การควบคุมการรบกวนแบบแอคทีฟ
- ผู้เสนอ
- Jingquan Han
- ปี
- 2009
- ประเภท
- algorithm
- กลุ่มวิธี
- Robust Control
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การควบคุมการรบกวนแบบแอคทีฟ (Active Disturbance Rejection Control หรือ ADRC) เป็นวิธีการควบคุมที่ประมาณค่าและยกเลิกการรบกวนและความไม่แน่นอนของแบบจำลองแบบเรียลไทม์ โดยใช้อุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (extended state observer หรือ ESO) ซึ่งถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็น 'สถานะการรบกวน' เพิ่มเติม ADRC พัฒนาโดย Han และเป็นที่นิยมโดย Gao มีความทนทานที่โดดเด่นโดยไม่จำเป็นต้องมีแบบจำลองของระบบที่แม่นยำ ทำให้ใช้งานได้จริงสำหรับระบบในโลกแห่งความเป็นจริงที่มีความไม่แน่นอนและการรบกวนอย่างมาก
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ADRC มองว่าพลวัตที่ไม่ได้สร้างแบบจำลอง การรบกวน และข้อผิดพลาดของพารามิเตอร์ใด ๆ เป็น 'การรบกวนแบบรวม' (lumped disturbance) ที่เพิ่มเข้ามา แทนที่จะปรับแต่งตัวควบคุมที่แข็งแกร่งสำหรับการรบกวนในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ADRC จะประมาณค่าการรบกวนนี้แบบเรียลไทม์โดยใช้อุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (ESO) จากนั้นจึงยกเลิกผ่านการป้อนกลับ ESO จะขยายปริภูมิสถานะด้วยสถานะการรบกวนที่ถูกประมาณค่าพร้อมกับสถานะแบบดั้งเดิม การรบกวนที่ประมาณค่านี้จะถูกลบออกจากกฎการควบคุม ทำให้ได้ระบบเชิงเส้นที่แยกการรบกวนออก ซึ่งสามารถควบคุมได้ง่าย แนวทางนี้เป็นเชิงปฏิบัติ: ยอมรับความไม่แน่นอนของแบบจำลอง ประมาณค่า และชดเชย
ประวัติศาสตร์
Jingquan Han ได้นำเสนอ ADRC ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ในประเทศจีน; ได้รับการยอมรับในระดับสากลประมาณปี 2006 ผลงานของ Gao ทำให้ ADRC เป็นที่นิยมในชุมชนการควบคุมของสหรัฐอเมริกา โดยเน้นย้ำถึงประสิทธิภาพที่เหนือกว่าในปัญหามาตรฐาน การนำไปใช้ในอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นในทศวรรษ 2010 โดยเฉพาะในจีนและเอเชีย รูปแบบที่ทันสมัย ได้แก่ adaptive ADRC, distributed ADRC และ learning-augmented ADRC
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ ADRC เมื่อแบบจำลองของระบบไม่แม่นยำ มีการรบกวนจำนวนมาก และคุณต้องการกฎการควบคุมที่เรียบง่ายโดยไม่ต้องมีแบบจำลองโดยละเอียด เหมาะสำหรับงานอุตสาหกรรม (มอเตอร์, ปั๊ม, การทำความร้อน), หุ่นยนต์ที่มีน้ำหนักบรรทุกไม่แน่นอน และระบบที่มีพารามิเตอร์ที่เปลี่ยนแปลงตามเวลา หลีกเลี่ยง ADRC หากการรบกวนเร็วเกินไปที่อุปกรณ์สังเกตจะติดตามได้ หรือหากต้องการความผันผวนในสภาวะคงตัวที่ต่ำมาก
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ต้องมีการวัดเอาต์พุตที่แม่นยำ; ความไวของอุปกรณ์สังเกตต่อสัญญาณรบกวนอาจจำกัดประสิทธิภาพ
- แบนด์วิดท์ของอุปกรณ์สังเกตถูกจำกัดด้วยสัญญาณรบกวนจากการวัด; ไม่สามารถประมาณค่าการรบกวนที่เร็วเกินไปได้
- อัตราขยายของอุปกรณ์สังเกตที่สูงอาจขยายสัญญาณรบกวนจากการวัด; เป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างการประมาณค่าการรบกวนและการปฏิเสธสัญญาณรบกวน
- การปรับแต่งพารามิเตอร์ ESO (อัตราขยายของอุปกรณ์สังเกต) ต้องอาศัยประสบการณ์; เป็นระบบน้อยกว่าวิธีการควบคุมแบบคลาสสิก
- การวิเคราะห์ทางทฤษฎีซับซ้อนกว่า; การรับประกันความเสถียรและการลู่เข้ายังไม่สมบูรณ์เท่าวิธีการคลาสสิก
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ทนทานต่อความไม่แน่นอนของแบบจำลอง; ถือว่าความไม่แน่นอนเป็นการรบกวนที่ประมาณค่า แทนที่จะออกแบบสำหรับกรณีที่เลวร้ายที่สุด
- กฎการควบคุมที่เรียบง่าย (มักจะเป็นแบบ PD); การปรับแต่งน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับ PID หรือ H-infinity
- การปฏิเสธการรบกวนที่รวดเร็ว; การประมาณค่าแบบเรียลไทม์ช่วยให้ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว
- ขยายไปยังระบบ MIMO และระบบไม่เชิงเส้นได้อย่างเป็นธรรมชาติ
- การนำไปใช้งานจริง; ไม่จำเป็นต้องมีการระบุแบบจำลองโดยละเอียด
การประยุกต์ใช้
- ระบบขับเคลื่อนอุตสาหกรรม: การควบคุมความเร็วของมอเตอร์ที่มีการเปลี่ยนแปลงโหลดและความไม่แน่นอนของแรงเสียดทาน
- ระบบกำหนดตำแหน่ง: การกำหนดตำแหน่งที่แม่นยำของแท่นวางแม้จะมีแรงเสียดทานและการเล่นทางกล
- HVAC: การควบคุมอุณหภูมิที่มีการรบกวนจากสภาพภายนอกและการเปลี่ยนแปลงการเข้าใช้
- พลังงานหมุนเวียน: การควบคุมกังหันลมที่ปรับให้เข้ากับลมและกระแสลมปั่นป่วนที่เปลี่ยนแปลงไป
- หุ่นยนต์: การควบคุมแขนกลที่มีโหลดไม่แน่นอน แรงเสียดทาน และผลกระทบของสายเคเบิล
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ดำเนินการอุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (ESO) ที่ประมาณค่าสถานะ x และการรบกวนแบบรวม d จากการวัด; ESO เป็นกลุ่มของอุปกรณ์สังเกตที่มีอัตราขยายสูง
การรบกวนที่ประมาณค่า d_hat จะถูกป้อนเข้าสู่กฎการควบคุม; ลบออก: u = u_nominal − d_hat ซึ่งเป็นการยกเลิกผลกระทบของการรบกวนอย่างมีประสิทธิภาพ
ออกแบบตัวควบคุมเชิงเส้นอย่างง่ายสำหรับระบบที่ได้รับการชดเชยการรบกวน; บ่อยครั้งที่กฎแบบสัดส่วน-อนุพันธ์ (PD) ก็เพียงพอแล้ว
ปิดวงจร: ใช้ u กับระบบ, วัดเอาต์พุต, อัปเดต ESO และกฎการควบคุม; ทำซ้ำ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การตั้งค่าอัตราขยายของอุปกรณ์สังเกตสูงเกินไป; นำไปสู่การขยายสัญญาณรบกวนและความไม่เสถียร
- การใช้ ADRC สำหรับระบบที่มีพลวัตที่ไม่ได้สร้างแบบจำลองที่รวดเร็ว; แบนด์วิดท์ของ ESO อาจไม่เพียงพอ
- การละเลยคุณภาพการวัด; สัญญาณเซ็นเซอร์ที่ไม่ดีจะทำให้ประสิทธิภาพของอุปกรณ์สังเกตและโดยรวมลดลง
- การสมมติว่าการรบกวนทั้งหมดสามารถสังเกตได้; หากการรบกวนไม่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อเอาต์พุตที่วัดได้ ESO จะไม่สามารถประมาณค่าได้
คำถามที่พบบ่อย
ฉันจะปรับแต่งอัตราขยายของอุปกรณ์สังเกตสถานะแบบขยาย (ESO) ได้อย่างไร?
อัตราขยายของ ESO ควบคุมแบนด์วิดท์ของอุปกรณ์สังเกตและความทนทานต่อสัญญาณรบกวน อัตราขยายที่สูงขึ้นจะประมาณค่าการรบกวนได้เร็วขึ้น แต่จะขยายสัญญาณรบกวนจากการวัด การปรับแต่งทั่วไป: เริ่มต้นด้วยแบนด์วิดท์ของอุปกรณ์สังเกตที่ 5-10 เท่าของแบนด์วิดท์ของตัวควบคุม ปรับแต่งตามประสบการณ์โดยพิจารณาจากความไวต่อสัญญาณรบกวนจากการวัด พื้นที่พารามิเตอร์มีขนาดใหญ่; ใช้การวิเคราะห์การตอบสนองความถี่หรือการจัดวางขั้วสำหรับการออกแบบที่เป็นระบบ
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Han, J. (2009). From PID to active disturbance rejection control. IEEE Transactions on Industrial Electronics, 56(3), 900-906.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วGao, Z. (2006). Active disturbance rejection control: a paradigm shift in feedback control system design. Proceedings of the 2006 American Control Conference, 2652-2661.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว