Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

Adult Attitude to Grief Scale

ผู้เสนอ
Richard K. Barrett
ปี
1994
ประเภท
Self-report questionnaire
กลุ่มวิธี
grief-attitudes-and-beliefs

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

มาตรวัดทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าของผู้ใหญ่ (AAG) เป็นเครื่องมือที่ใช้วัดความเชื่อ ทัศนคติ และค่านิยมส่วนบุคคลเกี่ยวกับการโศกเศร้าและการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก พัฒนาโดย Richard K. Barrett มาตรวัด AAG นี้ประเมินว่าผู้ใหญ่มีแนวคิดเกี่ยวกับการโศกเศร้าอย่างไร—รวมถึงความเชื่อว่าการโศกเศร้าเป็นสิ่งที่ยอมรับได้หรือไม่ การแสดงอารมณ์เป็นสิ่งที่ควรทำหรือไม่ การขอความช่วยเหลือเป็นสิ่งที่เหมาะสมหรือไม่ และการเติบโตส่วนบุคคลสามารถเกิดขึ้นได้จากการสูญเสียหรือไม่ โดยการวัดทัศนคติที่เกี่ยวข้องกับการโศกเศร้า AAG ช่วยให้เข้าใจถึงความพร้อมทางจิตใจสำหรับการปรับตัวต่อการสูญเสีย

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

การปรับตัวส่วนบุคคลต่อการสูญเสียได้รับอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญไม่เพียงแต่จากสถานการณ์ที่เป็นรูปธรรม (ลักษณะการเสียชีวิต การสนับสนุนทางสังคม การสูญเสียครั้งก่อนๆ) เท่านั้น แต่ยังรวมถึงทัศนคติและความเชื่อภายในเกี่ยวกับการโศกเศร้าด้วย บางคนมีความเชื่อที่ตายตัวว่าการโศกเศร้าควร 'ก้าวข้ามไปอย่างรวดเร็ว' การแสดงอารมณ์คือความอ่อนแอ หรือการขอความช่วยเหลือเป็นภาระ—ซึ่งความเชื่อเหล่านี้สามารถขัดขวางการโศกเศร้าที่ปรับตัวได้ ในขณะที่บางคนมองว่าการโศกเศร้าเป็นการตอบสนองที่เป็นธรรมชาติและยอมรับได้ เชื่อว่าการแสดงอารมณ์เป็นสิ่งที่ดีต่อสุขภาพ และตระหนักถึงคุณค่าของการสนับสนุนและการสร้างความหมาย AAG ทำให้มิติของทัศนคติเหล่านี้เป็นรูปธรรม สะท้อนให้เห็นถึงความเข้าใจว่าทัศนคติที่เกี่ยวข้องกับการโศกเศร้าส่งผลอย่างมากต่อผลลัพธ์ของการสูญเสีย การยอมรับการโศกเศร้าอย่างสูง ความสบายใจกับการแสดงอารมณ์ และการเปิดรับการสนับสนุน เป็นตัวบ่งชี้ถึงการปรับตัวที่ดีขึ้น ในขณะที่ทัศนคติการโศกเศร้าที่จำกัด การรู้สึกอับอาย หรือการหลีกเลี่ยง เป็นตัวบ่งชี้ถึงผลลัพธ์ที่ซับซ้อน

ประวัติศาสตร์

มาตรวัดทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าของผู้ใหญ่ (AAG) ได้รับการพัฒนาในช่วงทศวรรษ 1990 โดย Richard K. Barrett นักวิชาการด้านการโศกเศร้าและนักปราชญ์ด้านความตายที่มีชื่อเสียงจาก University of Nevada, Reno เกิดจากการวิจัยที่ตรวจสอบความแตกต่างระหว่างบุคคลในทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าและความสัมพันธ์กับผลลัพธ์ งานของ Barrett ท้าทายแบบจำลองการโศกเศร้าตามขั้นตอน โดยเน้นว่าการโศกเศร้ามีความหลากหลาย และทัศนคติ ความเชื่อ และกระบวนการสร้างความหมายของแต่ละบุคคลส่งผลอย่างมากต่อการปรับตัว AAG ทำให้มุมมองนี้เป็นรูปธรรม โดยจัดหาเครื่องมือสำหรับวัดทัศนคติที่เกี่ยวข้องกับการโศกเศร้า แม้ว่าจะไม่ได้มีการวิจัยอย่างกว้างขวางเท่าเครื่องมือวินิจฉัย เช่น ICG แต่ AAG ก็มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติและการฝึกอบรมการให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโศกเศร้า โดยเน้นความสำคัญของการจัดการกับความเชื่อที่บกพร่องเกี่ยวกับการโศกเศร้าและการทำให้การแสดงออกที่หลากหลายเกี่ยวกับการโศกเศร้าเป็นเรื่องปกติ

ควรใช้เมื่อใด

AAG มีข้อบ่งชี้สำหรับ: การประเมินการโศกเศร้าอย่างครอบคลุม เพื่อทำความเข้าใจปัจจัยทางจิตวิทยาที่ส่งผลต่อการปรับตัว; การให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโศกเศร้า เพื่อปรับการให้ความรู้ทางจิตวิทยาและการแทรกแซงให้เข้ากับระบบความเชื่อของแต่ละบุคคล; การวิจัยเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าและผลลัพธ์; การวางแผนป้องกัน เพื่อระบุบุคคลที่มีทัศนคติที่ทำให้พวกเขาเสี่ยงต่อการโศกเศร้าที่ซับซ้อน; โปรแกรมการศึกษาเกี่ยวกับการสูญเสีย เพื่อประเมินการเปลี่ยนแปลงของทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าก่อนและหลังการศึกษา; และการฝึกอบรมผู้ให้บริการด้านสุขภาพ เพื่อเพิ่มความตระหนักถึงวิธีที่ทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าส่งผลต่อการปรับตัว

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ทัศนคติอาจไม่สัมพันธ์อย่างมากกับพฤติกรรมจริง; บุคคลอาจรายงานว่ายอมรับการโศกเศร้าในขณะที่หลีกเลี่ยงการแสดงออกทางอารมณ์หรือการสนับสนุนในทางปฏิบัติ
  • การตอบสนองที่พึงประสงค์ทางสังคม: ผู้ตอบอาจรายงานทัศนคติที่ 'ถูกต้อง' ในขณะที่ในใจมีความเชื่อที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการขอความช่วยเหลือหรือการแสดงออกทางอารมณ์
  • การประเมินความรู้หรือทักษะเกี่ยวกับการโศกเศร้า (นอกเหนือจากทัศนคติ) มีจำกัด; การมีทัศนคติที่ปรับตัวได้ไม่ได้รับประกันความสามารถในการนำการรับมือที่ปรับตัวได้ไปใช้
  • โครงสร้างขนาดย่อยและการให้คะแนนแตกต่างกันไปในสิ่งพิมพ์ต่างๆ; หลายเวอร์ชันที่มีข้อคำถามและขนาดย่อยต่างกันลดความเป็นมาตรฐาน
  • ความแตกต่างทางวัฒนธรรมในทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าไม่ได้ถูกกล่าวถึงอย่างชัดเจน; สิ่งที่ถือว่าเป็นทัศนคติการโศกเศร้าที่ 'ปรับตัวได้' นั้นแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม (เช่น การยับยั้งอารมณ์เทียบกับการแสดงออกทางอารมณ์)

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • กล่าวถึงมิติทางจิตวิทยาของการโศกเศร้าที่มักถูกมองข้ามในมาตรวัดที่เน้นอาการ; รวบรวมความเชื่อและทัศนคติที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อผลลัพธ์ของการสูญเสีย
  • ให้ข้อมูลทางคลินิกที่นำไปปฏิบัติได้: ระบุทัศนคติที่เฉพาะเจาะจงซึ่งสามารถปรับปรุงได้ด้วยการให้ความรู้ทางจิตวิทยาและการแทรกแซงทางความคิด
  • บริหารจัดการได้ง่ายและรวดเร็ว ใช้เวลา 5–10 นาที โดยมีภาระต่อผู้ตอบน้อยที่สุด
  • มีพื้นฐานทางทฤษฎีจากการทำความเข้าใจร่วมสมัยว่าทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าเป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้และสามารถปรับเปลี่ยนได้ผ่านการศึกษาและการให้คำปรึกษา
  • ยืนยันความแตกต่างระหว่างบุคคลในทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้า; ลดความเสี่ยงที่ผู้ปฏิบัติงานจะกำหนด 'วิธีที่ถูกต้อง' เพียงวิธีเดียวในการโศกเศร้า

