Acoustic Holography
- ผู้เสนอ
- James Maynard, Earl Williams, Yongjian Lee
- ปี
- 1985
- ประเภท
- Sound field reconstruction method
- กลุ่มวิธี
- Acoustic imaging
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
Near-Field Acoustic Holography (NAH) เป็นเทคนิคสำหรับการสร้างสนามเสียงอะคูสติก 3 มิติขึ้นใหม่ และการแสดงภาพการแผ่กระจายเสียงจากแหล่งกำเนิด โดยการวัดความดันที่อาเรย์ไมโครโฟนหนาแน่นในระยะใกล้ NAH ซึ่งริเริ่มโดย Maynard, Williams และ Lee ในปี 1985 ได้ขยายหลักการโฮโลแกรมจากทัศนศาสตร์ไปยังอะคูสติก ทำให้สามารถจำแนกลักษณะแหล่งกำเนิดเสียงได้อย่างละเอียด การระบุแหล่งกำเนิดเสียงรบกวน และการแสดงภาพสนามเสียง ซึ่งเป็นไปไม่ได้ด้วยวิธีการวัดแบบจุดเดียวหรืออาเรย์เส้นแบบดั้งเดิม
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลองนึกภาพการถ่ายภาพฉาก 3 มิติ: กล้องจะจับภาพการฉายแสง 2 มิติจากฉาก ในทำนองเดียวกัน NAH จะบันทึก 'ภาพนิ่ง' 2 มิติของความดันอะคูสติกบนพื้นผิว (อาเรย์การวัด) และสร้างสนามอะคูสติก 3 มิติเต็มรูปแบบรอบๆ นั้นขึ้นมาใหม่ การเคลื่อนย้ายอาเรย์หรือใช้อาเรย์ 3 มิติ คุณจะสร้างแผนที่ที่สมบูรณ์ว่าเสียงมาจากไหนและมันแผ่กระจายไปยังอวกาศอย่างไร สิ่งนี้ทำให้สามารถ 'มองเห็น' เสียงได้—แสดงภาพรูปแบบอะคูสติกของเครื่องจักร เครื่องดนตรี หรืออาคาร
ประวัติศาสตร์
Maynard, Williams และ Lee ได้พัฒนา NAH ในปี 1985 โดยปรับหลักการโฮโลแกรมจากทัศนศาสตร์มาสู่อะคูสติก วิธีการนี้ถูกนำไปใช้กับการระบุแหล่งกำเนิดการสั่นสะเทือนและการสร้างสนามอะคูสติกขึ้นใหม่ในตอนแรก งานพื้นฐานของ Williams เกี่ยวกับฟูเรียร์อะคูสติก (1999) ได้ให้พื้นฐานทางทฤษฎี การใช้งานได้ขยายตัวในช่วงทศวรรษ 1990–2000 ไปสู่การระบุแหล่งกำเนิดเสียงรบกวนในอุตสาหกรรม การทดสอบผลิตภัณฑ์ และอะคูสติกอากาศพลศาสตร์ รูปแบบที่ทันสมัย ได้แก่ 3D NAH วิธีการฮาร์มอนิกทรงกลม (HOA) และวิธีการผกผันแบบปกติเพื่อความทนทานที่ดีขึ้น
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ NAH เมื่อต้องการการจำแนกลักษณะการแผ่รังสีของแหล่งกำเนิดเสียงอย่างแม่นยำ: การระบุแหล่งกำเนิดการสั่นสะเทือนในเครื่องจักร การแก้ไขปัญหาเสียงที่แผ่ออกมาจากเครื่องใช้ไฟฟ้าหรือยานพาหนะ การทดสอบอะคูสติกของผลิตภัณฑ์ การทำความเข้าใจผลกระทบระยะใกล้รอบโครงสร้าง และการตรวจสอบการออกแบบอะคูสติกอย่างละเอียด NAH มีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อการวัดระยะไกลแบบดั้งเดิมไม่สามารถทำได้ (แหล่งกำเนิดขนาดเล็ก สภาพแวดล้อมที่มีเสียงดัง พื้นที่ปิด) หลีกเลี่ยง NAH เมื่อแหล่งกำเนิดอยู่ไกลมากหรือมีความถี่ต่ำ (ต้องการอาเรย์ขนาดใหญ่มาก)
