Projekt triangulacyjny — projekt badania z walidacją krzyżową
- Autor metody
- Norman K. Denzin (triangulation concept); Alan Bryman (mixed-methods survey application)
- Rok
- 1978 (Denzin); widely operationalized in survey contexts from the 1990s onward
- Typ
- Mixed-methods data collection design
- Rodzina
- Data collection
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Badanie triangulacyjne celowo łączy ustrukturyzowany instrument ankietowy z co najmniej jednym dodatkowym źródłem danych — takim jak wywiady, grupy fokusowe, obserwacje lub drugie badanie — tak aby wyniki z każdego źródła mogły być wzajemnie walidowane.
Projekt ten, zakorzeniony w koncepcji triangulacji metodologicznej Denzina, wzmacnia wiarygodność poprzez sprawdzenie, czy niezależne linie dowodowe zbiegają się ku tym samym wnioskom. Jest szczególnie powszechny w badaniach społecznych, edukacyjnych i zdrowotnych.
Intuicja stojąca za metodą
Wyobraźmy sobie, że prosimy 500 pracowników o ocenę stresu w miejscu pracy na skali Likerta, ale nie jesteśmy pewni, czy liczby rzeczywiście oddają to, co stres oznacza w danym kontekście. Badanie triangulacyjne dodaje na przykład kilkanaście wywiadów uzupełniających lub element obserwacyjny. Jeśli osoby oceniające wysoki poziom stresu mówią w wywiadach to samo, co sugerują ich wyniki w skali, wzrasta pewność co do instrumentu ankietowego i jego interpretacji. Jeśli wyniki się różnią, dowiadujemy się czegoś ważnego o tym, gdzie badanie ankietowe nie trafiło w sedno — i możemy odpowiednio doprecyzować nasze wnioski.
Historia
Koncepcja triangulacji w badaniach społecznych została usystematyzowana przez Normana K. Denzina w jego książce The Research Act z 1978 roku, która rozróżniała triangulację danych, triangulację badacza, triangulację teorii i triangulację metodologiczną. Zastosowanie triangulacji specyficznie do projektów badawczych stało się powszechne dzięki ruchowi metod mieszanych z lat 90. i 2000., z kluczowymi wkładami Alana Brymana, Johna Creswella i Abbasa Tashakkoriego. Projekt zbieżny równoległy Creswella i Plano Clarka — prominentna rama metod mieszanych — sformalizował logikę jednoczesnego prowadzenia wątków ankietowych i jakościowych oraz ich łączenia na etapie interpretacji.
Kiedy stosować
Należy stosować badanie triangulacyjne, gdy pojedynczy instrument ankietowy może nie w pełni uchwycić badany konstrukt lub gdy interesariusze wymagają większej pewności niż może zapewnić jedna metoda — jest to powszechne w ewaluacji programów, badaniach polityki i stosowanych badaniach zdrowotnych. Jest również odpowiednie, gdy badacz podejrzewa błąd odpowiedzi lub efekty pożądania społecznego i potrzebna jest jakościowa weryfikacja do potwierdzenia wzorca. NIE należy go stosować jedynie w celu dodania pozornej rygorystyczności: jeśli pytanie badawcze jest prosto opisowe, a instrument jest zweryfikowany, triangulacja dodaje kosztów i złożoności bez proporcjonalnego zysku. Unikać, gdy czas lub budżet nie pozwalają na rzeczywiste równoległe zbieranie danych — nominalna triangulacja, która idzie na skróty w przypadku źródła wtórnego, jest gorsza niż dobrze wykonane badanie jedno-metodowe.
Ograniczenia i uwagi
- Znacznie bardziej zasobochłonny niż samodzielne badanie pod względem czasu, kosztów i wiedzy analitycznej.
- Gdy źródła są rozbieżne, ich uzgodnienie wymaga osądu interpretacyjnego, który może być kwestionowany.
- Jakość triangulacji zależy całkowicie od jakości każdego źródła; źle zaprojektowane źródło wtórne dodaje szumu zamiast walidacji.
- Wymaga kompetencji w co najmniej dwóch tradycjach metodologicznych, co stawia wyższe wymagania w zakresie umiejętności zespołu badawczego.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Zwiększa wiarygodność poprzez wykazanie, że niezależne źródła danych zbiegają się ku temu samemu wnioskowi.
- Wykrywa problemy z pomiarem w instrumencie ankietowym, które byłyby niewidoczne w projekcie jedno-metodowym.
- Ujawnia niuanse kontekstowe i zmienność w podgrupach, które są ukryte w zagregowanych statystykach ankietowych.
- Pozwala na ilościową szerokość (duża próba ankietowa) i jakościową głębię (wywiady) w ramach jednego badania.
- Jest szczególnie przekonujący dla odbiorców politycznych i praktycznych, którzy nie ufają żadnemu pojedynczemu źródłu danych.
Zastosowania
- Ewaluacje programów łączące wyniki badań ankietowych przed i po interwencji z wywiadami z uczestnikami w celu oceny, czy zmierzona zmiana odzwierciedla rzeczywiste doświadczenie.
- Badania usług zdrowotnych walidujące miary wyników zgłaszanych przez pacjentów poprzez zestawienie danych z kwestionariuszy z pogłębionymi relacjami pacjentów.
- Badania edukacyjne wykorzystujące badania ankietowe w klasie wraz z protokołami obserwacji w celu wzajemnego sprawdzenia samoopisowego zaangażowania uczniów.
- Badania organizacyjne łączące badania ankietowe pracowników z grupami fokusowymi w celu zbadania czynników napędzających trendy zidentyfikowane w badaniach ankietowych.
- Badania polityki wykorzystujące krajowe dane ankietowe wraz z jakościowymi studiami przypadków w celu wyjaśnienia zmienności regionalnej lub demograficznej.
- Badania walidacji skal wykorzystujące dwa niezależnie sformułowane instrumenty ankietowe mierzące ten sam konstrukt w celu oceny trafności zbieżnej.
Jak to działa
Jak to działa
Badacz określa strategię triangulacji przed rozpoczęciem zbierania danych: który instrument ankietowy posłuży jako główne źródło, które źródła uzupełniające (wywiady, grupy fokusowe, wtórne zbiory danych, oceny ekspertów, obserwacje) zostaną dodane, jak źródła będą porównywane i czy integracja nastąpi na etapie zbierania danych, analizy czy interpretacji. Wstępna rejestracja logiki porównania zapobiega racjonalizacji post hoc.
Główne badanie jest przeprowadzane na docelowej próbie przy użyciu standardowych procedur badawczych — próbkowania prawdopodobieństwa, gdzie jest to wykonalne, odpowiedniej wielkości próby dla planowanych analiz, przetestowanych pilotażowo pytań i uwagi poświęconej braku odpowiedzi. Badanie generuje odpowiedzi ustrukturyzowane lub półustrukturyzowane, które stanowią szkielet zbioru danych.
Zbierane są jedno lub więcej uzupełniających źródeł danych, równolegle lub sekwencyjnie. Często dodawane są wywiady celowe z podpróbą respondentów badania, grupy fokusowe reprezentujące kluczowe grupy respondentów, dane administracyjne lub niezależnie opracowane badanie równoległe obejmujące te same konstrukcje przy użyciu innego sformułowania pytań. Źródło wtórne powinno być zdolne do niezależnego adresowania tego samego pytania badawczego.
Wyniki głównego badania i każdego źródła uzupełniającego są analizowane obok siebie. Zbieżność — gdy oba źródła wskazują na ten sam wniosek — zwiększa pewność. Rozbieżność — gdy źródła są sprzeczne — jest analitycznie cenna: sygnalizuje problemy z pomiarem, niuanse kontekstowe lub zmienność w podgrupach, które samo badanie ankietowe by przeoczyło. Badacz wyraźnie dokumentuje wzorzec zgodności i niezgodności.
Badacz przedstawia zintegrowaną interpretację, która czerpie z obu źródeł, wyjaśniając, co zbieżność lub rozbieżność oznaczają dla pytania badawczego. Synteza powinna jasno określać, które wnioski opierają się na zbieżnych dowodach, które na pojedynczym źródle i jak wszelkie rozbieżności zostały wyjaśnione lub pozostawione jako otwarte pytania.
