Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Znormalizowany wskaźnik ewapotranspiracji opadowej

Autor metody
Vicente-Serrano, Beguería, and López-Moreno
Rok
2010
Typ
Probability-based water deficit indicator
Rodzina
Drought and water balance analysis

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Znormalizowany wskaźnik ewapotranspiracji opadowej (SPEI) to wskaźnik klimatyczny, który łączy opady i temperaturę (poprzez referencyjną ewapotranspirację), aby scharakteryzować deficyty wodne i susze.

Opracowany przez Vicente-Serrano i współpracowników w 2010 roku, SPEI rozszerza ramy SPI, uwzględniając połączony wpływ niedoboru opadów i zwiększonego zapotrzebowania na ewapotranspirację spowodowanego ociepleniem, zapewniając bardziej fizycznie uzasadnioną miarę suszy niż wskaźniki oparte wyłącznie na opadach.

Intuicja stojąca za metodą

SPEI oblicza skumulowany bilans wodny klimatu (CWB) jako różnicę między opadami a referencyjną ewapotranspiracją (ET0) w wybranym okresie czasowym (1, 3, 6 lub 12 miesięcy). Ten bilans wodny uwzględnia zarówno podaż wody (opady), jak i zapotrzebowanie na wodę (ewaporacja i transpiracja roślin, które wzrasta wraz z temperaturą). CWB jest następnie standaryzowany przy użyciu trójparametrowego rozkładu log-logistycznego, co daje wartości SPEI o tej samej interpretacji co SPI: wartości ujemne wskazują na suszę, dodatnie na warunki wilgotne. Poprzez uwzględnienie efektów temperaturowych, SPEI odzwierciedla rzeczywisty wpływ zmian klimatu na hydrologię.

Historia

Wprowadzony w 2010 roku przez Vicente-Serrano i współpracowników, SPEI powstał w odpowiedzi na uznanie, że wskaźniki suszy oparte wyłącznie na opadach nie były w stanie uchwycić wzrostu ewapotranspiracji napędzanego ociepleniem. Wskaźnik zyskał popularność w badaniach nad zmianami klimatu, a Światowa Organizacja Meteorologiczna zaleciła SPEI obok SPI do monitorowania suszy. Najnowsze osiągnięcia obejmują szacunki ET0 oparte na danych satelitarnych, umożliwiające obliczanie SPEI w regionach ubogich w dane, oraz połączenie SPEI z modelami wilgotności gleby i przepływu rzecznego w celu zintegrowanej oceny zasobów wodnych.

Kiedy stosować

Używaj SPEI do oceny suszy, gdy oczekuje się, że temperatura wpłynie na dostępność wody (regiony półpustynne i pustynne, gdzie zapotrzebowanie na ewapotranspirację jest wysokie), do oceny wpływu zmian klimatu (SPEI lepiej wychwytuje wysychanie spowodowane ociepleniem niż SPI) oraz do operacyjnego monitorowania suszy, gdzie liczy się zarówno deficyt opadów, jak i anomalie temperatury. W przypadku tropikalnych regionów wilgotnych, gdzie ewapotranspiracja jest mniej wrażliwa na zmiany temperatury, SPI może być wystarczający.

Ograniczenia i uwagi

  • Wymaga danych temperaturowych oprócz opadów, co ogranicza zastosowanie w regionach o rzadkich obserwacjach temperatury
  • Parametryzacja referencyjnej ewapotranspiracji (ET0) wprowadza niepewność; różne formuły ET0 dają różne wartości SPEI
  • Dopasowanie rozkładu prawdopodobieństwa może być problematyczne w regionach suchych z wieloma miesiącami zerowych opadów
  • Prognozy SPEI dziedziczą dużą niepewność z prognoz temperatury i opadów GCM, szczególnie w skali regionalnej

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Fizycznie uzasadniony: uwzględnia zarówno podaż, jak i popyt na wodę, odzwierciedlając rzeczywisty stres hydrologiczny
  • Wrażliwy na ocieplenie: wychwytuje trendy wysychania spowodowane zwiększoną ewapotranspiracją, nawet jeśli opady pozostają stałe
  • Elastyczny okres czasowy: obsługuje agregacje 1-, 3-, 6- i 12-miesięczne do oceny wpływu w różnych horyzontach czasowych
  • Ulepszona charakterystyka suszy: w porównaniu do wskaźników opartych wyłącznie na opadach, SPEI lepiej koreluje ze zmianami przepływu rzecznego, wód podziemnych i wilgotności gleby

Zastosowania

  • Prognozowanie suszy w kontekście zmian klimatu: wykorzystanie SPEI obliczonego na podstawie prognoz GCM do oceny przyszłej częstotliwości i intensywności suszy w scenariuszach ocieplenia
  • Operacyjne wczesne ostrzeganie przed suszą: obliczanie SPEI w czasie rzeczywistym na podstawie regionalnych stacji pogodowych w celu kierowania pracą zarządców zasobów wodnych i doradców rolniczych
  • Ocena stresu rolniczego: korelacja SPEI z danymi o plonach w celu opracowania modeli wpływu suszy na prognozowanie plonów
  • Zarządzanie zlewniami: wykorzystanie SPEI do oceny dostępności wody i planowania alokacji wody oraz operacji zbiorników retencyjnych w zmiennych scenariuszach suszy

Jak to działa

Jak to działa

1

Miesięczne dane dotyczące opadów i temperatury są zbierane przez długi okres (ponad 30 lat). Promieniowanie słoneczne, prędkość wiatru i wilgotność poprawiają szacunki ET0, ale nie zawsze są dostępne.