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ต้องการอาเรย์ไมโครโฟนที่หนาแน่นและปรับเทียบอย่างดี ต้นทุนและความซับซ้อนเพิ่มขึ้นตามความถี่ (ความถี่สูงต้องการระยะห่างที่แคบลง)
- อาเรย์ต้องวางใกล้กับแหล่งกำเนิดมาก (ระยะใกล้) จำกัดการใช้งานกับแหล่งกำเนิดที่เข้าถึงได้และอาจไม่สามารถทำได้สำหรับแหล่งกำเนิดขนาดใหญ่
- ความแม่นยำในการสร้างขึ้นใหม่มีความไวต่อข้อผิดพลาดในการวัด (การจัดแนวเฟสไม่ตรงกัน ความไม่เข้ากันของไมโครโฟน) ข้อผิดพลาดเล็กน้อยจะแพร่กระจายและขยายใหญ่ขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับส่วนประกอบที่สลายตัว
- ต้นทุนการคำนวณสูง: การแปลงฟูเรียร์ 2 มิติ/3 มิติ และการสร้างสนามขึ้นใหม่ต้องการการประมวลผลจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับช่วงความถี่กว้าง
- ประสิทธิภาพต่ำที่ความถี่ต่ำมากซึ่งความยาวคลื่นมีขนาดใหญ่ อาเรย์จะต้องมีขนาดใหญ่จนไม่สามารถใช้งานได้จริงเพื่อให้เป็นไปตามเงื่อนไขระยะใกล้ (ระยะทาง < λ/2π)
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ช่วยให้สามารถแสดงภาพสนามอะคูสติก 3 มิติได้โดยตรง ดีกว่าวิธีการวัดระยะไกลในการทำความเข้าใจแหล่งกำเนิดเสียงและกลไกการแผ่รังสี
- แยกเสียงโดยตรงออกจากเสียงรบกวนรอบข้าง อาเรย์ระยะใกล้จะแยกแหล่งกำเนิดและสร้างสนามขึ้นใหม่แม้ในสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดัง
- ความละเอียดเชิงพื้นที่สูง: สามารถระบุแหล่งกำเนิดเสียงแบบไม่ต่อเนื่อง (แผงสั่นแต่ละแผง สลักยึด) ที่แยกจากกันด้วยเศษส่วนของความยาวคลื่น
- ให้เมตริกอะคูสติกเชิงปริมาณ (ความเข้ม กำลัง ทิศทาง) ที่ได้จากการวัดความดันและความเร็วที่สร้างขึ้นใหม่
- ทำงานได้ในสภาพแวดล้อมอะคูสติกที่ซับซ้อน (ภายในอาคาร เสียงก้อง) ซึ่งการวัดระยะไกลล้มเหลวเนื่องจากการสะท้อนและเสียงรบกวนพื้นหลัง
การประยุกต์ใช้
- การระบุแหล่งกำเนิดเสียงรบกวนในเครื่องจักรและเครื่องใช้ไฟฟ้า: ระบุตำแหน่งและแสดงภาพแหล่งกำเนิดเสียง (ตลับลูกปืน พัดลม เกียร์) ที่ส่งผลต่อเสียงที่แผ่ออกมา
- การทดสอบเสียงยานยนต์และอากาศยาน: สร้างแผนที่การแผ่กระจายเสียงจากพื้นผิวรถยนต์และห้องเครื่องยนต์; แนะนำการปรับปรุงการออกแบบอะคูสติก
- อะคูสติกอาคารและโครงสร้าง: แสดงภาพการแผ่กระจายเสียงจากผนังอาคาร ระบบ HVAC และการสั่นสะเทือนทางกล; ประเมินประสิทธิภาพฉนวน
- การออกแบบเครื่องช่วยฟังและลำโพง: จำแนกลักษณะรูปแบบการแผ่กระจายเสียงของทรานสดิวเซอร์และตัวรับเครื่องช่วยฟัง; ปรับปรุงการตอบสนองความถี่และทิศทาง
- การระบุตำแหน่งแหล่งกำเนิดใต้น้ำ: ขยายวิธีการ NAH ไปยังอาเรย์ไฮโดรโฟนเพื่อตรวจจับและระบุตำแหน่งแหล่งกำเนิดเสียงใต้น้ำ (สิ่งมีชีวิตในทะเล เรือดำน้ำ)
- อะคูสติกสถาปัตยกรรม: วัดการแผ่กระจายเสียงจากองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม (เสา ผนัง) ในห้องแสดงคอนเสิร์ตและโรงละคร; ตรวจสอบการจำลองอะคูสติก
