Rozstrzyganie wieloznaczności wyrazów (WSD)
- Autor metody
- Navigli (survey, 2009)
- Rok
- 2009
- Typ
- NLP semantic-disambiguation task
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Rozstrzyganie wieloznaczności wyrazów (WSD) to zadanie przetwarzania języka naturalnego polegające na wyborze właściwego znaczenia słowa wieloznacznego na podstawie jego kontekstu.
Przegląd Navigli (2009) opisuje, jak wybiera się znaczenie słowa o wielu znaczeniach, które ma zastosowanie w danym zdaniu, poprawiając jakość wyszukiwania informacji, tłumaczenia maszynowego i odpowiadania na pytania.
Intuicja stojąca za metodą
Wiele codziennych słów niesie ze sobą więcej niż jedno znaczenie – „bank” może oznaczać brzeg rzeki lub instytucję finansową, a tylko otaczające słowa nam to mówią. Czytelnik rozwiązuje to automatycznie, ale maszyna widzi ten sam ciąg znaków w obu przypadkach. WSD dokonuje tego wyboru w sposób jawny: analizuje słowa wokół niejednoznacznego terminu, porównuje je z definicjami słownikowymi każdego kandydującego znaczenia i wybiera znaczenie, którego sens najlepiej pasuje do kontekstu.
Historia
Rozstrzyganie wieloznaczności wyrazów jest długotrwałym problemem w lingwistyce obliczeniowej. Navigli (2009) skonsolidował dziedzinę w obszernym przeglądzie, podczas gdy Mihalcea (2006) przedstawił metody oparte na wiedzy, które opierają się na zasobach leksykalnych, takich jak WordNet, zamiast na danych treningowych z etykietami.
Kiedy stosować
WSD ma zastosowanie, gdy masz tekst zawierający słowa o wielu znaczeniach i leksykalny zasób wiedzy – WordNet lub ontologię języka docelowego – który wymienia ich znaczenia, wraz z zdefiniowanym oknem kontekstowym. Nadaje się do prac wyjaśniających i klasyfikacyjnych na danych tekstowych, a skromny korpus (około 20 jednostek) jest wystarczający do rozpoczęcia. Bez dostępnego inwentarza znaczeń dla języka, WSD oparte na wiedzy nie może działać.
Ograniczenia i uwagi
- Wymaga dostępnego WordNetu lub ontologii języka docelowego; języków bez inwentarza znaczeń nie można w ten sposób rozstrzygnąć.
- Dokładność zależy od tego, jak dobrze zdefiniowane okno kontekstowe wychwytuje dowody rozstrzygające wieloznaczność.
- Drobne rozróżnienia znaczeń w zasobie mogą być trudne do rozdzielenia nawet przy bogatym kontekście.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Rozstrzyga wieloznaczność, aby zadania niższego poziomu odczytywały zamierzone znaczenie, a nie ciąg powierzchniowy.
- Poprawia jakość wyszukiwania informacji, tłumaczenia maszynowego i odpowiadania na pytania.
- Podejścia oparte na wiedzy działają bezpośrednio z zasobu leksykalnego, bez potrzeby dużych zbiorów danych treningowych z etykietami.
Zastosowania
- Poprawa trafności wyszukiwania informacji poprzez dopasowanie zamierzonego znaczenia terminu zapytania.
- Podniesienie jakości tłumaczenia maszynowego poprzez wybór właściwego znaczenia przed tłumaczeniem.
- Wspieranie systemów odpowiadania na pytania, które muszą poprawnie interpretować niejednoznaczne terminy.
- Semantyczna analiza korpusów w dziedzinach humanistycznych, społecznych i innych dziedzinach intensywnie wykorzystujących tekst.
Jak to działa
Jak to działa
Tekst jest skanowany pod kątem słów wieloznacznych – terminów, które mają więcej niż jedno możliwe znaczenie w zasobie wiedzy. Każde takie słowo staje się celem do rozstrzygnięcia wieloznaczności, ponieważ słowa jednoznaczne nie wymagają dalszej analizy.
Okno kontekstowe jest definiowane wokół każdego słowa docelowego – sąsiadujące słowa i frazy, które sygnalizują, które znaczenie jest zamierzone. Rozmiar i kształt tego okna jest zdefiniowanym parametrem metody, ponieważ otaczające dowody napędzają decyzję.
Kandydackie znaczenia słowa docelowego są pobierane z leksykalnego zasobu wiedzy, takiego jak WordNet lub ontologia języka docelowego. Każde kandydackie znaczenie zawiera definicję lub objaśnienie opisujące to konkretne znaczenie.
Wybierane jest znaczenie, którego definicja najlepiej pokrywa się z kontekstem. Podejścia oparte na wiedzy, takie jak algorytm Leska, porównują słowa w oknie kontekstowym z objaśnieniem każdego znaczenia i wybierają najlepsze dopasowanie, przypisując pojedynczą etykietę znaczenia słowu w kontekście.
Częste pułapki
- Stosowanie zasobu zbudowanego dla jednego języka do tekstu w innym – inwentarz znaczeń musi odpowiadać językowi korpusu.
- Używanie okna kontekstowego, które jest zbyt wąskie, aby przekazać sygnał rozstrzygający, lub tak szerokie, że wciąga nieistotne słowa.
- Zakładanie, że każde słowo jest wieloznaczne; ograniczenie rozstrzygania do rzeczywiście wieloznacznych celów, aby uniknąć zmarnowanego wysiłku i szumu.
Najczęściej zadawane pytania
Jakiego zasobu wiedzy potrzebuje WSD?
WSD oparte na wiedzy opiera się na zasobie leksykalnym, który wymienia znaczenia słów – WordNet dla języka angielskiego lub równoważną ontologię dla języka docelowego. Zasób dostarcza kandydackie znaczenia i ich objaśnienia, które metoda porównuje z kontekstem.
Jak ważne jest okno kontekstowe?
Okno kontekstowe to zbiór sąsiadujących słów używanych do decydowania, które znaczenie ma zastosowanie. Jest to zdefiniowany parametr: zbyt wąskie i przegapia sygnał rozstrzygający, zbyt szerokie i dodaje nieistotne słowa. Wybór odpowiedniego okna jest kluczowy dla metody.
Co to jest algorytm Leska?
Lesk to klasyczne podejście oparte na wiedzy, które porównuje słowa w oknie kontekstowym z objaśnieniem słownikowym każdego kandydującego znaczenia i wybiera znaczenie z największym pokryciem. Działa bezpośrednio z zasobu leksykalnego bez danych treningowych z etykietami.
Czy WSD działa dla języków innych niż angielski?
Tak, pod warunkiem istnienia inwentarza znaczeń lub ontologii dla tego języka. Stosowanie zasobu angielskiego, takiego jak WordNet, do tekstu w innym języku nie da poprawnych znaczeń; zasób musi odpowiadać językowi korpusu.
Pokrewne metody
Źródła
Navigli, R. (2009). Word Sense Disambiguation: A Survey. ACM Computing Surveys (CSUR), 41(2), Article 10, 1-69.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Mihalcea, R. (2006). Knowledge-Based Methods for Word Sense Disambiguation. Computational Linguistics.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.