การประยุกต์ใช้

  • การให้คำปรึกษาและการบำบัดทางจิตเกี่ยวกับการโศกเศร้า, การประเมินทัศนคติที่เกี่ยวข้องกับการโศกเศร้าเพื่อเป็นแนวทางในการให้ความรู้ทางจิตวิทยาและการแทรกแซงทางความคิดที่มุ่งเป้าไปที่ความเชื่อที่บกพร่อง
  • การศึกษาเกี่ยวกับการสูญเสียและกลุ่มสนับสนุน, การวัดการเปลี่ยนแปลงทัศนคติหลังจากการแทรกแซงทางจิตศึกษา (การออกแบบก่อน-หลัง)
  • การวิจัยเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าและผลลัพธ์ของการสูญเสีย ประสิทธิผลของการรับมือ และพฤติกรรมการขอความช่วยเหลือ
  • การฝึกอบรมและการพัฒนาวิชาชีพของนักให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโศกเศร้า ผู้ให้บริการด้านสุขภาพ และผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต ในการทำความเข้าใจทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าและบทบาทของทัศนคติในการปรับตัว
  • การวางแผนป้องกันในประชากรที่มีความเสี่ยงสูง, การระบุจุดอ่อนที่อิงตามทัศนคติซึ่งสามารถปรับปรุงได้ด้วยการแทรกแซงตั้งแต่เนิ่นๆ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

AAG ประกอบด้วยข้อคำถามที่ประเมินทัศนคติและความเชื่อเกี่ยวกับการโศกเศร้า โดยทั่วไปจะให้คะแนนตามมาตรวัดแบบ Likert (เช่น 1 = ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ถึง 5 = เห็นด้วยอย่างยิ่ง) ข้อคำถามครอบคลุมประเด็นต่างๆ เช่น 'การโศกเศร้าเป็นการตอบสนองตามธรรมชาติต่อการสูญเสีย' (การยอมรับ) 'การแสดงอารมณ์โศกเศร้าเป็นสิ่งสำคัญ' (การเปิดรับอารมณ์) 'การขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญสำหรับการโศกเศร้าเป็นสิ่งที่เหมาะสม' (ทัศนคติต่อการขอความช่วยเหลือ) 'ผู้คนควรก้าวข้ามความสูญเสียไปอย่างรวดเร็ว' (ความคาดหวังด้านเวลา) 'การพูดคุยเกี่ยวกับผู้ที่จากไปเป็นสิ่งที่ดีต่อสุขภาพ' (การเชื่อมโยงอย่างต่อเนื่อง) และ 'การเติบโตสามารถเกิดขึ้นได้จากการสูญเสีย' (การสร้างความหมาย) ข้อคำถามจะแสดงในรูปแบบของแบบสอบถาม และผู้ตอบจะให้คะแนนระดับความเห็นด้วยของตนเองต่อแต่ละข้อความ มาตรวัดนี้สามารถบริหารจัดการด้วยตนเองและใช้เวลาประมาณ 5–10 นาที

สูตร
Administer items assessing beliefs and attitudes about grief and bereavement
2

คะแนนจะถูกคำนวณโดยการรวมข้อคำถามภายในโดเมนแนวคิดหรือขนาดย่อย (เช่น การยอมรับการโศกเศร้า การแสดงออกทางอารมณ์ ทัศนคติต่อการขอความช่วยเหลือ) จากนั้นจึงแปลงเป็นมาตรวัดมาตรฐาน (มักจะเป็น 0–100) เพื่อช่วยในการตีความ คะแนนที่สูงขึ้นในขนาดย่อยการยอมรับและการแสดงออกบ่งชี้ถึงทัศนคติที่เปิดกว้างและปรับตัวได้มากขึ้น ในขณะที่คะแนนที่สูงขึ้นในขนาดย่อยแรงกดดันด้านเวลาหรือการหลีกเลี่ยงบ่งชี้ถึงทัศนคติที่อาจจำกัด AAG ให้ผลลัพธ์เป็นโปรไฟล์ทัศนคติ (Attitude Profile) ที่แสดงจุดแข็ง (ทัศนคติที่ปรับตัวได้) และจุดอ่อน (ทัศนคติที่จำกัด) ที่อาจขัดขวางกระบวนการโศกเศร้า คะแนนรวม AAG สรุปภาพรวมของการเปิดรับต่อการโศกเศร้า

สูตร
Calculate scores reflecting grief-related attitudes and coping beliefs
3

การตีความ AAG มุ่งเน้นไปที่ทัศนคติ คะแนนสูงใน การยอมรับ + การแสดงออก + การขอความช่วยเหลือ + การสร้างความหมาย = ทัศนคติการโศกเศร้าที่ปรับตัวได้; บุคคลมีแนวโน้มที่จะเผชิญหน้ากับการโศกเศร้าอย่างเปิดเผย ขอการสนับสนุนเมื่อจำเป็น และอาจได้รับประโยชน์จากการเติบโตจากการสูญเสีย คะแนนต่ำในมิติเหล่านี้ = ทัศนคติการโศกเศร้าที่จำกัด; บุคคลอาจกดการโศกเศร้า แยกตัว หลีกเลี่ยงการประมวลผล หรือต่อต้านความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ—เพิ่มความเสี่ยงต่อการโศกเศร้าที่ซับซ้อน โปรไฟล์ทัศนคติเป็นแนวทางในการแทรกแซงทางจิตศึกษา: บุคคลที่มีความเชื่อเรื่อง 'การก้าวข้ามไปอย่างรวดเร็ว' อาจได้รับประโยชน์จากการให้ความรู้เกี่ยวกับช่วงเวลาปกติของการโศกเศร้า ผู้ที่หลีกเลี่ยงการแสดงออกทางอารมณ์อาจได้รับประโยชน์จากการยืนยันและการทำให้ความรู้สึกโศกเศร้าเป็นเรื่องปกติ ผู้ที่ไม่เต็มใจที่จะขอความช่วยเหลืออาจได้รับประโยชน์จากการทำให้การสนับสนุนเป็นเรื่องปกติ

สูตร
Interpret attitude profile to assess emotional openness, acceptance of grief, and adaptive beliefs

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • สมมติว่าทัศนคติการโศกเศร้าที่จำกัดนั้นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้; ทัศนคติเป็นสิ่งที่เรียนรู้และสามารถปรับเปลี่ยนได้ผ่านการให้ความรู้ทางจิตวิทยา การให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโศกเศร้า และการเข้าร่วมกลุ่มสนับสนุน
  • การตีตราทัศนคติการโศกเศร้าทางวัฒนธรรม; ผู้ที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากวัฒนธรรมที่เน้นการยับยั้งอารมณ์หรือความอดทนอาจได้คะแนนต่ำในขนาดย่อยการแสดงออกโดยไม่มีการทำงานที่บกพร่อง
  • การพึ่งพาอาศัยทัศนคติ AAG มากเกินไปโดยไม่ได้ประเมินปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการโศกเศร้า (การสนับสนุน ลักษณะการเสียชีวิต การสูญเสียครั้งก่อนๆ); ทัศนคติเพียงอย่างเดียวไม่ได้กำหนดผลลัพธ์ของการสูญเสีย
  • การใช้ AAG เป็นเครื่องมือคัดกรองเพียงอย่างเดียวสำหรับการโศกเศร้าที่ซับซ้อน; ทัศนคติที่จำกัดเพิ่มความเสี่ยง แต่ไม่ได้วินิจฉัยการโศกเศร้าที่ซับซ้อน; ใช้มาตรวัดที่เน้นอาการ (ICG, PG-13) สำหรับการวินิจฉัย
  • การตีความคะแนน 'การยอมรับ' ที่สูงว่าเป็นการไม่มีความทุกข์จากการโศกเศร้า; ทัศนคติที่ปรับตัวได้สามารถอยู่ร่วมกับความทุกข์จากการโศกเศร้าตามปกติที่สำคัญได้

คำถามที่พบบ่อย

หากฉันได้คะแนนต่ำในขนาดย่อยการแสดงออกทางอารมณ์ หมายความว่าฉันกำลังกดการโศกเศร้าอยู่หรือไม่?