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
จัดวางอาเรย์ไมโครโฟนหนาแน่น (ระนาบหรือโค้ง, 2 มิติ หรือ 3 มิติ) ให้ใกล้กับแหล่งกำเนิดที่สนใจในระยะใกล้ของแหล่งกำเนิด (ระยะทาง < ความยาวคลื่นสองสามช่วง) บันทึกความดันอะคูสติกที่ตำแหน่งไมโครโฟนทั้งหมดพร้อมกันในช่วงความถี่ที่สนใจ
ปรับเทียบไมโครโฟนทั้งหมด ตรวจสอบการซิงโครไนซ์และการจัดแนวเฟส (< ช่วงเวลาสุ่มตัวอย่าง) แก้ไขการตอบสนองความถี่ของไมโครโฟนและปัจจัยแวดล้อม
คำนวณการแปลงฟูเรียร์เชิงพื้นที่ (สเปกตรัมคลื่นจำนวน) ของสนามความดันที่วัดได้โดยอาเรย์ แยกสนามที่วัดได้ออกเป็นส่วนประกอบคลื่นที่แพร่กระจาย (แผ่รังสี) และคลื่นที่สลายตัว (เฉพาะระยะใกล้)
ใช้สเปกตรัมคลื่นจำนวนและสมการ Helmholtz เพื่อสร้างสนามอะคูสติกขึ้นใหม่ ณ จุดใดๆ ในอวกาศ: แพร่กระจายย้อนกลับผ่านพื้นผิวการวัดไปยังแหล่งกำเนิด แพร่กระจายไปข้างหน้าออกจากพื้นผิวการวัดไปยังระยะไกล
แสดงภาพสนามความดันและความเร็วอนุภาคที่สร้างขึ้นใหม่ในระนาบและความถี่ต่างๆ ระบุแหล่งกำเนิดเสียง (บริเวณที่มีความเข้มสูง) รูปแบบการแผ่รังสี และทิศทาง คำนวณความแรงของแหล่งกำเนิด กำลังเอาต์พุต และความเข้มอะคูสติก
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การใช้อาเรย์ที่มีความละเอียดเชิงพื้นที่ไม่เพียงพอ ระยะห่างระหว่างองค์ประกอบมากกว่า λ/2 จะทำให้เกิดการสุ่มตัวอย่างเชิงพื้นที่ผิดพลาดและสิ่งประดิษฐ์แหล่งกำเนิดเสียงปลอม
- การละเลยเงื่อนไขระยะใกล้: หากระนาบการวัดอยู่ห่างจากแหล่งกำเนิดมากเกินไป ส่วนประกอบที่สลายตัวจะลดลงและไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้อย่างแม่นยำ
- การสมมติว่าความไม่เข้ากันของไมโครโฟนมีน้อยมาก แม้แต่ความแตกต่างของเฟสเล็กน้อยระหว่างไมโครโฟนที่อยู่ติดกันก็ทำให้สูญเสียความสอดคล้องและเกิดข้อผิดพลาดในการสร้างขึ้นใหม่
- การตีความสิ่งประดิษฐ์ที่เกิดจากเสียงรบกวนมากเกินไป เสียงรบกวนจากการวัด (SNR < 30 dB) จะสร้างแหล่งกำเนิดปลอมในสนามที่สร้างขึ้นใหม่
- การไม่ตรวจสอบการสร้างขึ้นใหม่กับการวัดที่เป็นอิสระ (เช่น ตัววัดความเร่งบนแหล่งกำเนิด) ควรตรวจสอบผลลัพธ์เสมอ
คำถามที่พบบ่อย
อะไรคือความแตกต่างระหว่าง NAH และการบีมฟอร์มมิ่งระยะไกล?
การบีมฟอร์มมิ่งสังเคราะห์การตอบสนองแบบทิศทางจากอาเรย์เพื่อระบุตำแหน่งแหล่งกำเนิดเสียง; NAH สร้างสนามเสียง 3 มิติเต็มรูปแบบ การบีมฟอร์มมิ่งทำงานได้ที่ระยะทางใดก็ได้ แต่ให้ความละเอียดเชิงพื้นที่จำกัด NAH ต้องการการวางตำแหน่งในระยะใกล้ แต่ให้การสร้างสนามอย่างละเอียดด้วยความละเอียดระดับความยาวคลื่น NAH เหนือกว่าในการทำความเข้าใจกลไกการแผ่รังสี; การบีมฟอร์มมิ่งดีกว่าสำหรับการระบุตำแหน่งแหล่งกำเนิดที่ระยะไกล
อาเรย์การวัดต้องอยู่ใกล้แหล่งกำเนิดมากแค่ไหนสำหรับ NAH?
อาเรย์ต้องอยู่ในระยะใกล้ของแหล่งกำเนิดเสียง โดยทั่วไปคือระยะทาง < λ/2π (โดยที่ λ คือความยาวคลื่น) การวางตำแหน่งที่ใกล้ขึ้นจะช่วยให้แน่ใจว่าคลื่นที่สลายตัว (ความถี่เชิงพื้นที่สูง) มีความแรงเพียงพอที่จะวัดได้อย่างแม่นยำ ที่ระยะทางใกล้มาก (ระยะทาง << ความยาวคลื่น) ผลกระทบระยะใกล้จะมีอิทธิพลเหนือกว่า การสร้างขึ้นใหม่จะไม่เสถียร และการประมาณค่าระยะไกลจะเป็นไปไม่ได้
ผลกระทบของระยะห่างระหว่างไมโครโฟนต่อประสิทธิภาพของ NAH คืออะไร?
ระยะห่างระหว่างไมโครโฟนต้องไม่เกิน λ/2 (ครึ่งความยาวคลื่น) เพื่อหลีกเลี่ยงการสุ่มตัวอย่างเชิงพื้นที่ผิดพลาด ระยะห่างที่แคบลง (λ/4 หรือน้อยกว่า) ให้ความละเอียดที่ดีขึ้นและไวต่อความไม่เข้ากันน้อยลง ที่ความถี่สูง จำเป็นต้องมีระยะห่างที่แคบลง อาเรย์ขนาดกะทัดรัดที่มีมากกว่า 64 องค์ประกอบเป็นเรื่องปกติ ต้นทุนการคำนวณจะเพิ่มขึ้นตามขนาดของอาเรย์ ดังนั้นระยะห่างจึงเป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างความละเอียดและต้นทุน
ฉันจะคำนึงถึงเสียงรบกวนจากการวัดใน NAH ได้อย่างไร?
เสียงรบกวนจากการวัดจะขยายใหญ่ขึ้นระหว่างการสร้างสนาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับส่วนประกอบที่สลายตัว (ความถี่เชิงพื้นที่สูง) เทคนิคการทำให้เป็นปกติ (Tikhonov, truncated SVD) จะลดการขยายสัญญาณรบกวนโดยแลกกับการสูญเสียความละเอียดเชิงพื้นที่บางส่วน การหาค่าเฉลี่ยแบบกลุ่มจากการวัดหลายครั้งจะช่วยเพิ่ม SNR ตรวจสอบให้แน่ใจว่า SNR > 20–30 dB สำหรับการสร้างขึ้นใหม่ที่สมเหตุสมผล; SNR ที่ต่ำลงต้องการการทำให้เป็นปกติอย่างเข้มข้น
NAH สามารถสร้างสนามในห้องที่มีเสียงก้องได้หรือไม่?
ได้ หากอาเรย์ระยะใกล้วางใกล้กับแหล่งกำเนิดเพียงพอและครอบคลุมบริเวณแหล่งกำเนิด การสะท้อนและอะคูสติกของห้องเป็นส่วนหนึ่งของสนามที่วัดได้ ดังนั้นจึงปรากฏในการสร้างขึ้นใหม่ หากต้องการแยกเฉพาะการแผ่รังสีของแหล่งกำเนิดเท่านั้น (ไม่รวมผลกระทบของห้อง) ให้ใช้อาเรย์ขนาดเล็กที่วางใกล้กับแหล่งกำเนิดมาก หรือใช้อิมเมจจิ้งอะคูสติกในห้องไร้เสียงสะท้อนเพื่อการจำแนกลักษณะเฉพาะของแหล่งกำเนิดที่ชัดเจน
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Maynard, J. D., Williams, E. G., & Lee, Y. (1985). Near-field acoustic holography: I. Theory of generalized holography and the development of NAH. Journal of the Acoustical Society of America, 78(4), 1395–1413.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วWilliams, E. G. (1999). Fourier Acoustics: Sound Radiation and Nearfield Acoustical Holography. Academic Press.
ISBN: 978-0124654052คัดลอกแล้วMueller, T. F. (2002). Aeroacoustic Measurements. Springer-Verlag.
ISBN: 978-3540678441คัดลอกแล้ว