Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การควบคุมการรบกวนแบบแอคทีฟ

ผู้เสนอ
Jingquan Han
ปี
2009
ประเภท
algorithm
กลุ่มวิธี
Robust Control

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การควบคุมการรบกวนแบบแอคทีฟ (Active Disturbance Rejection Control หรือ ADRC) เป็นวิธีการควบคุมที่ประมาณค่าและยกเลิกการรบกวนและความไม่แน่นอนของแบบจำลองแบบเรียลไทม์ โดยใช้อุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (extended state observer หรือ ESO) ซึ่งถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็น 'สถานะการรบกวน' เพิ่มเติม ADRC พัฒนาโดย Han และเป็นที่นิยมโดย Gao มีความทนทานที่โดดเด่นโดยไม่จำเป็นต้องมีแบบจำลองของระบบที่แม่นยำ ทำให้ใช้งานได้จริงสำหรับระบบในโลกแห่งความเป็นจริงที่มีความไม่แน่นอนและการรบกวนอย่างมาก

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ADRC มองว่าพลวัตที่ไม่ได้สร้างแบบจำลอง การรบกวน และข้อผิดพลาดของพารามิเตอร์ใด ๆ เป็น 'การรบกวนแบบรวม' (lumped disturbance) ที่เพิ่มเข้ามา แทนที่จะปรับแต่งตัวควบคุมที่แข็งแกร่งสำหรับการรบกวนในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ADRC จะประมาณค่าการรบกวนนี้แบบเรียลไทม์โดยใช้อุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (ESO) จากนั้นจึงยกเลิกผ่านการป้อนกลับ ESO จะขยายปริภูมิสถานะด้วยสถานะการรบกวนที่ถูกประมาณค่าพร้อมกับสถานะแบบดั้งเดิม การรบกวนที่ประมาณค่านี้จะถูกลบออกจากกฎการควบคุม ทำให้ได้ระบบเชิงเส้นที่แยกการรบกวนออก ซึ่งสามารถควบคุมได้ง่าย แนวทางนี้เป็นเชิงปฏิบัติ: ยอมรับความไม่แน่นอนของแบบจำลอง ประมาณค่า และชดเชย

ประวัติศาสตร์

Jingquan Han ได้นำเสนอ ADRC ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ในประเทศจีน; ได้รับการยอมรับในระดับสากลประมาณปี 2006 ผลงานของ Gao ทำให้ ADRC เป็นที่นิยมในชุมชนการควบคุมของสหรัฐอเมริกา โดยเน้นย้ำถึงประสิทธิภาพที่เหนือกว่าในปัญหามาตรฐาน การนำไปใช้ในอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นในทศวรรษ 2010 โดยเฉพาะในจีนและเอเชีย รูปแบบที่ทันสมัย ได้แก่ adaptive ADRC, distributed ADRC และ learning-augmented ADRC

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ ADRC เมื่อแบบจำลองของระบบไม่แม่นยำ มีการรบกวนจำนวนมาก และคุณต้องการกฎการควบคุมที่เรียบง่ายโดยไม่ต้องมีแบบจำลองโดยละเอียด เหมาะสำหรับงานอุตสาหกรรม (มอเตอร์, ปั๊ม, การทำความร้อน), หุ่นยนต์ที่มีน้ำหนักบรรทุกไม่แน่นอน และระบบที่มีพารามิเตอร์ที่เปลี่ยนแปลงตามเวลา หลีกเลี่ยง ADRC หากการรบกวนเร็วเกินไปที่อุปกรณ์สังเกตจะติดตามได้ หรือหากต้องการความผันผวนในสภาวะคงตัวที่ต่ำมาก

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องมีการวัดเอาต์พุตที่แม่นยำ; ความไวของอุปกรณ์สังเกตต่อสัญญาณรบกวนอาจจำกัดประสิทธิภาพ
  • แบนด์วิดท์ของอุปกรณ์สังเกตถูกจำกัดด้วยสัญญาณรบกวนจากการวัด; ไม่สามารถประมาณค่าการรบกวนที่เร็วเกินไปได้
  • อัตราขยายของอุปกรณ์สังเกตที่สูงอาจขยายสัญญาณรบกวนจากการวัด; เป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างการประมาณค่าการรบกวนและการปฏิเสธสัญญาณรบกวน
  • การปรับแต่งพารามิเตอร์ ESO (อัตราขยายของอุปกรณ์สังเกต) ต้องอาศัยประสบการณ์; เป็นระบบน้อยกว่าวิธีการควบคุมแบบคลาสสิก
  • การวิเคราะห์ทางทฤษฎีซับซ้อนกว่า; การรับประกันความเสถียรและการลู่เข้ายังไม่สมบูรณ์เท่าวิธีการคลาสสิก

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ทนทานต่อความไม่แน่นอนของแบบจำลอง; ถือว่าความไม่แน่นอนเป็นการรบกวนที่ประมาณค่า แทนที่จะออกแบบสำหรับกรณีที่เลวร้ายที่สุด
  • กฎการควบคุมที่เรียบง่าย (มักจะเป็นแบบ PD); การปรับแต่งน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับ PID หรือ H-infinity
  • การปฏิเสธการรบกวนที่รวดเร็ว; การประมาณค่าแบบเรียลไทม์ช่วยให้ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว
  • ขยายไปยังระบบ MIMO และระบบไม่เชิงเส้นได้อย่างเป็นธรรมชาติ
  • การนำไปใช้งานจริง; ไม่จำเป็นต้องมีการระบุแบบจำลองโดยละเอียด

การประยุกต์ใช้

  • ระบบขับเคลื่อนอุตสาหกรรม: การควบคุมความเร็วของมอเตอร์ที่มีการเปลี่ยนแปลงโหลดและความไม่แน่นอนของแรงเสียดทาน
  • ระบบกำหนดตำแหน่ง: การกำหนดตำแหน่งที่แม่นยำของแท่นวางแม้จะมีแรงเสียดทานและการเล่นทางกล
  • HVAC: การควบคุมอุณหภูมิที่มีการรบกวนจากสภาพภายนอกและการเปลี่ยนแปลงการเข้าใช้
  • พลังงานหมุนเวียน: การควบคุมกังหันลมที่ปรับให้เข้ากับลมและกระแสลมปั่นป่วนที่เปลี่ยนแปลงไป
  • หุ่นยนต์: การควบคุมแขนกลที่มีโหลดไม่แน่นอน แรงเสียดทาน และผลกระทบของสายเคเบิล

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ดำเนินการอุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (ESO) ที่ประมาณค่าสถานะ x และการรบกวนแบบรวม d จากการวัด; ESO เป็นกลุ่มของอุปกรณ์สังเกตที่มีอัตราขยายสูง

2

การรบกวนที่ประมาณค่า d_hat จะถูกป้อนเข้าสู่กฎการควบคุม; ลบออก: u = u_nominal − d_hat ซึ่งเป็นการยกเลิกผลกระทบของการรบกวนอย่างมีประสิทธิภาพ

3

ออกแบบตัวควบคุมเชิงเส้นอย่างง่ายสำหรับระบบที่ได้รับการชดเชยการรบกวน; บ่อยครั้งที่กฎแบบสัดส่วน-อนุพันธ์ (PD) ก็เพียงพอแล้ว

4

ปิดวงจร: ใช้ u กับระบบ, วัดเอาต์พุต, อัปเดต ESO และกฎการควบคุม; ทำซ้ำ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การตั้งค่าอัตราขยายของอุปกรณ์สังเกตสูงเกินไป; นำไปสู่การขยายสัญญาณรบกวนและความไม่เสถียร
  • การใช้ ADRC สำหรับระบบที่มีพลวัตที่ไม่ได้สร้างแบบจำลองที่รวดเร็ว; แบนด์วิดท์ของ ESO อาจไม่เพียงพอ
  • การละเลยคุณภาพการวัด; สัญญาณเซ็นเซอร์ที่ไม่ดีจะทำให้ประสิทธิภาพของอุปกรณ์สังเกตและโดยรวมลดลง
  • การสมมติว่าการรบกวนทั้งหมดสามารถสังเกตได้; หากการรบกวนไม่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อเอาต์พุตที่วัดได้ ESO จะไม่สามารถประมาณค่าได้

คำถามที่พบบ่อย

ฉันจะปรับแต่งอัตราขยายของอุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (ESO) ได้อย่างไร?

อัตราขยายของ ESO ควบคุมแบนด์วิดท์ของอุปกรณ์สังเกตและความทนทานต่อสัญญาณรบกวน อัตราขยายที่สูงขึ้นจะประมาณค่าการรบกวนได้เร็วขึ้น แต่จะขยายสัญญาณรบกวนจากการวัด การปรับแต่งทั่วไป: เริ่มต้นด้วยแบนด์วิดท์ของอุปกรณ์สังเกตที่ 5-10 เท่าของแบนด์วิดท์ของตัวควบคุม ปรับแต่งตามประสบการณ์โดยพิจารณาจากความไวต่อสัญญาณรบกวนจากการวัด พื้นที่พารามิเตอร์มีขนาดใหญ่; ใช้การวิเคราะห์การตอบสนองความถี่หรือการจัดวางขั้วสำหรับการออกแบบที่เป็นระบบ

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Han, J. (2009). From PID to active disturbance rejection control. IEEE Transactions on Industrial Electronics, 56(3), 900-906.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Gao, Z. (2006). Active disturbance rejection control: a paradigm shift in feedback control system design. Proceedings of the 2006 American Control Conference, 2652-2661.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว