Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Skala Chodzenia w Stwardnieniu Rozsianym-12 (MSWS-12)

Autor metody
Jeremy C. Hobart, University of Plymouth
Rok
2003
Typ
Self-report questionnaire
Rodzina
disease-specific walking disability

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

MSWS-12 to krótka, zgłaszana przez pacjenta miara wyników, zaprojektowana specjalnie do oceny wpływu stwardnienia rozsianego na zdolność chodzenia i ograniczenia z tym związane.

Opracowana przez Hobarta i współpracowników w 2003 roku, ta 12-elementowa skala obejmuje zarówno fizyczne trudności, jak i konsekwencje funkcjonalne zaburzeń chodu związanych z SM. Jest wysoce czuła na zmiany i szeroko stosowana w badaniach klinicznych i praktyce dotyczącej SM jako podstawowa miara wyników oceniająca wpływ interwencji na mobilność.

Intuicja stojąca za metodą

Trudności w chodzeniu są jednym z najczęstszych i najbardziej upośledzających funkcjonalnie objawów w stwardnieniu rozsianym, często wymienianym przez pacjentów jako główne zmartwienie wpływające na jakość życia i niezależność. Podczas gdy obiektywne miary, takie jak test Timed 25-Foot Walk, mierzą prędkość chodu, nie obejmują one postrzeganych przez pacjenta trudności, ograniczeń w dystansie lub kontekście chodzenia ani psychologicznego wpływu ograniczenia mobilności. MSWS-12 bezpośrednio mierzy, jak zaburzenia chodu w SM wpływają na czynności i uczestnictwo – jak daleko pacjent może chodzić, pewność równowagi, bariery środowiskowe i strach przed upadkiem. To podejście skoncentrowane na pacjencie ujawnia, że postrzegane ograniczenie chodu nie jest jedynie funkcją obiektywnej prędkości chodu; niektórzy pacjenci z obiektywnie wolnym chodem dobrze się adaptują, podczas gdy inni z łagodniejszym zmniejszeniem prędkości zgłaszają znaczne ograniczenia z powodu zmęczenia, braku pewności siebie lub stresu psychologicznego.

Historia

MSWS-12 została opracowana przez Jeremy'ego Hobarta z University of Plymouth w 2003 roku w odpowiedzi na potrzebę krótkiej, czułej, zgłaszanej przez pacjenta miary ograniczenia chodu w SM. Została rygorystycznie opracowana poprzez redukcję pozycji z większej puli pozycji i testy psychometryczne w dużych kohortach SM. Skala została opublikowana w Neurology i szybko przyjęta jako standardowy wynik w badaniach nad SM. Jej zwięzłość i czułość uczyniły ją szczególnie cenną dla praktyki klinicznej i badań na dużą skalę. MSWS-12 została przetłumaczona i walidowana w ponad 25 językach i jest zalecana przez towarzystwa zawodowe zajmujące się SM. Nie opublikowano żadnych znaczących rewizji; oryginalna 12-elementowa wersja pozostaje standardem.

Kiedy stosować

MSWS-12 jest idealna, gdy potrzebna jest krótka ocena wpływu chodzenia w SM: badania kliniczne terapii ukierunkowanych na mobilność (rehabilitacja, ćwiczenia, terapie specyficzne dla chodzenia), rutynowe monitorowanie kliniczne w klinikach SM w celu oceny podstawowych wyników leczenia w zakresie mobilności, badania kohortowe podłużne badające predyktory pogorszenia chodu, badania porównujące skuteczność interwencji mobilnościowych oraz nadzór nad wynikami zgłaszanymi przez pacjentów. Uzupełnia obiektywne miary chodu (Timed 25-Foot Walk, 6-Minute Walk Test), obejmując subiektywne doświadczenie chodzenia. Jest mniej odpowiednia, gdy należy ocenić pacjentów z SM niechodzących (zamiast tego użyj szerszych skal jakości życia, takich jak MSQOL-54) lub gdy interesuje nas tylko obiektywna prędkość chodu.

Ograniczenia i uwagi

  • Wyniki w zakresie 0-100, gdzie wyższy wynik oznacza gorszy stan, co jest odwrotnością większości skal jakości życia i może być sprzeczne z intuicją; należy prawidłowo zastosować transformację wyników
  • Nieodpowiednia dla pacjentów z SM niechodzących (niezdolnych do chodzenia w stanie wyjściowym); nie mierzy doświadczenia związanego z używaniem wózka inwalidzkiego/pomocy ruchowych
  • Może wykazywać efekt sufitowy we wczesnym SM z minimalnymi ograniczeniami chodu (wielu pacjentów uzyskuje wyniki bliskie 0)
  • Jednowymiarowa struktura oznacza, że nie rozróżnia przyczyn ograniczeń (np. osłabienia, spastyczności, zmęczenia); wymaga uzupełnienia ukierunkowanym badaniem

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Niezwykle krótka (12 pytań, 3-5 minut) i praktyczna do rutynowego użytku klinicznego i monitorowania seryjnego bez znacznego obciążenia dla respondenta
  • Wysoce czuła na zmiany – wrażliwa na wykrywanie znaczących popraw w chodzeniu dzięki rehabilitacji lub leczeniu
  • Silne właściwości psychometryczne: wykazana trafność, rzetelność i minimalne efekty podłogi/sufitu w zróżnicowanych populacjach SM w różnych przebiegach choroby
  • Pomiar skoncentrowany na pacjencie obejmuje subiektywne doświadczenie chodzenia i ograniczenia funkcjonalne wykraczające poza obiektywną prędkość chodu
  • Szeroko przyjęta w badaniach nad SM i praktyce klinicznej na całym świecie; szeroko przetłumaczona i walidowana w wielu językach

Zastosowania

  • Badania kliniczne interwencji mobilnościowych (fizjoterapia, chodzenie wspomagane robotycznie, leczenie farmakologiczne spastyczności) w celu zmierzenia postrzeganej przez pacjenta poprawy chodu jako podstawowego wyniku
  • Rutynowe monitorowanie kliniczne w klinikach SM w celu śledzenia ograniczeń chodu w czasie i kierowania decyzjami o skierowaniu na rehabilitację
  • Badania wyników podłużnych analizujące naturalny przebieg niepełnosprawności chodu w SM, czynniki prognostyczne i związek między ograniczeniem chodu a ogólną jakością życia
  • Badania porównujące skuteczność oceniające różne modalności rehabilitacyjne (stacjonarna vs. telemedycyna, terapia grupowa vs. indywidualna, wariacje intensywności)
  • Rejestry wyników zgłaszanych przez pacjentów i badania skuteczności w świecie rzeczywistym oceniające doświadczenie chodzenia w SM w warunkach domowych i społecznych

Jak to działa

Jak to działa

1

MSWS-12 to samodzielnie wypełniana ankieta zawierająca 12 pytań prezentowanych w skali odpowiedzi Likerta 1-5 (1='Wcale' do 5='Niezwykle'). Pytania dotyczą ograniczeń w chodzeniu, pewności siebie i trudności w różnych kontekstach. Czas administracji wynosi około 3-5 minut. Pacjent wypełnia ankietę bez presji czasu. Nie jest wymagane żadne przeszkolenie kliniczne do jej przeprowadzenia; może być wypełniona na papierze, elektronicznie lub ustnie, jeśli zaburzenia motoryczne uniemożliwiają pisanie. Nadaje się dla pacjentów z rozpoznaniem SM i zdolnością do poruszania się (mogących przejść co najmniej krótkie dystanse, chociaż użycie pomocy jest dopuszczalne).

2

Odpowiedzi są sumowane dla wszystkich 12 pytań, każde oceniane w skali 1-5. Surowy wynik całkowity mieści się w zakresie 12-60. Ten surowy wynik jest następnie przekształcany do skali 0-100 za pomocą wzoru: [(surowy wynik - 12) / 48] × 100. Zatem ostateczny wynik MSWS-12 mieści się w zakresie 0-100, przy czym wyższe wyniki wskazują na większe ograniczenie chodu (wbrew intuicji wielu skal jakości życia, gdzie wyższy wynik = lepszy). Niektórzy autorzy podają surową skalę 12-60; należy zapewnić spójność w raportowaniu. Podskale zazwyczaj nie są obliczane; skala jest interpretowana jako jednowymiarowa miara wpływu chodzenia w SM.

3

Wyniki MSWS-12 mieszczą się w zakresie 0-100, przy czym wyższe wyniki wskazują na poważniejsze ograniczenie chodu. Interpretacja wyników: 0-20 = minimalne ograniczenie chodu, 21-40 = łagodne-umiarkowane ograniczenie, 41-60 = umiarkowane-poważne ograniczenie, 61-80 = poważne ograniczenie, 81-100 = bardzo poważne ograniczenie. Nie ma jednego progu klinicznego; interpretacja jest porównawcza: zmiana wewnątrz pacjenta (poprawa lub pogorszenie), porównanie między grupami (efekt leczenia w badaniach) lub porównanie z populacjami referencyjnymi. Zmiana o 4-5 punktów jest uważana za minimalną klinicznie istotną różnicę (MCID) w skali 0-100. Skala jest wysoce czuła, wykazując znaczące zmiany w ciągu kilku tygodni do miesięcy interwencji.

Częste pułapki

  • Nie zapomnij o przekształceniu surowych wyników (12-60) do skali 0-100 przy użyciu opublikowanego wzoru; raportowanie surowych wyników bez transformacji powoduje zamieszanie
  • Nie interpretuj wysokich wyników jako dobrych – MSWS-12 jest odwrócona: wysokie wyniki = większe ograniczenie, niskie wyniki = mniejsze ograniczenie. Jest to odwrotność MSQOL-54 i wielu innych miar jakości życia
  • Unikaj podawania skali pacjentom niezdolnym do chodzenia w stanie wyjściowym; skala mierzy doświadczenie ograniczenia chodu, a nie ogólną mobilność u osób poruszających się na wózkach
  • Nie używaj MSWS-12 jako substytutu obiektywnych miar chodu; uzupełnia, ale nie zastępuje testu Timed 25-Foot Walk ani innych testów opartych na wydajności

Najczęściej zadawane pytania

Czy wysoki wynik MSWS-12 oznacza dobre czy złe chodzenie?

Wysoki wynik MSWS-12 oznacza GORSZE ograniczenie chodu. W skali 0-100, 0-20 = minimalne ograniczenie (dobre), 81-100 = bardzo poważne ograniczenie (złe). Jest to odwrotność większości skal jakości życia (np. MSQOL-54, SF-36), gdzie wysoki wynik = lepszy. Zawsze sprawdzaj kierunek skali podczas porównywania miar.

Jaka zmiana w MSWS-12 jest klinicznie znacząca?

Zmiana o 4-5 punktów w skali 0-100 jest uważana za minimalną klinicznie istotną różnicę (MCID). Zatem poprawa (zmniejszenie) z wyjściowego poziomu 50 do 45 jest znacząca; zmiana do 48 może nie być. W badaniach klinicznych wielkość efektu i różnice między grupami są bardziej informatywne niż zmiany punktowe u poszczególnych osób.

Czy powinienem używać MSWS-12 czy testu Timed 25-Foot Walk?

MSWS-12 mierzy postrzegane przez pacjenta ograniczenie chodu; test Timed 25-Foot Walk mierzy obiektywną prędkość chodu. Oba są cenne i często używane razem: T25FW dla obiektywnego upośledzenia, MSWS-12 dla subiektywnego wpływu. Niektórzy pacjenci z wolnym chodem zgłaszają minimalne ograniczenia; inni z szybszym chodem zgłaszają znaczne ograniczenia. Oba mierzą ważne aspekty. Użyj MSWS-12 do monitorowania klinicznego wpływu na jakość życia; użyj T25FW do obiektywnego śledzenia zmian prędkości chodu.

Czy MSWS-12 może być stosowana u pacjentów z SM poruszających się na wózkach inwalidzkich?

Nie. MSWS-12 mierzy doświadczenie ograniczenia chodu i jest przeznaczona dla pacjentów, którzy chodzą (z pomocą lub bez pomocy). Dla pacjentów niechodzących należy stosować szersze skale jakości życia w SM (MSQOL-54) lub miary mobilności specyficzne dla wózków inwalidzkich. Jeśli pacjent przechodzi z chodzenia na wózek inwalidzki podczas długoterminowej obserwacji, MSWS-12 staje się nieodpowiednia po tej zmianie; należy wtedy przełączyć się na alternatywne miary.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Hobart, J. C., Riazi, A., Lamping, D. L., Fitzpatrick, R., & Thompson, A. J. (2003). Measuring the impact of MS on walking ability: The 12-Item MS Walking Scale (MSWS-12). Neurology, 60(1), 31-36.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.