Analiza tematyczna refleksyjna — Braun & Clarke
- Autor metody
- Virginia Braun & Victoria Clarke
- Rok
- 2006 (seminal paper); explicitly named 'reflexive' from ~2019
- Typ
- Qualitative research method
- Rodzina
- Thematic Analysis
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Analiza tematyczna refleksyjna (ATR) to szeroko stosowana metoda jakościowa służąca do identyfikacji, analizy i interpretacji wzorców wspólnych znaczeń — zwanych tematami — w zbiorze danych.
Opracowana przez Virginię Braun i Victorię Clarke, jest elastyczna teoretycznie, działa w różnych pozycjach epistemologicznych i podkreśla aktywną, interpretacyjną rolę badacza, zamiast traktować tematy jako cechy, które po prostu wyłaniają się z danych. Różni się od starszych podejść typu „codebook” tym, że traktuje subiektywność analityka jako zasób, a nie źródło błędu, które należy tłumić.
Intuicja stojąca za metodą
Proszę myśleć o ATR jako o zdyscyplinowanym procesie czytania, ponownego czytania i nadawania znaczenia danym jakościowym. W przeciwieństwie do prostego zliczania częstości występowania słów, badacz aktywnie konstruuje tematy — twierdzenia interpretacyjne dotyczące tego, co dane ujawniają w odniesieniu do pytania badawczego. Słowo „refleksyjna” w nazwie sygnalizuje, że analityk stale zastanawia się, w jaki sposób jego własna perspektywa, założenia i decyzje kształtują analizę. Nie jest to słabość, którą należy ukrywać; jest to jawne zobowiązanie metodologiczne. Dobre badanie ATR nie udaje, że analityk jest niewidzialny; pokazuje, jak myślenie analityka rozwijało się w ciągu sześciu iteracyjnych faz.
Historia
Virginia Braun i Victoria Clarke opublikowały swój fundamentalny artykuł na temat analizy tematycznej w „Qualitative Research in Psychology” w 2006 roku, przedstawiając pierwszą szczegółową instrukcję metodologiczną, która uczyniła to podejście dostępnym w różnych dyscyplinach. Artykuł ten stał się jednym z najczęściej cytowanych artykułów w badaniach jakościowych. W ciągu następnej dekady autorzy zaobserwowali powszechne niewłaściwe stosowanie ich metody, zwłaszcza mylenie jej z podejściami typu „codebook” i błędne założenie, że tematy „wyłaniają się” z danych. W odpowiedzi, od około 2019 roku, wyraźnie odróżnili „analizę tematyczną refleksyjną” jako nazwane, teoretycznie ugruntowane podejście, podkreślając interpretacyjną sprawczość analityka i ciągłą refleksyjność jako konstytutywne dla metody, a nie opcjonalne dodatki.
Kiedy stosować
ATR jest odpowiednia, gdy pytanie badawcze brzmi, jakie wzorce znaczeń istnieją w danych jakościowych — co ludzie myślą, czują, robią lub czego doświadczają w odniesieniu do danego tematu. Nadaje się do różnych dyscyplin (zdrowie, edukacja, psychologia, nauki społeczne) i pozycji epistemologicznych (realistyczna, konstruktywistyczna, krytyczna). Pasuje do celów eksploracyjnych, opisowych i interpretacyjnych. Wymaga danych tekstowych z wywiadów, grup fokusowych, odpowiedzi na pytania otwarte w ankietach lub dokumentów. ATR NIE jest odpowiednia, gdy celem jest budowanie teorii ugruntowanej (należy użyć teorii ugruntowanej), dogłębny opis doświadczenia pojedynczej osoby (należy użyć studium przypadku lub IPA) lub testowanie hipotez (należy użyć metod ilościowych).
Ograniczenia i uwagi
- Wyniki są specyficzne dla kontekstu i nie podlegają generalizacji statystycznej; transferowalność zależy od szczegółowego opisu, a nie od logiki próbkowania.
- Jakość analizy zależy w dużej mierze od umiejętności analityka w konstruowaniu tematów interpretacyjnych — a nie tylko opisowych.
- Bez prawdziwej refleksyjności tematy mogą mimowolnie odzwierciedlać uprzedzenia badacza, a nie wzorce w relacjach uczestników.
- Metoda nie prowadzi do formalnej teorii ani nie wyjaśnia mechanizmów przyczynowych; do budowania teorii bardziej odpowiednia jest teoria ugruntowana.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Elastyczna teoretycznie i epistemologicznie — stosowalna od ram realistycznych po konstruktywistyczne i krytyczne.
- Nie wymaga dużej próby; bogate, dogłębne dane od mniejszej liczby uczestników są cenniejsze niż szerokość.
- Transparentna w odniesieniu do roli analityka — refleksyjność jest siłą metodologiczną, a nie zakłóceniem, które należy minimalizować.
- Dostępny punkt wejścia do badań jakościowych; sześć faz stanowi jasną proceduralną ramę bez sztywnych zasad.
- Dobrze nadaje się do stosowanych kontekstów badawczych, gdzie celem jest zrozumienie perspektyw interesariuszy w odniesieniu do problemów świata rzeczywistego.
Zastosowania
- Analiza danych z wywiadów z pacjentami w celu zrozumienia doświadczeń związanych z życiem z przewlekłą chorobą lub poruszaniem się po systemie opieki zdrowotnej.
- Badanie odpowiedzi na pytania otwarte w ankietach w celu uchwycenia percepcji pracowników lub studentów dotyczących programu instytucjonalnego.
- Eksploracja danych z grup fokusowych na temat postaw publicznych wobec polityki społecznej, technologii lub zachowań zdrowotnych.
- Badanie transkrypcji wywiadów na temat tożsamości zawodowej, stresu zawodowego lub kultury miejsca pracy.
- Interpretacja postów w mediach społecznościowych, artykułów prasowych lub dokumentów politycznych w celu zrozumienia, jak zjawisko jest konstruowane w dyskursie publicznym.
Jak to działa
Jak to działa
Analityk zanurza się w zbiorze danych, czytając i ponownie czytając wszystkie transkrypcje lub dokumenty, słuchając nagrań audio, jeśli są dostępne, i sporządzając wstępne notatki. Faza ta nie jest bierna; badacz zaczyna zauważać wzorce, zagadki i pomysły dotyczące tego, co dane mogą oznaczać w odniesieniu do pytania badawczego. Aktywne zaangażowanie od pierwszego kontaktu z danymi jest kluczowe.
Pracując systematycznie z całym zbiorem danych, analityk generuje kody — zwięzłe etykiety, które uchwytują coś analitycznie interesującego w wycinku danych. Kody są przypisywane do każdego istotnego fragmentu danych. W ATR kodowanie jest aktem twórczym i interpretacyjnym: analityk decyduje, co jest godne uwagi i dlaczego, tworząc bogaty zestaw kodów, który odzwierciedla pytanie badawcze, zamiast po prostu katalogować wszystko, co zostało powiedziane.
Kody są sortowane, grupowane i reorganizowane w celu identyfikacji potencjalnych tematów. Temat to nie tylko często występujący temat; jest to spójne, interpretacyjne twierdzenie dotyczące wzorca wspólnego znaczenia w całym zbiorze danych. Na tym etapie analityk pracuje ze wszystkimi zakodowanymi fragmentami danych i zaczyna wizualnie mapować potencjalne tematy — często używając map tematycznych lub diagramów powinowactwa — zauważając, jak kody odnoszą się do siebie lub różnią się od siebie.
Analityk testuje potencjalne tematy w odniesieniu do pełnego zbioru danych w dwóch rundach. Po pierwsze, zakodowane fragmenty w ramach każdego potencjalnego tematu są przeglądane w celu sprawdzenia, czy tworzą spójny obraz. Po drugie, każdy temat jest czytany w odniesieniu do całego zbioru danych, aby zapewnić, że zestaw tematów adekwatnie obejmuje dane. Tematy mogą być łączone, dzielone, odrzucane lub przemianowywane. Notatki refleksyjne dokumentują rozumowanie stojące za tymi decyzjami.
Każdy zachowany temat otrzymuje jasną nazwę i szczegółową definicję, która określa jego zakres i fokus — czego dotyczy, a czego nie. Analityk identyfikuje najlepsze ilustrujące fragmenty danych dla każdego tematu. Praca definiująca jest analityczna, a nie opisowa: każdy temat powinien zawierać twierdzenie interpretacyjne, a nie tylko podsumowywać to, co uczestnicy powiedzieli na dany temat.
Ostateczny raport łączy narrację analityczną z wybranymi fragmentami danych, aby opowiedzieć przekonującą historię interpretacyjną o zbiorze danych w odniesieniu do pytania badawczego. Zapis nie jest sekwencyjną wycieczką po tematach; argumentuje za interpretacją, pokazuje, jak dowody ją wspierają, i pozycjonuje wyniki w odniesieniu do odpowiedniej literatury. Pozycja refleksyjna badacza jest zazwyczaj omawiana w sekcji metodologii lub w oświadczeniu o refleksyjności.
Częste pułapki
- Traktowanie tematów jako wyłaniających się z danych, a nie konstruowanych przez analityka — to błędnie przedstawia podstawy epistemologiczne ATR i prowadzi do niedostatecznie ugruntowanych, opisowych tematów.
- Mylenie tematu z zagadnieniem — temat musi zawierać twierdzenie interpretacyjne dotyczące wspólnego wzorca znaczenia, a nie tylko etykietować to, o czym mówili uczestnicy.
- Uprzywilejowanie ilości danych nad jakością — zliczanie, ile osób coś wspomniało, nie jest podstawą tematu; istotna jest interpretacyjna trafność pytania badawczego.
- Pomijanie prawdziwej refleksyjności — samo wymienienie swojego zaplecza w sekcji metodologii nie wystarczy; analityk powinien dokumentować w całym procesie analizy, jak jego perspektywa kształtowała kodowanie i rozwój tematów.
- Stosowanie logiki analizy tematycznej typu „codebook” (stałe, predefiniowane kody uzgodnione przez wielu koderów) i nazywanie tego analizą tematyczną refleksyjną — oba podejścia mają różne przesłanki epistemologiczne i nie powinny być mylone.
Najczęściej zadawane pytania
Czym analiza tematyczna refleksyjna różni się od analizy tematycznej typu „codebook”?
Analiza tematyczna refleksyjna traktuje kodowanie jako akt interpretacyjny wykonywany przez pojedynczego analityka (lub mały zespół pracujący wspólnie), a tematy są konstruowane od nowa dla każdego zbioru danych. Analiza tematyczna typu „codebook” predefiniuje wspólny słownik kodów, często wykorzystuje kontrole zgodności między oceniającymi i dąży do powtarzalności między analitykami. Oba podejścia opierają się na różnych przesłankach epistemologicznych: analiza tematyczna refleksyjna jest szeroko konstruktywistyczna i podkreśla subiektywność analityka; analiza tematyczna typu „codebook” skłania się ku (post-)pozytywistycznemu ideałowi wyników niezależnych od badacza.
Ilu uczestników lub elementów danych potrzebuję?
W analizie tematycznej refleksyjnej nie ma ustalonego minimum. Braun i Clarke argumentują, że wielkość próby powinna być określana przez pytanie badawcze, bogactwo danych i głębokość poszukiwanej analizy — a nie przez uniwersalną liczbę. Mniejsze próby obejmujące 6–15 dogłębnych wywiadów są powszechne w badaniach dotyczących bogatych doświadczeń; większe zbiory danych z ankiet otwartych mogą obejmować setki odpowiedzi. Kierującym pytaniem jest, czy zbiór danych zapewnia wystarczającą szerokość i głębokość do odpowiedzi na pytanie badawcze.
Czy muszę używać oprogramowania takiego jak NVivo lub ATLAS.ti?
Oprogramowanie jest opcjonalne. NVivo, ATLAS.ti lub Dedoose mogą pomóc w organizacji, wyszukiwaniu i odzyskiwaniu zakodowanych danych, ale nie wykonują pracy interpretacyjnej. Intelektualnego rdzenia ATR — decydowania, co jest znaczące, konstruowania kodów, budowania tematów i pisania notatek refleksyjnych — nie można delegować oprogramowaniu. Wielu badaczy przeprowadza ATR za pomocą edytorów tekstu, arkuszy kalkulacyjnych lub wydrukowanych transkrypcji i kolorowych długopisów.
Co stanowi dobry temat w analizie tematycznej refleksyjnej?
Dobry temat zawiera jasne twierdzenie interpretacyjne dotyczące wzorca wspólnego znaczenia w zbiorze danych, które jest istotne dla pytania badawczego. Nie jest to prosta etykieta dla tematu, o którym mówili ludzie. Powinien być wewnętrznie spójny (zawarte w nim fragmenty danych należą do siebie), odrębny od innych tematów i analitycznie znaczący — mówi coś interesującego o danych poza ich podsumowaniem.
Czym analiza tematyczna refleksyjna różni się od teorii ugruntowanej?
Oba podejścia są jakościowe i wykorzystują kodowanie iteracyjne, ale różnią się celem i procedurą. Analiza tematyczna refleksyjna ma na celu identyfikację wzorców znaczeń w zbiorze danych w odniesieniu do pytania badawczego; nie ma na celu budowania teorii merytorycznej. Teoria ugruntowana ma na celu generowanie formalnej teorii opartej na danych poprzez próbkowanie teoretyczne, ciągłe porównywanie i nasycenie teoretyczne. Teoria ugruntowana zazwyczaj obejmuje równoczesne zbieranie i analizę danych, podczas gdy ATR zazwyczaj analizuje kompletny zbiór danych.
Pokrewne metody
Źródła
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Braun, V., & Clarke, V. (2019). Reflecting on reflexive thematic analysis. Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 11(4), 589–597.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.