2

Referencyjna ewapotranspiracja (ET0) jest obliczana przy użyciu równania Hargreavesa (tylko temperatura) lub równania Penmana-Monteitha (jeśli dostępne są pełne dane meteorologiczne). Stosowana jest kontrola jakości w celu usunięcia błędów danych.

3

Dla każdego okresu akumulacji (1, 3, 6, 12 miesięcy) obliczany jest skumulowany bilans wodny klimatu (P - ET0). Rozkład skumulowany jest dopasowywany do log-logistycznego rozkładu prawdopodobieństwa.

4

Znormalizowana zmienna (SPEI) jest obliczana poprzez transformację każdej wartości CWB przy użyciu dopasowanej skumulowanej funkcji dystrybucji. Wyniki wahają się od około -4 (ekstremalna susza) do +4 (ekstremalna wilgotność).

5

Mapy i szeregi czasowe SPEI są analizowane pod kątem początku, czasu trwania, intensywności i odtwarzania się suszy. Wzorce przestrzenne ujawniają regiony jednocześnie dotknięte suszą. Trendy w SPEI wskazują na systematyczne przesunięcia w dostępności wody (np. trendy wysychania w regionach śródziemnomorskich).

Częste pułapki

  • Założenie, że SPEI bezpośrednio reprezentuje wilgotność gleby; SPEI jest anomalią bilansu wodnego w stosunku do klimatologii, a nie bezwzględną zawartością wilgoci w glebie
  • Porównywanie wartości SPEI obliczonych przy użyciu różnych metod ET0 lub źródeł opadów; standaryzacja zapewnia porównywalność tylko w ramach spójnych zbiorów danych
  • Nadmierne ekstrapolowanie trendów SPEI w przyszłość bez uwzględnienia potencjalnych zmian w rozkładach opadów i temperatury

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest referencyjna ewapotranspiracja (ET0) i jak jest obliczana?

ET0 to tempo ewapotranspiracji z roślinności referencyjnej (trawy) w warunkach dobrego nawodnienia i optymalnych warunków wzrostu. Reprezentuje ona zapotrzebowanie atmosfery na wodę. Metoda Hargreavesa szacuje ET0 na podstawie samej temperatury; metoda Penmana-Monteitha wykorzystuje temperaturę, wilgotność, wiatr i promieniowanie dla większej dokładności. Dla danej temperatury, ET0 wzrasta wraz z suchością (niższą wilgotnością) i wiatrem oraz z silniejszym promieniowaniem.

Czym SPEI różni się od Palmer Drought Severity Index (PDSI)?

Oba wskaźniki łączą opady i temperaturę. PDSI wykorzystuje model bilansu wodnego gleby z określonymi właściwościami gleby; SPEI wykorzystuje prostą akumulację (P - ET0). SPEI jest szybszy w obliczeniach i nie wymaga danych glebowych. Szeregi czasowe SPEI dla różnych okresów czasowych są niezależne; wartości PDSI dla różnych okresów czasowych pochodzą z jednego podstawowego procesu. Do monitorowania operacyjnego SPEI jest bardziej praktyczny.

Czy SPEI może prognozować przyszłe susze w kontekście zmian klimatu?

Tak. Zdownskalowane prognozy opadów i temperatury z GCM mogą być wprowadzane do obliczeń SPEI, dając prognozy SPEI na lata 2050 lub 2100. Istnieje jednak duża niepewność ze względu na rozrzut GCM i metodę downscalingu. Zalecane jest stosowanie zespołowych prognoz SPEI z wielu GCM.

Jakie są typowe progi SPEI dla klasyfikacji suszy?

Podobnie jak SPI: SPEI > 1,5 to ekstremalnie wilgotno; 1,0–1,5 bardzo wilgotno; 0,5–1,0 umiarkowanie wilgotno; -0,5–0,5 blisko normy; -0,5 do -1,0 umiarkowanie sucho; -1,0 do -1,5 poważna susza; -1,5 do -2,0 bardzo poważna susza; < -2,0 ekstremalna susza.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Vicente-Serrano, S. M., Beguería, S., & López-Moreno, J. I. (2010). A multiscalar drought index sensitive to global warming: the Standardized Precipitation Evapotranspiration Index. Journal of Climate, 23(7), 1696-1718.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.