Częste pułapki
- Traktowanie zbieżności jako automatycznego potwierdzenia — dwa wadliwe instrumenty, które się zgadzają, prowadzą do zbieżnych błędów, a nie wiarygodnych wyników; zbieżność jest uspokajająca tylko wtedy, gdy źródła mają rzeczywiście niezależne struktury błędów.
- Wykorzystywanie wątku jakościowego jako zwykłej ilustracji — jeśli dane z wywiadów są selektywnie cytowane w celu wsparcia wyników badania, zamiast być analizowane niezależnie, triangulacja jest kosmetyczna, a nie merytoryczna.
- Niedopasowane próby — jeśli badanie ankietowe obejmuje szeroką populację, a wywiady obejmują wąską próbę wygodną, rozbieżność może odzwierciedlać różnice w próbach, a nie różnice w pomiarach.
- Triangulacja post hoc — decyzja o dodaniu źródła uzupełniającego po zobaczeniu wyników badania wprowadza błąd potwierdzenia do wyboru źródła i interpretacji danych.
- Niewłaściwe raportowanie logiki porównania — badanie triangulacyjne jest powtarzalne tylko wtedy, gdy zasady porównywania źródeł są jasno określone w sekcji metod.
Najczęściej zadawane pytania
Czym badanie triangulacyjne różni się od badania metodami mieszanymi?
Badanie triangulacyjne jest specyficznym przypadkiem projektu metodami mieszanymi, w którym głównym narzędziem zbierania danych jest badanie ankietowe, a dodaje się co najmniej jedno dodatkowe źródło w celu walidacji krzyżowej. Metody mieszane to szersza rodzina; badanie triangulacyjne jest jedną z powszechnych konfiguracji w jej ramach, charakteryzującą się logiką porównania zbieżnego, a nie sekwencyjnym projektem wyjaśniającym lub eksploracyjnym.
Czy triangulacja gwarantuje bardziej wiarygodne wyniki?
Nie automatycznie. Triangulacja poprawia trafność tylko wtedy, gdy każde źródło ma niezależną strukturę błędów i jest samo w sobie rygorystycznie wdrożone. Dwa obciążone błędem instrumenty, które się zgadzają, prowadzą do zbieżnych błędów, a nie wiarygodnych wyników. Kluczem jest zapewnienie, że źródło wtórne może wiarygodnie wychwycić błędy, które może popełnić badanie pierwotne.
Ile źródeł wtórnych jest potrzebnych?
Jedno niezależne dodatkowe źródło jest wystarczające i powszechne. Dodanie większej liczby źródeł zwiększa złożoność analityczną bez proporcjonalnego wzrostu trafności, chyba że pytanie badawcze wyraźnie wymaga wielu perspektyw. Jakość i niezależność źródła wtórnego mają znacznie większe znaczenie niż jego liczba.
Co powinienem zrobić, gdy wyniki badania ankietowego i wywiadu są rozbieżne?
Rozbieżność jest pouczająca, a nie porażką. Zbadaj prawdopodobną przyczynę: Czy próby są różne? Czy pytanie wywiadowe dotyka innego aspektu konstruktu? Czy w jednym źródle występuje efekt pożądania społecznego, a w drugim nie? Przejrzyście przedstaw rozbieżność, zaproponuj najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie i przyznaj, co pozostało nierozwiązane.
Czy badanie triangulacyjne można stosować w badaniach czysto ilościowych?
Tak. Triangulacja nie wymaga komponentu jakościowego. Badacz może przeprowadzić triangulację, podając tej samej próbie dwa niezależnie opracowane instrumenty ankietowe mierzące ten sam konstrukt i sprawdzając zbieżność. Nazywa się to triangulacją w ramach jednej metody i jest powszechne w badaniach walidacji skal.
Pokrewne metody
Źródła
Denzin, N. K. (1978). The Research Act: A Theoretical Introduction to Sociological Methods (2nd ed.). McGraw-Hill.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.Bryman, A. (2016). Social Research Methods (5th ed.). Oxford University Press.
ISBN: 9780198722236Skopiowano.