ไม่จำเป็นเสมอไป คะแนนที่ต่ำบ่งชี้ว่าคุณให้ความสำคัญกับการยับยั้งอารมณ์หรือรู้สึกไม่สบายใจกับการแสดงออกทางอารมณ์ที่ชัดเจน—แต่คุณอาจยังคงประมวลผลการโศกเศร้าภายใน ผ่านการเขียนบันทึก จิตวิญญาณ หรือการไตร่ตรองอย่างมีแบบแผน ทัศนคติและพฤติกรรมไม่สอดคล้องกันเสมอไป การประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญสามารถพิจารณาได้ว่าแนวทางทางอารมณ์ของคุณสะท้อนถึงการรับมือที่ดีต่อสุขภาพหรือการหลีกเลี่ยง

ทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าของฉันสามารถเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาได้หรือไม่?

ได้ ทัศนคติเกี่ยวกับการโศกเศร้าจะพัฒนาไปตามที่คุณโศกเศร้า เมื่อคุณได้รับการสนับสนุนและการศึกษา และเมื่อคุณสังเกตเห็นการโศกเศร้าในผู้อื่น กลุ่มสนับสนุน การให้คำปรึกษา และการสัมผัสกับวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการโศกเศร้ามักจะเปลี่ยนทัศนคติจากความตายตัวไปสู่ความยืดหยุ่นมากขึ้น จากการรู้สึกอับอายไปสู่การยอมรับ ทัศนคติไม่ใช่ลักษณะบุคลิกภาพที่ตายตัว แต่เป็นสิ่งที่เรียนรู้และสามารถปรับเปลี่ยนได้

วัฒนธรรมของฉันเน้นการยับยั้งการแสดงออกทางอารมณ์ AAG ใช้ได้กับฉันหรือไม่?

AAG สะท้อนบรรทัดฐานการโศกเศร้าแบบตะวันตกและปัจเจกนิยมที่เน้นการเปิดรับอารมณ์ หากค่านิยมทางวัฒนธรรมของคุณแตกต่างกัน AAG อาจไม่เหมาะสมอย่างสมบูรณ์หากไม่ได้รับการปรับเปลี่ยน ปรึกษาผู้ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโศกเศร้าที่คุ้นเคยกับภูมิหลังทางวัฒนธรรมของคุณเกี่ยวกับสิ่งที่ถือว่าเป็นการโศกเศร้าที่ดีต่อสุขภาพในประเพณีของคุณ หลายวัฒนธรรมมีวิธีการที่ไม่ใช้คำพูดที่หลากหลายและลึกซึ้งในการให้เกียรติผู้ที่จากไปและประมวลผลการสูญเสีย

หากฉันได้คะแนนสูงในทัศนคติต่อการขอความช่วยเหลือ ฉันจะได้รับการสนับสนุนที่ดีขึ้นอย่างแน่นอนหรือไม่?

ทัศนคติต่อการขอความช่วยเหลือในระดับสูงบ่งชี้ถึงความเต็มใจที่จะขอความช่วยเหลือ ซึ่งเพิ่มโอกาสในการได้รับการสนับสนุน อย่างไรก็ตาม คุณภาพและการเข้าถึงการสนับสนุนก็มีความสำคัญเช่นกัน คุณอาจมีทัศนคติที่ดี แต่มีข้อจำกัดในการเข้าถึงบริการช่วยเหลือผู้สูญเสีย หรือคุณอาจขอความช่วยเหลือแต่พบกับการดูแลที่ไม่เพียงพอ ทัศนคติเป็นปัจจัยหนึ่ง แต่การเข้าถึงและคุณภาพของการสนับสนุนก็มีความสำคัญเท่าเทียมกัน

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Barrett, R. K. (1994). Conceptualizing adult grief. American Behavioral Scientist, 46(2), 263–276.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว