Wartość Shapleya
- Autor metody
- Lloyd Shapley
- Rok
- 1953
- Typ
- algorithm
- Rodzina
- Game-theoretic
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Wartość Shapleya to koncepcja rozwiązania dla gier kooperacyjnych, która sprawiedliwie rozdziela całkowity zysk między graczy na podstawie ich wkładów marginalnych do koalicji.
Wprowadzona przez Lloyda Shapleya w 1953 roku, Wartość Shapleya jest unikalnym podziałem zysków, który spełnia cztery intuicyjne aksjomaty: efektywność (całkowity zysk jest rozdzielony), symetria (identyczni gracze otrzymują równe wynagrodzenie), gracz zerowy (gracze wnoszący nic nie otrzymują nic) i addytywność między grami.
Intuicja stojąca za metodą
Wyobraźmy sobie grupę pracowników tworzących wspólne przedsięwzięcie. Wartość Shapleya pyta: ile powinien zarobić każdy pracownik? Odpowiedź opiera się na średnim wkładzie marginalnym, jaki każdy pracownik wnosi, dołączając do zespołów o różnej wielkości. Dla każdego możliwego porządku, w jakim pracownicy dołączają (od zera do wszystkich), oblicz, ile każdy wnosi; następnie uśrednij te wkłady we wszystkich możliwych porządkach. Daje to każdemu pracownikowi wynagrodzenie odzwierciedlające jego niezbędną rolę, bez stronniczości wobec czasu lub wielkości grupy. Jest to unikalny 'sprawiedliwy' podział spełniający intuicyjne aksjomaty.
Historia
Lloyd Shapley wprowadził Wartość Shapleya w 1953 roku jako unikalne rozwiązanie problemu sprawiedliwego podziału w grach kooperacyjnych. Jego podejście aksjomatyczne okazało się transformujące, ustanawiając kooperacyjną teorię gier jako rygorystyczną dziedzinę. Wartość Shapleya znalazła zastosowanie w różnych dziedzinach, od alokacji kosztów po przypisywanie kredytów i regulacje środowiskowe. Wkład Shapleya do teorii gier przyniósł mu Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii w 2012 roku, doceniając fundamentalne znaczenie tej wartości.
Kiedy stosować
Użyj Wartości Shapleya przy sprawiedliwym podziale wspólnych zysków z tworzenia koalicji, takich jak podział zysków w partnerstwach, alokacja kredytów w zespołach badawczych lub wycena indywidualnych wkładów do modeli zespołowych. Używaj, gdy gracze mają zróżnicowane wkłady, a ceny rynkowe nie ujawniają indywidualnej wartości. Odpowiednie, gdy szukasz aksjomatycznie uzasadnionego sprawiedliwego podziału, który spełnia podstawowe zasady równości.
Ograniczenia i uwagi
- Obliczeniowo kosztowna: wymaga wyliczenia wszystkich 2^n koalicji dla n graczy; niewykonalne dla dużego n.
- Wymaga pełnej informacji: wartości koalicji muszą być znane z góry dla wszystkich podzbiorów.
- Może nie spełniać indywidualnej racjonalności: niektórzy gracze mogliby zarobić więcej poza wielką koalicją.
- Niejednoznaczna w grach z wieloma koalicjami: gdy wiele koalicji jest wykonalnych, określenie, które z nich powstają, jest niejasne.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Aksjomatycznie unikalna: jedyny podział spełniający aksjomaty efektywności, symetrii, gracza zerowego i addytywności.
- Sprawiedliwa i teoretycznie uzasadniona: odzwierciedla średni wkład marginalny każdego gracza w koalicjach.
- Elastyczna: ma zastosowanie do każdej gry kooperacyjnej, w której wartości koalicji są dobrze zdefiniowane.
- Dekomponowalna: może być używana z dowolną funkcją wyceny, w tym wersjami probabilistycznymi i ważonymi.
Zastosowania
- Księgowość partnerska: sprawiedliwy podział zysków między partnerów biznesowych o zróżnicowanych wkładach.
- Przypisywanie zasług w zespołach badawczych: alokacja uznania i zasług między współautorów na podstawie wielkości wkładu.
- Alokacja kosztów: określenie, jak podzielić koszty infrastruktury między użytkowników o różnych wzorcach użytkowania.
- Zarządzanie zasobami dorzeczy: sprawiedliwy podział wody ze wspólnych rzek między użytkowników położonych niżej.
- Uczenie maszynowe: przypisywanie predykcji modelu do wkładów cech za pomocą SHAP (SHapley Additive exPlanations).
Jak to działa
Jak to działa
Zidentyfikuj wszystkie możliwe podzbiory (koalicje) graczy, które mogą powstać.
Dla każdej koalicji S oblicz v(S), czyli całkowity zysk, jaki koalicja może osiągnąć bez graczy zewnętrznych.
Dla każdego gracza i oraz koalicji S nie zawierającej i, oblicz wkład marginalny: v(S ∪ {i}) - v(S).
Uśrednij wkład marginalny gracza i we wszystkich porządkach graczy, ważąc liczbą koalicji każdej wielkości.
Częste pułapki
- Zakładając, że Wartość Shapleya prowadzi do stabilnych koalicji; wartość definiuje sprawiedliwy podział zysków, a niekoniecznie stabilną strukturę koalicji.
- Obliczanie Wartości Shapleya przez proste uśrednianie we wszystkich porządkach; należy ważyć prawdopodobieństwem wielkości koalicji.
- Mylenie Wartości Shapleya z negocjacjami Nasha lub innymi koncepcjami rozwiązania; każda ma inne interpretacje i właściwości.
- Zapominanie, że Wartość Shapleya zakłada pełną funkcję charakterystyczną; jeśli wartości koalicji są niepewne, potrzebne są rozszerzenia.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego Wartość Shapleya jest unikalna?
Ponieważ jest to jedyny podział zysków spełniający cztery intuicyjne aksjomaty: (1) Efektywność (cały zysk jest rozdzielony), (2) Symetria (identyczni gracze otrzymują równe wynagrodzenie), (3) Gracz zerowy (gracze wnoszący zerowy wkład nic nie otrzymują) i (4) Addytywność (zyski sumują się między grami). Te aksjomaty jednoznacznie określają wartość.
Jak Wartość Shapleya radzi sobie z grami, w których wielka koalicja nie powstaje?
Wartość Shapleya zakłada, że wielka koalicja powstaje i rozdziela swój zysk v(N). Jeśli mogą powstać inne koalicje niż wielka, Wartość Shapleya nie adresuje bezpośrednio stabilności struktury koalicji; potrzebne są inne koncepcje teorii gier (rdzeń, negocjacje).
Czy Wartość Shapleya może być ujemna?
Tak. Jeśli średni wkład marginalny gracza w koalicjach jest ujemny (zmniejsza całkowity zysk), jego Wartość Shapleya jest ujemna. Może się to zdarzyć w grach z efektami zewnętrznymi lub negatywnymi synergiami.
Pokrewne metody
Źródła
Shapley, L. S. (1953). A value for n-person games. In H. W. Kuhn & A. W. Tucker (Eds.), Contributions to the Theory of Games II (pp. 307-317). Princeton University Press.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Roth, A. E. (1988). The Shapley value as a von Neumann-Morgenstern utility. Econometrica, 56(4), 745-794.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.