) ดังนั้น α จึงสามารถแยกแยะประเภทแอโรซอลได้: α สูงบ่งชี้มลพิษ/การเผาชีวมวล; α ต่ำบ่งชี้ฝุ่น

ดาวเทียมดึงค่า AOD ได้อย่างไรหากเมฆบดบัง?

AOD จากดาวเทียมจะถูกดึงค่าเฉพาะสำหรับพิกเซลที่ไม่มีเมฆ อัลกอริทึมตรวจจับเมฆจะระบุและปิดบังพื้นที่ที่มีเมฆ แต่ก็เกิดข้อผิดพลาดได้: เมฆบางๆ อาจถูกมองข้ามไป (การปนเปื้อนของเมฆ) และพิกเซลที่ชัดเจนซึ่งอยู่ติดกับเมฆอาจถูกระบุผิดว่าเป็นเมฆ (ข้อมูลที่ถูกต้องสูญหาย) การตรวจสอบภาคพื้นดินด้วย AERONET เป็นสิ่งจำเป็น

เหตุใด AOD จึงเป็นศูนย์ในวันที่อากาศแจ่มใส แต่เป็นบวกแม้ในวันที่อากาศดูแจ่มใส?

AOD ไม่เคยเป็นศูนย์อย่างแท้จริงเนื่องจากการกระเจิงของโมเลกุล (เรย์ลี) และแอโรซอลปริมาณเล็กน้อย ในวันที่อากาศแจ่มใสมาก (เช่น เหนือมหาสมุทรหลังฝนตก) AOD อาจอยู่ที่ประมาณ 0.05–0.10 เหนือเมืองที่มีมลพิษหรือใกล้แหล่งกำเนิดฝุ่น ค่า AOD > 0.5 เป็นเรื่องปกติ ค่า AOD ≈ 0.1–0.3 เป็นค่าปกติสำหรับอากาศบนทวีปที่ค่อนข้างสะอาด

AOD เพียงอย่างเดียวสามารถกำหนดผลกระทบต่อสุขภาพจากแอโรซอลได้หรือไม่?

ไม่ AOD วัดการลดทอนแสง แต่ไม่ได้วัดขนาดหรือองค์ประกอบของอนุภาค อนุภาคละเอียด (PM2.5, เส้นผ่านศูนย์กลาง <2.5 µm) ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพมากกว่าอนุภาคหยาบ สถานที่สองแห่งที่มี AOD เท่ากันอาจมีผลกระทบต่อสุขภาพที่แตกต่างกันมาก หากแห่งหนึ่งมีอนุภาคมลพิษละเอียดเป็นส่วนใหญ่ และอีกแห่งหนึ่งมีฝุ่นหยาบเป็นส่วนใหญ่ โดยทั่วไป PM2.5 จะถูกอนุมานจาก AOD โดยใช้ความสัมพันธ์เชิงประจักษ์ แต่การตรวจวัด PM2.5 โดยตรง (สถานีภาคพื้นดิน ไลดาร์) มีความน่าเชื่อถือมากกว่า

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Ångström, A. (1929). On the atmospheric transmission of sun radiation and on dust in the air. Geografiska Annaler, 11(2), 156-166.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Holben, B. N., et al. (1998). AERONET: A federated instrument network and data archive for aerosol characterization. Remote Sensing of Environment, 66(1), 1-16.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว