มาตรวัดความมั่นใจในการทรงตัวเฉพาะกิจกรรม
- ผู้เสนอ
- Lorraine E. Powell
- ปี
- 1995
- ประเภท
- Self-report questionnaire
- กลุ่มวิธี
- balance-confidence-self-efficacy
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
มาตรวัดความมั่นใจในการทรงตัวเฉพาะกิจกรรม (ABC Scale) เป็นแบบสอบถามรายงานตนเองที่พัฒนาขึ้นโดย Powell และ Myers ในปี 1995 เพื่อวัดความมั่นใจของผู้สูงอายุในการทรงตัวขณะทำกิจกรรมในชีวิตประจำวันทั่วไป 16 อย่าง แตกต่างจากแบบทดสอบการทรงตัวตามสมรรถภาพ มาตรวัด ABC จะวัดการรับรู้ความสามารถของตนเอง (self-efficacy) ซึ่งคือความเชื่อส่วนบุคคลในความสามารถของตนเองที่จะทำกิจกรรมโดยไม่เสียการทรงตัวหรือหกล้ม มาตรวัดนี้ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการปฏิบัติทางคลินิก การฟื้นฟูสมรรถภาพ และการวิจัย เพื่อระบุบุคคลที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้มสูงเนื่องจากความมั่นใจในการทรงตัวต่ำ และเพื่อวัดผลลัพธ์ของการบำบัดที่ออกแบบมาเพื่อฟื้นฟูความมั่นใจและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ความมั่นใจในการทรงตัว (การรับรู้ความสามารถของตนเอง) เป็นมิติที่แตกต่างและสำคัญของความเสี่ยงต่อการหกล้ม ซึ่งแบบทดสอบการทรงตัวเชิงวัตถุไม่สามารถวัดได้เสมอไป บุคคลหนึ่งอาจมีการทรงตัวเชิงวัตถุที่ดี แต่หลีกเลี่ยงกิจกรรมเนื่องจากความกลัวการหกล้ม ซึ่งนำไปสู่ภาวะร่างกายอ่อนแอลงและการทำงานของร่างกายที่เสื่อมถอยลงอีก ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า 'ความกลัว-หลีกเลี่ยง' (fear-avoidance) หรือ 'ความวิตกกังวลหลังหกล้ม' (post-fall anxiety) ในทางตรงกันข้าม บางบุคคลที่มีความบกพร่องในการทรงตัวเล็กน้อยอาจมีความมั่นใจสูงและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม โดยปรับพฤติกรรมได้อย่างเหมาะสม มาตรวัด ABC ช่วยเติมเต็มช่องว่างนี้ โดยวัดประสบการณ์ส่วนบุคคลของการทรงตัวในระหว่างกิจกรรมในชีวิตประจำวันที่สำคัญ (การเดินบนพื้นผิวเรียบ การลุกนั่งจากเก้าอี้ การจับจ่ายซื้อของ การขึ้นลงบันได) แทนที่จะวัดสมรรถภาพในห้องปฏิบัติการ คะแนน ABC ที่ต่ำ (บ่งชี้ความมั่นใจต่ำ) สามารถทำนายการหกล้ม ข้อจำกัดในการทำกิจกรรม และการเสื่อมถอยของการทำงานของร่างกาย แม้ในบุคคลที่มีผลการทดสอบการทรงตัวเชิงวัตถุปกติ
ประวัติศาสตร์
มาตรวัดความมั่นใจในการทรงตัวเฉพาะกิจกรรม (ABC Scale) ได้รับการพัฒนาขึ้นในปี 1995 โดย Lorraine E. Powell และ Anita M. Myers ที่ University of Toronto และตีพิมพ์ในวารสาร Journal of Gerontology เครื่องมือนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อข้อสังเกตที่ว่าความกลัวการหกล้มและความมั่นใจในการทรงตัวต่ำเป็นตัวทำนายการหกล้มและข้อจำกัดในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุอย่างอิสระ ซึ่งแตกต่างจากความบกพร่องในการทรงตัวเชิงวัตถุ มาตรวัด ABC ทำให้การรับรู้ความสามารถของตนเองในการทรงตัวเป็นรูปธรรมผ่านกิจกรรมในชีวิตประจำวัน โดยเชื่อมโยงช่องว่างระหว่างการวัดในห้องปฏิบัติการและการทำงานในโลกแห่งความเป็นจริง นับตั้งแต่ตีพิมพ์ มาตรวัด ABC ได้รับการนำไปใช้อย่างแพร่หลายในเวชศาสตร์ผู้สูงอายุและการฟื้นฟูสมรรถภาพทั่วโลก ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ มากมาย และได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวางในประชากรที่หลากหลาย มีการพัฒนาการปรับปรุงและฉบับย่อ (เช่น ABC-6 ซึ่งเป็นแบบสั้น 6 ข้อ) สำหรับบริบททางคลินิกเฉพาะ
ควรใช้เมื่อใด
มาตรวัด ABC ถูกใช้ในสถานพยาบาลปฐมภูมิ คลินิกผู้สูงอายุ คลินิกกายภาพบำบัด คลินิกการหกล้ม และการวิจัย ควรใช้กับผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชน โดยเฉพาะผู้ที่มีประวัติการหกล้ม มีรายงานความกลัวการหกล้ม หรือมีข้อจำกัดในการทำกิจกรรม แม้จะมีการทรงตัวเชิงวัตถุที่ดี ใช้มาตรวัด ABC เมื่อ (1) คัดกรองความกลัวการหกล้มและการหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับความกังวลเรื่องการทรงตัว (2) ระบุบุคคลที่มีความเสี่ยงต่อการเสื่อมถอยเนื่องจากวงจรความกลัว-หลีกเลี่ยง (3) ประเมินความมั่นใจในกิจกรรมประจำวันเฉพาะอย่างเพื่อเป็นแนวทางในการฟื้นฟูสมรรถภาพที่ตรงเป้าหมาย (4) ทำนายข้อจำกัดในการทำกิจกรรมและความเสี่ยงต่อการหกล้มในผู้สูงอายุ (5) วัดผลลัพธ์ของการบำบัดเพื่อป้องกันการหกล้ม การออกกำลังกาย หรือการบำบัดทางจิตสังคมที่มุ่งเน้นความมั่นใจและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม หรือ (6) แยกแยะระหว่างความบกพร่องในการทรงตัวเชิงวัตถุกับข้อจำกัดในการทำกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับความมั่นใจ
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- อาศัยการรายงานตนเองตามความรู้สึกส่วนตัว: การให้คะแนนความมั่นใจขึ้นอยู่กับการรับรู้และความจำ แทนที่จะเป็นการวัดเชิงวัตถุ บุคคลอาจประเมินความสามารถที่แท้จริงสูงเกินไปหรือต่ำเกินไป
- อคติจากการตอบสนองทางสังคมที่อาจเกิดขึ้น: ผู้ตอบอาจรายงานความมั่นใจที่สูงกว่าที่ตนเองรู้สึกจริง เพื่อให้ดูมีความสามารถ หรือรายงานความมั่นใจที่ต่ำกว่าเนื่องจากการรับสื่อหรือการพูดคุยเรื่องการหกล้มเมื่อเร็วๆ นี้
- ไม่ได้ประเมินความสามารถในการทรงตัวที่แท้จริง: คะแนน ABC ที่สูงไม่ได้เป็นการรับประกันว่าบุคคลนั้นสามารถทำกิจกรรมได้อย่างปลอดภัย การประเมินการทรงตัวเชิงวัตถุยังคงจำเป็น
- การประเมินความเสี่ยงต่อการหกล้มที่ไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมอย่างจำกัด: รายการต่างๆ ไม่ได้กล่าวถึงอันตรายจากสภาพแวดล้อม ผลของยา การมองเห็นบกพร่อง หรือปัจจัยอื่นๆ ที่ส่งผลต่อการหกล้มที่ไม่ใช่การทรงตัว
- ผลกระทบเพดานที่อาจเกิดขึ้น: บุคคลที่มีสมรรถภาพสูงและแข็งแรงอาจได้คะแนนใกล้ 100% ทำให้การแยกแยะที่ช่วงคะแนนสูงทำได้จำกัด
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- วัดการรับรู้ความสามารถของตนเองและความมั่นใจที่นอกเหนือไปจากการทำงานเชิงวัตถุ: วัดประสบการณ์ส่วนบุคคลของการทรงตัวในระหว่างกิจกรรมประจำวันที่สำคัญ ระบุบุคคลที่มีความมั่นใจต่ำแม้จะมีการทรงตัวเชิงวัตถุที่ดี
- ทำนายข้อจำกัดในการทำกิจกรรมและความเสี่ยงต่อการหกล้ม: คะแนน ABC ที่ต่ำทำนายการหกล้มในอนาคต ข้อจำกัดในการทำกิจกรรม และความพิการได้ดี บางครั้งดีกว่าการวัดสมรรถภาพเชิงวัตถุ ระบุความกลัว-หลีกเลี่ยงเป็นเป้าหมายสำหรับการบำบัด
- การประเมินเฉพาะกิจกรรม: 16 รายการครอบคลุมกิจกรรมประจำวันหลากหลาย (ที่บ้าน ในชุมชน บันได พื้นผิวไม่เรียบ) ช่วยให้สามารถระบุ กิจกรรมเฉพาะที่ทำให้เกิดความมั่นใจต่ำ และกำหนดเป้าหมายการบำบัดเฉพาะกิจกรรมได้
- ปฏิบัติได้จริงและสะดวก: แบบสอบถามรายงานตนเองสั้นๆ ไม่ต้องใช้อุปกรณ์หรือสภาพแวดล้อมการทดสอบพิเศษ เหมาะสำหรับการบริหารจัดการอย่างรวดเร็วในสถานพยาบาลและการวิจัยที่หลากหลาย
- ตอบสนองต่อการบำบัด: ดีขึ้นด้วยโปรแกรมป้องกันการหกล้ม การออกกำลังกาย การบำบัดทางความคิดและพฤติกรรมสำหรับความกลัวการหกล้ม และการสนับสนุนทางจิตใจ มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไป
การประยุกต์ใช้
- การคัดกรองความเสี่ยงต่อการหกล้มในการดูแลปฐมภูมิ: การระบุผู้สูงอายุที่มีความมั่นใจในการทรงตัวต่ำอย่างรวดเร็ว เพื่อจัดลำดับความสำคัญสำหรับการประเมินการหกล้มและการบำบัดป้องกันอย่างครอบคลุม
- การประเมินและการบำบัดความกลัวการหกล้ม: การวัดระดับความกลัวและความมั่นใจก่อนและหลังการบำบัดในบุคคลที่มีความวิตกกังวลหลังหกล้ม ช่วยให้สามารถประเมินประสิทธิผลของการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรมหรือการบำบัดทางจิตสังคม
- โปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพกิจกรรม: การวัดระดับพื้นฐานและผลลัพธ์ในโปรแกรมที่ออกแบบมาเพื่อลดความกลัว-หลีกเลี่ยงและฟื้นฟูการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่สำคัญผ่านการเผชิญหน้าอย่างค่อยเป็นค่อยไปหรือการออกกำลังกายเพื่อสร้างความมั่นใจ
- ผลลัพธ์ของการบำบัดด้วยการออกกำลังกาย: การวัดผลลัพธ์ในโปรแกรมป้องกันการหกล้ม การฟื้นฟูสมรรถภาพ หรือการทดลองออกกำลังกาย เพื่อประเมินการปรับปรุงความมั่นใจและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม ควบคู่ไปกับการทำงานเชิงวัตถุ
- การวิจัยเกี่ยวกับความเสี่ยงต่อการหกล้มและผู้สูงอายุ: การรวมไว้ในการศึกษาทางระบาดวิทยาและการทดลองบำบัด เพื่อประเมินความสัมพันธ์ระหว่างความมั่นใจกับผลลัพธ์ของกิจกรรม และเพื่อประเมินว่าการบำบัดที่มุ่งเน้นความมั่นใจช่วยลดความเสี่ยงต่อการหกล้มและปรับปรุงคุณภาพชีวิตหรือไม่
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
มาตรวัด ABC ถูกบริหารจัดการในรูปแบบของแบบสอบถามรายงานตนเอง ผู้ตอบจะได้รับรายการ 16 ข้อที่อธิบายกิจกรรมในชีวิตประจำวันและการเคลื่อนที่ในชุมชน: การเดินรอบบ้าน การเดินขึ้นหรือลงบันได การก้มเก็บของที่หล่น การเอื้อมหยิบของบนชั้นที่สูงกว่าระดับศีรษะ การยืนบนเก้าอี้เพื่อหยิบของ การกวาดพื้น การเดินออกไปนอกบ้านเพื่อขึ้นรถที่จอดอยู่ใกล้ๆ การขึ้น/ลงจากรถ การเดินข้ามลานจอดรถ การเดินขึ้นหรือลงเนิน การเดินในที่ที่มีคนพลุกพล่าน การเดินบนพื้นผิวที่ไม่เรียบ การเดินขึ้นหรือลงทางลาด การจับจ่ายซื้อของในร้าน การขึ้น/ลงบันไดเลื่อน และการเดินบนพื้นผิวที่ลื่น สำหรับแต่ละกิจกรรม ผู้ตอบจะให้คะแนนความมั่นใจของตนเองว่าจะสามารถทำกิจกรรมนั้นได้โดยไม่เสียการทรงตัวหรือรู้สึกกลัวการหกล้ม ในมาตรวัดตั้งแต่ 0-100%: 0% = ไม่มั่นใจเลย (จะไม่ลองทำ) ถึง 100% = มั่นใจเต็มที่ (มั่นใจว่าจะทำกิจกรรมได้อย่างปลอดภัย) การประเมินใช้เวลาประมาณ 5-10 นาทีในการทำด้วยตนเองหรือผ่านการสัมภาษณ์
มาตรวัด ABC ให้คะแนนโดยการรวมคะแนนของแต่ละรายการทั้ง 16 ข้อ (แต่ละข้อ 0-100%) และหารด้วย 16 เพื่อให้ได้คะแนน ABC รวมตั้งแต่ 0-100% วิธีการให้คะแนนทางเลือกที่ง่ายกว่าคือการนับรายการที่มีความมั่นใจ ≥67% (ความมั่นใจสองในสาม) เป็น 'ไม่มีความกลัว' คะแนนร้อยละรวม 0-100% แสดงถึงความมั่นใจเฉลี่ยในทุกกิจกรรม โดยคะแนนที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความมั่นใจในการทรงตัวที่มากขึ้น มาตรวัดนี้สามารถตีความได้ว่าเป็นมาตรวัดต่อเนื่อง (คะแนนสูงขึ้น = ความมั่นใจสูงขึ้น) หรือเป็นหมวดหมู่ โดยมีคะแนนตัด (cutoff scores) กำหนดระดับความมั่นใจ
มาตรวัด ABC ถูกตีความโดยใช้คะแนนตัดที่ทำนายความเสี่ยงต่อการหกล้มและข้อจำกัดในการทำกิจกรรม: คะแนน ≥80% บ่งชี้ถึงความมั่นใจในการทรงตัวสูง มีความกลัวการหกล้มต่ำ และมีความเสี่ยงต่อการหกล้มต่ำ คะแนน 50-79% บ่งชี้ถึงความมั่นใจระดับปานกลาง มีข้อจำกัดในการทำกิจกรรมบางประการ และมีความเสี่ยงต่อการหกล้มระดับปานกลาง คะแนน <50% บ่งชี้ถึงความมั่นใจต่ำ มีความกลัวและข้อจำกัดในการทำกิจกรรมอย่างมาก ซึ่งสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อการหกล้มสูง คะแนนต่ำกว่า 50% บ่งชี้ถึงการขาดความมั่นใจอย่างมาก และจำเป็นต้องประเมินภาวะความกลัวการหกล้ม ความวิตกกังวล ภาวะร่างกายอ่อนแอลง และการบำบัดที่ตรงเป้าหมาย มาตรวัด ABC มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไป และตอบสนองต่อการฟื้นฟูสมรรถภาพ การออกกำลังกาย และการบำบัดเพื่อป้องกันการหกล้ม การเพิ่มขึ้นของคะแนน ABC สะท้อนถึงการทำงานเชิงวัตถุที่ดีขึ้นและความกลัว-หลีกเลี่ยงที่ลดลง
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การตีความคะแนน ABC โดยลำพังโดยไม่มีการประเมินการทรงตัวเชิงวัตถุ: คะแนน ABC ที่ต่ำบ่งชี้ถึงความมั่นใจต่ำ แต่ไม่จำเป็นต้องมีความบกพร่องในการทรงตัวเชิงวัตถุ ในทางกลับกัน คะแนน ABC ที่สูงก็ไม่ได้ยกเว้นการขาดดุลในการทรงตัว จำเป็นต้องมีการประเมินทั้งเชิงอัตวิสัยและเชิงวัตถุ
- การรักษาคะแนน ABC ที่ต่ำเกินไปว่าเป็นปัญหาการทรงตัวหลัก: คะแนน ABC ที่ต่ำมากอาจสะท้อนถึงความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า หรือการบาดเจ็บล่าสุด (เช่น การหกล้มล่าสุด) แทนที่จะเป็นความบกพร่องในการทรงตัวภายใน การรักษาควรมุ่งเน้นไปที่สาเหตุที่แท้จริง
- การสันนิษฐานว่าการปรับปรุงคะแนน ABC บ่งชี้ถึงการปรับปรุงการทำงานที่แท้จริง: คะแนน ABC อาจดีขึ้นเนื่องจากปัจจัยทางจิตใจ (ความวิตกกังวลลดลง ความมั่นใจเพิ่มขึ้น) โดยไม่มีการปรับปรุงการทรงตัวเชิงวัตถุที่แท้จริง ควรประเมินการทำงานเชิงวัตถุด้วย
- การใช้คะแนนตัดแบบเดียวกันในประชากรที่หลากหลาย: คะแนนตัดมาตรฐานที่ 50% สำหรับความเสี่ยงต่อการหกล้มสูง อาจไม่สามารถใช้ได้กับทุกกลุ่มประชากร (เช่น ผู้สูงอายุที่อ่อนแอ ผู้ป่วยโรคทางระบบประสาท) การตีความตามบริบทมีความสำคัญ
คำถามที่พบบ่อย
คะแนน ABC ที่ 45% และ 55% แตกต่างกันอย่างไร และบ่งชี้ถึงการจัดการทางคลินิกที่แตกต่างกันหรือไม่
คะแนนทั้งสองอยู่ในช่วงที่สัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อการหกล้มระดับปานกลางถึงสูง และข้อจำกัดในการทำกิจกรรม และทั้งสองคะแนนบ่งชี้ว่าจำเป็นต้องมีการบำบัด อย่างไรก็ตาม คะแนน 45% บ่งชี้ถึงการขาดความมั่นใจที่มากกว่า ในขณะที่ 55% อยู่ที่เกณฑ์ คะแนนที่แตกต่างกันทางคลินิกเป็นเรื่องของระดับความรุนแรง ทั้งสองบุคคลได้รับประโยชน์จากการประเมินสาเหตุที่แท้จริง (ความบกพร่องในการทรงตัวเชิงวัตถุ ความกลัวการหกล้ม การบาดเจ็บล่าสุด ความวิตกกังวล ภาวะร่างกายอ่อนแอลง) และการบำบัดที่ตรงเป้าหมาย ซึ่งอาจแตกต่างกันไปตามสาเหตุที่แท้จริง
ควรตีความมาตรวัด ABC ในบุคคลที่มีความบกพร่องในการทรงตัวจริง (คะแนน Tinetti ต่ำ) อย่างไร
บุคคลที่มีทั้งการทรงตัวเชิงวัตถุต่ำ (Tinetti ต่ำ) และความมั่นใจ ABC ต่ำ มีข้อจำกัดในการทำกิจกรรมที่เกิดจากความบกพร่อง และต้องการการฟื้นฟูสมรรถภาพที่มุ่งเน้นการแก้ไขความบกพร่องในการทรงตัวที่แท้จริง บุคคลที่มีการทรงตัวเชิงวัตถุต่ำ แต่มีความมั่นใจ ABC สูง อาจประเมินความสามารถของตนเองสูงเกินไปและมีความเสี่ยงต่อการหกล้มแม้จะมีความมั่นใจสูง ความไม่สอดคล้องกันนี้จำเป็นต้องมีการให้ความรู้แก่ผู้ป่วยอย่างระมัดระวังและการพูดคุยเรื่องความปลอดภัย การวัดทั้งสองอย่างร่วมกันให้ภาพที่สมบูรณ์กว่าการวัดเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง
สามารถใช้มาตรวัด ABC ในบุคคลที่มีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาได้หรือไม่
มาตรวัด ABC อาศัยการประเมินความมั่นใจของตนเองอย่างถูกต้อง ซึ่งอาจถูกบั่นทอนในภาวะบกพร่องทางสติปัญญา ในภาวะบกพร่องทางสติปัญญาเล็กน้อย ด้วยคำแนะนำที่ชัดเจนและภาษาที่ง่ายขึ้น มาตรวัดนี้สามารถใช้ได้ แม้ว่าความถูกต้องอาจลดลง ในภาวะสมองเสื่อมระดับปานกลางถึงรุนแรง อาจจำเป็นต้องใช้การรายงานโดยผู้ดูแล (การประเมินความมั่นใจของผู้ป่วยโดยผู้ดูแล) แม้ว่าสิ่งนี้จะนำไปสู่การอนุมานมากกว่าการรายงานตนเองโดยตรงของผู้ป่วย
การประเมิน ABC เพียงครั้งเดียวเพียงพอหรือไม่ หรือควรทำซ้ำเพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลง
สำหรับการคัดกรองเบื้องต้น การประเมิน ABC เพียงครั้งเดียวจะระบุระดับความมั่นใจในปัจจุบัน สำหรับการติดตามการตอบสนองต่อการบำบัด (การออกกำลังกาย การบำบัด การปรับยา) การประเมินซ้ำ (เช่น ที่ระดับพื้นฐาน 6 สัปดาห์ 12 สัปดาห์) มีประโยชน์ในการบันทึกการเปลี่ยนแปลง มาตรวัด ABC มีความไวต่อการบำบัด โดยทั่วไปจะดีขึ้น 10-20 จุดด้วยโปรแกรมป้องกันการหกล้มหรือโปรแกรมลดความกลัวที่มีประสิทธิภาพ
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Powell, L. E., & Myers, A. M. (1995). The Activities-Specific Balance Confidence (ABC) Scale. J Gerontol A Biol Sci Med Sci, 50A(1), M28-M34.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วLajoie, Y., & Gallagher, S. P. (2004). Predicting falls within the elderly community: comparison of postural sway, reaction time, the Berg balance scale and the Activities-Specific Balance Confidence (ABC) in determining fall risk. Arch Phys Med Rehabil, 85(7), 1100-1105.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วHuang, S. L., Hsieh, C. L., Wu, R. M., Tai, C. H., Lin, C. H., & Lu, W. S. (2011). Minimal detectable change of the timed up and go test and the dynamic gait index in people with Parkinson disease. Phys Ther, 91(1), 114-121.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว