Sprawdzanie przez członków grupy i walidacja przez respondentów
- Autor metody
- Yvonna Lincoln and Egon Guba
- Rok
- 1985
- Typ
- Method
- Rodzina
- trustworthiness-assurance
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Sprawdzanie przez członków grupy (member checking) to procedura zapewnienia jakości w badaniach jakościowych, w której badacz dzieli się wstępnymi ustaleniami, interpretacjami lub tematami analitycznymi z uczestnikami badania i pyta, czy ustalenia dokładnie odzwierciedlają ich perspektywy i doświadczenia.
Opracowane przez Lincoln i Gubę (1985) jako kryterium wiarygodności, sprawdzanie przez członków grupy jest uważane za kluczową metodę zapewniającą wiarygodność i ograniczającą błędne interpretacje badacza. Celem jest weryfikacja, czy badacz poprawnie zrozumiał uczestników i czy interpretacje opierają się na rzeczywistym tworzeniu znaczeń przez uczestników, a nie na założeniach badacza. Sprawdzanie przez członków grupy może odbywać się w różnych momentach badania (po indywidualnych wywiadach, po wstępnej analizie, po napisaniu wstępnych wyników) i przybierać różne formy (indywidualne informacje zwrotne, walidacja grupowa, dyskusja interaktywna).
Intuicja stojąca za metodą
Badacze interpretujący dane jakościowe są omylni – źle rozumiemy, narzucamy nasze ramy, pomijamy niuanse lub podkreślamy szczegóły, które uczestnicy uważają za peryferyjne. Sprawdzanie przez członków grupy wprowadza etap weryfikacji: prosimy uczestników, czy nasza interpretacja odpowiada ich doświadczeniu. Jest to szczególnie ważne, gdy badacz jest osobą z zewnątrz społeczności, gdy wyniki są zaskakujące lub sprzeczne z deklarowanymi celami uczestników, lub gdy interpretacje są teoretyczne lub abstrakcyjne, a nie bliskie językowi uczestników. Sprawdzanie przez członków grupy pełni dwie funkcje: może korygować błędy interpretacyjne badacza i uznaje uczestników za partnerów w interpretacji, a nie tylko źródła danych. Stwierdzenie uczestnika „Tak, o to mi chodziło” wzmacnia pewność co do interpretacji; niezgoda skłania badacza do ponownego rozważenia założeń. Takie podejście oparte na współpracy zwiększa zarówno dokładność, jak i etyczną reprezentację.
Historia
Lincoln i Guba (1985) wprowadzili sprawdzanie przez członków grupy jako jedno z kilku kryteriów ustalania wiarygodności w badaniach jakościowych, umieszczając je obok wiarygodności (credibility), transferowalności (transferability), zależności (dependability) i potwierdzalności (confirmability). Sprawdzanie przez członków grupy zyskało na znaczeniu w badaniach zdrowia i ewaluacji jako metoda zapewnienia jakości. Nowsze prace (Birt et al. 2016) skomplikowały założenia dotyczące sprawdzania przez członków grupy: chociaż uczestnicy często potwierdzają ustalenia, mogą nie mieć pewności co do oceny lub ulegać autorytetowi badacza, potencjalnie ograniczając efekt metody wzmacniający wiarygodność. Carlson (2010) podkreślił ryzyko wpływu badacza na sposób przeprowadzania sprawdzania przez członków grupy. Współczesna praktyka przesunęła się w kierunku bardziej zniuansowanego użycia: sprawdzanie przez członków grupy jako jedna ze strategii wiarygodności w połączeniu z innymi (refleksyjność, triangulacja, przejrzysta metodologia), a nie jako pojedyncze rozwiązanie.
Kiedy stosować
Sprawdzanie przez członków grupy jest zalecane w badaniach jakościowych, zwłaszcza gdy kluczowe są wiarygodność i reprezentacja uczestników. Jest szczególnie cenne w badaniach, w których badacz jest osobą z zewnątrz lub gdy wyniki są specyficzne kulturowo i ryzyko nieporozumienia jest wysokie. Sprawdzanie przez członków grupy wzmacnia badania eksploracyjne, partycypacyjne lub badania społecznościowe, w których ceniona jest współpraca. Jednak sprawdzanie przez członków grupy nie zawsze jest konieczne lub odpowiednie: w niektórych kontekstach utrzymanie poufności (obawy dotyczące identyfikacji uczestników) lub ograniczenia czasowe mogą ograniczać wykonalność. Badacze mogą równoważyć ideały z praktycznymi ograniczeniami, przeprowadzając sprawdzanie przez członków grupy z podgrupą uczestników lub w jednym punkcie analizy.
Ograniczenia i uwagi
- Uczestnicy mogą nie mieć pewności co do własnej interpretacji lub ulegać autorytetowi badacza; niezgoda może odzwierciedlać dynamikę władzy, a nie rzeczywistą niezgodę.
- Społeczna pożądaność: uczestnicy mogą potwierdzać ustalenia z grzeczności lub chęci zadowolenia badacza, dostarczając fałszywej walidacji.
- Obciążenie i dostępność: kontaktowanie się z uczestnikami w celu uzyskania informacji zwrotnej wymaga czasu i wysiłku; uczestnicy mogą być niedostępni lub niechętni do dalszego zaangażowania.
- Wpływ badacza: sposób, w jaki badacz prezentuje ustalenia, formułuje pytania i reaguje na informacje zwrotne, kształtuje to, co mówią uczestnicy; sprawdzanie przez członków grupy nie eliminuje tego wpływu.
- Nieporozumienie co do celu: uczestnicy mogą oczekiwać, że sprawdzanie przez członków grupy oznacza, że mają ostateczną kontrolę redakcyjną lub że wszystkie ich uwagi zostaną uwzględnione, tworząc nierealistyczne oczekiwania.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Weryfikuje dokładność: uczestnicy mogą korygować błędne interpretacje badacza, zmniejszając błędy i zwiększając pewność co do wyników.
- Uznaje uczestników za współpracowników: uznaje ich wiedzę i sprawczość, zamiast traktować ich jako bierne źródła danych.
- Uchwyca wiedzę ukrytą (tacit knowledge): uczestnicy często wyjaśniają lub doprecyzowują ustalenia, gdy mają ku temu okazję, dodając głębi interpretacji.
- Identyfikuje ślepe punkty: uczestnicy zauważają ślepe punkty badacza lub nieporozumienia kulturowe, które badacz mógłby przeoczyć.
- Wzmacnia wiarygodność badań: pokazuje czytelnikom, że interpretacje opierają się na rzeczywistym tworzeniu znaczeń przez uczestników, a nie na założeniach badacza.
Zastosowania
- Badania dotyczące zdrowia i choroby: udostępnianie pacjentom wyników dotyczących doświadczeń pacjentów lub barier w dostępie do opieki w celu weryfikacji dokładności i trafności.
- Partycypacyjne badania społecznościowe: angażowanie członków społeczności w interpretację w celu zapewnienia, że wyniki odzwierciedlają wartości i priorytety społeczności.
- Badania organizacyjne: udostępnianie wyników dotyczących zmian organizacyjnych lub kultury pracownikom w celu weryfikacji dokładności i zebrania dodatkowych spostrzeżeń.
- Badania edukacyjne: udostępnianie wyników dotyczących doświadczeń uczniów lub praktyk nauczycieli nauczycielom w celu zapewnienia trafności i dokładności.
- Badania wdrożeniowe: walidacja wyników dotyczących barier i ułatwień we wdrażaniu programów z praktykami, którzy realizują programy.
Jak to działa
Jak to działa
Zdecyduj o terminie i formie sprawdzania przez członków grupy. Wczesne sprawdzanie: po każdym wywiadzie podsumuj uczestnikowi, co usłyszałeś, i poproś o poprawkę lub wyjaśnienie. Późne sprawdzanie: po kodowaniu i wstępnej analizie udostępnij wstępne tematy uczestnikom i zapytaj, czy tematy odpowiadają ich doświadczeniu. Zdecyduj, kogo włączyć: wszystkich uczestników (najbardziej dokładne) lub celowo dobraną podgrupę (bardziej wykonalne). Przygotuj materiały do informacji zwrotnej: podsumowanie tematów z cytatami wspierającymi, fragment wstępnych wyników lub ukierunkowaną syntezę. W przypadku wczesnego sprawdzania może to być ustne (refleksja na końcu wywiadu, e-mail z prośbą o potwierdzenie). W przypadku późnego sprawdzania udostępnij materiały pisemne, aby uczestnicy mieli czas na ich rozważenie i odpowiedź. Daj uczestnikom czas na udzielenie informacji zwrotnej; nie spiesz się. Stwórz przestrzeń na niezgodę: wyraźnie zapytaj „Czy to odpowiada twojemu doświadczeniu?” i „Co byś zmienił/a?”. Przedstaw to jako współpracę nad udoskonaleniem, a nie jako test, czy uczestnicy zgadzają się z twoimi wnioskami.
Analizuj informacje zwrotne ze sprawdzania przez członków grupy. Zgoda (uczestnicy potwierdzają interpretacje) zwiększa pewność co do dokładności. Niezgoda (uczestnicy korygują lub kwestionują interpretacje) jest równie cenna – sygnalizuje, że twoja interpretacja pominęła ważne niuanse lub błędnie zrozumiała znaczenie. Dokumentuj informacje zwrotne: Co powiedzieli uczestnicy? Jak zmieniły się ustalenia w odpowiedzi? Czy sprawdzanie przez członków grupy ujawniło nieporozumienia, które skorygowały twoją analizę? Oceń spójność: jeśli wielu uczestników potwierdza temat, pewność jest większa; jeśli interpretacja jest kwestionowana przez niektórych uczestników, ta zmienność jest analitycznie ważna. Syntetyzuj informacje zwrotne w postaci poprawionych ustaleń. Śledź zmiany dokonane na podstawie sprawdzania przez członków grupy, aby czytelnicy zrozumieli, jak informacje zwrotne ukształtowały interpretacje. Niektórzy badacze raportują częstotliwość i charakter informacji zwrotnych (np. „Wszyscy 8 uczestników potwierdziło tematy; 3 zasugerowało doprecyzowanie trzeciego tematu, które zostało uwzględnione”).
Częste pułapki
- Prezentowanie interpretacji w języku nadmiernie abstrakcyjnym lub teoretycznym, którego uczestnicy nie mogą łatwo ocenić; spraw, aby materiały do informacji zwrotnej były dostępne i oparte na przykładach.
- Zadawanie pytań naprowadzających („Czy nie uważasz, że X?” zamiast „Czy to odpowiada twojemu doświadczeniu?”); formułuj pytania neutralnie, aby zachęcić do szczerych informacji zwrotnych.
- Wykorzystywanie sprawdzania przez członków grupy jako ostatecznego etapu zatwierdzania, a nie jako okazji do weryfikacji; sprawdzanie przez członków grupy powinno pogłębiać zrozumienie, a nie wymagać konsensusu.
- Ignorowanie niezgody: jeśli uczestnik kwestionuje interpretację, potraktuj to poważnie, zamiast odrzucać jako perspektywę jednej osoby.
- Nadmierne poleganie na sprawdzaniu przez członków grupy w celu walidacji; sprawdzanie przez członków grupy jest jedną z wielu metod zapewniania wiarygodności. Połącz z innymi metodami (triangulacja, refleksyjność, kompleksowe dane).
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy powinienem przeprowadzić sprawdzanie przez członków grupy – podczas zbierania danych czy po analizie?
Oba są wartościowe. Sprawdzanie przez członków grupy podczas zbierania danych (natychmiastowa refleksja i wyjaśnienie po wywiadach) pozwala wcześnie wychwycić nieporozumienia. Sprawdzanie przez członków grupy po analizie (udostępnianie wstępnych wyników) waliduje interpretacje i tematy. Jeśli zasoby na to pozwalają, zrób oba. Jeśli musisz wybrać, sprawdzanie przez członków grupy po analizie z kluczowymi tematami jest zazwyczaj cenniejsze niż natychmiastowe wyjaśnienie wywiadu.
Czy powinienem skontaktować się ze wszystkimi uczestnikami w celu sprawdzania przez członków grupy, czy z podgrupą?
Kontakt ze wszystkimi uczestnikami jest idealny, ale wymaga dużych zasobów. Reprezentatywna podgrupa (stratygraficzna według kluczowych cech lub doświadczeń) równoważy wykonalność z kompleksowością. Dąż do uzyskania informacji zwrotnej od co najmniej 20–30% uczestników. Jeśli nie możesz zlokalizować niektórych uczestników, udokumentuj to i wyjaśnij wpływ na wyniki.
Co jeśli uczestnicy nie zgadzają się z moją interpretacją?
Niezgoda jest cennymi danymi. Zbadaj: Czy źle zrozumiałeś? Czy wspomnienia uczestnika zmieniły się w czasie? Czy wiele interpretacji jest równie ważnych? Jeśli informacje zwrotne od uczestnika ujawniają rzeczywiste nieporozumienie, popraw swoją interpretację. Jeśli niezgoda odzwierciedla różne perspektywy lub subiektywne doświadczenie, uznaj zmienność: „Większość uczestników podkreślała X, ale niektórzy zwrócili uwagę na Y”. Niezgoda wzbogaca ustalenia.
Co jeśli uczestnicy poproszą o zmianę cytatów lub ocenzurowanie wyników?
Wyjaśnij protokoły poufności i IRB: nie możesz usunąć identyfikowalnych cytatów z wyników bez utraty mocy analitycznej. Jednak jeśli uczestnicy obawiają się identyfikacji, współpracujcie nad dalszym anonimizowaniem lub kontekstualizowaniem cytatów. Jeśli uczestnicy proszą o ocenzurowanie całych wyników, które uważają za niepokojące, omów etykę: badania powinny być uczciwe co do tego, co zostało odkryte, ale badacz ma obowiązek unikać niepotrzebnej szkody. Kluczowe są negocjacje i przejrzystość.
Czy muszę wykorzystać wszystkie informacje zwrotne ze sprawdzania przez członków grupy?
Nie. Sprawdzanie przez członków grupy jest weryfikacją, a nie budowaniem konsensusu. Wykorzystaj informacje zwrotne do pogłębienia zrozumienia i skorygowania rzeczywistych błędów. Jeśli informacje zwrotne są sprzeczne z danymi od innych uczestników lub z twoją szczegółową analizą, możesz z szacunkiem się nie zgodzić. Udokumentuj swoje uzasadnienie: „Chociaż jeden uczestnik nie zgodził się z tą interpretacją, dane od X innych uczestników i szczegółowa analiza wywiadów potwierdzają ten temat”. Przejrzystość pozwala czytelnikom ocenić interpretację.
Pokrewne metody
Źródła
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. SAGE Publications.
ISBN: 978-0803924314Skopiowano.Birt, L., Scott, S., Cavers, D., Campbell, C., & Walter, F. (2016). Member checking: A tool to enhance trustworthiness or merely a nod to validation? Qualitative Health Research, 26(13), 1802-1811.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Carlson, J. A. (2010). Avoiding traps in member checking. The Qualitative Report, 15(5), 1102-1113.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.Tong, A., Sainsbury, P., & Craig, J. (2007). Consolidated criteria for reporting qualitative research (COREQ): A 32-item checklist for interviews and focus groups. International Journal for Quality in Health Care, 19(6), 349-357.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.